Loslaten

[Sterretje]

Loekie,
lees ik daar voorzichtig dat je jezelf een 'limiet' op legt? Vind ik wel een goed idee. Tot daar ga ik en niet verder... ok, 't vooruitzicht is niet alles maar het zal hoe dan ook een opluchting zijn als je weet waar je naartoe gaat, niet meer dat voortdurende gedub.
En nogmaals, je hoeft jezelf niets te verwijten hé. Je hebt ALLES gedaan voor Yveske. Sommige dingen hebben we nu eenmaal (tot grote frustratie) niet in de hand. Weer een truc van de natuur die ons parten speelt...

[Loeki]

Ja, maximum tot hij 12 weken is proberen aan te leggen en fulltime afkolven. Maar als ik het beu ben "mag" ik van mezelf al beginnen afbouwen op 10 weken, met m'n diepvriesvoorraad zou ik dan ook tot 12 weken volledig MM moeten geraken.

Enkel en alleen als hij live drinkt op 12 weken ging ik nog even doorgaan...

We willen in september stilaan aan een brusje beginnen, Pelkie heeft eens gezegd dat er dan twee cycli moeten zitten tussen BV en starten, en ik wil daar de zomer voor gebruiken... Half juni terug werken, dus tegen dan moet ik ongeveer gestopt zijn, sowieso... (al zou ik het een paar maanden durven uitstellen moest hij nog live beginnen drinken maar daar reken ik niet op). En twee maanden om af te bouwen en te stoppen lijkt me wel een veilige marge. Mss dat ik het dan sneller doe, zal er van afhangen.

Maja, de limiet is er zeker. Al een tijdje. Een eerste stap toch hé.

Heb hem net na de osteo vandaag nog eens proberen aan te leggen. Direct wenen. Zelfs geen gesabbel meer. Als het zo doorgaat, ga ik niet aanleggen tot 12 weken denk ik. Een mens kan bezig blijven...

Het is ook niet iets dat ik wil "meedragen". Ik wil niet met een BV trauma aan de volgende BV beginnen met het brusje. Dus ik wil het echt wel loslaten en verwerken... Een belangrijke stap is gezet.

Idd, we hebben niet alles in de hand. Helaas... Tis ook zijn karakter hoor. Ik herken dat borst-huilte nu wel. Tis het huiltje als hij zijn zin niet krijgt. Dan kan hij nogal brullen hoor.

[Miepje]

och Loeki,

ook ik ben daar geweest waar jij nu zit. Maar niet omwille van hetzelfde probleem. Ik had niet genoeg melk voor twee en ze dronken niet goed genoeg. Soit. Ik deed op een gegeven moment 4 voedingen en 6 keer afkolven.
MIjn ervaring: op een gegeven voel je met heel je lichaam dat je genoeg geprobeerd hebt en dat het genoeg geweest is. Het is dan belangrijk om geleidelijk aan af te bouwen. Dat alleen al zorgt er voor dat je niet zomaar impulsief kan stoppen. Ik heb mezelf toen gefixeerd op 3 maanden. ik ben nog altijd trots dat ik kan zeggen mijn dochters tot 3 maanden moedermelk gekregen hebben. Maar op het moment dat ik stopte vond ik ontzettend moeilijk. Het voelde als opgeven, plooien, mijn dochters iets afpakken.
Na een tijd heb ik van dat gevoel van falen kunnen omdraaien, naar dat gevoel van trots. Het gaat om het loslaten van iets wat je als ideaal beschouwt, en dat is gewoon super moeilijk. Luister naar jezelf, naar je lichaam, je zal doen wat nodig is voor jou.
Van het moment dat ik het bv-gebeuren heb kunnen loslaten, was ik zelf meer relaxed. Probeer van je er zo weinig mogelijk in op te jagen en mee te wiegen als het riet in de wind. Loslaten is niet gemakkelijk, maar eens je het kunt wordt heel het moeder-zijn een stuk eenvoudiger. Daarmee heb ik niet gezegd dat ik het kan hoor. Ik ben nog aan het leren.

[Loeki]

Dankjewel Miepje om je verhaal met me te delen. Ik had traantjes in m'n ogen bij het lezen van je berichtje! Je hebt gelijk hoor. En we komen er wel!

Ze zeggen toch ook altijd dat je geen verwachtingen mag koesteren voor je kinderen. Ze moeten zelf leren en groeien en sommige dingen beslissen ze zelf, of je dat nu leuk vind of niet. Sommigen willen niet verder studeren bijvoorbeeld, anderen willen geen borst.

Soms doen ze hun zin, terwijl jij weet dat het andere beter is, of beter zou zijn. Want ja wie zal 't zeggen... Een kind dat je verplicht verder te studeren en dat niet wil, is die echt beter af. Soms op lange termijn wel, soms niet.

Als Yveske gelukkiger is met de fles, so be it. Maar ik doe er voorlopig nog wel stiekem MM in.

[wat is er mis?]

Ik heb het gisteren ook nog moeten horen dat je van bij de geboorte je kindje moet leren loslaten. Zoals nu in mijn geval binnenkort aan de orde is, naar de crèche gaan is voor mij de eerste grote stap in het letterlijk loslaten. Een moeilijke stap, maar ook ik zal die maken.

Liefs,

Bokje

[liezeke]

lieve mama'kes,

beetje raar dat ik hier al kom piepen, ik lees regelmatig mee op de 'mama' topicjes.
eigenlijk is het zo ambigu hé een kindje hebben. je wil er voor zorgen, je wilt het beste en alleen het beste voor je kindje. maar toch moet je al van in het begin je kindje loslaten, een beetje verliezen... maar dat is ook zo verrijkend, dat verliezen, ook al doet het pijn.
bij mij nu al een beetje loslaten van mijn bv-droom. volgens neuroloog mag ik geen bv geven, gynecoloog twijfelt nog een beetje (en ik dus beetje hoop...). dat idee, die droom (daar in het openbaar int zonnetje de borst geven moet toch zalig zijn) loslaten is heel moeilijk, ook al door de 'druk' van de buitenwereld mijn zijn 'supermama'-beeld. heb een heel mooi gedichtje van H. De coninck gevonden over dat loslaten (hij schreef dit toen hij zijn zoontje alleen liet stappen).

Het gaat niet over hebben, hooguit over krijgen.
Alléén ben ik degene die nooit praat,
maar met jou kan ik zwijgen.

Over wat voorbij is en nooit overgaat.
Over mijn vader. Over een vroegere vrouw.
Over hoe verliezen kan verrijken.

Neem een kind dat zijn eerste stappen zet.
Het gaat niet over hem vasthouden, maar over-zou
ik?- loslaten en lang, lang, nakijken.

Verliezen is verwerken maar ook verrijken, hoe raar het ook klinkt. en als je daar voorbijbent staat er een mooi nieuw doel voor de deur...

liesje

[Loeki]

Klopt als een bus hoor Liesje, van kindjes krijgen word je ook zelf groot; in die zin dat ook dat je weer verplicht om emotioneel te groeien en dingen te verwerken...

[Loeki]

Ik heb trouwens net nog een stapje gezet. Na 20 minuten kolven ben ik gestopt, ook al kwam er nog een klein beetje uit. Ik ben niet rechtgesprongen om een tweede flesje te pakken (het eerste was overvol, en gewoon vol is één voeding). Heb geen compressie gedaan. Er staat hier toch melk genoeg. Tot nu toe hing ik telkens nog een tweede flesje eraan en wrong ik de laatste druppels eruit.

Straks slaap ik voor 't eerst apart. Ik ga dan zelfs een kolfbeurt overslaan. Normaal gezien kolf ik na het avondeten en nog eens rond middernacht. Ik ga in plaats van die twee beurten op 't gemak kolven rond half tien, en daarna lekker vroeg naar bed!

(ben benieuwd of ik een oog ga dichtdoen... )

[mies]

Manman, dan heb jij wel straffe boobies hoor!
Enerzijds flesjes extra vullen (dus ik veronderstel meer dan 2x125ml of is dat anders bij Medela?), en anderzijds gewoon een kolfbeurt kunnen overslaan 's nachts?

Tja, ik veronderstel dat je dan toch zeker niet op je buik hebt kunnen slapen

[mies]

Ikzelf heb het trouwens ook moeilijk met loslaten, op een ander vlak. Ik vind het al moeilijk op zich om Meis met mijn man te "delen".
Nu hij even verlof heeft geeft hij vaak de flesjes, en het lijkt tegenwoordig alsof Meis haar papa liever heeft dan mij...
Ze ziet me soms gewoon niet meer staan

Dus heb ik haar vanmiddag lekker geknuffeld met huid-op-huidcontact, zodat ze nog zou weten wie ik ben

Tja, ik heb duidelijk nog een laaaaaaaaaaaange weg te gaan op gebied van loslaten...

[Loeki]

Boobie. Enkelvoud. De linkse geeft idd 's morgens of na het overslaan van een kolfbeurt tussen de 150 en 200, de flesjes van medela zijn 150.

Ik sla trouwens nu geen kolfbeurt meer echt over 's nachts, want Yveske heeft alweer niet gedronken deze nacht, joehoe!!

En ik heb al twee nachten "heerlijk" (alles is relatief) geslapen! De eerste nacht heb ik apart geslapen van 22u tot 6u30 (tegen dan had ik het bed en mijn pyjama doorweekt met melk dus maar gaan kolven ). En dan gisteren ging ik slapen om middernacht, en om drie uur word ik wakker, geen ventje noch Yveske te zien. Ze lagen allebei lekker knus te slapen in de zetel en ze liggen er nu nog, al zijn de oogjes van kleine man wel open. Ben wel een paar keer wakker geworden van gekreft maar heerlijk zo!!!

Gisteren ging ik shoppen. Alleen. Ik keek er zo naar uit, tot een kwartier voor ik weg "moest". Tranen met tuiten heb ik geweend, omdat ik Yveske moest "achterlaten". Kheb mezelf dan toch verplicht en ik ben drie uur weggeweest! En toen ik terug kwam zat ik daar direct met lekkende borsten en ik rook Yveske gewoon al vanop meters afstand. Kvoelde me toen echt wel een "moederdier", amai, intens...

Mies Yveske ziet mij ook vaak niet staan hoor. Letterlijk. De rest van de wereld is zoooooooooveel interessanter om naar te kijken...

Haar papa liever hebben dan jij, dat kan echt niet hoor volgens mij. Mama rocks, toch?

[Loeki]

De papa heeft Yveske z'n bedje verhuisd naar de aparte kamer...

(maar hij wil toch niet bij mij slapen omdat ik de deur nog niet wil dichtdoen)

Eerst heb ik alleen geslapen, dan ben ik even alleen weg geweest, en nu dit!!! Das wel beetje veel zenne op één weekend. Waar is de rem?

[Sterretje]

Dikke knuffel Loekie, vind het heeeeel flauw van de papa... Is dat omdat hij absoluut niet gestoord wil worden door Yveske? Kan hij dan geen oordopjes indoen ?

De papa hier hoort Amber dus absoluut niet als hij slaapt! Die wordt nergens wakker van.

Pff, morgens trouwens D-Day: back to work....

[Loeki]

Zijn nachtrust is Heilig ja. Pfff. En maar zeggen "oh het is zo lang geleden dat we nog samen geslapen hebben". Moet ik dan echt bekennen dat ik liever bij Yveske slaap dan bij hem? Pfff, straks wil hij weer "knuffelen". Geen zin in.

Ik snap hem ook niet. Van vrijdag op zaterdag heeft hij ook bij Yveske geslapen, hij in het grote bed en Yveske in het kleine bed. En is hij ook niet wakker geworden zei hij tot zes uur.

Sterretje ik voel zooooooooooooooooo met je mee!

[MA]

yveske maar met je meenemen in het grote bed ? even kleine middenvinger nr manlief ? zoiets overleg je toch he

Mies meis kan nt zonder haar mama hoor