Tussendoor
-
Plusmama
- Berichten: 10
- Lid geworden op: 24 februari 2010, 14:33
-
fluffie
- Berichten: 1582
- Lid geworden op: 10 oktober 2008, 18:34
Dag Plusmama,
ik ben ook stiefmoeder van 2 stoere jongens. Mijn man was een jaar gescheiden toen ik hem leerde kennen, en de kindjes zijn een week bij ons en een week bij de mama.
Wij zijn ondertussen sinds 2 weken de gelukkige ouders geworden van een zoontje van ons beiden, maar in die 2 jaar dat we erop gewacht hebben, vond ik dat ook heel moeilijk. Aan de ene kant ben je al een soort mama, het is te zeggen, je mag soms mama spelen maar je bent het niet echt, en tegelijk wil je zo graag een echte mama worden...
Ik hoop voor jou dat jullie kinderwens rap vervuld mag worden en dat de situatie met zijn ex opgelost geraakt!
Véro.
xx
ik ben ook stiefmoeder van 2 stoere jongens. Mijn man was een jaar gescheiden toen ik hem leerde kennen, en de kindjes zijn een week bij ons en een week bij de mama.
Wij zijn ondertussen sinds 2 weken de gelukkige ouders geworden van een zoontje van ons beiden, maar in die 2 jaar dat we erop gewacht hebben, vond ik dat ook heel moeilijk. Aan de ene kant ben je al een soort mama, het is te zeggen, je mag soms mama spelen maar je bent het niet echt, en tegelijk wil je zo graag een echte mama worden...
Ik hoop voor jou dat jullie kinderwens rap vervuld mag worden en dat de situatie met zijn ex opgelost geraakt!
Véro.
xx
-
fluffie
- Berichten: 1582
- Lid geworden op: 10 oktober 2008, 18:34
Dag Plusmama,
ik ben ook stiefmoeder van 2 stoere jongens. Mijn man was een jaar gescheiden toen ik hem leerde kennen, en de kindjes zijn een week bij ons en een week bij de mama.
Wij zijn ondertussen sinds 2 weken de gelukkige ouders geworden van een zoontje van ons beiden, maar in die 2 jaar dat we erop gewacht hebben, vond ik dat ook heel moeilijk. Aan de ene kant ben je al een soort mama, het is te zeggen, je mag soms mama "spelen" maar je bent het niet echt, en tegelijk wil je zo graag een echte mama worden...
Ik hoop voor jou dat jullie kinderwens rap vervuld mag worden en dat de situatie met zijn ex opgelost geraakt!
Véro.
xx
ik ben ook stiefmoeder van 2 stoere jongens. Mijn man was een jaar gescheiden toen ik hem leerde kennen, en de kindjes zijn een week bij ons en een week bij de mama.
Wij zijn ondertussen sinds 2 weken de gelukkige ouders geworden van een zoontje van ons beiden, maar in die 2 jaar dat we erop gewacht hebben, vond ik dat ook heel moeilijk. Aan de ene kant ben je al een soort mama, het is te zeggen, je mag soms mama "spelen" maar je bent het niet echt, en tegelijk wil je zo graag een echte mama worden...
Ik hoop voor jou dat jullie kinderwens rap vervuld mag worden en dat de situatie met zijn ex opgelost geraakt!
Véro.
xx
-
L***
- Berichten: 2172
- Lid geworden op: 27 december 2008, 16:51
hallo plusmama,
ook ik ben stiefmama van een schat van een jongen van 5, bijna 6. hij komt één week hier en één week bij zijn mama. die regeling is er ook heel moeizaam gekomen, uiteindelijk door de rechtbank beslist, na jaren!!! het was alleszins een pak van ons hart eens dat getouwtrek voorbij was.
de (h)ex accepteert mij ook helemaal niet en steekt alles op mij. maar gelukkig is ons stiefje wel erg blij met de situatie en merkt de (h)ex dat ook en vindt ze t dus wel oké. zonder veel communicatie welteverstaan.
ik ken stiefje sinds zijn bijna-3. ik heb al altijd een kinderwens gehad. wij hebben even tijd genomen om te wennen, maar ik wilde ook graag een niet te groot leeftijdsverschil tussen stiefje en nieuw kindje. daar heeft de natuur een stokje voor gestoken, want we zullen nu na meer dan 2 jaar moeten overstappen naar ivf.
maar wat ik eigenlijk bedoel: jullie beslissen dit toch zelf! laat die andere foum-dames maar zagen. het zou juuist fantastisch zijn dat de 2 kindjes niet veel schelen. en wie weet hoe lang het nog duurt voor de regeling officieel wodt. moeilijk is het sowieso, maar het kan. en een nieuwe baby maakt dan gewoon deel uit van het gezin waar jullie stiefje terecht in komt. ik ben zeker dat hij het fantastisch zal vinden er een broer of zusje bij te hebben!
jij en je vriend, daar gaat het om in de beslissing voor een nieuw kindje. en tijd en ruimte geven aan stiefje om eraan te wennen, dat is waar, maar dat kan ook met een nieuwe baby erbij, daar ben ik van overtuigd!
veel succes!!
ook ik ben stiefmama van een schat van een jongen van 5, bijna 6. hij komt één week hier en één week bij zijn mama. die regeling is er ook heel moeizaam gekomen, uiteindelijk door de rechtbank beslist, na jaren!!! het was alleszins een pak van ons hart eens dat getouwtrek voorbij was.
de (h)ex accepteert mij ook helemaal niet en steekt alles op mij. maar gelukkig is ons stiefje wel erg blij met de situatie en merkt de (h)ex dat ook en vindt ze t dus wel oké. zonder veel communicatie welteverstaan.
ik ken stiefje sinds zijn bijna-3. ik heb al altijd een kinderwens gehad. wij hebben even tijd genomen om te wennen, maar ik wilde ook graag een niet te groot leeftijdsverschil tussen stiefje en nieuw kindje. daar heeft de natuur een stokje voor gestoken, want we zullen nu na meer dan 2 jaar moeten overstappen naar ivf.
maar wat ik eigenlijk bedoel: jullie beslissen dit toch zelf! laat die andere foum-dames maar zagen. het zou juuist fantastisch zijn dat de 2 kindjes niet veel schelen. en wie weet hoe lang het nog duurt voor de regeling officieel wodt. moeilijk is het sowieso, maar het kan. en een nieuwe baby maakt dan gewoon deel uit van het gezin waar jullie stiefje terecht in komt. ik ben zeker dat hij het fantastisch zal vinden er een broer of zusje bij te hebben!
jij en je vriend, daar gaat het om in de beslissing voor een nieuw kindje. en tijd en ruimte geven aan stiefje om eraan te wennen, dat is waar, maar dat kan ook met een nieuwe baby erbij, daar ben ik van overtuigd!
veel succes!!
-
L***
- Berichten: 2172
- Lid geworden op: 27 december 2008, 16:51
hallo plusmama,
ook ik ben stiefmama van een schat van een jongen van 5, bijna 6. hij komt één week hier en één week bij zijn mama. die regeling is er ook heel moeizaam gekomen, uiteindelijk door de rechtbank beslist, na jaren!!! het was alleszins een pak van ons hart eens dat getouwtrek voorbij was.
de (h)ex accepteert mij ook helemaal niet en steekt alles op mij. maar gelukkig is ons stiefje wel erg blij met de situatie en merkt de (h)ex dat ook en vindt ze t dus wel oké. zonder veel communicatie welteverstaan.
ik ken stiefje sinds zijn bijna-3. ik heb al altijd een kinderwens gehad. wij hebben even tijd genomen om te wennen, maar ik wilde ook graag een niet te groot leeftijdsverschil tussen stiefje en nieuw kindje. daar heeft de natuur een stokje voor gestoken, want we zullen nu na meer dan 2 jaar moeten overstappen naar ivf.
maar wat ik eigenlijk bedoel: jullie beslissen dit toch zelf! laat die andere foum-dames maar zagen. het zou juuist fantastisch zijn dat de 2 kindjes niet veel schelen. en wie weet hoe lang het nog duurt voor de regeling officieel wodt. moeilijk is het sowieso, maar het kan. en een nieuwe baby maakt dan gewoon deel uit van het gezin waar jullie stiefje terecht in komt. ik ben zeker dat hij het fantastisch zal vinden er een broer of zusje bij te hebben!
jij en je vriend, daar gaat het om in de beslissing voor een nieuw kindje. en tijd en ruimte geven aan stiefje om eraan te wennen, dat is waar, maar dat kan ook met een nieuwe baby erbij, daar ben ik van overtuigd!
veel succes!!
ook ik ben stiefmama van een schat van een jongen van 5, bijna 6. hij komt één week hier en één week bij zijn mama. die regeling is er ook heel moeizaam gekomen, uiteindelijk door de rechtbank beslist, na jaren!!! het was alleszins een pak van ons hart eens dat getouwtrek voorbij was.
de (h)ex accepteert mij ook helemaal niet en steekt alles op mij. maar gelukkig is ons stiefje wel erg blij met de situatie en merkt de (h)ex dat ook en vindt ze t dus wel oké. zonder veel communicatie welteverstaan.
ik ken stiefje sinds zijn bijna-3. ik heb al altijd een kinderwens gehad. wij hebben even tijd genomen om te wennen, maar ik wilde ook graag een niet te groot leeftijdsverschil tussen stiefje en nieuw kindje. daar heeft de natuur een stokje voor gestoken, want we zullen nu na meer dan 2 jaar moeten overstappen naar ivf.
maar wat ik eigenlijk bedoel: jullie beslissen dit toch zelf! laat die andere foum-dames maar zagen. het zou juuist fantastisch zijn dat de 2 kindjes niet veel schelen. en wie weet hoe lang het nog duurt voor de regeling officieel wodt. moeilijk is het sowieso, maar het kan. en een nieuwe baby maakt dan gewoon deel uit van het gezin waar jullie stiefje terecht in komt. ik ben zeker dat hij het fantastisch zal vinden er een broer of zusje bij te hebben!
jij en je vriend, daar gaat het om in de beslissing voor een nieuw kindje. en tijd en ruimte geven aan stiefje om eraan te wennen, dat is waar, maar dat kan ook met een nieuwe baby erbij, daar ben ik van overtuigd!
veel succes!!
-
pink
- Berichten: 414
- Lid geworden op: 17 augustus 2009, 15:28
Dag plusmama,
Ik ben ook sinds twee jaar plusmama en dat bevalt met prima. Terwijl ook wij kampen met vruchtbaarheidsproblemen. Ik ben plusmama van ééntje van bijna 3 (8 maanden van in het begin) en eentje van bijna 6 (3,5 jaar van in het begin). Ik voel me eigenlijk meer een echte mama voor hen, ook al zijn ze niet altijd bij ons. De regeling voor de kinderen heeft bij ons ongeveer 1,5 jaar geduurd en dit zonder rechtbank. Het was ook niet gemakkelijk maar we zijn toch tot een samenspraak kunnen komen.
Ondertussen zijn we sinds vorig jaar in augustus bezig met behandelen. Nu zijn we pas gestart met poging vier. Dus we zijn nog in volle verwachting om onze liefdesbaby te mogen verwelkomen. Dan is ons gezinnetje pas echt compleet.
Laat je niet leiden door comentaar. Doe gewoon waar jullie zich goed bij voelen en ga er voor.
Wij zijn nu twee jaar samen, alles is geregeld voor de kindjes, we hebben een huisje gekocht en zijn al 6 maand getrouwd. Wij hebben naar niemand geluisterd en ons gevoel gevolgd. En nu zijn wij een hecht gezin.
Ik ben ook sinds twee jaar plusmama en dat bevalt met prima. Terwijl ook wij kampen met vruchtbaarheidsproblemen. Ik ben plusmama van ééntje van bijna 3 (8 maanden van in het begin) en eentje van bijna 6 (3,5 jaar van in het begin). Ik voel me eigenlijk meer een echte mama voor hen, ook al zijn ze niet altijd bij ons. De regeling voor de kinderen heeft bij ons ongeveer 1,5 jaar geduurd en dit zonder rechtbank. Het was ook niet gemakkelijk maar we zijn toch tot een samenspraak kunnen komen.
Ondertussen zijn we sinds vorig jaar in augustus bezig met behandelen. Nu zijn we pas gestart met poging vier. Dus we zijn nog in volle verwachting om onze liefdesbaby te mogen verwelkomen. Dan is ons gezinnetje pas echt compleet.
Laat je niet leiden door comentaar. Doe gewoon waar jullie zich goed bij voelen en ga er voor.
Wij zijn nu twee jaar samen, alles is geregeld voor de kindjes, we hebben een huisje gekocht en zijn al 6 maand getrouwd. Wij hebben naar niemand geluisterd en ons gevoel gevolgd. En nu zijn wij een hecht gezin.
-
pink
- Berichten: 414
- Lid geworden op: 17 augustus 2009, 15:28
Plusmama,
Ik ben blij dat ik jou wat hoop kan geven. Als je me nodig hebt voor een babbel of wat goeie raad moet je me maar een privébericht sturen.
Het tegendeel is waar, je kan wel houden van kinderen die niet van jou zijn. Ik zou die kleintjes echt niet meer kunnen missen, ze zijn een verijking voor mijn leven. Ze waarderen me ook en hebben respect. We gaan samen voor de opvoeding van hen en dat lukt prima. Hij gaat nooit zeggen van jij moet dat niet zeggen want het zijn jou kinderen niet, we trekken aan het zelfde touw. De kindjes zeggen zelf mamie...(en dan mijn naam) Het kleinste begint nu zelfs veel mama te zeggen.
Als je genoeg aandacht en liefde aan hen schenkt en echt in je hart van hen houdt zal je veel liefde terug krijgen. Ik weet ook zeker als er nog een kindje komt, zullen ze alle drie het zelfde behandeld worden, de één niet meer dan de ander. Maar daar moet je zelf achter staan en voor gaan want anders lukt dit niet.
Een dikke knuffel terug
Ik ben blij dat ik jou wat hoop kan geven. Als je me nodig hebt voor een babbel of wat goeie raad moet je me maar een privébericht sturen.
Het tegendeel is waar, je kan wel houden van kinderen die niet van jou zijn. Ik zou die kleintjes echt niet meer kunnen missen, ze zijn een verijking voor mijn leven. Ze waarderen me ook en hebben respect. We gaan samen voor de opvoeding van hen en dat lukt prima. Hij gaat nooit zeggen van jij moet dat niet zeggen want het zijn jou kinderen niet, we trekken aan het zelfde touw. De kindjes zeggen zelf mamie...(en dan mijn naam) Het kleinste begint nu zelfs veel mama te zeggen.
Als je genoeg aandacht en liefde aan hen schenkt en echt in je hart van hen houdt zal je veel liefde terug krijgen. Ik weet ook zeker als er nog een kindje komt, zullen ze alle drie het zelfde behandeld worden, de één niet meer dan de ander. Maar daar moet je zelf achter staan en voor gaan want anders lukt dit niet.
Een dikke knuffel terug
Wie is er online
Gebruikers op dit forum: Geen geregistreerde gebruikers en 9 gasten