Hallo,
Hier afgelopen woensdag echo gehad.
2 rijpe eicellen ( en dat zonder hormonen )
Donderdag de tweede IUI gehad.
Nu maar weer afwachten geblazen!
Lijstje even aangepast..
Gr Silvana
Aftellen naar NOD
Sahra, 35j, 6eIUI (KID, acup, pregnyl, clomid), NOD 1/3
Beesje, 30j, 1e IUI (KID, pregnyl & utro), BN 3/3
juliecevol, 25j, 4de IUI, (menopur,pregnyl+ utro) NOD 3/3
Stefi, 31j, 3e IUI (menopur, progynova, pregnyl en utro), BN 5/3, 3E KEER GOEIE KEER!
Tam, 25j, 5e IUI, (KID, acu,utro) BN 11/03
rainbow, 31j,1e IUI (clomid en pregnyl), NOD 10 of 11/03
Xenah 35j, 1e IUI (pregnl) , NOD 03/03
Vaantje, 25 jr, 2e IUI, NOD 12-03
Aftellen naar IUI
Wendel, 25j, 3e IUI, (clomid, 3 x pregnyl) zal rond 2-3 maart zijn.
Repelsteeltje, 27j, 1e IUI (KID, Clomid, pregnyl, utro) FM 27/2
Aardebeitje, 26 jaar 2de IUI (clomid en pregnyl) zal rond 4 maar zijn.
dromer, 27j, op naar 4de? (nog geen idee) menopur/pregnyl/utro/accu en nog veeeel meeeeer goesting in een boeleke.
Violet, 30j, 2e IUI (Clomid en Pregnyl)rond 10/3
Tish81, 28j, 1e IUI, (Clomid en Pregnyl)FM 5/3
Quirina, 26j, 3e IUI (zonder hormonen) FM 12/3
Kippie, 32J, 2deIUI, normaal gezien 1/2, zonder hormonen
Patteke : 4e IUI
Supporters aan de zijlijn
Molly, 1e IUI (3e poging), start Metformine 01/2010, 3 maanden wachten
Fee,3 maanden wachten op 2de kijkoperatie
Glenys, 31j, 8e IUI, wachten op eerste IVF
LiLLiBi, 24j,waarschijnlijk ergens in januari 2010
Winnie, 33 j, 8eIUI niet doorgegaan, efkes adempauze
Teetje; 36j, 8ste IUI, 18/12 hysteroscopie Genk, 21/12 echo en 2de bloedname
Skiwi, 27j, 4e IUI, wachten op eerste IVF
Barkat, 26J
Fieke17, 34j, 3 iui, ICSI
L***, 32j, 6 IUI, overstap IVF, eind maart
Zwanger na IUI:
Vereltje, 29j, 2e iui (pregnyl)
Kathleen1981, 28j, 1e IUI
Kees, 33j, 1e iui
Liesje (Liezeke), 32j, 2de IUI (pregnyl,utro,accu)
Jecca, 26j, 4de IUI(fostimon, pregnyl,utro, medrol en aspirine)
IUI-clubje
-
Quirina
- Berichten: 402
- Lid geworden op: 7 januari 2010, 13:47
Sahra, weet jij al iets? Bijna NOD... Ik duim dat het voor jou goed loopt!
Hoe is het met de andere dames?
Ik ben mijn 'crash' al te boven gekomen. Een dagje na het vallen, toch maar terug opstaan. Eigenlijk zijn wij wel heel veerkrachtige dames hé! Ik denk dat dat één van onze kernkwaliteiten is hoor! Daar mogen we best trots op zijn... zo op de proef gesteld worden!
Een fijne zondag en blijf maar lekker binnen met dit stormweer!
Quirina
Hoe is het met de andere dames?
Ik ben mijn 'crash' al te boven gekomen. Een dagje na het vallen, toch maar terug opstaan. Eigenlijk zijn wij wel heel veerkrachtige dames hé! Ik denk dat dat één van onze kernkwaliteiten is hoor! Daar mogen we best trots op zijn... zo op de proef gesteld worden!
Een fijne zondag en blijf maar lekker binnen met dit stormweer!
Quirina
-
Quirina
- Berichten: 402
- Lid geworden op: 7 januari 2010, 13:47
Sahra, weet jij al iets? Bijna NOD... Ik duim dat het voor jou goed loopt!
Hoe is het met de andere dames?
Ik ben mijn 'crash' al te boven gekomen. Een dagje na het vallen, toch maar terug opstaan. Eigenlijk zijn wij wel heel veerkrachtige dames hé! Ik denk dat dat één van onze kernkwaliteiten is hoor! Daar mogen we best trots op zijn... zo op de proef gesteld worden!
Een fijne zondag en blijf maar lekker binnen met dit stormweer!
Quirina
Hoe is het met de andere dames?
Ik ben mijn 'crash' al te boven gekomen. Een dagje na het vallen, toch maar terug opstaan. Eigenlijk zijn wij wel heel veerkrachtige dames hé! Ik denk dat dat één van onze kernkwaliteiten is hoor! Daar mogen we best trots op zijn... zo op de proef gesteld worden!
Een fijne zondag en blijf maar lekker binnen met dit stormweer!
Quirina
-
sahra
- Berichten: 342
- Lid geworden op: 23 mei 2008, 13:49
Quirina, morgen is mijn NOD maar ik spuit een week na de inseminatie nog een dosis pregnyl. Dat maakt dat ik mijn menstruaties ten vroegste morgen heb en best pas test op woensdag 3/3.
Heb zeer slecht geslapen, zit met enorme darmkrampen en 'k denk het het weer niet gelukt is. Met andere woorden: de wanhoop is bijna nabij. De veerkracht waar je over spreekt verminderd met de pogingen, dat merkte ik de vorige keer.
Beesje, met mijn enorme zenuwachtigheid van nu, zal ik hoogstwaarschijnlijk mijn menstruaties uitstellen met een dag of 2. De kans is groot dat ik pas iets weet op de dag dat jij nieuws zal krijgen. Succes hé!
Allemaal een minder stressy zondag toegewenst...
Heb zeer slecht geslapen, zit met enorme darmkrampen en 'k denk het het weer niet gelukt is. Met andere woorden: de wanhoop is bijna nabij. De veerkracht waar je over spreekt verminderd met de pogingen, dat merkte ik de vorige keer.
Beesje, met mijn enorme zenuwachtigheid van nu, zal ik hoogstwaarschijnlijk mijn menstruaties uitstellen met een dag of 2. De kans is groot dat ik pas iets weet op de dag dat jij nieuws zal krijgen. Succes hé!
Allemaal een minder stressy zondag toegewenst...
-
Quirina
- Berichten: 402
- Lid geworden op: 7 januari 2010, 13:47
Oh Sahra, ik hoop voor jou dat het wel goed uitdraait, maar ik begrijp je wanhoop ... De laatste dagen wachten zijn zo moordend. Niet durven hopen, wetende dat je waarschijnlijk weer tegen die muur gaat botsen etc.. En elke keer dat je botst doet het meer pijn...
Ik leef met je mee!
Veel liefs + virtuele knuffel,
Quirina
Ik leef met je mee!
Veel liefs + virtuele knuffel,
Quirina
-
Beesje
- Berichten: 273
- Lid geworden op: 5 oktober 2009, 16:03
Sahra, ik begrijp je volkomen ... Hier ook al stressy tijden, terwijl het nog maar de eerste poging is voor ons! De eerste anderhalve week ging zo goed en zag ik het positief in, maar nu ... Dus wat moet dat voor jou dan niet zijn! Ik voel me absoluut niet-zwanger ... Pfff, het blijft afwachten natuurlijk, maar mijn borsten beginnen pijnlijker te worden en dat heb ik altijd naar mijn regels toe. Ik weet ook wel dat dat door die utrogestan kan komen, maar het voelt gewoon net hetzelfde als anders. Was het al maar woensdag! Ik hoop dat er deur is die fameuwe muur staat! Sahra, ik hoop zooooo voor jou dat het deze keer gelukt is!! Dus morgen ga je nog niks weten? Woensdag 3 maart is een geluksdag naar het schijnt, dus test dan ook maar 
Ik duim superhard voor jou en ook voor degene die gezellig onder hun dekentje op hun follikeltjes of bevruchte eitjes aan het broeden zijn!
Tok!
Beesje xxx
Ik duim superhard voor jou en ook voor degene die gezellig onder hun dekentje op hun follikeltjes of bevruchte eitjes aan het broeden zijn!Tok!
Beesje xxx
-
juliecevol
- Berichten: 54
- Lid geworden op: 16 januari 2010, 19:10
oooooh ik hoop het dat 3 maart een geluksdag is, dat is ook mijn NOD
ik heb woensdag en 8 dagen geleden mijn iUI gehad en wacht nu af tot woensdag om te testen
ik ben benieuwd maar voel niks
de eerste week van alles in de buik(druk laag in het midden) sinds IUI tot 8 dagen nadien, en nu niks meer. geen pijnlijke borsten,...
maar bij mijn dochter voelde ik ook niks maar dat is wel zonder hormonen(en na amper 3 pogingen gelukt) enzo gelukt dus misschien lette ik er toen niet zo goed op
ik heb woensdag en 8 dagen geleden mijn iUI gehad en wacht nu af tot woensdag om te testen
ik ben benieuwd maar voel niks
de eerste week van alles in de buik(druk laag in het midden) sinds IUI tot 8 dagen nadien, en nu niks meer. geen pijnlijke borsten,...
maar bij mijn dochter voelde ik ook niks maar dat is wel zonder hormonen(en na amper 3 pogingen gelukt) enzo gelukt dus misschien lette ik er toen niet zo goed op
-
aardebeitje
- Berichten: 254
- Lid geworden op: 3 februari 2010, 15:28
Sahra, beesje en juliecevol, ik duim voor jullie dat het woensdag 3 maart jullie geluksdag is!
dat wachten vind ik persoonlijk het moeilijkste vooral die laatste dagen, je gedachten gaan naar niets anders meer.
Dinsdag 2 maart weet ik eindelijk of de hormonen hun werk gedaan hebben, laat ons hopen dat er een mooi follikeltje klaarzit.
Nog een gezellige zondag!
groetjes!
dat wachten vind ik persoonlijk het moeilijkste vooral die laatste dagen, je gedachten gaan naar niets anders meer.
Dinsdag 2 maart weet ik eindelijk of de hormonen hun werk gedaan hebben, laat ons hopen dat er een mooi follikeltje klaarzit.
Nog een gezellige zondag!
groetjes!
-
Tish81
- Berichten: 174
- Lid geworden op: 7 november 2009, 10:38
Hallo,
Vaantje: 2 eicellen zonder hormonen! Goed hé! Nu maar hopen dat het geluk aan jouw kant staat!
Sahra, Juliecevol en Beesje: oh wat een spannende tijden voor jullie! Ook hier duim ik mee voor 3 positieve testen!
Quirina: ik vind dat dus ook dat wij allemaal sterke vrouwen zijn! Iemand die het niet meemaakt, kan zich niet voorstellen hoe wij ons voelen.
Hier zijn we met de Clomid begonnen. Nog 3 pilletjes te gaan en dan vrijdag op FM. Ik ben benieuwd, maar ergens heb ik er wel vertrouwen in. Ik ben steeds heel regelmatig en ben één van de gelukkigen die haar eisprong iedere maand voelt. De clomid is volgens de gyne om m'n eigen eisprong te ondersteunen.
Groetjes iedereen!
Tish
Vaantje: 2 eicellen zonder hormonen! Goed hé! Nu maar hopen dat het geluk aan jouw kant staat!
Sahra, Juliecevol en Beesje: oh wat een spannende tijden voor jullie! Ook hier duim ik mee voor 3 positieve testen!
Quirina: ik vind dat dus ook dat wij allemaal sterke vrouwen zijn! Iemand die het niet meemaakt, kan zich niet voorstellen hoe wij ons voelen.
Hier zijn we met de Clomid begonnen. Nog 3 pilletjes te gaan en dan vrijdag op FM. Ik ben benieuwd, maar ergens heb ik er wel vertrouwen in. Ik ben steeds heel regelmatig en ben één van de gelukkigen die haar eisprong iedere maand voelt. De clomid is volgens de gyne om m'n eigen eisprong te ondersteunen.
Groetjes iedereen!
Tish
-
Stefi
- Berichten: 653
- Lid geworden op: 27 augustus 2009, 15:02
Lieve dames,
Ik moet even mijn hart luchten. Ik heb eerder al verteld dat het tussen mijn moeder en mezelf niet zo vlot gaat en nu is de bom helemaal gebarsten.
Mijn jongste broer trouwt in mei en hij was bij vrienden van mijn ouders langsgegaan om de uitnodiging persoonlijk af te geven en ze vroegen meteen hoe het met me was. Mijn broer dacht dat ze gewoon wilden weten hoe het algemeen met me ging maar ze vroegen meteen hoe het was met de behandelingen. Of ik al goed nieuws had. Mijn broer stond perplex en ik nog meer. Ik kan het gewoon niet geloven. Mijn eigen moeder steekt gewoon een mes in mijn rug! Ik heb haar al zoveel keer gevraagd en zelfs gesmeekt om dit discreet te houden en dit niet aan iedereen te vertellen. Dat ik zelf wil beslissen wie dit al dan niet weet en dan doet ze precies het omgekeerde. Ik ben zo ontgoocheld, zo kwaad, zo teleurgesteld. Wie weet het dan nog allemaal? Gans de familie?
Ik zie op tegen het trouwfeest terwijl ik er zo'n zin in had. Ik heb geen zin in medelijkwekkende blikken laat staan de zielige vragen. Dit valt me erg zwaar.
Een triestige Stefi
Ik moet even mijn hart luchten. Ik heb eerder al verteld dat het tussen mijn moeder en mezelf niet zo vlot gaat en nu is de bom helemaal gebarsten.
Mijn jongste broer trouwt in mei en hij was bij vrienden van mijn ouders langsgegaan om de uitnodiging persoonlijk af te geven en ze vroegen meteen hoe het met me was. Mijn broer dacht dat ze gewoon wilden weten hoe het algemeen met me ging maar ze vroegen meteen hoe het was met de behandelingen. Of ik al goed nieuws had. Mijn broer stond perplex en ik nog meer. Ik kan het gewoon niet geloven. Mijn eigen moeder steekt gewoon een mes in mijn rug! Ik heb haar al zoveel keer gevraagd en zelfs gesmeekt om dit discreet te houden en dit niet aan iedereen te vertellen. Dat ik zelf wil beslissen wie dit al dan niet weet en dan doet ze precies het omgekeerde. Ik ben zo ontgoocheld, zo kwaad, zo teleurgesteld. Wie weet het dan nog allemaal? Gans de familie?
Ik zie op tegen het trouwfeest terwijl ik er zo'n zin in had. Ik heb geen zin in medelijkwekkende blikken laat staan de zielige vragen. Dit valt me erg zwaar.
Een triestige Stefi
-
Quirina
- Berichten: 402
- Lid geworden op: 7 januari 2010, 13:47
Ai Stefi... wat een mes in je rug inderdaad!! Weinig respectvol van je moeder.
Hoe goed bedoeld de vrienden van je ouders dit waarschijnlijk ook bedoelden...
Ik heb dat ook eens voorgehad met mijn schoonmoeder.
Ze had verteld tegen mijn ventje zijn grootmoeder dat het bij ons waarschijnlijk niet zou lukken zonder wat hulp. Ik heb een heel goede band met mijn schoonmoeder, maar dat vond ik ook echt niet kunnen! Ik had haar gevraagd om dit tegen niemand te zeggen, omdat wij ook geen zin hadden in vragende blikken en meelijwekkende vragen. Zij begreep niet dat wij daar niet over wilden praten. Wij hebben toen ook gezegd dat wij zelf wilden beslissen met wie we daar over wilden praten. Enfin, ik heb er geen spel van gemaakt, maar ik begrijp wel dat als de band tussen jou en je moeder al niet denderend is en ze dit doet dat je dan ontploft!
Vertel je haar nu nog over de behandelingen? Of niet? Want mijn schoonmoeder bvb vraagt elke keer (aan het einde van de maand) of ik al iets weet. Ik heb er mijzelf van overtuigd dat het uit goede bedoelingen is en ik wil er met haar ook wel over praten, dus ik vind het niet zo erg... maar de situatie tussen jouw moeder en jezelf en mijn schoonmoeder en mij is wel heel anders...
Hoe reageert je man erop? En wat zei je broer?
Veel sterkte,
Quirina
Hoe goed bedoeld de vrienden van je ouders dit waarschijnlijk ook bedoelden...
Ik heb dat ook eens voorgehad met mijn schoonmoeder.
Ze had verteld tegen mijn ventje zijn grootmoeder dat het bij ons waarschijnlijk niet zou lukken zonder wat hulp. Ik heb een heel goede band met mijn schoonmoeder, maar dat vond ik ook echt niet kunnen! Ik had haar gevraagd om dit tegen niemand te zeggen, omdat wij ook geen zin hadden in vragende blikken en meelijwekkende vragen. Zij begreep niet dat wij daar niet over wilden praten. Wij hebben toen ook gezegd dat wij zelf wilden beslissen met wie we daar over wilden praten. Enfin, ik heb er geen spel van gemaakt, maar ik begrijp wel dat als de band tussen jou en je moeder al niet denderend is en ze dit doet dat je dan ontploft!
Vertel je haar nu nog over de behandelingen? Of niet? Want mijn schoonmoeder bvb vraagt elke keer (aan het einde van de maand) of ik al iets weet. Ik heb er mijzelf van overtuigd dat het uit goede bedoelingen is en ik wil er met haar ook wel over praten, dus ik vind het niet zo erg... maar de situatie tussen jouw moeder en jezelf en mijn schoonmoeder en mij is wel heel anders...
Hoe reageert je man erop? En wat zei je broer?
Veel sterkte,
Quirina
-
Stefi
- Berichten: 653
- Lid geworden op: 27 augustus 2009, 15:02
Hey Quirina,
Bedankt voor je begrip en je lieve woorden.
Nee, ik praat er nu helemaal niet meer over met mijn moeder. Na ons laatste gesprek dacht ik echt dat ze mijn mening ging respecteren en hield ik ze nog op de hoogte (alhoewel in erg beperkte mate in vergelijking met andere mensen) maar dit is vanaf nu volledig gedaan.
Mijn man vindt het erg jammer voor me. Je moeder zou net die persoon moeten zijn bij wie je het meest terecht kan.
Ik heb een erg goede band met mijn schoonmoeder en met haar praat ik er wel over. Met mijn broer en een aantal goeie vrienden ook.
Hij zei tegen die mensen dat we momenteel niets doen, dat we pauze nemen en dat we er feitelijk niet over praten in de hoop dat ze op de trouw me met rust laten.
Toch irritant hé dat sommige mensen het precies altijd beter moeten weten.
Ik probeer me er momenteel niet te druk meer in te maken en alles op te sparen voor volgende week mocht ik vrijdag negatief nieuws krijgen. Want stel dat het nu toch wel raak zou zijn, dan kan ik zulke stress wel beter vermijden.
Stefi
Bedankt voor je begrip en je lieve woorden.
Nee, ik praat er nu helemaal niet meer over met mijn moeder. Na ons laatste gesprek dacht ik echt dat ze mijn mening ging respecteren en hield ik ze nog op de hoogte (alhoewel in erg beperkte mate in vergelijking met andere mensen) maar dit is vanaf nu volledig gedaan.
Mijn man vindt het erg jammer voor me. Je moeder zou net die persoon moeten zijn bij wie je het meest terecht kan.
Ik heb een erg goede band met mijn schoonmoeder en met haar praat ik er wel over. Met mijn broer en een aantal goeie vrienden ook.
Hij zei tegen die mensen dat we momenteel niets doen, dat we pauze nemen en dat we er feitelijk niet over praten in de hoop dat ze op de trouw me met rust laten.
Toch irritant hé dat sommige mensen het precies altijd beter moeten weten.
Ik probeer me er momenteel niet te druk meer in te maken en alles op te sparen voor volgende week mocht ik vrijdag negatief nieuws krijgen. Want stel dat het nu toch wel raak zou zijn, dan kan ik zulke stress wel beter vermijden.
Stefi
-
Quirina
- Berichten: 402
- Lid geworden op: 7 januari 2010, 13:47
Dag Stefi,
Dat begrijp ik dat je je nu wat rustig probeert te houden, voor het geval het toch raak mocht zijn
Erg inderdaad dat je eigen moeder je hierin niet steunt op de manier die jij zou willen... Gelukkig heb je een goede schoonmoeder (dat is ook al veel waard, hoewel het niet je eigen moeder is, daar heb je er maar eentje van). Ik begrijp dan ook je keuze om haar niets meer te vertellen. Je bent geen 'sensatie'onderwerp hé... het lijkt wel alsof het interessant is voor haar om over jouw 'probleem' te vertellen...
In ieder geval: ik begrijp dat je gekwetst bent. En misschien ook een beetje het gevoel dat je de dingen niet meer in de hand hebt. Het is niet fijn als mensen nieuwtjes gaan verspreiden die voor jou gevoelig liggen! Jij wilde daar graag de controle over houden en je moeder houdt daar helaas geen rekening mee...
Gelukkig heb je lieve mensen in je omgeving waar je zelf eens goed tegen kan ventileren. Want misschien heeft jouw mama dat ook wel nodig om haar bezorgdheid te ventileren tegen andere mensen, maar ze mag daarbij toch wel jouw keuze respecteren vind ik
Take care meid en laat je niet afleiden van je doel
Quirina
Dat begrijp ik dat je je nu wat rustig probeert te houden, voor het geval het toch raak mocht zijn
Erg inderdaad dat je eigen moeder je hierin niet steunt op de manier die jij zou willen... Gelukkig heb je een goede schoonmoeder (dat is ook al veel waard, hoewel het niet je eigen moeder is, daar heb je er maar eentje van). Ik begrijp dan ook je keuze om haar niets meer te vertellen. Je bent geen 'sensatie'onderwerp hé... het lijkt wel alsof het interessant is voor haar om over jouw 'probleem' te vertellen...
In ieder geval: ik begrijp dat je gekwetst bent. En misschien ook een beetje het gevoel dat je de dingen niet meer in de hand hebt. Het is niet fijn als mensen nieuwtjes gaan verspreiden die voor jou gevoelig liggen! Jij wilde daar graag de controle over houden en je moeder houdt daar helaas geen rekening mee...
Gelukkig heb je lieve mensen in je omgeving waar je zelf eens goed tegen kan ventileren. Want misschien heeft jouw mama dat ook wel nodig om haar bezorgdheid te ventileren tegen andere mensen, maar ze mag daarbij toch wel jouw keuze respecteren vind ik
Take care meid en laat je niet afleiden van je doel
Quirina
-
Hamster
- Berichten: 147
- Lid geworden op: 18 september 2009, 22:01
Hey Stefi,
'k Heb hier zelf nog niet al te veel gepost, maar 'k begrijp je maar al te goed. Ook wij brachten onze ouders, broers en zussen begin september op de hoogte van ons fertiliteitsprobleem... sindsdien hoor ik mijn moeder nauwelijks. IK heb weinig steun van familie. Dan denk je: we houden het binnen de familie! Maar uiteindelijk voelde ik mij genoodzaakt om het aan anderen te vertellen en ik heb veel meer steun van die anderen: een paar bevriende koppels, een buurvrouw en een collega.
Maar dit, echt een rotte streek. Ok, zij moeten ook ergens hun gevoelens kwijt, 't is voor hen waarschijnlijk ook moeilijk jouw ongelukkig te zien. Maar ze kan hierover dan toch beter met je broer ofzo praten. In de plaats van met kameraden, waarvan jullie niet willen dat ze iets weten.
Laat je vooral niet ontmoedigen door mensen die deze zware periode nog moeilijker maken. Trek je op aan mensen die je steunen en supporteren aan de zijlijn. En zoals ik hier vanmiddag gelezen heb... wij zijn sterke vrouwen, wij slaan ons hier door, ook met tegenwind van mensen waarvan we steun verwachten.
Verder wens ik iedereen in dit forum, snel een goed nieuws berichtje!
Voor ons na maanden van wachten, hopelijk weldra de eerste IUI.
Van hieruit een dikke, warme knuffel aan iedereen,
Hamster
'k Heb hier zelf nog niet al te veel gepost, maar 'k begrijp je maar al te goed. Ook wij brachten onze ouders, broers en zussen begin september op de hoogte van ons fertiliteitsprobleem... sindsdien hoor ik mijn moeder nauwelijks. IK heb weinig steun van familie. Dan denk je: we houden het binnen de familie! Maar uiteindelijk voelde ik mij genoodzaakt om het aan anderen te vertellen en ik heb veel meer steun van die anderen: een paar bevriende koppels, een buurvrouw en een collega.
Maar dit, echt een rotte streek. Ok, zij moeten ook ergens hun gevoelens kwijt, 't is voor hen waarschijnlijk ook moeilijk jouw ongelukkig te zien. Maar ze kan hierover dan toch beter met je broer ofzo praten. In de plaats van met kameraden, waarvan jullie niet willen dat ze iets weten.
Laat je vooral niet ontmoedigen door mensen die deze zware periode nog moeilijker maken. Trek je op aan mensen die je steunen en supporteren aan de zijlijn. En zoals ik hier vanmiddag gelezen heb... wij zijn sterke vrouwen, wij slaan ons hier door, ook met tegenwind van mensen waarvan we steun verwachten.
Verder wens ik iedereen in dit forum, snel een goed nieuws berichtje!
Voor ons na maanden van wachten, hopelijk weldra de eerste IUI.
Van hieruit een dikke, warme knuffel aan iedereen,
Hamster
Wie is er online
Gebruikers op dit forum: Geen geregistreerde gebruikers en 2 gasten