Bevallen in augustus 2010

[Nessieke]

He Nala, die flauwe buien herken ik wel. Dat is niks om je zorgen over te maken. Dat is een bloeddrukval. Heb ik nu ook en had ik bij Yoran. Toen ben ik zelfs flauwgevallen in de gb. Leuk hè, dat gaan rondkijken. Ik ben overlaatst nog eens in de baby 2000 gestopt en ik stond versteld van de nieuwe snufjes. Zo mooi allemaal. Maar ik heb nog veel van Yoran dus ik ga toch proberen me te bedwingen

Veerle, nog een paar dagen volhouden! En dat 's nachts naar de wc gaan herken ik ook. En dat is nog niet het ergste, wel dat het daarna nog zo lang duurt eer ik terug in slaap val.

Kathleentje, wat een idee om het angstmonster te verjagen! Ik heb er zelf ook al aan gedacht en durf het toch niet goed. Stom hè. Hoop dat ik ook snel de moed vind. Heb jij nog bloedverlies trouwens? Ikke niks meer! Ben wel opgelucht. Ik hoop dat het zo blijft als ik terug ga werken.

Cassyke, hoe was je gynbezoek? Je buik zwelt ook op van eventuele follikels die er nog zitten en die vocht ophouden of van je darmen die niet meer goed functioneren. Ik had ook in begin een flinke buik, daarna is dat precies geminderd en nu (bijna 15w) kan je er al niet meer langs kijken.

Logost, allé, jij bent ook nog niet uit het peter/meterschap. Meestal wordt dat zo gevraagd ergens na 20 weken.
Ben heel blij trouwens te lezen dat het met je ventje een stuk beter gaat, echt waar. Je ziet wel, alles valt uiteindelijk wel in zijn plooi.
Ik heb op dit moment twee zs-broeken en voor de rest draag ik mijn rokjes en kleedjes nog. Dat is nog te doen. Maar als ik mijn 16weken echo heb gehad dan ga ik toch ook eens shoppen. Bovendien hebben we in mei hier ne communicant en dan wil ik er ook wel goed uit zien. Maar fatsoenlijke zs-kleren kosten wel wat dus ik ben benieuwd. Mijn man en zoontje zijn inmiddels volledig gekleed en ze zijn om op te eten. Ik kijk echt uit naar die dag!

Liezeke, dat bewijst dat jouw ventje meer op de hoogte is van alle zaken dan die van mij. Ben ik ook maar getrouwd met ne rationele IT'er hè

Voila, vandaag naar een babyborrel. Kijk er wel naar uit, nog eens zo'n klein poemelke zien. Soms dringt het nog niet tot me door dat ons dat in de zomer ook te wachten staat...

Liefs,
Nessie

[Evyke]

GOEIEMORGEN,
Wij zijn vrijdag dus naar leuven geweest voor de nekplooi maar we waren nog een beetje te vroeg; ik was vrijdag 11weken en 2 dagen.voor een goeie nekplooimeting moeten de kindjes min 4.5cm zijn en mijn twee acrobaten waren slechts 4.3cm en 4.6cm met resultaat dat we nog een paar dagen in spanning moeten blijven we hebben een nieuwe afspraak gekregen 16/02 ma we mogen woensdag nog eens bij onze eigen gyn op controle misschien ziet hij al iets.
want ik ben toch wel best ongerust over die nekplooi!
Ondertussen zit ik ook met een serieuse neusverkoudheid.(iemand soms tips om het beetje te verzachten)
verder ben ik blij dat voor de meesten de angstweken achter de rug zijn en we eindelijk kunnen genieten!!!!

[logost]

Hey allemaal,

Evy'ke, das wel leuk he je zal je beebjes tweemaal zien op twee weken.

Nessieke jij ook getrouwd met een rationele IT'er. Ik ook
Tja die zwbroeken zullen er toch wel moeten gaan aankomen. Ik hoop het te kunnen uitstellen tot volgende week maar ik moet eerlijk bekennen dat het soms wel wat lastig wordt. Niet dat mijn heupbroeken te klein worden, maar als ik neerzit is het lastig dat mijn buikje drukt op mijn riem ofzo. Maar goed ik vind het een hele grote stap om naar een zwwinkel te gaan.

Cassy'ke: ik had ook de eerste weken een dikker buikje hoor. Dat bleken mijn opgezette darmen te zijn. Na een tweetal weken was mijn buikje dan ook weer weg om nu pas terug te komen. Dus niet panikeren als je zw broeken te groot worden binnen enkele dagen. Dan ga je ze gewoon nog enkele weken in de kast moeten laten liggen

Kathleentje: doet deugd he om dat angstmonster even te verjagen. Goed bezig!

Ik heb dit weekend eens een goed gesprek gehad met een vriendin. Ik heb nog steeds wat problemen met mijn angst en onzekerheden opzij te zetten. Elke keer dat iemand komt aankondigen dat zij zwanger is, slaat de schik me om het hart. Ik merk dat ik nog steeds niet zo blij kan zijn als vroeger. Ik denk dan onbewust steeds dat er nu al 7 mensen zwanger zijn en de kans statistisch dus groter wordt voor mij dat het misloopt. Ik besef wel dat ik iemand ben die alle onzekerheid in mijn leven probeer te stoppen door cijfers of statistieken of wetenschappelijk bewijs te vinden. Meestal lukt dat niet en leer ik gewoon om te gaan met die onzekerheid. Maar het laatste jaar ben ik tweemaal bevestigd geweest in mijn 'wetenschappelijk bewijs'. Ik ben verminderd vruchtbaar (wat ik al heel mijn leven vrees) en ik heb een miskraam gehad (ik hoorde dus bij die 1 op 10 vrouwen...) Tweemaal heb ik in mijn ogen gefaald. Uit het gesprek bleek ook wel dat ik altijd wel die faalangst en onzekerheid in me heb gehad en dat ik eigenlijk in mijn ogen nog maar driemaal serieus gefaald ben in mijn 'leven'. Onder andere die miskraam en vruchtbaarheid. Enfin ik heb heel wat om te sleutelen aan mezelf en eigenlijk groeide ik daar heel hard in vond ik zelf. Toen ik mijn man leerde kennen leerde ik om te gaan met die onzekerheid en die faalangst was al lang op de achtergrond verdwenen en nu met die zw heb ik eigenlijk zoveel schrik voor het minste... Ik moet daar echt wat aan doen. We wisten beiden niet echt hoe ik dit zou kunnen oplossen, maar het is niet iets dat ik later aan mijn beebje wil doorgeven. Ik ga gewoon proberen genieten en telkens er doemgedachten komen, denk ik aan iets leuks of koop ik iets voor het beebje. Loopt het alsnog mis dan heb ik toch dit gehad.
Vandaag daarentegen heb ik al een hele morgen het gevoel dat ik mijn regels ga krijgen. Het zit ook wat hoger en meer opzij in mijn buik nu en trekt soms naar mijn rug. Ik vind het niet leuk maar ik probeer m'n zinnen te verzetten nu. Enfin gelukkig duurt de zw nog minstens 26 weken dus heb ik nog veel tijd om eraan te werken.

Groetjes aan iedereen.

[Sueke]

Hey allemaal, leuk om al jullie verhalen te lezen. Zo merk je dat iedere zwangerschap anders is en dat iedereen zich wel ergens zorgen om maakt.

Evyke, je kan best een homeopathische neusspray gaan halen bij de apotheek. Dat kan helemaal geen kwaad en het helpt. Ik heb er altijd eentje in mijn handtas, want met dit weer heb ik er ook vaak last van. Ook Vicks snoepjes ademvrij kunnen soms helpen, maar niet lang.

Nala, zo naar babyspulletjes gaan kijken is ontzettend leuk. Ik heb nog veel van bij mijn zoontje dus moet me inderdaad veel inhouden. Dus hopelijk is het nu een meisje dat ik me toch op bepaalde dingen kan laten gaan. Vrijdag was ik in de H&M en daar hadden ze toffe t-shirts van het koekiemonster. Dus eentje voor mijn zoontje gekocht in zijn maat en ook eentje in babymaat dus kunnen ze samen hetzelfde aandoen. Lijkt me schattig.

Katleentje, je hebt gelijk dat je het op je facebook gegooid hebt, geniet er maar van.

Wij zijn vrijdag ook naar de gyn geweest voor onze 11 weken en 2 dagen echo (eigenlijk een rare periode hé). Alles was piccobello in orde. Er kon ook al een nekplooimeting gedaan worden en die was ook prima. Nu is het weer even aftellen tot 5 maart de volgende echo. Normaal moet ik dan mijn test laten doen voor zwangerschapdiabetes en normaal zouden we dan ook al het geslacht kunnen zien, dus kijk er zeker enorm naar uit. Nu mag van ons ook iedereen het weten, maar vindt het nog altijd raar. Ik ben zo gewoon van het te verzwijgen. Gisteren bij mijn schoonzus op bezoek waar nog volk was en bij haar stond haar park in de living. Mijn man zegt zo héél normaal 'het gaat ook wennen zijn als dat van ons terug in de living staat'. Ik verschrok op dat moment echt en de rest keek zo naar mij van WAT???? Ze waren wel allemaal content zenne, maar ik heb het gevoel dat mijn schoonmoeder niet echt blij is. Ze verteld het tegen niemand. Ze vraagt ook niets als we naar de gyn geweest zijn enz.... Echt raar, maar ja gelukkig moet ik met haar niet samenleven en wel met mijn man hé. Soms vind ik het wel jammer, want we hebben er ook zoveel moeite voor moeten doen en ja het is ons tweede, maar zeker even gewenst en geliefd als ons eerste zenne. Ik ben dan ook veel te koppig en vertel tegen haar ook niets, als ze er niet naar vraagt, zal ze het ook niet weten denk ik dan.

[liezeke]

heej ladies,

wat een fantastische nieuwsjes hier allemaal!
sueke; mooi dat je zo angstmonsterke-vrij kan genieten van je zw-sch. ben stikjaloers!

kathleentje en nessieke; bloedingvrij naar de bevalling! misschien een spin-off clubje dat we moeten oprichten, een beetje zoals de AA;)

logost; aan zw-sch broeken ben ik nog niet toe, laat staan aan zw-kledingshoppen. ben daar nog veel te bang voor... denk dat dat de volgende mentale stap is die gemaakt moet worden. sterkte meid!
ik herken mezelf enorm in je. al die faalangst die komt opduiken. nadat ik om financiële redenen (het kinderziekenhuis bracht niet genoeg op) werd ontslagen vorig jaar en ondertussen onze vruchtbaarheidsproblemen kwamen bovendrijven heb ik zo een ongelooflijke slag van de hamer gekregen want ik deugde op geen enkel vlak. je voelt je ineenschrompelen en niet echt veel meer waard. 't was heel moeilijk om daar uit te klauteren en verder te gaan. met voldoende doemgedachten als gevolg. opnieuw positief denken is dan heel moeilijk.

evyke; je kan ook je neus spoelen met fysiologisch water. eenvoudig maar wel ontzettend efficiënt.

hier komt de grijze wolk weer aangewakkerd. morgen echo, wat zal het geven? gisteren heel wat minder misselijk en moe geweest, ben dus weer ongerust...
misschien is ons appelke morgen er niet meer?
raar hoe we met zoveel angst naar die echo gaan terwijl 'gewone' zwangeren daar heel nieuwsgierig naartoe gaan.
ventje zegt dat we gewoon moeten genieten van elke dag die we (denken) hebben met ons appelke. elke dag erbij is een dag erbij;)
ondertussen ook in het boek embryologie zitten neuzen met ventje. heel leuk om te zien wat er wanneer allemaal gevormd wordt. ik probeer mezelf ervan te overtuigen dat als het toch misloopt het een embryootje is met serieuze misvormingen dat toch niet levensvatbaar zou zijn... maar of ik dan minder zal wenen? zucht...

oeioei, dit wordt een hele litanie aan geklaag, seffes jaag ik jullie roze wolk nog weg...

liesje

[liezeke]

heej ladies,

wat een fantastische nieuwsjes hier allemaal!
sueke; mooi dat je zo angstmonsterke-vrij kan genieten van je zw-sch. ben stikjaloers!

kathleentje en nessieke; bloedingvrij naar de bevalling! misschien een spin-off clubje dat we moeten oprichten, een beetje zoals de AA;)

logost; aan zw-sch broeken ben ik nog niet toe, laat staan aan zw-kledingshoppen. ben daar nog veel te bang voor... denk dat dat de volgende mentale stap is die gemaakt moet worden. sterkte meid!
ik herken mezelf enorm in je. al die faalangst die komt opduiken. nadat ik om financiële redenen (het kinderziekenhuis bracht niet genoeg op) werd ontslagen vorig jaar en ondertussen onze vruchtbaarheidsproblemen kwamen bovendrijven heb ik zo een ongelooflijke slag van de hamer gekregen want ik deugde op geen enkel vlak. je voelt je ineenschrompelen en niet echt veel meer waard. 't was heel moeilijk om daar uit te klauteren en verder te gaan. met voldoende doemgedachten als gevolg. opnieuw positief denken is dan heel moeilijk.

evyke; je kan ook je neus spoelen met fysiologisch water. eenvoudig maar wel ontzettend efficiënt.

hier komt de grijze wolk weer aangewakkerd. morgen echo, wat zal het geven? gisteren heel wat minder misselijk en moe geweest, ben dus weer ongerust...
misschien is ons appelke morgen er niet meer?
raar hoe we met zoveel angst naar die echo gaan terwijl 'gewone' zwangeren daar heel nieuwsgierig naartoe gaan.
ventje zegt dat we gewoon moeten genieten van elke dag die we (denken) hebben met ons appelke. elke dag erbij is een dag erbij;)
ondertussen ook in het boek embryologie zitten neuzen met ventje. heel leuk om te zien wat er wanneer allemaal gevormd wordt. ik probeer mezelf ervan te overtuigen dat als het toch misloopt het een embryootje is met serieuze misvormingen dat toch niet levensvatbaar zou zijn... maar of ik dan minder zal wenen? zucht...

oeioei, dit wordt een hele litanie aan geklaag, seffes jaag ik jullie roze wolk nog weg...

liesje

[logost]

Hey meid,

Je jaagt ons roze wolkje niet weg hoor. Ik zorg er wel voor dat er een stukje naar jou komt. Ik zal het bewijzen morgen!
Gek hoe we qua karakter zoveel gemeen hebben... jammer ook want we zouden beter wat positieve zaken gemeen hebben. Dat hebben we natuurlijk ook he: een appelke in onze buik. Hoewel ik vind dat het onze meer op een banaantje lijkt.

Je bent morgen 7 weken en nog wat zeker? Ah weet je, dit is nog een 4-tal weken heel erg lastig en je zal (als je mij volgt) nog 4 weken super ongerust zijn. Maar dan zal je in een vlaag van zinsverbijstering een angelsound kopen en als je dan af en toe kan luisteren naar het hartje dan ben je snel gerust gesteld hoor. Daarom dat het bij mij vanaf 12 weken beter ging. Niet omdat ik de psychologische drempel over was, maar omdat ik het zelf kon horen dat het nog leefde. Die angst blijft, maar kan nu nog maximaal 12 uur duren want dan kan ik het thuis gaan controleren. Dan ben ik weer gerust voor een week.

En die misselijkheid. Dat komt en dat gaat maar dat is momenteel het enige wat we voelen dus daar probeer je bewijs uit te halen dat alles wel nog goed loopt he. Ik begrijp je wel. Tel hier maar samen af met onder andere cassy'ke (en wie was er nog voor eind augustus/begin september?).

Sueke: rot he als ze zo reageren. Mensen zijn toch zooo vreemd. Ik probeer me dan steeds in te leven in hun situatie en een reden te bedenken waarom ze zo reageren. Ik kan er jammer genoeg geen vinden. Misschien omdat ze er dan op moeten letten, omdat ze een extra stoel moeten kopen voor de feesttafel, extra eten moeten maken in de toekomst een extra rekening moeten openen voor het tweede kindje? Enfin als ze dit zouden denken is het alleszins niet minder egoïstisch.
Wel leuk he die 11 weken echo en als de nekplooimetig goed is. Proficiat al he

Nog wachten tot 5 maart... pfff dat klinkt nog zo ver maar ja ik moet nog wachten tot 24 feb. Dat scheelt hem maar een weekje. Dan zal ik 17 weken zwanger zijn... Wij willen het geslacht niet weten. Hoewel ik gigantisch nieuwsgierig ben, dus ik weet niet of ik me ga kunnen houden

Wat betreft die zw broek: ik MOET een gaan kopen. Ik heb geen keuze meer. Het begint pijn te doen als ik zit. Staan is geen probleem, maar dat kan ik dus uiteraard niet steeds doen. Volgens de boeken heb ik het al lang uitgehouden voor zaterdag 15 weken ver te zijn. Maar goed donderdag ga ik er ééntje kopen met ventje... moeilijke stap en ik hoop niet dat ze in die winkel te veel helpen enzo. Laat me zelf maar wennen.

Groetjes allemaal

[Cassyke]

Hey meisjes!

Het is al eventjes geleden maar hier zijn we dan weer.

Vrijdag op echo geweest, ons foempeke meet 6mm (gynaecoloog had zich vorige keer verkeerd uitgedrukt waardoor het overkwam dat het vruchtje 8,8mm was maar hij bedoelde de vruchtzak, dat lijkt er al wat meer op he ) en... we hebben het hartje gezien en gehoord!!!! Wat een mooi moment was me dat Ventje had toch wel traantjes in zijn ogen en ik kon (en kan) het maar niet beseffen dat dit ukje in men buik zit. De gynaecoloog heeft er een heel goed oog in maar ik moet nog altijd zeer voorzichtig zijn en mag niet meer gaan werken pfff dat thuis zitten is toch wel niets voor mij hoor... Maar ja alles voor het goede doel he
De laatste tijd heb ik ook meer last van misselijkheid en geef ik toch soms wat over (dit was eerst niet), maar ja het begint te tellen he ik ben 7w ver. Ook heb ik hoofdpijn en gisteren had ik een serieuze migraine-aanval. Normaal neem ik daar medicatie voor in maar ja dat mag nu niet meer he 's Nachts moet ik 3x opstaan om het toilet een bezoekje te geven ook al drink ik niets meer 's avonds. En ik weet niet of jullie dit ook hebben/hadden maar ik heb 's nachts serieuze dorst, overdag is dit minder maar toch nog... Hopelijk heb ik geen zwangerschapsdiabeters

@nessie en logost: hier ook een vrouwtje dat met een IT'er getrouwd is

@liezeke: dat is normaal dat je zo ongerust bent, ik heb dit ook. Volgens mij gaat het heel de zwangerschap zijn dat we zo ongerust zijn Het is ook niet meer dan normaal als je ziet wat we allemaal hebben moeten doen om zo ver te geraken!

Greetz
Cassyke

http://onvervuldewens.blogspot.com/

[logost]

Ah Cassy'ke: proficiat he meisje!! Hihi ik dacht eerlijk gezegd al dat er een meetfoutje zou zijn gebeurd want 8,8mm zou wel gigantisch geweest zijn. Tenzij dat reusachtigheid in de familie zit
fantastisch he dat hartje... Ik weet dat ik toen echt van de wereld was en rechtstreeks op die roze wolk zat. Ik heb zelf ook wat traantje gelaten... De echo's daarna zijn even speciaal hoor maar die eerste, die zal altijd het uniekste blijven denk ik.
Het is ook jouw eerste kindje niet?

Tja en die kwaaltjes: dat komt en gaat hoor. Niet leuk natuurlijk als je moet overgeven maar wel leuk omdat je dan iets geruster bent he.

Die It'ers doen het niet slecht blijkbaar...

Dat toiletbezoek en dorst hebben: ik moet nu nog steeds driemaal per nacht opstaan (als het niet meer is) en ik drink toch ook wat af 's nachts hoor. Maar hoe je de link legt met zwdiabetes snap ik niet. Water en diabetes hebben weinig met elkaar te maken lijkt me. Ik kan uiteraard verkeerd zijn. Alleszins heb ik een diabetes test laten doen toen ik 4 weken zwanger was (wist toen nog niet dat ik zwanger was en wachtte geduldig op mijn regels) en die was negatief. Geen diabetes. Ik veronderstel en hoop dus dat ik dat ook niet krijg tijdens mijn zwschap.

[Evyke]

DAG ALLEMAAL,

Cassy'ke:super meid,blijf maar lekker op die roze wolk zitten en GENIET!!!!


liezeke: Bij deze is de grijze wolk een beetje verder geblazen. Ik hoop dat je morgen toch een beetje kan genieten van het magische moment als appelke op het schermpje komt. Want wat zal het verschil al groot zijn. Probeer echt van elk moment te genieten want hoe raar ook he na die negen maand ga je de periode van je zwangerschap toch nog een beetje missen en ga je zelfs denken wat is het allemaal snel gegaan!!
Dit moet de mooiste tijd van ons leven worden!!!

wat de zwangerschapsdiabetes betreft:
Zwangerschapsdiabetes is een stoornis in de koolhydraatstofwisseling die ontstaat of wordt ontdekt tijdens een zwangerschap. Of dieetmaatregelen alleen volstaan om de stoornis onder controle te krijgen, dan wel of hiervoor insuline nodig is, doet er niet toe. normaal wordt er tussen de 24 en 28 weken een suikertest gedaan om na te gaan of je dit al dan niet hebt£. Ik heb bij mijn eerste zwangerschap de lange test gehad wat inhoud: nuchter bloedafname dan suikeroplossing drinken (super slecht ookal hou ik wel van zoet maar dit was me net iets te zoet op mijn nuchter maag) dan elke 30 min een bloedafname dit tot 120min. er bestaat ook een korte test dan is het nuchter afname,suikeroplossing drinken en na een uur nog een bloedafname.
dit alles om te kijken hoe je lichaam reageerd op suikers in je bloed.

[Katleentje]

Nog eentje die komt pleiten voor een IT-er
Ik heb het toch wel getroffen met de mijne hoor, maar 't is nogal ne panikeur... En ik ben al stressy genoeg om hem ook nog recht te moeten houden, pfff.

Hier is de misselijkheid allesbehalve voorbij. Heb nu net een koud slaatje met pasta gegeten, het eerste wat ik voorlopig binnenhou in 2 dagen. Ik vraag me af of ik mij zorgen moet maken dat ik 3kg afgevallen ben in de laatste 13 weken? De gyne heeft mij tijdens mijn eerste zwangerschap op het hart gedrukt dat het kindje een goeie parasiet is Die neemt alles wat hij nodig heeft uit mijn reserves, en 't zijn dan die reserves die nogal laag komen te staan, maar in principe kan dat niet echt kwaad.
Ik vrees dat ik het weer terug zitten heb en tot aan de bevalling ga overgeven hoor...

Liesje, die angelsound, echt waar, schitterend wapen tegen een angstmonster! Ik was er eerst ook niet zo voor te vinden, want wat als je die hartslag niet direct vindt? Eigenlijk, ik vind'm ook niet altijd direct, maar blijf dan toch wel kalm hoor, want een half uurtje later kan je'm direct hebben, hangt er een beetje vanaf hoe je beebje beweegt in de baarmoeder.
Eergisteren vond ik de hartslag ook niet direct, en ik was nogal hard aan't duwen met dat spul op mijn buik. Ineens hoor ik 'm toch, en ik voel iets tamelijk hard tegen die Angelsound onder mijn hand duwen

Cassy'ke, dat toiletbezoek is bij mij een beetje aan't minderen. Maar als ik eruit moet 's nachts, ben ik meteen ook aan't overgeven.
Super dat je het hartje gezien en gehoord hebt, dat blijft toch één van de meest magische momenten in de zwangerschap, en eigenlijk, in je leven!

Sueke, niet leuk hè, zo'n reacties. Bij ons was't zelfs een paar keer: "een derde??? was't een accident?" Wablief?? Mijn ouders en schoonouders niet hoor, absoluut niet. Eerder kennissen en verdere familie, die niet weten hoeveel moeite ervoor moesten doen. En dit derde kindje is zeker even gewenst als het tweede als het eerste!

Logost, dat gaat goed vooruit bij jou hè! Bij de volgende echo al 17 weken zeg, dan zit je bijna in de helft!!! En het geslacht niet willen weten, da's een leuke verrassing. Bij ons is het twee keer een surprise geweest, hoewel niemand ons geloofde als we zeiden dat we het niet wisten. En eerlijk? Onze oudste was al zeker vijf minuten oud toen ik eraan dacht om eens tussen de beentjes te kijken Bij de tweede was ik al curieuzer, en nu wil ik het op voorhand weten. Het is de laatste keer, en ik wil ook eens weten hoe het voelt.

Nu ga'k een beetje rondlopen denk ik, hebben jullie dat ook dat na de middag jullie buik precies helemaal opgezet is? Ik kan met moeite aan mijn bureau blijven zitten, en dat begint altijd pas na de lunch...

Groetjes, Katleen

[logost]

hihi ja dat opgeblazen gevoel heb ik ook hoor na de middag. Eigenlijk pas ik 's morgens perfect in mijn gewone broek en tegen de middag heb ik al een zwbroek nodig en 's avonds zeggen de collega's (als ik mijn vestje uitdoe): "amaai zo'n schattig buikje". Enfin er zal wel al iets van die vergrote baarmoeder inzitten maar ik denk dat het merendeel vet en darmen en vocht zijn dat ze zien. Maar goed, doet er niet toe he. Ik mag wel wat bijkomen. Had een BMI van 19 dus er mag wat vet bij he. Dat heb ik er wel voor over

Goh ja, dat van ver zijn... ik ben 14 weken ver en elke zaterdag schuif ik een weekje op. Gezien ik mijn echo pas over 3 weken heb zal ik dan al ver zitten he.

Erg he: als je een derde wilt is het blijkbaar steeds een accidentje. Jeetje alsof je zo'n werpmoeder bent die even om het kwartaal een ander jong werpt... mocht je nu zeggen dat je voor het 16e gaat... Tja dan begrijp ik de mensen beter denk ik, maar een derde of zelfs een vierde... Ik hoop dat wij ook ooit zo ver geraken

Willen we een topic starten: "zwanger van een IT'er"... wie weet vinden we gelijkenissen.

Leuk he die angelsound: ik heb dat stampen ook al gehoord. Nog niet gevoeld maar wel ineens zo'n luide knal tegen dat aparaat. Gisteren hoorde ik het hartje ineens heel goed: gelijk een zuiver galopperend paard. De weken ervoor was het gewoon een heel snel zoef zoef zoef zoef zoef geluid. Ook echt wel het hartje maar gisteren was het echt zuiver. Precies alsof je naar je eigen hart luisterde. DAs ook zo zuiver. Het klopt ook echt nog altijd heel snel. Leuk want dan hoor je het verschil goed he.

Tja die misselijkheid...ik hoop dat ie alsnog overgaat

[logost]

Bloedneus nummer twee voor vandaag is een feit. Dat beloofd... Gisteren was mijn record 3 keer en de dag ervoor 4. Dat is wel een kwaaltje dat ik al vroeg in de zw had, maar nu begint het toch wel veel te worden. Misschien mijn overschot aan tampons eens in m'n neus steken

Ah ja,...

Ik ben er eens vandoor. Ik ga vandaag een uurtje vroeger stoppen. Ik kan aan niks anders denken dan aan mijn galoperend paardje in mijn buik en heb dus zin om wat gezonde kost te gaan inslaan! Misschien koop ik voor mezelf wel een ontzettend melige cd van Celine DIon ofzo... kan ik nog eens luidkeels meezingen in de auto. Het nadeel van nen It'er is namelijk dat hij alle cd's wilt downloaden en het te duur vindt om te kopen. Maar gezien ik moet verbergen dat ik ons Celine soms wel eens leuk vind, kan ik hem niet vragen om die cd te downloaden he

Ik heb ook zo'n zin om een een babypakje te kopen. Het nadeel is dat je dan in zo'n winkel moet stappen... het zal dus eerst wat wennen zijn aan het stilstaan voor de vitrines.

Wij starten vanaf deze week met het Julienne pakket. Een gemengd groente pakket volledig biologisch en met seizoensgroenten en fruit. Als je geïnteresseerd bent: www.Julienne.be
Ik ga dus een nieuw leven proberen te beginnen he, voor ons kindje niets dan goeds, dus proberen we eens biologisch. Ik en m'n ventje zijn sinds we aan het bouwen zijn zo'n "groene" mensen geworden. Grappig eigenlijk en ik draag nochthans geen wollen sokken. Maar genoeg over mij en niet gerelateerde zwangerschapsquesties...

Tot morgen!

[Katleentje]

Pfff, half vijf en ik ben al wakker en aan't overgeven

Jammer genoeg om twee uur gewekt door mijn oudste die bij ons in bed kroop (heeft een dikke snotvalling). En eens ik dus wakker ben, ben ik ook misselijk...

Naar 't toilet, en wat zie ik? Bloeding is ook weer terug begonnen.

Op zo'n momenten heb ik meer zin om een potje te gaan zitten huilen hoor. Waar is het leuke van een zwangerschap? Ik weet ook wel dat ik in Augustus superdolgelukkig ga zijn met mijn kindje, maar als het zo nog 6 maanden moet duren?

Ik kan niks meer eten, er is echt niks waarvan ik denk: daar heb ik nu eens zin in. Of eerder: hiervan moet ik nu eens niet braken bij het idee alleen. Een simpele boterham krijg ik niet naar binnen. Warm eten? Het idee van dat warm eten in mijn mond en mijn slokdarm doen me al kokhalzen. Als ik iets eet, moet het ijskoud zijn, en dan nog.
Volgens mij komen die bloedingen altijd terug omdat ik zoveel moet overgeven. Bij het gal overgeven moet je maag al heel erg krampen en trekken om aan die gal te geraken, en dat trekt door tot in je baarmoeder hè!

Ach, er zal niet veel anders opzitten dan mij erbij neer te leggen, maar ik voel mij zooooo slecht ten opzichte van mijn omgeving! Mijn kinderen en man zijn hopeloos verwaarloosd. Mijn huis steekt zo overhoop dat ik zelfs mijn eigen moeder niet meer durf binnenlaten. Ik hoop nog altijd dat ik op een dag eens zal wakker worden met heel veel energie en dan kan ik alles ineens kuisen.

Sorry voor de klaagzang hoor, ik moest even mijn gal spuwen (voor zover ik dat al niet letterlijk gedaan heb )

[Katleentje]

Pfff, half vijf en ik ben al wakker en aan't overgeven

Jammer genoeg om twee uur gewekt door mijn oudste die bij ons in bed kroop (heeft een dikke snotvalling). En eens ik dus wakker ben, ben ik ook misselijk...

Naar 't toilet, en wat zie ik? Bloeding is ook weer terug begonnen.

Op zo'n momenten heb ik meer zin om een potje te gaan zitten huilen hoor. Waar is het leuke van een zwangerschap? Ik weet ook wel dat ik in Augustus superdolgelukkig ga zijn met mijn kindje, maar als het zo nog 6 maanden moet duren?

Ik kan niks meer eten, er is echt niks waarvan ik denk: daar heb ik nu eens zin in. Of eerder: hiervan moet ik nu eens niet braken bij het idee alleen. Een simpele boterham krijg ik niet naar binnen. Warm eten? Het idee van dat warm eten in mijn mond en mijn slokdarm doen me al kokhalzen. Als ik iets eet, moet het ijskoud zijn, en dan nog.
Volgens mij komen die bloedingen altijd terug omdat ik zoveel moet overgeven. Bij het gal overgeven moet je maag al heel erg krampen en trekken om aan die gal te geraken, en dat trekt door tot in je baarmoeder hè!

Ach, er zal niet veel anders opzitten dan mij erbij neer te leggen, maar ik voel mij zooooo slecht ten opzichte van mijn omgeving! Mijn kinderen en man zijn hopeloos verwaarloosd. Mijn huis steekt zo overhoop dat ik zelfs mijn eigen moeder niet meer durf binnenlaten. Ik hoop nog altijd dat ik op een dag eens zal wakker worden met heel veel energie en dan kan ik alles ineens kuisen.

Sorry voor de klaagzang hoor, ik moest even mijn gal spuwen (voor zover ik dat al niet letterlijk gedaan heb )