Moppertopic voor mama's

[lisa marie]

Tja regelmaat krijgen in borstvoeding... Hoe noemen ze dat 'contradictio in terminis'. Ik heb nog geen ervaring, maar ze hebben me geleerd dat het in het begin gewoon op vraag is, dat je eigenlijk niet kan regelen....

[Sterretje]

Hi Audrey,

dat slaaptekort is niet te onderschatten hé de eerste dagen? Een ritme vinden is er nog niet bij hoor.
Het beste is om er je op de duur gewoon op in te stellen en de uren te nemen zoals ze komen.
£Het is best wel zwaar en ik vond het bezoek ook niet altijd aangenaam. 'k heb er zelfs eens een hoop weggejaagd...

voor de borstvoeding en gemoedstoestand van mama en kind een gouden regel: stress bij mama = stress bij baby.
Als mama zich opwindt, voelt de baby dit en zal dit een negatief effect hebben, uiteraard ook voor de borstvoeding.
Ik hoop dat je dus een manier vindt om af en toe even te ontspannen, al was het maar tien minuten een boek lezen of een douche nemen. Glimlach naar jezelf in de spiegel en bewonder je wondertje wanneer het maar kan!

Bah, 'k ben nog altijd vies op m'n schoonmoeder. en mijn man kan ik het niet aan z'n verstand brengen. 't heeft ook niet veel te betekenen, maar ze schendt m'n privacy en trapt op m'n moederhart door zo te doen.
ik weet dat mijn dochter het licht in haar leven is, maar daarom moet ze zo opdringerig niet zijn. Dat werkt bij mij averechts.
Enfin, weer een van de positieve zaken als ik weer aan't werk ben, dan kan ze me hier niet meer komen storen, en 's avonds komt ze toch niet meer buiten

[wat is er mis?]

Schoonmoeders hé, arggghhh . Maar goed sinds zaterdag heb ik van de mijne geen last meer. Dikke knuf Sterretje. Het moeilijke is idd ook dat ventjes dat niet goed snappen hé. Ze hbb ten eerste al niet zo die sterke moedergevoelens als wij. Alé die zien hun kindjes even graag hé, maar ik vind toch dat die band minder sterk is. Hij kan bijv zonder problemen Kaan achter laten en vind dat ik dat ook moet knn (cfr etentje met zijn collega's als ideale eerste uitstap ). Ten tweede, het gaat over hun moeder. Altijd ergens gevoelig, hé.

Audrey, je spreekt al van een ritme. Nu al? Kaan is meer dan 4 maanden en hij hft nog geen ritme. Ok hij laat wel meestal 4u of meer tss zijn voedingen, maar ik kan nog steeds niet zeggen op dat uur eet hij nu. Dat is alle dagen anders. Je leert daar mee om te gaan.

Liefs,

Bokje

[wat is er mis?]

Oh ja, jammer genoeg doet Kaan niet meer verder met doorslapen

[Wappie]

Over schoonmoeders gesproken...
Ik heb eigenlijk wel schatten van schoonouders. Doen veel voor ons (lees: té veel...) Om het schoon te zeggen: "Als m'n schoonmoeder iets in haar kop heeft, heeft ze het niet in haar gat."
Sinds enige tijd is dus de discussie ontstaan over een weekje naar zee gaan. Ok, allemaal leuk maar, addertje onder het gras, een fijne uitstap met mémé, pépé, kleinkinderen,... EN DAT IS HET Ze willen dus onze jongens meenemen voor een weekje zee zodat wij ook eens een weekje 'rust' hebben.
Ik ben daar dus absoluut niet voor te vinden!!! Mijn man ging vroeger regelmatig naar de ardennen (zijn grootmoeder woont daar) omdat zijn ouders geen broers of zussen hebben dus ook geen opvang tijdens vakantie. Dus in de week gingen mijn man en zijn broer naar daar, en in het weekend kwamen de mama en de papa.
Hij is dat dus ergens 'gewoon' en vindt de vraag dan ook niet vreemd. Ik dus wel! En heb daar absoluut geen zin in. Ik heb dus steeds de vraag slim kunnen ontwijken Maar 2weken geleden hebben ze toch een weekje vastgelegd. Aan ons om te beslissen wat we zullen doen. Nu ben ik dus met mijn man overeen gekomen om zondag op te gaan, te blijven tot dinsdag, en de kindjes blijven tot vrijdag
Ma, ik begin te tranen elke keer ik er aan denk. Ik voel me hier niet goed bij, maar wil ook geen ruzie met mijn man. Precies of ik ga een week 'rust' hebben. Hoe kan ik me nu rustig voelen als ik mijn schatten niet bij me heb
Hoe staan jullie hier tegenover?
Bokje, spijtig dat Kaantje zijn trend niet doorzet.
Audrey, ik denk dat Bokje gelijk heeft en dat ze, als ze zo klein zijn heel moeilijk een ritme hebben...
Maar probeer toch te rusten, alhoewel ik weet dat dat niet altijd gemakkelij is...

[Loeki]

Wappie als je je er niet goed bij voelt lijkt het me een beetje "gek" om te doen. Het is toch de bedoeling dat je er iets aan hebt? Kan je niet nog eens met je ventje praten? Of is het je ventje die "rust" wil?

Mss kan je het aankijken tot dinsdag en als je het dan echt niet ziet zitten, neem je ze gewoon toch mee naar huis?

Of je kan als je ginder bent eens een lange strandwandeling gaan maken of eens lekker gaan eten met je ventje zonder de kindjes? (mss is ventje daar ook gelukkig mee)

Heb je dit ooit al voor een dagje gedaan? Een week lijkt me zo vreselijk lang!

[wat is er mis?]

Wappie, ik ben het eens met Loeki! Als je het niet ziet zitten doe het dan niet.
Ik denk als je jongens later een beetje groter zijn dat dan beter gaat gaan. En er is toch tijd genoeg nog voor de grootouders om dat dan te doen.

Liefs,

Bokje

[Sterretje]

Ik zou ook zeggen dat ze nog wat te klein zijn om aan de zorg van iemand anders over te dragen voor meer dan 1 dag. Pff, moet er niet aan denken.
Ik vind het eerste jaar toch de verzorging te specifiek voor een kindje om zo maar te zeggen, hier zijn ze...

en bah bah bah, ging ik net naar de supermarkt, komt mijn schoonmoeder tegelijk met mij toe; komt ze daar weer opdringerig staan doen. Ben gelijk met mijn winkelkar doorgereden met Amber er in, maar ze achtervolgde me de winkel door. Heb haar dus zo veel mogelijk proberen vermijden en dan snel naar de kassa gespurt Bah, snapt die het nu nog niet?
't is echt niet te doen: Oooh, Ambertje ambertje, ken je mij nog? Lach eens naar mij? Oooh wat ben je toch braaf, ... de hele tijd door.
't wordt me echt te veel nu, en als mijn potje overkookt, zal ik zeker mijn gedacht eens zeggen. Die opdringerigheid is er te veel aan en heeft een totaal averechts effect. Pffft

[Loeki]

Ik zie Sterretje al racen door de supermarkt, achtervolgd door een wat oudere dame die roept "Ambertje, Ambertje, kijk eens naar mij!"

Zeg haar maar eens goed je gedacht meid. Spring maar eens lekker uit je vel. Tis vaak niet zo zeer wat je zegt, maar de manier waarop je het zegt die indruk maakt. Dus laat je maar eens lekker gaan! Nah.

[Zabbie]

Ik zie het ook al zo voor me, temeer omdat ik het zelf ooit meegemaakt heb met onze oudste. Vreselijk is dat, zeker als je eens op je gemakje wil winkelen. Ik heb met je te doen hoor, Sterretje! Zeg haar maar eens flink hoe je erover denkt.
Audrey, het slaaptekort, hoe gek het ook klinkt, daar wen je wel wat aan hoor, na een paar dagen. Hier zijn we al 6 weken bezig met maximaal 4 uurtjes slaap na mekaar, in totaal zo'n 7 uurtjes, als we een goede nacht hebben. En toch moeten we hier voort, want onze oudste zoon zou het niet begrijpen als mama en papa zouden liggen slapen. Maar het is idd niet te onderschatten, en soms moeten we echt moeite doen om niet in slaap te vallen terwijl we voeding aan het geven zijn 's nachts (zijn we nu slechte ouders?).
Hier is het momenteel niet te doen: Brent is een supernerveus kind, dat zijn emoties niet kan wegslapen, omdat hij veel te licht slaapt, Larissa heeft wat last van reflux, dus die krijst regelamtig de boel eens bij mekaar, en Wout moet nu naar Leuven om allerlei onderzoeken uit te laten voeren, want ze denken dat hij een neurologisch probleem heeft als gevolg van een keelontsteking waar zijn lichaam verkeerd op gereageerd heeft. Hij moet nu een AB-kuur volgen van 15 dagen en daarna mss cortisone, hoewel ik daar erg huiverachtig tegenover sta, omdat het zoveel bijwerkingen heeft. Maar als ik het syndroom google, dan herken ik toch veel van zijn gedragingen erin.
Pfff, ik hoop dat de toestand hier ooit nog terug normaal wordt...

[Sterretje]

dikke knuf Zabbie. amai zo veel zorg voor je drie kapoenen! Ik duim voor je. Daarmee vergeleken zijn mijn schoonmama problemen peanuts hé

'k weet dat ik blij moetzijn met haar aandacht maar trop is te veel

[Zabbie]

Ach Sterretje, ik weet dat schoonmama's je echt tot het uiterste kunnen drijven, de mijne is daarop heus geen uitzondering, jammer genoeg. Maar zij moeit zich ook met het eten dat we onze zoon geven, ze vindt dat we hem tekort doen omdat hij van ons nog geen chocolade of chips of taart of slagroom krijgt. Ik hoop voor je dat je schoonmoeder bijdraait als je haar je gedacht zegt.
Momenteel moedeloos van alle zorgen, we hopen op beterschap. Things can only get better!

[fluffie]

Dikke knuffel Zabbie! Ik hoop voor jullie dat het allemaal snel betert!

Sterretje, ook een dikke knuffel! Pfff ik zou er ook niet tegenkunnen...

Véro.
xx

[fluffie]

En een klein beetje gemopper van mij, ook al valt het in het niets vergeleken met jullie problemen Zabbie.

Ik heb de indruk dat onze 2 oudsten toch wel wat jaloers zijn... De oudsten (12 jaar) valt wel mee, die is heel verbaal en zegt ook gewoon ronduit "daar heb je eigenlijk niks aan hé aan zo'n baby, die ligt daar alleen maar, kzal blij zijn als hij wat groter is" of als mijne man Seppe vast heeft "waarom pak je mij eigenlijk nooit meer op papa?", dus daar kan je op reageren, die is mentaal ook wel vrij volwassen, dus je kan daar echt al mee praten. Maar de jongste (10 jaar), die vraagt constant aandacht tegenwoordig. Niet dat hij stout is of zo, maar ik moet bij alles helpen, en ik moet zeggen welk huiswerk hij moet maken (terwijl hij dat toch best zelf weet) en hij vertelt alles 3 keer... 't Is een hele lieve jongen hoor, maar soms wil ik gewoon ook eens een moment voor mezelf. Als ik hier dan op de pc zit, komt hij naast me staan en heeft hij bij alles hulp nodig... Mijne man die kan geen 2 dingen tegelijk , als hij op de pc zit of voor tv, dan hoort hij niks anders, maar ik jammer genoeg wel

Véro.
xx

[Zabbie]

Véro, dat is hier hetzelfde: mijn man kan ook geen twee dingen gelijk. Ik denk dat dat typisch mannelijk is. En herken je probleem wel een beetje: onze oudste (bijna 2.5) komt altijd aandacht vragen als ik met de twins bezig ben, ofwel doet hij dan net dingen waarvan hij weet dat het niet mag. Het is moeilijk in te schatten wat er in hun hoofd omgaat, en hoe zij die "indringers" ervaren hè?
En ik wil hier zeker geen wedstrijd op gang trekken over wie zijn problemen het grootst zijn hoor, ieder heeft zijn part, en de problemen die je zelf hebt lijken nu eenmaal altijd het grootst, omdat ze jou overkomen. Ik moest gewoon ff mijn ei kwijt, en ik weet dat ik daarvoor altijd hier terecht kan.
xxx Zabbie