Kathleentje,
Kan ik inkomen, met die twee pagadders in de buurt en ziekenhuizen zelf zijn niet de meest ontspannen omgevingen, hé. liever rustig thuis. maar daar heb je dan die honderden dingen die je zou moeten doen en waar de verleiding zooooo groot voor is. vrouwen zijn werkers, hé.
In tussen blijf ik duimen voor een goeie afloop!
liesje
Bevallen in augustus 2010
-
Evyke
- Berichten: 73
- Lid geworden op: 12 januari 2010, 13:17
Wij moeten vrijdag naar gasthuisberg voor een afspraak met een prof in tweelinggeboortes om de nekplooi te laten nakijken! en na het telefoontje van onze gyn;kreeg ik het echt spaans benauwd. ik had dit niet de eerste keer bij mijn zoontje dan ging ik er maar vanuit dat alles goed zou zijn maar nu, nu ben ik echt bang.mijn man is er redelijk radicaal in hij ziet het niet zitten om een gehandicapt kindje op de wereld te zetten.Maar hoe zit het met een tweeling waarvan misschien 1 kindje een serieuze afwijking heeft. Hoe verloopt da dan.
Ik wil er niet overnadenken,maar misschien moet ik dat wel doen.
Nu hoop ik vooral dat we dat gaan vinden daar in leuven en dat ze daar beetje lief zijn...!!!
Ik wil er niet overnadenken,maar misschien moet ik dat wel doen.
Nu hoop ik vooral dat we dat gaan vinden daar in leuven en dat ze daar beetje lief zijn...!!!
-
logost
- Berichten: 980
- Lid geworden op: 18 november 2009, 10:49
Hey Allemaal,
Liesje het leest alsdof ik mezelf hoor praten hor je over de dingen denkt. Idem over je zwangerschap. Je schrijft heel vaak: 'normaal gezien ben ik 6 weken' als alles goed gaat is er iets te zien op de echo... Ik vind het jammer voor je dat je niet meer gerust kan zijn. Als je nu eens probeert om die onzekerheid te snel af te zijn door je vast te houden aan de kleine dingen zoals die misselijkheid? Je bent heus niet misselijk als je niet zwanger bent. Oké er zijn mensen die nog misselijk zijn zelfs al loopt de zwangerschap goed af, maar dat komt minder vaak voor dan je zelf denkt. Ik was/ben hetzelfde als jou hoor. Als ik zelf terug lees hoe onzeker ik was aan het begin van de zw dan schreef ik exact hetzelfde als jij. Maar toch vind ik het jammer voor jou dat je zo'n schrik hebt. Je hebt nog geen miskraam gehad dus dat is al positief. JE hebt zwsymptomen dus dat is ook posititief, straks heb je een echo met kloppend hartje, daar ben ik zeker van en die medicijnen voor epilepsie zijn niet zo ingrijpend dat je steeds een efwijkend kindje hebt. Maar dat zal je man hoogst waarschijnlijk ook wel kunnen vertellen. Ik hoop alleszins dat je snel mag beginnen genieten van je zw.
Evy'ke: succes met je echo vrijdag!
Kathleentje: jij ook succes straks! Ik hoop dat je goed nieuws krijgt met betrekking tot het platliggen. Is er eigenlijk een oorzaak gevonden van het bloedverlies? Heb je met je vorige zw er ook last van gehad?
NEssieke: pff zo'n drukke week. Je wou waarschijnlijk al dat ze om was. Lief van je om aan de echo van vrijdag te denken.
VeerleDW: dat plassen gaat over hoor. Gelukkig... Hoewel het niet klopt dat het al overgaat vanaf week 10. Ik heb er toen blijkbaar net meer last van gehad. Maar goed, ik hoop natuurlijk dat het anders loopt bij jou.
Wat mezelf betreft. De echo van vrijdag was heel goed. Nekplooi was 1,6mm dus ruim onder het maximum en het gaf me dus maar een kans van 1 op 3300 op een kindje met down. Hij raadde dus af om die bloedtest te doen en we hebben die dan ook niet gedaan. Zo vermijden we bovenstaande discussies. Het is zoals iemand hier schreef dat je op de 20 weken echo heel veel mogelijke afwijkingen kan detecteren. Tot nu toe is alles goed. We zagen mooi de botten, de wervelkolom, de hersentjes, het bewoon lichtjes en zat blijkbaar heet comfortabel tegen mijn baarmoederwand te hikken. Heel leuk om te zien, daarna zwaaide hij wat met zijn armpjes... super gewoon.
Ik heb alleen nog last van steken en een trekkerig gevoel in m'n onderbuik. Dat maakt me soms ongerust maar dan is er de angelsound om me gerust te stellen. Ik ben ook gestopt met de utro en dus van dat ongemakje vanaf. Voor de rest geniet ik en vind ik het heel vreemd nu mensen vragen aan me hoe het is. Ik zeg standaard 'goed' maar nu willen mensen blijkbaar meer weten i.v.m. de zw. Dat vergeet ik dus wel eens. Ik vergeet dat anderen het ook weten...
Ik ben gelukkig zwanger nu. De nodige schrikjes zijn er maar ik leef van echo tot echo. De volgende is binnen 4 weken! Dan nemen we een dvd'tje mee...
Liesje het leest alsdof ik mezelf hoor praten hor je over de dingen denkt. Idem over je zwangerschap. Je schrijft heel vaak: 'normaal gezien ben ik 6 weken' als alles goed gaat is er iets te zien op de echo... Ik vind het jammer voor je dat je niet meer gerust kan zijn. Als je nu eens probeert om die onzekerheid te snel af te zijn door je vast te houden aan de kleine dingen zoals die misselijkheid? Je bent heus niet misselijk als je niet zwanger bent. Oké er zijn mensen die nog misselijk zijn zelfs al loopt de zwangerschap goed af, maar dat komt minder vaak voor dan je zelf denkt. Ik was/ben hetzelfde als jou hoor. Als ik zelf terug lees hoe onzeker ik was aan het begin van de zw dan schreef ik exact hetzelfde als jij. Maar toch vind ik het jammer voor jou dat je zo'n schrik hebt. Je hebt nog geen miskraam gehad dus dat is al positief. JE hebt zwsymptomen dus dat is ook posititief, straks heb je een echo met kloppend hartje, daar ben ik zeker van en die medicijnen voor epilepsie zijn niet zo ingrijpend dat je steeds een efwijkend kindje hebt. Maar dat zal je man hoogst waarschijnlijk ook wel kunnen vertellen. Ik hoop alleszins dat je snel mag beginnen genieten van je zw.
Evy'ke: succes met je echo vrijdag!
Kathleentje: jij ook succes straks! Ik hoop dat je goed nieuws krijgt met betrekking tot het platliggen. Is er eigenlijk een oorzaak gevonden van het bloedverlies? Heb je met je vorige zw er ook last van gehad?
NEssieke: pff zo'n drukke week. Je wou waarschijnlijk al dat ze om was. Lief van je om aan de echo van vrijdag te denken.
VeerleDW: dat plassen gaat over hoor. Gelukkig... Hoewel het niet klopt dat het al overgaat vanaf week 10. Ik heb er toen blijkbaar net meer last van gehad. Maar goed, ik hoop natuurlijk dat het anders loopt bij jou.
Wat mezelf betreft. De echo van vrijdag was heel goed. Nekplooi was 1,6mm dus ruim onder het maximum en het gaf me dus maar een kans van 1 op 3300 op een kindje met down. Hij raadde dus af om die bloedtest te doen en we hebben die dan ook niet gedaan. Zo vermijden we bovenstaande discussies. Het is zoals iemand hier schreef dat je op de 20 weken echo heel veel mogelijke afwijkingen kan detecteren. Tot nu toe is alles goed. We zagen mooi de botten, de wervelkolom, de hersentjes, het bewoon lichtjes en zat blijkbaar heet comfortabel tegen mijn baarmoederwand te hikken. Heel leuk om te zien, daarna zwaaide hij wat met zijn armpjes... super gewoon.
Ik heb alleen nog last van steken en een trekkerig gevoel in m'n onderbuik. Dat maakt me soms ongerust maar dan is er de angelsound om me gerust te stellen. Ik ben ook gestopt met de utro en dus van dat ongemakje vanaf. Voor de rest geniet ik en vind ik het heel vreemd nu mensen vragen aan me hoe het is. Ik zeg standaard 'goed' maar nu willen mensen blijkbaar meer weten i.v.m. de zw. Dat vergeet ik dus wel eens. Ik vergeet dat anderen het ook weten...
Ik ben gelukkig zwanger nu. De nodige schrikjes zijn er maar ik leef van echo tot echo. De volgende is binnen 4 weken! Dan nemen we een dvd'tje mee...
-
Katleentje
- Berichten: 371
- Lid geworden op: 28 augustus 2009, 19:00
Hey meisjes!
Liesje, jij gaat straks een mooi kloppend hartje zien op de echo, mijn duimen staan recht omhoog!!
Ik ben net terug van de gyne, en heb er zo'n beetje een raar gevoel bij. Nu is mijn gyne van het type: maak je maar niet te snel ongerust. Dat weet ik, en ik heb dat nodig. Die man heeft zooooveel ervaring en is zo professioneel, ik twijfel geen moment aan zijn uitspraken. Hij heeft mij gezegd dat ik zelf moet aanvoelen wat ik aankan. Deze week thuisblijven, en ik moet niet persé plat plat liggen, maar moet wel oppassen met dingen opheffen, geen druk op mijn buik zetten.
Ergens had ik gehoopt dat hij zou zeggen: het komt allemaal zeker goed, je bent die 12 weken nu voorbij, wees er maar gerust in.
Maar dat heeft hij dus niet gezegd. Het kan nog alle kanten uitdraaien, als die bloedklonter plots losschiet en in alle hevigheid naar buiten komt, kan het nog altijd zijn dat hij de foetus meesleurt.
Met het weekend van Valentijn hebben we een citytrip naar Lissabon geboekt (was nog een trouwkado en leek ons een mooi moment om er gebruik van te maken), en volgens hem kan het geen kwaad om te gaan. Zolang ik dus niet met dingen ga lopen heffen, of echt veel te lange wandelingen ga maken. Gewoon op mijn gemakje genieten van het zonnetje en er even tussenuit zijn. De maandag erna, dus binnen twee weken, moet ik terug op controle en gaat hij nog een echo maken om te zien of de klonter al minder is, en hoe het zit.
Boeleke was nu mooi aan't bewegen, zag er allemaal goed uit, placenta zag er ook goed uit, alleen dus die stomme bloedklonter zat er ook nog...
Pfff, wat een zwangerschap is dit nu verdorie? Bij de geboorte verdient dat kind al een serieuze medaille voor al wat het al meegemaakt heeft. Drie bloedingen op 12 weken tijd, slechte progesteron en oestradiol in't begin van de zwangerschap, ocharme de duts!
Zal met zagen om het geslacht te weten maar wijselijk wachten tot op de 20-weken echo
Dan is't met het goei machien op de gespecialiseerde echo-afdeling ipv deze kleine rolmachientjes.
Die afspraak heb ik nu ook al moeten maken, want eigenlijk was ik al te laat, moet nu dus op 8 april gaan voor mijn echo, en dan diezelfde dag consultatie maar bij een andere prof (ze doen in GHB altijd echo en consultatie samen)
Evyke, hebben ze al iets speciaals gezien op de echo dat je naar Leuven moet komen, of is het omdat je een tweeling verwacht? Want ik heb al wel gehoord dat ze hier echt wel superechomachines hebben, dus gaan ze ook bij een tweeling waarschijnlijk alles beter kunnen zien. Is het bij Dr Lewi dat jullie moeten zijn?
Die is gespecialiseerd in tweeling-zwangerschappen. Als dat jullie dr is, moet je je geen zorgen maken, ik heb haar eens gehad bij een consultatie in mijn vorige zwangerschap, en da's een schat, echt waar! Zo'n lieve dokter, daar ben je bij in goeie handen.
Logost, goed dat je echo zo geweldig was!! En tof dat je binnen 4 weken al een nieuwe echo krijgt!! Hier binnen 2 weken waarschijnlijk, maar da's omdat ik een uitzondering ben met mijn hematoom
Normaal eentje op 12, op 20 en op 30 weken en that's it.
En op cd of dvd zetten doen ze ook al niet meer (mijn gyne heeft uitgelegd dat ze dat niet meer mogen omdat ze eens een proces aan de hand gehad hebben, waarbij de ouders achteraf heel die echo-video uitgepluist hebben om de dokter toch maar te kunnen vervolgen.)
Jammer voor de anderen, maar helaas...
Ik denk wel dat ik mezelf een pretecho ga kado doen, later in de zwangerschap, maar daar ben ik nog niet helemaal uit... 't Is tenslotte de laatste keer hè...
Groetjes, Katleen
Liesje, jij gaat straks een mooi kloppend hartje zien op de echo, mijn duimen staan recht omhoog!!
Ik ben net terug van de gyne, en heb er zo'n beetje een raar gevoel bij. Nu is mijn gyne van het type: maak je maar niet te snel ongerust. Dat weet ik, en ik heb dat nodig. Die man heeft zooooveel ervaring en is zo professioneel, ik twijfel geen moment aan zijn uitspraken. Hij heeft mij gezegd dat ik zelf moet aanvoelen wat ik aankan. Deze week thuisblijven, en ik moet niet persé plat plat liggen, maar moet wel oppassen met dingen opheffen, geen druk op mijn buik zetten.
Ergens had ik gehoopt dat hij zou zeggen: het komt allemaal zeker goed, je bent die 12 weken nu voorbij, wees er maar gerust in.
Maar dat heeft hij dus niet gezegd. Het kan nog alle kanten uitdraaien, als die bloedklonter plots losschiet en in alle hevigheid naar buiten komt, kan het nog altijd zijn dat hij de foetus meesleurt.
Met het weekend van Valentijn hebben we een citytrip naar Lissabon geboekt (was nog een trouwkado en leek ons een mooi moment om er gebruik van te maken), en volgens hem kan het geen kwaad om te gaan. Zolang ik dus niet met dingen ga lopen heffen, of echt veel te lange wandelingen ga maken. Gewoon op mijn gemakje genieten van het zonnetje en er even tussenuit zijn. De maandag erna, dus binnen twee weken, moet ik terug op controle en gaat hij nog een echo maken om te zien of de klonter al minder is, en hoe het zit.
Boeleke was nu mooi aan't bewegen, zag er allemaal goed uit, placenta zag er ook goed uit, alleen dus die stomme bloedklonter zat er ook nog...
Pfff, wat een zwangerschap is dit nu verdorie? Bij de geboorte verdient dat kind al een serieuze medaille voor al wat het al meegemaakt heeft. Drie bloedingen op 12 weken tijd, slechte progesteron en oestradiol in't begin van de zwangerschap, ocharme de duts!
Zal met zagen om het geslacht te weten maar wijselijk wachten tot op de 20-weken echo
Dan is't met het goei machien op de gespecialiseerde echo-afdeling ipv deze kleine rolmachientjes. Die afspraak heb ik nu ook al moeten maken, want eigenlijk was ik al te laat, moet nu dus op 8 april gaan voor mijn echo, en dan diezelfde dag consultatie maar bij een andere prof (ze doen in GHB altijd echo en consultatie samen)
Evyke, hebben ze al iets speciaals gezien op de echo dat je naar Leuven moet komen, of is het omdat je een tweeling verwacht? Want ik heb al wel gehoord dat ze hier echt wel superechomachines hebben, dus gaan ze ook bij een tweeling waarschijnlijk alles beter kunnen zien. Is het bij Dr Lewi dat jullie moeten zijn?
Die is gespecialiseerd in tweeling-zwangerschappen. Als dat jullie dr is, moet je je geen zorgen maken, ik heb haar eens gehad bij een consultatie in mijn vorige zwangerschap, en da's een schat, echt waar! Zo'n lieve dokter, daar ben je bij in goeie handen.
Logost, goed dat je echo zo geweldig was!! En tof dat je binnen 4 weken al een nieuwe echo krijgt!! Hier binnen 2 weken waarschijnlijk, maar da's omdat ik een uitzondering ben met mijn hematoom
Normaal eentje op 12, op 20 en op 30 weken en that's it. En op cd of dvd zetten doen ze ook al niet meer (mijn gyne heeft uitgelegd dat ze dat niet meer mogen omdat ze eens een proces aan de hand gehad hebben, waarbij de ouders achteraf heel die echo-video uitgepluist hebben om de dokter toch maar te kunnen vervolgen.)
Jammer voor de anderen, maar helaas...
Ik denk wel dat ik mezelf een pretecho ga kado doen, later in de zwangerschap, maar daar ben ik nog niet helemaal uit... 't Is tenslotte de laatste keer hè...
Groetjes, Katleen
-
logost
- Berichten: 980
- Lid geworden op: 18 november 2009, 10:49
Ocharme Kathleen toch. En wat een supersterk beebje heb jij seg. Je mag er nu al fier op zijn. Ik wist niet dat er een bloedklonter bij zat. Weet je wat je misschien kan geruststellen. Je beebje groeit heel veel he nu en zal dus snel heel veel groter worden dan die bloedklonter. Hoe groter je beebje is, hoe minder kans dat het kan meegesleurd worden door die klonter he. En btw proficiat met de tweede mijlpaal van 12 weken 
.
Tja de gyn doet tot 12 weken 2 echo's per week (omwille van de eerdere miskraam, moest zeker niet maar wou hij wel doen als ik het graag wou =>uiteraard!) en dan wil hij me graag zien om de 4 weken. Leuk voor ons natuurlijk. Die dvd daar heeft hij blijkbaar nog geen slechte ervaringen mee... en maar een geluk ook. Gelijk dat ik hem ooit zou aanklagen mocht er na de geboorte iets mis zijn met ons mini-mensje. Vreemd dat mensen dat doen.
Leuk dat je kan uitkijken naar valentijn he. Lekker met jullie tweetjes op reis. Rust nog maar goed en geniet maar je van je groeiend buikje.
Vrijdag hebben we het verteld aan mijn grootouders. Mijn oma werd toen 80 en ik had een kaartje geschreven met daaronder een gedichtje. Toen we het afgaven, las ze het en legde ze het naast haar neer en vertelde ze verder over wat ze morgen zou doen
Dus ik vraag haar of ze het kon lezen en ze las het voor voor mijn opa. Die had het uiteraard meteen door en was blij. Maar beiden waren ze niet superblij . Ik denk dat ze heel veel schrik hebben dat we een 'gehandicapt' kindje zullen krijgen omdat mijn liefste ventje een mini mini mankementje heeft (in hun ogen dus een ernstige genetische aandoening die onze kinderen zeker zullen erven!) In het begin van onze relatie had ze me er al voor gewaarschuwd... Ondanks alle mogelijk onderzoeken is het altijd heel duidelijk geweest dat het NIET erfelijk is en gewoon een 'foutje' is van de natuur. Ik ben dan natuurlijk zo stom geweest om te benadrukken hoe goed ons mini-mensje het deed door te zeggen dat hij alle vingertjes en alle teentjes heeft... Mijn man was dus achteraf in de auto heel erg teleurgesteld in mij omdat het voor hem duidelijk was wat ik met die details wou benadrukken. Ik voel en voelde me dus ontzettend schuldig dat ik zo ben meegegaan in die schrik van mijn grootouders 
. Als zij er een probleem mee hebben, dan moeten zij dat weten. Enfin het was dus niet zo'n gelukkig moment als dat het was bij onze ouders...
.Tja de gyn doet tot 12 weken 2 echo's per week (omwille van de eerdere miskraam, moest zeker niet maar wou hij wel doen als ik het graag wou =>uiteraard!) en dan wil hij me graag zien om de 4 weken. Leuk voor ons natuurlijk. Die dvd daar heeft hij blijkbaar nog geen slechte ervaringen mee... en maar een geluk ook. Gelijk dat ik hem ooit zou aanklagen mocht er na de geboorte iets mis zijn met ons mini-mensje. Vreemd dat mensen dat doen.
Leuk dat je kan uitkijken naar valentijn he. Lekker met jullie tweetjes op reis. Rust nog maar goed en geniet maar je van je groeiend buikje.
Vrijdag hebben we het verteld aan mijn grootouders. Mijn oma werd toen 80 en ik had een kaartje geschreven met daaronder een gedichtje. Toen we het afgaven, las ze het en legde ze het naast haar neer en vertelde ze verder over wat ze morgen zou doen
Dus ik vraag haar of ze het kon lezen en ze las het voor voor mijn opa. Die had het uiteraard meteen door en was blij. Maar beiden waren ze niet superblij . Ik denk dat ze heel veel schrik hebben dat we een 'gehandicapt' kindje zullen krijgen omdat mijn liefste ventje een mini mini mankementje heeft (in hun ogen dus een ernstige genetische aandoening die onze kinderen zeker zullen erven!) In het begin van onze relatie had ze me er al voor gewaarschuwd... Ondanks alle mogelijk onderzoeken is het altijd heel duidelijk geweest dat het NIET erfelijk is en gewoon een 'foutje' is van de natuur. Ik ben dan natuurlijk zo stom geweest om te benadrukken hoe goed ons mini-mensje het deed door te zeggen dat hij alle vingertjes en alle teentjes heeft... Mijn man was dus achteraf in de auto heel erg teleurgesteld in mij omdat het voor hem duidelijk was wat ik met die details wou benadrukken. Ik voel en voelde me dus ontzettend schuldig dat ik zo ben meegegaan in die schrik van mijn grootouders . Als zij er een probleem mee hebben, dan moeten zij dat weten. Enfin het was dus niet zo'n gelukkig moment als dat het was bij onze ouders...-
Cassyke
- Berichten: 2046
- Lid geworden op: 1 oktober 2009, 13:19
Hey iedereen!
Op aanraden van logost en liezeke zou ik mij graag aansluiten bij jullie groepje Ik zal mij even voorstellen:
Ikzelf (24j) en mijn ventje (29j) hebben een jaar en een half geprobeerd om kindjes te krijgen. Na nutteloze behandelingen met Clomid, Parlodel en Aacefemine hebben we contact opgenomen met het CRG. Daar hebben ze bij mij PCO vastgesteld en bij mijn ventje een slechte spermakwaliteit en -kwantiteit. We mochten in december beginnen met onze eerste ICSI-behandeling en deze bleek precies de goede te zijn want wij zijn eindelijk zwanger! Het is nog heel pril, ik ben vandaag maar 6 weken. Ondertussen heb ik al een bloeding gehad en moest ik plat blijven liggen, dit gaat nu beter. Toch moet ik nog blijven rusten 
momenteel ben ik dus nog niet echt op een roze wolk...
@kathleentje: ik duim dat alles in orde komt! Zoals logost zegt hoe verder je bent in je zwangerschap, hoe beter, dan is je beebje ook groter en is de kans op een miskraam kleiner he!!!!
@logost: spijtig van de reactie van je grootouders, het is teleurstellend he... Mijn vader heeft ook niet gereageerd hoe ik dacht (ze wisten dat we bezig waren en hij was ongeduldig), ik dacht dat hij een gat in de lucht ging springen maar integendeel misschien besefte hij het niet goed want nu is hij wel heel bezorgd voor de zwangerschap. Ik hoop dat het in orde komt met je grootouders maar het spijtige is dat het moment volledig verbrod is he 
Als je gaat bevallen zullen ze heel waarschijnlijk wel blijer reageren!!!
Greetz
Cassyke
http://onvervuldewens.blogspot.com/
Op aanraden van logost en liezeke zou ik mij graag aansluiten bij jullie groepje
Ik zal mij even voorstellen:Ikzelf (24j) en mijn ventje (29j) hebben een jaar en een half geprobeerd om kindjes te krijgen. Na nutteloze behandelingen met Clomid, Parlodel en Aacefemine hebben we contact opgenomen met het CRG. Daar hebben ze bij mij PCO vastgesteld en bij mijn ventje een slechte spermakwaliteit en -kwantiteit. We mochten in december beginnen met onze eerste ICSI-behandeling en deze bleek precies de goede te zijn want wij zijn eindelijk zwanger!
Het is nog heel pril, ik ben vandaag maar 6 weken. Ondertussen heb ik al een bloeding gehad en moest ik plat blijven liggen, dit gaat nu beter. Toch moet ik nog blijven rusten momenteel ben ik dus nog niet echt op een roze wolk...@kathleentje: ik duim dat alles in orde komt! Zoals logost zegt hoe verder je bent in je zwangerschap, hoe beter, dan is je beebje ook groter en is de kans op een miskraam kleiner he!!!!
@logost: spijtig van de reactie van je grootouders, het is teleurstellend he... Mijn vader heeft ook niet gereageerd hoe ik dacht (ze wisten dat we bezig waren en hij was ongeduldig), ik dacht dat hij een gat in de lucht ging springen maar integendeel
misschien besefte hij het niet goed want nu is hij wel heel bezorgd voor de zwangerschap. Ik hoop dat het in orde komt met je grootouders maar het spijtige is dat het moment volledig verbrod is he Als je gaat bevallen zullen ze heel waarschijnlijk wel blijer reageren!!! Greetz
Cassyke
http://onvervuldewens.blogspot.com/
-
Evyke
- Berichten: 73
- Lid geworden op: 12 januari 2010, 13:17
Katleentje wat moet het voor jou een opluchting geweest zijn dat alles inorde was met het beebje.Geniet maar van jullie weekendje weg.
Doet me er trouwens aan denken dat ik nog iets moet in elkaar steken voor valentijn. wij wisselen elk jaar af vorig jaar moest ik werken maar had mijn ventje ervoor gezorgd dat ons Brentje bij mijn ouders bleef slapen en zijn we is lekker gaan eten op restaurant met rode rozen en als... hihihi!!!
en inderdaad het is vrijdag bij haar dat we moeten gaan. Neen ik denk toch niet dat hij iets gezien heeft op de echo,hij heeft er toch niets van gezegd. hij had wel direct meegedeeld dat bij een tweelingzwangerschap er ook een opvolging vanuit leuven zou volgen omdat moest ik op 32weken bevallen het zoiszo in leuven is en ze dan (denk ik dan) al een aantal gegevens hebben.
logost het is gewoon verschrikkelijk als de mensen niet eens een heel klein beetje blij kunnen zijn.
Toen wij het vertelde aan mijn schoonouders hebben ze niet eens proficiat gezegd. En dat is iets wat mij altijd zal bijblijven en wat ik niet zomaar kan vergeten zelfs nu nog niet. Ookal was hun reactie bij het aankondigen dat het een tweeling was wel goed bleef bijmij hun eerste reactie hangen.
liezeke IK hoop zo dat je een super echo'tje hebt straks(of ondertussen al gehad) en dat je dan eindelijk kan gaan genieten van dit oh zo mooie moment...!
Cassyke :proficiat met je zwangerschap geniet ervan meid!!!
Doet me er trouwens aan denken dat ik nog iets moet in elkaar steken voor valentijn. wij wisselen elk jaar af vorig jaar moest ik werken maar had mijn ventje ervoor gezorgd dat ons Brentje bij mijn ouders bleef slapen en zijn we is lekker gaan eten op restaurant met rode rozen en als... hihihi!!!
en inderdaad het is vrijdag bij haar dat we moeten gaan. Neen ik denk toch niet dat hij iets gezien heeft op de echo,hij heeft er toch niets van gezegd. hij had wel direct meegedeeld dat bij een tweelingzwangerschap er ook een opvolging vanuit leuven zou volgen omdat moest ik op 32weken bevallen het zoiszo in leuven is en ze dan (denk ik dan) al een aantal gegevens hebben.
logost het is gewoon verschrikkelijk als de mensen niet eens een heel klein beetje blij kunnen zijn.
Toen wij het vertelde aan mijn schoonouders hebben ze niet eens proficiat gezegd. En dat is iets wat mij altijd zal bijblijven en wat ik niet zomaar kan vergeten zelfs nu nog niet. Ookal was hun reactie bij het aankondigen dat het een tweeling was wel goed bleef bijmij hun eerste reactie hangen.
liezeke IK hoop zo dat je een super echo'tje hebt straks(of ondertussen al gehad) en dat je dan eindelijk kan gaan genieten van dit oh zo mooie moment...!
Cassyke :proficiat met je zwangerschap geniet ervan meid!!!
-
liezeke
- Berichten: 2796
- Lid geworden op: 14 juli 2009, 7:23
heej august-ladies,
deze morgen echo. ventje doodnerveus, echt zo zenuwachtig heb ik hem nog nooit in zijn (duizend maten te groot) groen pakske zien rondlopen in het ziekenhuis. heb me gestort op de 'éénhersencelliteratuur' die aangeboden werd in de wachtzaal. wonder boven wonder goeie afleiding zelfs;)
dankzij logost haar advies was ik daar al heel vroeg (was vrije raadpleging) en kon na kwartiertje al binnen. ventje opgepiept, nog steeds heel zenuwachtig en jawel, zoals ik had gedacht, eerst een doktergesprekje aangehoord;)
dan die gynestoel in en echo (gyne was me maar aant geruststellen voor die inwendige echo, ik heb mijn IUI ook niet bij haar gedaan, blijkbaar is een inwendige echo bij 'normale zwangeren' een schrikpunt van jewelste). gyne dacht dat ik nog maar op vijf en halve week zat (blijkbaar rekenfoutje) maar bleek al een mooi vruchtje te hebben van 6mm, goed voor 6 wkn en 4 dagen; perfect getimed dus. ventje; 'kijk daar zit het hartje!'. ik dacht beetje ironisch; 'oh ja, tuurlijk, alsof ik dat nog niet zag;)' . maar hij had gelijk, kloppen dat het deed... mooi moment.
so far, so good.
volgende week naar eigen gyne. beetje raar, ik heb eigen gyne, ventje heeft gyne;) al sjans dat hij daar niet met zijn benen open moet gaan liggen;)
nog wat meer info over de prenatale diagnostiek die toch maar vanaf week 11 Ã 12 wordt gedaan en met een smile naar buiten. ventje al veeeeeel minder getressed.
dus logost; ik spring inderdaad van roze wolk naar grijze wolk. toch probeer ik me niet te veel vast te houden aan mijn zwsch symptomen (dit weekend een heel pak minder misselijk bvb.). ik leef van moment naar moment. februari zal al emotioneel genoeg zijn op mijn werk (laatste maand en dus afscheid nemen van mensen waar ik toch al aan gehecht ben) .
tja, die medicatie, toen ik bij de neuroloog (al meer dna twee jaar geleden voor we ermee 'begonnen') vertelde dat ik wou zwanger worden zei die; 'zou je dat wel doen?' reden hiervoor; één van de twee medicijnen is nieuw en daar is dus niets maar dan ook niets bekend ivm zwsch. dat geeft dus een enorme onzekerheid, hé. maar ik probeer stilletjesaan mijn 'willen controleren' los te laten en wat over te laten aan het lot;) en meestal doe ik dat wel met een smile zunnu want er zijn ook voordelen aan, ik kan alle afwijkingen daaraan wijten, hoef ik mezelf helemaal niet schuldig te voelen;)
oude mensen hebben vaak zo van die rare opvattingen, die wel kwetsend kunnen zijn. maar die opvattingen knn ook smelten in de zon als ze je kindje zullen zien, maak je geen zorgen over hen... tis natuurlijk moeilijker voor je ventje, hé. hem voldoende laten zien dat je hem zooo graag ziet (no matter what) doet hem ook deugd, denk ik...
katleentje; keigoe van die echo en die gyn. de mijne (en die van ventje;)) is ook zo rustig, een beetje van; 'dat komt allemaal in orde'.
bn jij ook niet van antwerpen? missch bedoelen we wel dezelfde;)
evyke, ook onzekerheden bij jou. kom hier maar veel van je af tetteren, we sleuren je er wel door!
liesje
deze morgen echo. ventje doodnerveus, echt zo zenuwachtig heb ik hem nog nooit in zijn (duizend maten te groot) groen pakske zien rondlopen in het ziekenhuis. heb me gestort op de 'éénhersencelliteratuur' die aangeboden werd in de wachtzaal. wonder boven wonder goeie afleiding zelfs;)
dankzij logost haar advies was ik daar al heel vroeg (was vrije raadpleging) en kon na kwartiertje al binnen. ventje opgepiept, nog steeds heel zenuwachtig en jawel, zoals ik had gedacht, eerst een doktergesprekje aangehoord;)
dan die gynestoel in en echo (gyne was me maar aant geruststellen voor die inwendige echo, ik heb mijn IUI ook niet bij haar gedaan, blijkbaar is een inwendige echo bij 'normale zwangeren' een schrikpunt van jewelste). gyne dacht dat ik nog maar op vijf en halve week zat (blijkbaar rekenfoutje) maar bleek al een mooi vruchtje te hebben van 6mm, goed voor 6 wkn en 4 dagen; perfect getimed dus. ventje; 'kijk daar zit het hartje!'. ik dacht beetje ironisch; 'oh ja, tuurlijk, alsof ik dat nog niet zag;)' . maar hij had gelijk, kloppen dat het deed... mooi moment.
so far, so good.
volgende week naar eigen gyne. beetje raar, ik heb eigen gyne, ventje heeft gyne;) al sjans dat hij daar niet met zijn benen open moet gaan liggen;)
nog wat meer info over de prenatale diagnostiek die toch maar vanaf week 11 Ã 12 wordt gedaan en met een smile naar buiten. ventje al veeeeeel minder getressed.
dus logost; ik spring inderdaad van roze wolk naar grijze wolk. toch probeer ik me niet te veel vast te houden aan mijn zwsch symptomen (dit weekend een heel pak minder misselijk bvb.). ik leef van moment naar moment. februari zal al emotioneel genoeg zijn op mijn werk (laatste maand en dus afscheid nemen van mensen waar ik toch al aan gehecht ben) .
tja, die medicatie, toen ik bij de neuroloog (al meer dna twee jaar geleden voor we ermee 'begonnen') vertelde dat ik wou zwanger worden zei die; 'zou je dat wel doen?' reden hiervoor; één van de twee medicijnen is nieuw en daar is dus niets maar dan ook niets bekend ivm zwsch. dat geeft dus een enorme onzekerheid, hé. maar ik probeer stilletjesaan mijn 'willen controleren' los te laten en wat over te laten aan het lot;) en meestal doe ik dat wel met een smile zunnu want er zijn ook voordelen aan, ik kan alle afwijkingen daaraan wijten, hoef ik mezelf helemaal niet schuldig te voelen;)
oude mensen hebben vaak zo van die rare opvattingen, die wel kwetsend kunnen zijn. maar die opvattingen knn ook smelten in de zon als ze je kindje zullen zien, maak je geen zorgen over hen... tis natuurlijk moeilijker voor je ventje, hé. hem voldoende laten zien dat je hem zooo graag ziet (no matter what) doet hem ook deugd, denk ik...
katleentje; keigoe van die echo en die gyn. de mijne (en die van ventje;)) is ook zo rustig, een beetje van; 'dat komt allemaal in orde'.
bn jij ook niet van antwerpen? missch bedoelen we wel dezelfde;)
evyke, ook onzekerheden bij jou. kom hier maar veel van je af tetteren, we sleuren je er wel door!
liesje
-
logost
- Berichten: 980
- Lid geworden op: 18 november 2009, 10:49
Liezeke je maakt me echt gelukkig met zo'n nieuws. Gek dat ik daar gelukkig van word. Waarschijnlijk omdat je me doet terugdenken aan mijn 6 weken echo. Dat is toch te fantastisch voor woorden. Dat hebben jij en je "groen " ventje gemaakt he. Helemaal uit liefde ontstaan en zo lang naar uitgekeken. Wat een wonder toch...
Tja en die schrik dat begrijp ik wel. Ik hoop wel dat je bedoelde dat je nu naar je roze wolk bent gegaan? Elke dag met een keer nemen. Ik kreeg ooit de raad om elke dag op te staan en te zeggen: 'ik ben 6 weken en 5 dagen zwanger'. Ik heb het zelfs telkens opgeschreven in "Word". Dan zag ik dat lijstje elke dag langer worden en vond ik het super dat ik aan pagina twee kon beginnen. Misschien een tip?
Het enige voordeel aan februari is dat het een korte maand is dus dat ze snel weer zal om zijn. Maar goed, een grote troost is dat natuurlijk niet.
Geniet maar meid, geniet vandaag maar heel hard want vandaag ben je 6 weken en 4 dagen!!!! Proficiat, mijlpaal één is gepasseerd.
" ventje gemaakt he. Helemaal uit liefde ontstaan en zo lang naar uitgekeken. Wat een wonder toch...Tja en die schrik dat begrijp ik wel. Ik hoop wel dat je bedoelde dat je nu naar je roze wolk bent gegaan? Elke dag met een keer nemen. Ik kreeg ooit de raad om elke dag op te staan en te zeggen: 'ik ben 6 weken en 5 dagen zwanger'. Ik heb het zelfs telkens opgeschreven in "Word". Dan zag ik dat lijstje elke dag langer worden en vond ik het super dat ik aan pagina twee kon beginnen. Misschien een tip?
Het enige voordeel aan februari is dat het een korte maand is dus dat ze snel weer zal om zijn. Maar goed, een grote troost is dat natuurlijk niet.
Geniet maar meid, geniet vandaag maar heel hard want vandaag ben je 6 weken en 4 dagen!!!! Proficiat, mijlpaal één is gepasseerd.
-
Cassyke
- Berichten: 2046
- Lid geworden op: 1 oktober 2009, 13:19
Hey iedereen!
Liezeke wat super meid, het is een leuk gevoel he Ik mag vrijdag gaan voor de 6-weken echo maar door men bloeding heb ik ons foempeke al kunnen bewonderen en ik vind het echt een magisch moment (al zie je op dat moment slechts een hoopje cellen)!
Mag ik weten welke medicatie dat is? Ik ben vpk en vind dat interessant om die nieuwe medicamenten te kennen. Maar je moet het niet zeggen als je niet wilt!
Amaai 6mm dat is een flinke baby
Ik heb daar trouwens een vraagje over bij mijn vorige echo (zogezegd 5w2d) was het embryo 8,8mm ik vind dat zo groot voor 5 weken... Wat vinden jullie? Ik ga vrijdag zien als het nog zo neig gegroeid is. Het is wel zo dat ze een topembryo hebben teruggeplaatst maar ik weet niet juist uit hoeveel cellen die al bestond.
@Evyke: thx voor de proficiat, jij ook een dikke proficiat he (alle jullie allemaal hier natuurlijk).
Greetz
Cassyke
http://onvervuldewens.blogspot.com/
Liezeke wat super meid, het is een leuk gevoel he
Ik mag vrijdag gaan voor de 6-weken echo maar door men bloeding heb ik ons foempeke al kunnen bewonderen en ik vind het echt een magisch moment (al zie je op dat moment slechts een hoopje cellen)!Mag ik weten welke medicatie dat is? Ik ben vpk en vind dat interessant om die nieuwe medicamenten te kennen. Maar je moet het niet zeggen als je niet wilt!
Amaai 6mm dat is een flinke baby
Ik heb daar trouwens een vraagje over
bij mijn vorige echo (zogezegd 5w2d) was het embryo 8,8mm ik vind dat zo groot voor 5 weken... Wat vinden jullie? Ik ga vrijdag zien als het nog zo neig gegroeid is. Het is wel zo dat ze een topembryo hebben teruggeplaatst maar ik weet niet juist uit hoeveel cellen die al bestond.@Evyke: thx voor de proficiat, jij ook een dikke proficiat he (alle jullie allemaal hier natuurlijk
).Greetz
Cassyke
http://onvervuldewens.blogspot.com/
-
Nessieke
- Berichten: 197
- Lid geworden op: 12 december 2009, 11:03
Cassy,dikke proficiat en welkom.
Logost, super dat je echo ok was!
Hier heeft het angstmonster weer bezit van me genomen en het was een grote. Deze nacht werd ik wakker met krampen. Ik sta op, ga naar de wc en niks aan de hand. Tot ik terug boven op ga en ik voel het er zo uit vloeien. Heel wat bloedverlies! Ik ga terug naar toilet en er kwam zo'n dikke klonter mee. Toen was ik helemaal in paniek. Ventje opgeroepen, daarna discussie gehad. Ik was helemaal in de ban van het angstmonster en hij zag het gewoon niet in. Ok, terug gaan slapen (ikke lezen). 's Nachts nog eens opgestaan om me te verzuiveren. Deze morgen was het iets minder. Tot ik me ging douchen. Toen kwam er weer een klonter mee en het liep er weer uit. Paniek alom. Ik zeg tegen mijne man dat ik niet ga werken en naar de dokter ga. Intussen moesten we nog naar de bakker. Ik ga ook effe tanken... tank ik toch niet benzine ipv diesel! Dus toen ik met mijne auto naar de dokter was, startte de grote auto niet meer!!!! Mijne man naar de takeldienst gebeld en auto komen takelen.
Ik zat intussen helemaal overstuur bij de dokter. Hij geprobeerd via de doptone naar het hartje te luisteren maar hij vond het niet. Nog meer paniek. Hij me doorverwezen naar het ziekenhuis, spoed.
Ik mijne man gaan halen en hup... naar ziekenhuis. Ik was echt overstuur, de hele tijd aan het wenen. Ik had zoiets van: dit kan niet goed zijn, zo veel bloed! Het moet toch beteren na 12 weken?!
In het ziekenhuis waren we snel aan de beurt en via echo zagen ze dat beebje het prima deed. Ze hebben me een weekje thuis gehouden, vooral om te kalmeren. Ik voel me gewoon op. Ik kan dit niet meer aan, de hele tijd die onzekerheid.
Ze zien geen enkele oorzaak van dat bloedverlies. Maar dat kan zijn dat dat met iets te maken heeft in de baarmoedermond of aan de rand van de placenta en dat kunnen ze niet zien. Ze weten wel dat dit in het grootste geval goed afloopt. Maar meer kunnen ze niet doen / zeggen. Ze heeft me goed gerustgesteld. Ze heeft me ook gezegd dat als ik echt blijf vloeien (dus niet bloed, stoppen, bloed...) en heel fel krampen / buikpijn heb, dat ik me dan zorgen moet maken. Maar de rest wat ik meemaak beschouwt zij als "normaal". Dus daar moeten we het dan meer doen.
Deze middag waren we thuis (ventje had een dag omstandigheidsverlof genomen) en ik heb tot nu geslapen als een roos.
Allé, een hele boterham maar ik kom zeker nog reageren op iedereen!
Liefs,
Vanessa
Logost, super dat je echo ok was!
Hier heeft het angstmonster weer bezit van me genomen en het was een grote. Deze nacht werd ik wakker met krampen. Ik sta op, ga naar de wc en niks aan de hand. Tot ik terug boven op ga en ik voel het er zo uit vloeien. Heel wat bloedverlies! Ik ga terug naar toilet en er kwam zo'n dikke klonter mee. Toen was ik helemaal in paniek. Ventje opgeroepen, daarna discussie gehad. Ik was helemaal in de ban van het angstmonster en hij zag het gewoon niet in. Ok, terug gaan slapen (ikke lezen). 's Nachts nog eens opgestaan om me te verzuiveren. Deze morgen was het iets minder. Tot ik me ging douchen. Toen kwam er weer een klonter mee en het liep er weer uit. Paniek alom. Ik zeg tegen mijne man dat ik niet ga werken en naar de dokter ga. Intussen moesten we nog naar de bakker. Ik ga ook effe tanken... tank ik toch niet benzine ipv diesel! Dus toen ik met mijne auto naar de dokter was, startte de grote auto niet meer!!!! Mijne man naar de takeldienst gebeld en auto komen takelen.
Ik zat intussen helemaal overstuur bij de dokter. Hij geprobeerd via de doptone naar het hartje te luisteren maar hij vond het niet. Nog meer paniek. Hij me doorverwezen naar het ziekenhuis, spoed.
Ik mijne man gaan halen en hup... naar ziekenhuis. Ik was echt overstuur, de hele tijd aan het wenen. Ik had zoiets van: dit kan niet goed zijn, zo veel bloed! Het moet toch beteren na 12 weken?!
In het ziekenhuis waren we snel aan de beurt en via echo zagen ze dat beebje het prima deed. Ze hebben me een weekje thuis gehouden, vooral om te kalmeren. Ik voel me gewoon op. Ik kan dit niet meer aan, de hele tijd die onzekerheid.
Ze zien geen enkele oorzaak van dat bloedverlies. Maar dat kan zijn dat dat met iets te maken heeft in de baarmoedermond of aan de rand van de placenta en dat kunnen ze niet zien. Ze weten wel dat dit in het grootste geval goed afloopt. Maar meer kunnen ze niet doen / zeggen. Ze heeft me goed gerustgesteld. Ze heeft me ook gezegd dat als ik echt blijf vloeien (dus niet bloed, stoppen, bloed...) en heel fel krampen / buikpijn heb, dat ik me dan zorgen moet maken. Maar de rest wat ik meemaak beschouwt zij als "normaal". Dus daar moeten we het dan meer doen.
Deze middag waren we thuis (ventje had een dag omstandigheidsverlof genomen) en ik heb tot nu geslapen als een roos.
Allé, een hele boterham maar ik kom zeker nog reageren op iedereen!
Liefs,
Vanessa
-
Katleentje
- Berichten: 371
- Lid geworden op: 28 augustus 2009, 19:00
Wow, Vanessa, ik lees hier precies mijn eigen verhaal!
Is bij jou het bloeden nu gestopt? Rust maar goed uit, ben ik ook aan het doen deze week...
Sinds gisterenavond ben ik toch weer aan't bloeden, maar nu is het helemaal anders. Heel donkerbruin, bijna zwart bloed wat ik verlies! Ziet er heel eng uit, en nu is het zo echt draderig en slijmerig aan het worden.
Ik vermoed dat die kleur erop wijst dat het oud bloed is en dat het misschien wel degelijk om dé klonter kan gaan...
Dezenavond ga ik nog eens luisteren met de Angelsound of ik het hartje goed hoor kloppen (heb mezelf toestemming gegeven om 's avonds een minuutje te luisteren, en meer niet).
Hou de moed erin hè meid! Dat angstmonster is toch een vies beest hoor! 'k Was er ook van overtuigd dat het beter ging gaan vanaf 12 weken, niet dus...
Dikke knuf, Katleen
Is bij jou het bloeden nu gestopt? Rust maar goed uit, ben ik ook aan het doen deze week...
Sinds gisterenavond ben ik toch weer aan't bloeden, maar nu is het helemaal anders. Heel donkerbruin, bijna zwart bloed wat ik verlies! Ziet er heel eng uit, en nu is het zo echt draderig en slijmerig aan het worden.
Ik vermoed dat die kleur erop wijst dat het oud bloed is en dat het misschien wel degelijk om dé klonter kan gaan...
Dezenavond ga ik nog eens luisteren met de Angelsound of ik het hartje goed hoor kloppen (heb mezelf toestemming gegeven om 's avonds een minuutje te luisteren, en meer niet).
Hou de moed erin hè meid! Dat angstmonster is toch een vies beest hoor! 'k Was er ook van overtuigd dat het beter ging gaan vanaf 12 weken, niet dus...
Dikke knuf, Katleen
-
logost
- Berichten: 980
- Lid geworden op: 18 november 2009, 10:49
Jeetje Vanessa toch...
Dat jij je nog zo kalm hebt kunnen houden na die eerste bloedklonter...Ik zou meteen naar spoed gereden zijn. Dat is toch wel een goede reden zeker? Dat je ventje niet inziet dat je wel heel angstig moet geweest zijn, begrijp ik niet zo goed. Maar goed dat zullen mannen zijn zeker?
Pfff meisje toch, dat moet hel geweest zijn. Ik kan zelf ook niks bedenken wat de oorzaak zou kunnen zijn van het probleem. Ik hoor wel echt heel vaak dat mensen blijven bloeden wanneer ze zwanger zijn. Mijn eigen mama heeft elke maand trouw haar regels gehad toen ze zwanger was van mijn jongste broer. Maar goed ook al stelt iedereen je gerust dan denk je toch meteen dat er iets mis is met de placenta ofzo. Maar weet je, je hebt een hele week rust en tijd he nu. Zorg ervoor dat je vooral heel veel neerligt. Bij Kathleen helpt dat ook he. Zij heeft ook geen bloedverlies meer. Bij haar zit er een bloedklontertje in haar baarmoeder en het kan evengoed zijn dat er bij jou ook een bloedklonter zat en dat die er nu is uitgekomen. Als je beebje het goed doet en je bent 13 weken, dan zou ik me steeds minder zorgen maken hoor. Heb je zo nog geen angelsound? Dan kan je zelf luisteren dat alles nog steeds goed gaat?
Die krampen zijn echt wel doodnormaal. Ik moet zeggen dat ik ze ook wat sterker heb dan anders, maar dat is gewoon het rekken van de baarmoeder. Mijn buik jeukt ook dat is ook van het uitzetten, dus allemaal normaal. Voor mij is het wel makkelijk. Ik heb nu een angelsound die het angstmonster onder het bed jaagt (en het is een waterbed dus onder dat gewicht komt het niet makkelijk uit. Je mag jouw angstmonster er gerust bij komen steken.)
Ik kan me wel voorstellen wat een hoop gevoelens je vandaag moet verwerken. Slaap nog maar wat verder, kom wat op krachten, ga met je beebje in bad zodat je wat rustiger wordt. Wrijf op je buikje en kijk ernaar en geniet want je hebt je beebje vandaag nog gezien en het hartje klopte mooi. Weet je dat het hartje van een beebje stopt met kloppen 14 dagen voordat de miskraam op gang komt? Dus je zit voor minstens 14 dagen terug safe en heel misschien kan je dan al kleine vlindertjes in je buikje voelen als je 15 weken bent, of je luistert met de Angelsound...
Alleszins meisje: hou je goed, geniet van dat beebje in je buik dat zo sterk is en rust maar lekker uit.
Dat jij je nog zo kalm hebt kunnen houden na die eerste bloedklonter...Ik zou meteen naar spoed gereden zijn. Dat is toch wel een goede reden zeker? Dat je ventje niet inziet dat je wel heel angstig moet geweest zijn, begrijp ik niet zo goed. Maar goed dat zullen mannen zijn zeker?
Pfff meisje toch, dat moet hel geweest zijn. Ik kan zelf ook niks bedenken wat de oorzaak zou kunnen zijn van het probleem. Ik hoor wel echt heel vaak dat mensen blijven bloeden wanneer ze zwanger zijn. Mijn eigen mama heeft elke maand trouw haar regels gehad toen ze zwanger was van mijn jongste broer. Maar goed ook al stelt iedereen je gerust dan denk je toch meteen dat er iets mis is met de placenta ofzo. Maar weet je, je hebt een hele week rust en tijd he nu. Zorg ervoor dat je vooral heel veel neerligt. Bij Kathleen helpt dat ook he. Zij heeft ook geen bloedverlies meer. Bij haar zit er een bloedklontertje in haar baarmoeder en het kan evengoed zijn dat er bij jou ook een bloedklonter zat en dat die er nu is uitgekomen. Als je beebje het goed doet en je bent 13 weken, dan zou ik me steeds minder zorgen maken hoor. Heb je zo nog geen angelsound? Dan kan je zelf luisteren dat alles nog steeds goed gaat?
Die krampen zijn echt wel doodnormaal. Ik moet zeggen dat ik ze ook wat sterker heb dan anders, maar dat is gewoon het rekken van de baarmoeder. Mijn buik jeukt ook dat is ook van het uitzetten, dus allemaal normaal. Voor mij is het wel makkelijk. Ik heb nu een angelsound die het angstmonster onder het bed jaagt (en het is een waterbed dus onder dat gewicht komt het niet makkelijk uit. Je mag jouw angstmonster er gerust bij komen steken.)
Ik kan me wel voorstellen wat een hoop gevoelens je vandaag moet verwerken. Slaap nog maar wat verder, kom wat op krachten, ga met je beebje in bad zodat je wat rustiger wordt. Wrijf op je buikje en kijk ernaar en geniet want je hebt je beebje vandaag nog gezien en het hartje klopte mooi. Weet je dat het hartje van een beebje stopt met kloppen 14 dagen voordat de miskraam op gang komt? Dus je zit voor minstens 14 dagen terug safe en heel misschien kan je dan al kleine vlindertjes in je buikje voelen als je 15 weken bent, of je luistert met de Angelsound...
Alleszins meisje: hou je goed, geniet van dat beebje in je buik dat zo sterk is en rust maar lekker uit.
Wie is er online
Gebruikers op dit forum: Google [Bot] en 2 gasten