Loslaten

[Loeki]

Tis besmettelijk Sterretje, ik zit hier ook alweer tranen met tuiten te huilen. Over hetzelfde alweer.

Verbeeld ik het me of niet, de afgelopen week is er iets veranderd in Yveskes "zoektocht naar de borst" (of beter gezegd die van de mama). Het interesseert hem echt niet meer. Hij zoekt niet meer. Hij hapt niet meer. Met andere woorden, ik denk dak het mag gaan opgeven.

En mezelf kennende, wil ik dan ook weer alles over de andere boeg gooien en NU helemaal stoppen. Zit hier in tranen af te kolven omdat een deel van mij dan toch ook weer vind dat ik die beslissing niet zo impulsief moet nemen. En ook niet nadat ik drie nachten bijna niet geslapen heb.

Mijn verstand is mee hoor. Maar hoe laat je in 's hemelsnaam dat "oerinstinkt" los, die drang om je kind te voeden of weet ik veel wat het is dat mij zo ellendig maakt.

Ik denk dat pas als ik helemaal gestopt ben met afkolven, ik het hele BV-trauma kan beginnen te verwerken. Want dat is het nog steeds voor mij. Een trauma. Nu voelt het alsof dat opgeven, het moeilijkste is wat ik ooit heb moeten doen in mijn leven...

[Sterretje]

kom hier dat ik u eens vastpak!
Jij hebt een veel groter trauma dan ik vrees ik

Dikke dikke knuf. Die BV is niet wat je je had voorgesteld en de teleurstelling is moeilijk te verwerken!
ik hoop dat je de steun en de kracht vindt om het los te laten en je daardoor misschien te concentreren op wat WEL positief is aan je kersverse moederschap? Ik weet het, gemakkelijk gezegd, maar ik leef met je mee!

[Loeki]

Mja merci, we zullen mekaars traantjes drogen, ok?

Ik weet ook niet wat ik wil van dit topic. Een luisterend oor misschien. Kheb zo 't gevoel dat ik er ook met niemand over kan praten. Iedereen zegt me maar dingen zoals dat ze ook groot worden op KV, en dat het niet uitmaakt, en alle dingen die mijn verstand ook wel weet.

Maar 't gevoel hé... Ik snap het zelf niet helemaal denk ik. Waarom stoort dit mij zo? Waarom kan ik het niet gewoon loslaten? Een gezond kind is toch veel belangrijker? Waarom kan ik die goede dingen niet zien omwille van dat ene slechte?

Die BV is idd als een grote zwarte wolk die voor de zon hangt en die maar niet weg wil. Waardoor ik in de schaduw loop en de zon niet kan zien.

[Loeki]

Ik ben mezelf ook aan het troosten met het idee "bij de tweede zal het beter gaan", dus dat beloofd voor nummer twee... Dubbel trauma als het daar ook niet lukt. Niet zwanger worden en denken dat het daaraan ligt enzo.

Pffff.

Waarom is alles zo MOEILIJK!!!!! Ik wil gewoon dat het eens voor een keer vanzelf gaat.

[MA]

Loeki meid, eerst een dikke knuffel...Loslaten is het allermoeilijkste dat er bestaat in het leven. En ook al hebben we dat al een aantal keer op een heel pijnlijke manier moeten en kunnen doen...neemt dat niet weg dat iedere keer dat je er terug mee geconfronteerd wordt, het verdomde pijnlijk of lastig kan zijn. Misschien zie je onbewust bv als veruiterlijking van de hechte band tussen YVeske en jou ? En doet het je pijn dat hij je percies niet 'nodig' heeft ? Terwijl je rationeel best weet dat dat kleine ventje absoluut niet zonder zijn mama kan. Misschien helpt het om even langs je psych te gaan om dit samen met hem of haar een plaatsje te kunnen geven...of inzicht te krijgen waarom dit voor jou zo ontzettend belangrijk is ?
Moeder worden, zeker na een heel parcours, is een heel emotioneel gebeuren...je leven wordt op zijn kop gezet, je bent nu verantwoordelijk voor iemands anders leven en vaak komen er op zo van die cruciale momenten niet helemaal verwerkte gevoelens onbewust terug boven..Je bent even je normale vastigheid kwijt, je moet terug je plekje en jezelf definiëren en een soort vaste 'levensroutine' hervinden...

'k weet het ook allemaal niet hoor, dus nog maar even een dikke knuf

[pelkie]

Ik denk dat loslaten niet kan zolang je nog aan't kolven bent, want dan ben je er telkens, 6 keer per dag weer mee geconfronteerd.

Waarmee ik niet wil zeggen dat je moet stoppen met kolven. Maar ik denk dat je de keuzes eens tegen elkaar moet afleggen. In jou geval is't misschien wel het overwegen waard om ervoor te kiezen van de rest van je verlof te kunnen beginnen genieten?

[Loeki]

Ik denk niet zozeer niet nodig, maar wel hem iets niet kunnen geven dat hij nodig heeft (melk). De eerste dagen had ik het idd ook heel moeilijk met het hechtingsproces. Dat heeft lang geduurd al heb ik nu wel het gevoel dat we dat ingehaald hebben, al vraag ik me nog altijd wel af hoe het zou zijn moest hij BV gekregen hebben... Zou 't dan anders zijn?

Sinds ik hem beter kan troosten dan de papa is dat wel al veel beter.

Ik herinner me nog altijd de moment dat we in het midden van de nacht met de vv beslist hebben over te gaan op KV. Kheb toen letterlijk gezegd dat ik hem niet kon geven wat hij nodig had op die moment. Idd een hekel punt waar ik mss nog niet helemaal over heen ben.

Plus ja, de gebeurtenissen van het leven hé. Iedere keer als mij zoiets overkomt, moet ik denken aan alle andere dingen die ik al heb moeten trotseren. En dan denk ik wel eens "waarom ik". Lekker veel zelfmedelijden...
En dat vind ik dan weer stom want dat "mag niet", zelfmedelijden. Ik moet flink zijn, doorzetten enz.

[Loeki]

Pelkie ik denk dat je gelijk hebt hoor, khad het zelf ook al aangehaald. Misschien is idd gewoon het loslatingsproces begonnen, zodat ik kan stoppen met kolven. Tot nu toe kon ik het gewoon niet. Tot kolfverslaving toe.

Misschien moet ik een madeliefje gaan zoeken. Of wachten tot die er zijn. Ik stop met kolven, ik stop niet met kolven, ik stop met kolven, ik stop niet met kolven, ...

Want ik weet 't echt niet meer hoor.

[MA]

Af en toe een goeie dosis zelfmedelijden kan geen kwaad, zolang je er maar niet in vast blijft hangen. Het kan nu eenmaal niet alle dagen feest zijn, en mindere dagen horen erbij...spijtig genoeg..'k sta mezelf dan maar geregeld een snotterdag toe, zonder me te willen forceren om happy te zijn...is dan wel de gelegenheid om mezelf eens extra te verwennen. Dus haal dat taartje bij de bakker, of trek even tijd uit voor een bad of gezichtsmaskertje of wat dan ook waarmee je jezelf kan vertroetelen, of drink toch even dat glas alcohol, met een broodje preparé erbij of...

[Loeki]

Kheb nog chocola liggen...

Goed idee Audrey. Vandaag snotterdag! En vannacht misschien eens goed slapen...

Nu Yveske heeft "doorgeslapen" heb ik in ieder geval een excuus om 's nachts niet meer af te kolven. En kan ik dit weekend eens de papa een nachtje laten "oppassen" terwijl IK eens een keertje apart slaap!

En wie weet, misschien gaat het morgen beter. Een huilbui kan ook al deugd doen.

Jullie zijn allemaal schatten, vriendinnen! Virtueel of niet.

[pelkie]

ik denk niet dat echt life bv geven veel verandert aan't hechtingsproces. Ik denk niet dat ik mijn kind zonder bv minder graag zou hebben gezien of dat de band slechter zou zijn geweest.

Wat ik wel begrijp is je groot gevoel van mislukking, dat zou ik ook zo aangevoeld hebben. Maar daar staat tegenover je buitensporige moed om't geprobeerd te hebben. Dat verdient een medaille hoor.

Kan je met jezelf de volgende afspraak maken
- yveske komt niet meer aan de borst, dus ik ga't niet meer proberen. Hij zal geen bv- kindje worden en daar leg ik me bij neer
- gedaan met de kolfverslaving. Nog max. 3 keer kolven per dag. Wat eruit komt, komt eruit, de rest is kv.

Dan is de stress misschien wel van't vat...

[Sterretje]

'k ben geneigd om mee te gaan met pelkie. Laat het geen obsessie worden. Er is inderdaad nog meer in 't leven, maar 'k ga hier niet meer herhalen wat al zo veel gezegd is. 'k ben ervan overtuigd dat je vroeg of laat wel de juiste beslissing neemt.

Snotterdag! 'k doe mee vandaag

[wat is er mis?]

Dikke dikke dikke knuf Loeki.

Ook al heb ik niet meegemaakt wat jij meemaakt, toch heb ik het gevoel je te begrijpen. Natuurlijk zal ik nooit weten hoe het echt voelt hé, begrijp me niet verkeerd.
Maar ik kan heel goed begrijpen dat je het stoppen met kolven heel moeilijk vindt. Het is idd denk ik vooral een gevoel van falen (wat het natuurlijk niet is, maar ja irrationeel is het dat wel hé). En je wil niet falen. Dit mag niet mislukken. Ergens is het ook in functie van een tweede. Als het was gelukt had je met een "mooiere" lei knn beginnen aan de bv bij de tweede. Nu zal je met een bang hart miss eraan beginnen. En je wil je tweede evenveel kansen bieden als je eerste. Dus ergens wil je hem ook het beste van jezelf geven. En dat beste vind jij dat dat de melk is. Ook al is dat rationeel niet zo hé, want idd kindjes met KV w ook groot. Maar jij wil dat niet.
Plus, Loeki, jij was iem die lang ging doorgaan met bv. Je ging bv geven in het openbaar. Jij ging ... Je had het ideale scenario voor jou. En het kan idd zo gaan hé. Maar bij u is het niet zo gegaan. En idd dan komen die vragen "waarom ik? waarom moet dat weer bij mij zijn?".
Je wil het hier gewoon kwijt meid. Je wil gewoon ergens je verhaal. En ergens wil je begrip. Ook al weet je dat iedereen gelijk hft als ze zeggen KV is niet slecht hé.
Ik geef Pelkie helemaal gelijk. Je verdient een medaille voor wat je al hebt doorstaan. Ik zou het dnek ik nooit zolang volgehouden hbb. Maar miss zou die drang om verder te doen me ook wel hbb verder in gang gehouden.
Het is ook dat denk ik het stoppen met kolven betekent "no way back". En dat jaagt je ook ergens schrik aan. Angst om te vroeg te hbb gestopt. Maar als je het mij vraagt stop je helemaal niet te vroeg hé. Alé ik wil nu niet zeggen dat je moet stoppen hé, maar ik bedoel maar dat je echt al alles op alles hebt gezet.
Een goede raad Loeki: probeer zoveel mogelijk te genieten van je tijd samen met Yveske! Het is zo snel weer tijd om te gaan werken. Probeer die tijd zo leuk mogelijk te beleven. En natuurlijk mag er eens een snotterdag zijn hé. Maar je weet wel wat ik bedoel hé.
En misschien moet je proberen zoals Pelkie zegt: 3 keer kolven per dag. Dan ben je nog niet gestopt maar heb je wel meer tijd vrij om te genieten.

Liefs,

Bokje

[Loeki]

Ja, ik zag mezelf al helemaal op een bankje in het park zitten, in het zonnetje, BV geven. Of tussen twee winkeltjes door in een cafeetje met een tasje thee. Of even tussen twee vergaderingen op het werk even naar beneden glippen om BV te geven (en intussen meteen Yveske nog een keer zien). Idylisch allemaal hé.

Drie keer per dag is idd al haalbaarder. Ik zal zien hoe het afbouwen verder gaat. Momenteel ben ik "natuurlijk" aan het afbouwen, ik heb z'n porties verhoogd, hij heeft doorgeslapen, en het ziet ernaar uit dat hij vandaag idd maar vijf keer gaat eten. Als dat een blijvende trend is (en dat was het vorige keer ook), zit ik binnen een paar dagen op vijf keer kolven in plaats van zes. Zonder nachtkolven. Dan misschien verder afbouwen naar vier en één KV... Of m'n diepvriesvoorraad aanspreken, daar dient ze voor. Of misschien bevalt het me wel, vijf keer zonder nachtkolven... 't Loslaten zal toch beetje bij beetje zijn... En als hij drie maanden is, stop ik echt (het idee was ook een beetje hem de winter heen loodsen met mijn antistoffen). Maar misschien eerder.

Ben ik nu weer aan uitstellen?

Bokje ik denk ook vaak moest ik in jouw plaats zijn ik had het opgegeven. Bij jou met de nachtvoedingen en het huilen. Maar toch doen we door hé. Moesten jullie in mijn plaats zijn, jullie zouden vast ook doorgedaan hebben. Voor onze ukjes alles!

Of geven wij BV een belangrijkere rol dan dat het verdiend?

Het Yveske komt niet meer aan de borst is wel dichtbij. Hoewel het mij daarnet bij het drinken aan de breastflow fles "opviel" dat hij voor het eerst echt dronk met zijn lipjes naar buiten gekruld. En het mondje wijd open. Zoals het hoort. En ik moest geen lucht in de speen laten zoals anders. De speen bleef vanzelf bol. En zo blijf ik mezelf vanalles wijsmaken.

[Loeki]

Vandaag is een goeie dag. Ik heb alweer niet "moeten" kolven 's nachts omdat ik Yveske heb kunnen zoet houden met de tut tot 6u30. En ik heb nog altijd meer dan genoeg melk, ik ga weer richting diepvries.

Dus die nachtkolf beurt die zeg ik bij deze vaarwel!

Ook is Yveske 's morgens niet meer in zijn nopjes na een uur en half tut terwijl hij nog net iets liever melkje wil. Dus mijn favoriet aanlegmoment is ook om zeep... Reden te meer misschien om ook dat te laten gaan. Vandaag nog niet aangelegd en gisteren ook niet. Maar het kriebelt wel...

Straks laatste keer osteopaat heb ik me voorgenomen. Dan nog even wachten op de spray, dat nog eens proberen, en dan stop ik ermee. Dan heb ik alles geprobeerd.