dikke proficiat met jullie zoontje!! En wat een mooie naam!
Véro.
xx
Geboorteverhalen
-
Fieke 13
- Berichten: 145
- Lid geworden op: 20 januari 2009, 19:48
nikita een dikke proficiat met jullie zoon. Geniet ervan maar da zal geen probleem zijn he.
Wij mochten op woensdag 17/02 ons aanmelden om 7h op de kraamafdeling voor een inleiding. Daar aangekomen kreeg ik een pilletje opgestoken en iets later begonnen de weeen door te komen. Al snel voelde ik ze hevig opkomen. ik had 1cm opening. De vroedvrouw kwam mijn vliezen breken maar dat lukte niet door de hevige weeen en dus kreeg ik eerst de epidurale. Daarna was het zalig!!! Toen vliezen gebroken en afwachten. Na een uur begon ik de weeen weer feller te voelen en moest ik de pijnpomp om de 10 minuten gebruiken maar dat bleek toch niet te helpen ze werden steeds pijnlijker. Toen de anesthesist erbij gehaald en die had nog vier keer een produkt bijgespoten maar ook dat hielp niet. Toen hebben ze de epidurale uitgetrokken en opnieuw gestoken en vanaf toen was het weer genieten van de ontspanning. Ondertussen was de hartslag van ons prutske niet meer zo super en moest er binnen het uur toch wel goed opening zijn. ik had toen 3 cm om 14h. Om 15h10 zouden ze opnieuw controleren en toen had ik maar 4cm opening. Toen heeft de gyn besloten om een keizersnede te doen. Om 15h54 is ons zoontje Alexander geboren, 3kg385, 48,5cm.
De borstvoeding hier gaat heel goed. Het is echt genieten.
s'Maandags mochten we naar huis en alles ging prima tot ik s'nachts niet meer uit bed geraakte door de buikpijn. Dinsdag middag hebben we dan toch de dokter laten komen en die belde meteen de ambulance weer terug naar het ziekenhuis. Daar bleek dat ik een infectie heb in mijn bloed en ben ik nog tot donderdag in het ziekenhuis moeten blijven. Nu moet ik nog antibiotica nemen. Helaas krijgt Alexander daar krampjes van. Zielig om te zien hoor
Zo dat was het. Nu is het lekker genieten thuis bij mijn man en zoon.
Groetjes fieke
Wij mochten op woensdag 17/02 ons aanmelden om 7h op de kraamafdeling voor een inleiding. Daar aangekomen kreeg ik een pilletje opgestoken en iets later begonnen de weeen door te komen. Al snel voelde ik ze hevig opkomen. ik had 1cm opening. De vroedvrouw kwam mijn vliezen breken maar dat lukte niet door de hevige weeen en dus kreeg ik eerst de epidurale. Daarna was het zalig!!! Toen vliezen gebroken en afwachten. Na een uur begon ik de weeen weer feller te voelen en moest ik de pijnpomp om de 10 minuten gebruiken maar dat bleek toch niet te helpen ze werden steeds pijnlijker. Toen de anesthesist erbij gehaald en die had nog vier keer een produkt bijgespoten maar ook dat hielp niet. Toen hebben ze de epidurale uitgetrokken en opnieuw gestoken en vanaf toen was het weer genieten van de ontspanning. Ondertussen was de hartslag van ons prutske niet meer zo super en moest er binnen het uur toch wel goed opening zijn. ik had toen 3 cm om 14h. Om 15h10 zouden ze opnieuw controleren en toen had ik maar 4cm opening. Toen heeft de gyn besloten om een keizersnede te doen. Om 15h54 is ons zoontje Alexander geboren, 3kg385, 48,5cm.
De borstvoeding hier gaat heel goed. Het is echt genieten.
s'Maandags mochten we naar huis en alles ging prima tot ik s'nachts niet meer uit bed geraakte door de buikpijn. Dinsdag middag hebben we dan toch de dokter laten komen en die belde meteen de ambulance weer terug naar het ziekenhuis. Daar bleek dat ik een infectie heb in mijn bloed en ben ik nog tot donderdag in het ziekenhuis moeten blijven. Nu moet ik nog antibiotica nemen. Helaas krijgt Alexander daar krampjes van. Zielig om te zien hoor
Zo dat was het. Nu is het lekker genieten thuis bij mijn man en zoon.
Groetjes fieke
-
wat is er mis?
- Berichten: 8876
- Lid geworden op: 13 mei 2008, 16:56
-
Nikita76
- Berichten: 1918
- Lid geworden op: 19 september 2008, 14:31
ook van hieruit n dikke proficiat Fieke en ook n mooie naam !
toen ze mij tijdens de epidurale op handen en knieën zetten om Mathis te doen draaien,zakte zijn hartslag ook tot 55, dus hebben ze me maar weer op mn zij gelegd en pas op t laatste is hij gedraaid. ik maakte me wel zorgen hoor.. stel je voor dat t op die moment nog mis zou gaan...
toen ze mij tijdens de epidurale op handen en knieën zetten om Mathis te doen draaien,zakte zijn hartslag ook tot 55, dus hebben ze me maar weer op mn zij gelegd en pas op t laatste is hij gedraaid. ik maakte me wel zorgen hoor.. stel je voor dat t op die moment nog mis zou gaan...
-
MA
- Berichten: 3546
- Lid geworden op: 27 oktober 2008, 17:29
Nog eens een dikke proficiat voor Nikita en Fieke
Kunnen we samen genieten van onze kleine spruiten
Ik ben spontaan op handen en voeten gaan zitten om de pijn om te vangen en zo is Fleur ook gedraaid.
Bij deze een poging tot Fleur's geboorteverhaal.
Donderdagmorgen dus nog naar gyn en aansluitend voor monitoring in ziekenhuis. Opnieuw afspraak voor vrijdag voor bijkomende monitoring omwille van een onregelmatigheid in Fleurtjes hartslag. En afspraak voor maandag en inleiding op dinsdagavond 2/3 gepland. Niks gaf aan dat gyn al snel een bevalling verwachtte. Donderdagavond dus mijn normale 'ik ga bevallen routine' laten vallen, want zou toch pas in het weekend of dinsdag zijn. Om 00.30 in bed, geen vuiltje aan de lucht, om 2.30 word ik wakker van de rugpijn en de plas drang. Paar keer naar toilet gegaan, intussen nog maar eens mijn zwangerschapsboeken raadplegend over 'vlak voor de bevalling'... Maar een uur blijven rondlopen om zeker te zijn dat het geen vals alarm was zoals een paar dagen ervoor, maar uiteindelijk kreeg ik vreselijke rugpijn om de
2 minuten, dus maar snel manlief gaan wekken (die eerst rustig boterhammen wilde eten en koffietje drinken..ik dacht het niet). Naar ziekenhuis gevlogen (4u intussen) en daar kreeg ik tot mijn verbazing te horen dat ik amper weëen had en wel 3cm ontsluiting. Ik snapte er niks van want zat om de twee minuten met mijn gat omhoog en mijn hoofd in mijn handen (een beteke op z'n hondjes) de pijn weg te kreunen (pufcursus gemist dus ja...). Bleek uiteindelijk uitstralingspijn te zijn omdat Fleur als sterrekijker lag en tegen mijn ruggegraat aantrappelde... En nee, daar kan met geen epidurale voor geven
En nee, eerst nog een lavement en dan een baxter..maar oef, om 7u eindelijk zover. Intussen 4cm, krijg ineens ook een een weeënopwekker ingespoten. Rond een uur of tien wordt het mijnlijke gevoel terug ongemakkelijke en beetje later blijkt er 10cm ontsluiting te zijn. Hop naar de verloskamer (waar er mij al 3 waren voorgegaan die nacht) en gelijktijdig werd verloskamer 2 gevuld. Na een uur persen, dat eerlijkheidshalve toch wel wat weg had van een sisyphus arbeid, gezien elke gewonnen mm bij het stoppen van het persen, terug verloren leek te gaan, was daar eindelijk ons Fleurtje en een duidelijk hoorbare schreeuw. Het kleine wurmpje werd op mijn t-shirt gelegd (had graag huidcontact maar op dat moment zelfs niet meer de puf om te bewegen) en kreeg al snel apgar 9 en dan 10. Intussen werd ik genaaid en had ik liefst van al de gyn weggesjot vermits ik op dat moment zo 'overprikkeld' was dat ik bij elke aanraking van mijn lichaam een schrikreactie vertoonde. Ik moet eerlijkheidshalve bekennen dat het gelukzalige gevoel dat mij bij ons Renéetje overviel, nu wel ontbrak en dat ik me niet kon concentreren om Fleurtje met 2 gyns tussen mijn benen, wat naald en draad. Verder toch ook wel geschrokken van de 'mismatch tussen de doorsnede van Fleurtje en het geboortekanaal'. voelde eerder aan als een 100-jarige eik die perse naar buiten wilde..Ook de herkenning was er niet direct, mooi babytje, maar het had ook van iemand anders kunnen zijn (nu weet ik waarom, Fleurtje lijk 100% op haar papa (identieke babyfoto's die ik nog nooit gezien had)). Het heeft eigenlijk tot de volgende dag en en rustig moeder-dochter moment geduurd voor ik de roze wolk en die speciale band voelde. Waarover meer later want nu wilt mijn kleine spruit eten
Kunnen we samen genieten van onze kleine spruiten
Ik ben spontaan op handen en voeten gaan zitten om de pijn om te vangen en zo is Fleur ook gedraaid.
Bij deze een poging tot Fleur's geboorteverhaal.
Donderdagmorgen dus nog naar gyn en aansluitend voor monitoring in ziekenhuis. Opnieuw afspraak voor vrijdag voor bijkomende monitoring omwille van een onregelmatigheid in Fleurtjes hartslag. En afspraak voor maandag en inleiding op dinsdagavond 2/3 gepland. Niks gaf aan dat gyn al snel een bevalling verwachtte. Donderdagavond dus mijn normale 'ik ga bevallen routine' laten vallen, want zou toch pas in het weekend of dinsdag zijn. Om 00.30 in bed, geen vuiltje aan de lucht, om 2.30 word ik wakker van de rugpijn en de plas drang. Paar keer naar toilet gegaan, intussen nog maar eens mijn zwangerschapsboeken raadplegend over 'vlak voor de bevalling'... Maar een uur blijven rondlopen om zeker te zijn dat het geen vals alarm was zoals een paar dagen ervoor, maar uiteindelijk kreeg ik vreselijke rugpijn om de
2 minuten, dus maar snel manlief gaan wekken (die eerst rustig boterhammen wilde eten en koffietje drinken..ik dacht het niet). Naar ziekenhuis gevlogen (4u intussen) en daar kreeg ik tot mijn verbazing te horen dat ik amper weëen had en wel 3cm ontsluiting. Ik snapte er niks van want zat om de twee minuten met mijn gat omhoog en mijn hoofd in mijn handen (een beteke op z'n hondjes) de pijn weg te kreunen (pufcursus gemist dus ja...). Bleek uiteindelijk uitstralingspijn te zijn omdat Fleur als sterrekijker lag en tegen mijn ruggegraat aantrappelde... En nee, daar kan met geen epidurale voor geven
En nee, eerst nog een lavement en dan een baxter..maar oef, om 7u eindelijk zover. Intussen 4cm, krijg ineens ook een een weeënopwekker ingespoten. Rond een uur of tien wordt het mijnlijke gevoel terug ongemakkelijke en beetje later blijkt er 10cm ontsluiting te zijn. Hop naar de verloskamer (waar er mij al 3 waren voorgegaan die nacht) en gelijktijdig werd verloskamer 2 gevuld. Na een uur persen, dat eerlijkheidshalve toch wel wat weg had van een sisyphus arbeid, gezien elke gewonnen mm bij het stoppen van het persen, terug verloren leek te gaan, was daar eindelijk ons Fleurtje en een duidelijk hoorbare schreeuw. Het kleine wurmpje werd op mijn t-shirt gelegd (had graag huidcontact maar op dat moment zelfs niet meer de puf om te bewegen) en kreeg al snel apgar 9 en dan 10. Intussen werd ik genaaid en had ik liefst van al de gyn weggesjot vermits ik op dat moment zo 'overprikkeld' was dat ik bij elke aanraking van mijn lichaam een schrikreactie vertoonde. Ik moet eerlijkheidshalve bekennen dat het gelukzalige gevoel dat mij bij ons Renéetje overviel, nu wel ontbrak en dat ik me niet kon concentreren om Fleurtje met 2 gyns tussen mijn benen, wat naald en draad. Verder toch ook wel geschrokken van de 'mismatch tussen de doorsnede van Fleurtje en het geboortekanaal'. voelde eerder aan als een 100-jarige eik die perse naar buiten wilde..Ook de herkenning was er niet direct, mooi babytje, maar het had ook van iemand anders kunnen zijn (nu weet ik waarom, Fleurtje lijk 100% op haar papa (identieke babyfoto's die ik nog nooit gezien had)). Het heeft eigenlijk tot de volgende dag en en rustig moeder-dochter moment geduurd voor ik de roze wolk en die speciale band voelde. Waarover meer later want nu wilt mijn kleine spruit eten
-
wat is er mis?
- Berichten: 8876
- Lid geworden op: 13 mei 2008, 16:56
-
Loeki
- Berichten: 12951
- Lid geworden op: 8 mei 2008, 9:30
Ah die rugweeën, heb ik ook van mogen genieten in het begin toen Yveske nog als sterrekijkertje lag. Druk uitoefenen op je onderrug helpt dan.
Straf verhaal Audrey! Nog es dikke proficiat en ik kijk uit naar het roze wolk verhaal!
Bokje mss bedoelt ze dat Mathis ook "in achterste positie" lag. Yveske had dat ook gedaan, nadat hij geen sterrekijkertje meer was. Ze liggen dan met hun rugje tegen jouw rug zogezegd in plaats van met hun rugje tegen je buik. Ze kunnen dan die inwendige spil niet zo goed maken dacht ik. Dus zetten ze je op handen en knieën om dat ruggetje, wat het zwaarst is, naar beneden richting jou buik te laten draaien.
Druk uitoefenen op je onderrug helpt dan.Straf verhaal Audrey! Nog es dikke proficiat en ik kijk uit naar het roze wolk verhaal!
Bokje mss bedoelt ze dat Mathis ook "in achterste positie" lag. Yveske had dat ook gedaan, nadat hij geen sterrekijkertje meer was. Ze liggen dan met hun rugje tegen jouw rug zogezegd in plaats van met hun rugje tegen je buik. Ze kunnen dan die inwendige spil niet zo goed maken dacht ik. Dus zetten ze je op handen en knieën om dat ruggetje, wat het zwaarst is, naar beneden richting jou buik te laten draaien.
-
lisa marie
- Berichten: 2449
- Lid geworden op: 20 mei 2009, 19:17
Wat een spannend verhaal alweer !!! En wat zijn er toch veel sterrekijkertjes !!
Ik weet dat het allemaal veel pijn doet, en uitputtend is. Maar wat vind ik het toch jammer dat ik dat allemaal niet ga meemaken. Bij ons gaat het simpelweg zijn van 'maandagavond binnen, dinsdagmorgen epidurale en dan de keizersnede....' Och ja, als ons kindje maar gezond is...
Ik weet dat het allemaal veel pijn doet, en uitputtend is. Maar wat vind ik het toch jammer dat ik dat allemaal niet ga meemaken. Bij ons gaat het simpelweg zijn van 'maandagavond binnen, dinsdagmorgen epidurale en dan de keizersnede....' Och ja, als ons kindje maar gezond is...
-
MA
- Berichten: 3546
- Lid geworden op: 27 oktober 2008, 17:29
Ik snap je gevoel perfect Lisa Marie...Ik had dat ook toen het nog leek dat het ks zou worden. Moet wel zeggen dat ik tijdens de bevalling wel 100 keer aan mijn man gevraagd heb waarom ik ook weer natuurlijk wilde bevallen. En zelfs op het allerlaatste moment heb ik mij moeten inhouden om niet te roepen dat ze het er maar met ks moesten uithalen want dat ik het niet meer uithield (was toen zo gefrustreerd dat het maar niet vooruitging). Als ge Bepke in uw armen hebt, dan doet het er niet meer toe hoe hij of zij er gekomen is...maar nogmaals, ik snap je
Wie is er online
Gebruikers op dit forum: Geen geregistreerde gebruikers en 3 gasten