iemand bezig met PGD
-
klavertje4
- Berichten: 288
- Lid geworden op: 19 januari 2010, 15:15
iemand bezig met PGD
Is er hier iemand die momenteel met PGD bezig is.
-
blommie
- Berichten: 14
- Lid geworden op: 23 september 2009, 22:15
Re: iemand bezig met PGD
Hallo Klavertje,klavertje4 schreef:Is er hier iemand die momenteel met PGD bezig is.
Wij zijn bezig met PGD. In februari 2009 werd diagnose gesteld. Pas in september punctie gehad, maar had overstimulatie en dus werden embryo's ingevroren, daarna weer 2 maanden moeten wachten, dan 2 maanden medicatie en gisteren te horen gekregen dat geen enkel embryo het ontdooiingsproces overleefd heeft! Dus we kunnen weer van 0 beginnen!
Zijn jullie al gestart?
Veel geluk!
-
kitten
- Berichten: 44
- Lid geworden op: 27 februari 2008, 13:45
-
Katrien10
- Berichten: 14
- Lid geworden op: 28 januari 2010, 15:44
-
klavertje4
- Berichten: 288
- Lid geworden op: 19 januari 2010, 15:15
dag dames,
ben al eindje niet meer op forum geweest. Zie dat er reacties zijn.
Ben ook al eindje bezig met bijhorende ups en downs.
Ben ongeveer 10 jaar bezig. we hebben het eerst op "de natuurlijke wijze" geprobeerd. gevolg verschillende mk, bbz (met ook een gans verhaal aan gekoppeld), meisje aan 5maanden 1/2 verloren, ...
moet wel zeggen, heb een dochtertje van bijna 7 jaar.
Een wonderkind, maar echt een wonderkind, volgens de dokters was dit niet mogelijk.
We waren al lang op de sukkel, van de ene dokter naar de andere, steeds zonder fatsoenlijke onderzoeken, te weinig uitleg over alles, enz
Tot we in brugge kwamen, zoveelste laproscopie, terug: mevrouw alles is in orde, het waren gewoon natuurlijke selecties, en dochtertje dat gestorven is is een triestige zaak, blablabla,..
Ik heb me toen serieus kwaad gemaakt, en gezegd dat ik het nu wel echt beu was, al die onderzoeken, en niks, en ik voelde dat er wel iets was, het kon gewoon niet!!
bij volgende afspraak (hij ging me gewoon weer clomid geven, wij dachten ok we gaan weer van start) vertelde de dokter dat ze toch iets hadden gevonden. Hij zei onmiddellijk: mevrouw, meneer, jullie moeten jullie dochter laten onderzoeken,dat was een echte bom, wat ik toen voelde kan ik niet beschrijven!
Hij vertelde dat ik drager was en dat mijn dochter ofwel drager kon zijn (en geen kinderen zou kunne krijgen) ofwel het syndroom zelf heeft. Onze kinderwens was op slag niet meer "prioriteit". hebben toen 6 weken moeten wachten op resultaten, gehuild, gevreesd, ongeloof... Maar alles is in orde, ze is kerngezond!!! Je ziet er is altijd hoop, zelfs als je het niet meer verwacht. Ons eerste dochtertje had het syndroom wel, wij dachten en de dokters dachten aan toeval, maar je ziet,....
Nu hebben we toch de moed gevonden om met pgd verder te doen, want onze kinderwens blijft groot, en het verlies van ons dochtertje blijft pijn doen, maar we weten dat we geluk hebben met ons wondertje.
Ik wens jullie allemaal zeker en vast ook zo'n wondertje toe!!
elske
ben al eindje niet meer op forum geweest. Zie dat er reacties zijn.
Ben ook al eindje bezig met bijhorende ups en downs. Ben ongeveer 10 jaar bezig. we hebben het eerst op "de natuurlijke wijze" geprobeerd. gevolg verschillende mk, bbz (met ook een gans verhaal aan gekoppeld), meisje aan 5maanden 1/2 verloren, ...
moet wel zeggen, heb een dochtertje van bijna 7 jaar.
Een wonderkind, maar echt een wonderkind, volgens de dokters was dit niet mogelijk.
We waren al lang op de sukkel, van de ene dokter naar de andere, steeds zonder fatsoenlijke onderzoeken, te weinig uitleg over alles, enz
Tot we in brugge kwamen, zoveelste laproscopie, terug: mevrouw alles is in orde, het waren gewoon natuurlijke selecties, en dochtertje dat gestorven is is een triestige zaak, blablabla,..
Ik heb me toen serieus kwaad gemaakt, en gezegd dat ik het nu wel echt beu was, al die onderzoeken, en niks, en ik voelde dat er wel iets was, het kon gewoon niet!!
bij volgende afspraak (hij ging me gewoon weer clomid geven, wij dachten ok we gaan weer van start) vertelde de dokter dat ze toch iets hadden gevonden. Hij zei onmiddellijk: mevrouw, meneer, jullie moeten jullie dochter laten onderzoeken,dat was een echte bom, wat ik toen voelde kan ik niet beschrijven!
Hij vertelde dat ik drager was en dat mijn dochter ofwel drager kon zijn (en geen kinderen zou kunne krijgen) ofwel het syndroom zelf heeft. Onze kinderwens was op slag niet meer "prioriteit". hebben toen 6 weken moeten wachten op resultaten, gehuild, gevreesd, ongeloof... Maar alles is in orde, ze is kerngezond!!! Je ziet er is altijd hoop, zelfs als je het niet meer verwacht. Ons eerste dochtertje had het syndroom wel, wij dachten en de dokters dachten aan toeval, maar je ziet,....
Nu hebben we toch de moed gevonden om met pgd verder te doen, want onze kinderwens blijft groot, en het verlies van ons dochtertje blijft pijn doen, maar we weten dat we geluk hebben met ons wondertje.
Ik wens jullie allemaal zeker en vast ook zo'n wondertje toe!!
elske
-
Katrien10
- Berichten: 14
- Lid geworden op: 28 januari 2010, 15:44
Hallo Klavertje4,
Ik heb net op ander forum gereageerd, maar lees nu pas je achtergrond. Je hebt inderdaad al heel wat meegemaakt! Helaas weet ik hoe je je voelt als je een dochtertje moet afstaan rond de 5 maanden en zeker in jouw geval, moet het destijds verschrikkelijk geweest zijn gezien je nog geen diagnose had. Misschien dat het hebben van een verklaring je heeft kunnen helpen in het verwerken ervan.
Katrien
Ik heb net op ander forum gereageerd, maar lees nu pas je achtergrond. Je hebt inderdaad al heel wat meegemaakt! Helaas weet ik hoe je je voelt als je een dochtertje moet afstaan rond de 5 maanden en zeker in jouw geval, moet het destijds verschrikkelijk geweest zijn gezien je nog geen diagnose had. Misschien dat het hebben van een verklaring je heeft kunnen helpen in het verwerken ervan.
Katrien
Wie is er online
Gebruikers op dit forum: Geen geregistreerde gebruikers en 1 gast