Moppertopic voor mama's

[Loeki]

Ale hup tandjes, doorkomen dat de jongens ervan af zijn!

Ik ben ook terug aan de koffie (decaf maar tis het gedacht dat telt denk ik). Kheb jaren geen koffie gedronken maar kheb nu toch ook af en toe behoefte aan dat "bakje troost".

[Sterretje]

Chocolade, LOEKIE! Zeker nu de paas-tijd er aan komt

[Zabbie]

Die tandjes is altijd een vervelende tijd, en bij onze oudste duurde het ook een hele tijd tussen de eerste verschijnselen en het écht doorbreken. Gelukkig had hij er 's nachts nooit last van, hij was (en is nog steeds) een makkelijke slaper.
Hier mopper mopper: ventje heeft het hele weekend dwars gelegen, Wout heeft sinusitus en dat miste zijn weerslag op de tweeling niet: die waren enorm moeilijk. Kolven lukt bijna niet meer omwille van dag te kort (zie borstvoeding). Als ik dan daar iets over zeg tegen ventje is het van: ja, maar je hebt toch al die fameuze 6 weken gehaald, dat is toch ook al iets, als je nu ook moet stoppen, is dat toch geen ramp?
Je ziet dus; een echte steun!
Ik zit hier ook al enkele maanden opgesloten tussen die 4 muren: eerst omdat ik moest blijven platliggen, en daarna omdat het organisatorisch ontzettend moeilijk is om met 3 kinderen en 2 volwassenen ergens naartoe te gaan. Plus natuurlijk het slechte weer. Soms denk ik echt dat ik gek ga worden. Dat is nu al sinds oktober dat ik hier binnen zit, en ik ben het echt hartsgrondig beu!

[Loeki]

Oh Sterretje zwijg! Ze hadden in de natuurwinkel paashaasjes van melkchocola op basis van rijstemelk die ik mag eten. Heb gelijk heel het pak opgesmikkeld...

Pfff Zabbie, ik snap dat ook niet zo'n houding. 't Zal wel aan ons liggen. Mijn huisarts nb zei ook dat ik al zes weken achter de rug had, en binnenkort acht weken, ze snapte ook niet wat het probleem dan was, veel mama's geven geen BV acht weken zei ze, en daar moest ik het dan maar mee doen.

Van je ventje verwacht je toch een beetje meer steun hé. De mijne snapt ook compleet niet wat "ik heb" met die BV. Hij zegt dat ik "erop gefixeerd ben". (wat wel zo is natuurlijk maar zoals hij het zegt klinkt het zo negatief)

[MA]

Dikke knuf allemaal...

Moet zeggen dat mijn ventje me hier wel in steunt. Vandaag veel aan hem gehad. Zijn kamelenhobbel die Fleurtje goed troost (hij kan het vandaag beter dan ik), ongelooflijke kaka pampers verversen, propere kleedjes aan, en mama toch wat troosten. Tussendoor moet hij nog vanop afstand brandjes blussen op het werk.

[Loeki]

Ik hoop voor je dat het zo blijft Audrey! Echt waar.

Mijn grote vent houdt zich over het algemeen koest, maar soms komt er toch zo'n opmerking... En hij kijkt er dan zo bij, net alsof (of niet net alsof) hij me uitlacht.

[wat is er mis?]

Hihihi Sterretje, heb je eens wat ik bijna altijd meemaak, zo 's nachts uit uw bed gekoterd worden. Nee hoor, tis nie fijn hé. Dikke knuf. En als je het niet gewoon bent is het waarschijnlijk extra lastig.

Dikke knuf Wappie! Hopelijk deze nacht een goede nacht gehad. En dat die tandjes er maar snel eens staan hé. Hbb ze trouwens al tandjes of zijn het nog hun eerste?

In het begin vond ik ook niet dat mijn ventje me ten volle steunde voor de bv. Zijn daden wel zenne. Dat zoals Audrey haar ventje. Maar zijn spreken was anders. Hij zei wel soms eens stop er dan mee. Of hij sprak voor mij wanneer ik moest stoppen. Bijv "begin januari stop je ermee zenne". Sinds het goed gaat zegt hij niets meer op dat vlak begalve "uw bv gaat goed hé" of "stop maar met afkolven, je hebt al te veel melk".

Liefs,

Bokje

[Wappie]

Hey meiden,

Weer een moeilijke nacht...
Gisteren de jongens in de creche gaan halen en daar kreeg ik al het verdict "amai, er is iets, want ze hebben echt heel de dag gejammerd"
Thuisgekomen en daar was de eerste verassing -> de papa was al thuis!!!! Joepie (normaal pas thuis rond 19.30u). En eigenlijk viel het goed mee, ze hebben gespeeld en gelachen. Ik neem Matthias uit zijn relax omdat hij begint te 'kreften' en hop, mama gedoopt... Alles kwam er opnieuw uit.
Ons manneke in bad gestoken, proper pyamake aangedaan en even in het park gelegd. Na 5min sliep hij. Alexander had het eigenlijk niet erg, die heeft mooit gespeeld, maar om 19.15u krijste hij van vermoeidheid. Proberen flesje te geven, dat is goed gelukt en dan bedje in. Daarna Matthias flesje gegeven en bedje in en ging ook ok.
Om 20.50u plots gekrijs vanuit babykamer. Ik naar boven gelopen en Matthias had overgegeven, heel zijn bed vuil Dus zelfde scenario, badje in, bedje ververst en dan koorts genomen -> Bingo! 38.5°C. Supoke gestoken en dan is ons ventje in slaap gevallen tot on 02.30u. Dan waren ze alletwee wakker

[Wappie]

Computer doet vreemd, dus hier deel 2:

Maar met de nodige tutjes en liedjes en lichtjes opzetten zijn ze terug vertrokken. Maar regelmatig wakker. Matthias zijn koorts was wel weg en vanmorgen had hij 36.5°C Dus dat is zeker geen koorts.
Vanmorgen hebben ze heel goed gedronken, en alles binnengehouden.
Ze waren goedgezind en hebben goed gebrabbeld onderweg naar de creche. Dus ik hoop dat het ergste door is.
De nacht was zeker niet zo erg als de vorige, maar toch vermoeiend
Bokje, ze hebben nog geen tandjes dus het zullen de eerste zijn

[Sterretje]

Sorry maar ik kom even mijn hart uitstorten. Ben momenteel tranen aan het wenen....
Mijn schoonmoeder stond hier weer toen ik net gedaan had met Amber eten geven, moet me haasten dan want strakjes moet ze naar de crèche.
Dus ik zet Amber vlug in haar stoeltje en rep me naar de deur. Ik maak geen aanstalten om haar binnen te laten, en ze komt met een verhaal over een opengereden vuilzak op straat...ik zeg dat ik nu geen tijd heb, dat het me niet uitkomt. Maar ze passeert me en zegt: ik kom naar de kleine kijken. Dus ik schiet uit m'n krammen en ik zeg: maar je moet toch niet elke dag naar die kleine komen kijken, die gaat heus niet lopen. te veel is me te veel, ik wil niet dat je zo veel komt. Je verstoort mijn privé en dringt je zelf op.
Ze zei dan ik kom heus niet elke dag (wat bijna wel is), en ik zeg: nee, het scheelt niet veel. Maar dat is nergens voor nodig, mijn eigen moeder staat hier ook niet elke dag.

En dus ruzie. Ze is kwaad weggegaan en heeft gezegd dat ze niet meer komt!
Jongens, voel ik me slecht zeg! Onmiddellijk naar het ventje gebeld, en die steunt me wel min of meer, maar zegt dat ik het maar moet gaan uitpraten met haar.
pff, heb ik helemaal geen zin in. Misschien laat ze me zelfs niet binnen.

Maar, hoe kan ik haar nu duidelijk maken dat ik het niet slecht bedoelt heb, maar gewoon niet wil dat ze zo vaak komt?
ik weet het helemaal niet meer, 't is ook niet voor mij om zo te reageren, maar het kwaad is geschiedt en ik voel me rotslecht nu... pfff

[Loeki]

Oh Sterretje de bom is ontploft lees ik... Dikke knuffel meid! Voel je niet schuldig, 't moest er ooit eens van komen... Mss de boel even laten bezinken en er daarna idd maar eens over praten? Nu direct daar achter gaan lopen heeft misschien niet veel zin, jij bent emotioneel en de schoonmama is boos. Misschien dat ze straks vanzelf wel inziet dat je eigenlijk wel gelijk hebt... En zal ze vanzelf een beetje bijdraaien. 't Komt wel goed meid, geef 't een beetje tijd!

[Sterretje]

'k hoop het. Heb er zo een slecht gevoel bij. 't is een raar mens ... zeker geen slechte, maar dat bemoeien altijd en zo hé, ben er zeker van dat ze 't niet gaat begrijpen, ze is daarvoor te zelfzuchtig. Jarenlang gewoon van haar eigen zin te doen en nooit rekening houdend met iemand anders... aiai ai wat heb ik gedaan.
En Amber snapt er niets van, die zit hier naar m'n tranen te kijken en probeert me te doen lachen, waardoor ik alleen maar harder moet huilen natuurlijk.
Ach ach, hoop dat't wat bezinkt...

[Loeki]

Goh weet je, waarom voel je je slecht? Misschien vooral voor het ventje? Omdat het zijn mama is? Omdat je jezelf niet graag "zo ziet"? (boos etc)

Zo te horen heb je er eigenlijk niet veel aan aan je schoonmoeder, of misschien vergeet je de positieve dingen te zeggen. Maar met mensen die toch niet het beste met je voorhebben, daar hoef je ook geen moeite voor te doen. Soms zijn we gewoon veel te aardig, omdat we de vrede willen bewaren ofzo.

Tis natuurlijk spijtig dat het zo is moeten gaan... maja het moest eens gebeuren hé.

Geef Amber maar eens een dikke knuffel, laat ze je troosten...

[MA]

't zat er aan te komen he meid....Niet te veel aantrekken, al is dat makkelijk gezegd. Vandaag even geen gesprek doen..wacht maar zeker tot morgen. En inderdaad, jij moet praten met je schoonmoeder, maar ik zou van mijn ventje verwachten dat hij eerst de weg effent.

Misschien moet je met haar een soort van bezoekregeling afspreken ? En eerst duidelijk proberen geformuleerd te krijgen wat je nu net stoort...je hebt zo van die dingen he, hoe zat het nu weer...spreken in ik vorm, probleem scherp stellen, zeggen hoe jij je er bij voelt...'t zijn zo vijf stappen die je geregeld op van die cursussen op werk krijgt.

Hier heeft ventje zelf ruzie gemaakt met zijn moeder, die zat te zagen dat hij niet antwoordde op haar sms'en (ventje is momenteel aan het verzuipen op werk en thuis) en die vandaag of vrijdag wil langskomen (en altijd vertrekt vanuit haar agenda en niet vanuit de onze). En ze heeft een duidelijke njet gekregen...Mijn ouders zijn hier intussen al wel geregeld geweest...maar snel om iets komen af te zetten en dan willen ze eerst zelfs niet binnen komen en ook al 2 keer omdat ik mijn moeder gebeld heb met de vraag om te helpen...maar om een of andere manier kan ik dat ook enkel met mijn moeder, die weet ongeveer hoe ik alles wil (of ik weet hoe zij het doet) maar niet met mijn schoonmoeder (die de vervelende gewoonte heeft om ook allerlei dingen te veranderen en allerhande eten mee te brengen dat wij niet moeten hebben...ze heeft altijd potten zelfgemaakte confituur bij en wij eten dat amper. Heb er intussen 10 in de ijskast staan)

Maar Sterretje, als ik jou verhaal lees, dan leer ik voor mijzelf daaruit dat het best is om zo snel mogelijk grenzen te trekken.

Kop op meid...

[Sterretje]

Ja, vooral voor't ventje, voor Amber. 't is wel haar 'oma' hé...
Ik haat negatieve gevoelens/ relaties. Ben alleen maar gelukkig als alles goed gaat, maar ben niet goed in praten
En heb met mijn schoonmoeder wel al een voorgeschiedenis... dus ja , die emmer loopt eens over hé.
En ja, ik hou ervan de lieve vrede te bewaren. Dus 'k zal ermee moeten leren leven. Proberen eens te gaan praten vanmiddag of vanavond, liefst met 't ventje erbij (want die muist er nu graag vanonder denk ik).
Probleem is dat ik haar ook nog 'nodig' heb, bijvoorbeeld om op Amber te letten als ze ziekjes is en ik moet gaan werken, dus ik wil wel de plooien gladgestreken.