Opvoeden

[Loeki]

Lieve Mies, ook van mij een dikke knuffel! Jullie komen er wel samen! Meis gaat vanzelf rustiger worden denk ik. Dat was idd bij Kaan ook zo. En bij Yveske ook zo.

Ik hoop dat je in afwachting een beetje me-time ingelast krijgt. Doen!

[pelkie]

Mies,

kan je eens proberen een paar uurtjes vrijaf te nemen? Kind droppen bij manlief of grootouders en lekker gaan shoppen of stoombaden of zo.
Je zal merken dat als je die deur achter je toetrekt, dat je een beetje een dubbel gevoel hebt: vrijheid, de wereld bestaat weer en aan de andere kant licht schuldgevoel en een gemis en denken "gaat't wel goed gaan daar".
Na een paar uurtjes ben je dan terug en kan je er weer beter tegen...

En 't gaat echt wel over hoor, die zaag-periodekes...

[wat is er mis?]

Kaantje was gisteren een voorbeeldig kindje. Al heel de dag was hij anders dan anders. Slapen als een roosje. Na zijn ochtendvoeding terug in slaap vallen, zodat ik hem moest wakker maken om op tijd id crèche te zijn. Id crèche alleen maar zitten kijken (met grote ogen) en niet "kreften". Id auto mooi stilletjes liggen slapen of brabbelen. En bij thuiskomst wel een beetje "geneut" maar eigenlijk viel het goed mee. Na een tijdje hem in zijn bedje gelegd en vanzelf in slaap gevallen voor twee uur (dan heb ik hem wakker gemaakt want wilde weer een goede nacht).

Een voorbeeldig kindje! Zo het dan toch waar zijn dat het vanzelf in orde komt?

Liefs,

Bokje

[fluffie]

Amai bokje! Wat een braaf kindje! Super zeg!

Véro.
xx

[Wappie]

Wauw Bokje, een terecht fiere mama
Ik had dat ook op een moment. Het was precies of onze jongens hadden hun klik gemaakt en besloten van iets minder te zagen Ook zo rond hun 5maanden zijn ze 180°C gedraaid!
Het is dan ook allemaal zoveel leuker en je hebt niet meer het gevoel alsof je je eigen kind(eren)niet aankan.

[mies]

Super, Bokje en Kaan! Flink hoor!

Bij ons gaat het allemaal ook alweer veel beter (zie "mama en blij"). Een klik, nee daar is nog geen sprake van, maar Mies en Meis verstaan elkaar al wat beter

[Loeki]

We hopen het allemaal Bokje dat Kaan z'n klikje gemaakt heeft! Tuurlijk kan dat! (ik hou me daar ook aan overeind )

[mies]

Hier een namiddagje gecontroleerd krijsen achter de rug. Niet gewoon gecontroleerd huilen, dat hebben we al vaak geprobeerd. Maar in het verleden toch telkens Meis beginnen troosten als ze begon te krijsen.

Nu dus niet. Ze heeft het driekwartier volgehouden, liggend in ons grote bed, terwijl ik er vlak langs zat in hetzelfde bed. Soms leek het alsof ze erin ging blijven, maar uiteindelijk ademde ze dan toch weer.

En weet je wat? Ik verschoot van mezelf dat ik er gewoon op kon zitten kijken. Ik had geen neiging meer om haar op te pakken ofzo, nee, ik had er echt zo genoeg van dat ik haar gewoon liet krijsen. Volledig tegen mijn vroegere principes in dus.
Mijn instinct zei me dat er niks echt mis met haar was op dat moment, het was gewoon begonnen als een zoveelste huil/krijsbui zonder echte reden (buiten verveling dan). Ongeveer de twintigste ofzo van de dag.
Papa stond er ook op te kijken, samen met mij. Hij wist ook echt niet meer wat doen om de huilbuien van vandaag te doen stoppen.

Uiteindelijk stopte ze. Waarna ze door mij werd beloond door uitgebreid geknuffel en veiligheid in mijn armen. Ze bleef nog twintig minuten nasnikken, daarna viel ze in slaap in mijn armen. Ik was de boeman en de trooster in 1 persoon...

Ergens vermoed ik dat dit een eerste groot trauma is voor haar, en voel ik me ook wat "schuldig" (heb dat ondertussen gecompenseerd met chocolade paasei). Maar anderzijds horen frustraties toch bij het leven, zoals ook zo mooi werd uitgelegd in het "hyperfocus"-topic? Ik wil niet dat ze altijd haar goesting blijft krijgen, zoals ze voornamelijk in het begin heeft gekregen omdat ze zo aan het sukkelen was met haar voedingen en gewicht.

Ik ben benieuwd of het iets uitgehaald heeft. Misschien totaal niet, want ik vermoed dat het ook wel wat in haar karakter ligt... We zullen zien.

(bij deze ook mijn excuses aan de hele buurt voor de geluidsoverlast de afgelopen dagen en voornamelijk deze namiddag. En ook bedankt dat niemand de politie op ons heeft afgestuurd)

[Loeki]

Knap van je Mies! Mss helpt het, wie weet... Je kan ook niet blijven troosten hé als ze zoveel uren per dag...

Ik denk niet dat ze zo snel trauma's oplopen. En hopelijk moet je 't niet te vaak meer meemaken. Het feit dat je erop kan zitten kijken wil gewoon zeggen denk ik dat je goed weet dat je alles gedaan hebt, en dat je gewoon nu dit probeert, dat je weet dat 't haar niet schaadt. Anders zou je moederinstinkt je wel tegenhouden...

"'t Ergste" dat ik ooit gedaan heb is hem gewoon vasthouden tijdens het krijsen. Geen tut, geen shht, niet toespreken niks. Ook omdat ik 't niet meer kon. Dan krijst hij gewoon in mijn armen. Ma ik kreeg wel een paar minuten pauze elk kwartier...

[lisa marie]

Ik vind het ook knap !!!! Als ik alleen met haar ben kan ik haar ook wel een tijdje laten wenen, maar met mijn man erbij heb ik daar meer moeite mee. Hij doet wel alsof hij ertegen kan, maar hij zit dan echt niet op zijn gemak...
Ik ben 's morgens ooit blij als hij vertrekt naar de zaak, dan kan ik handelen hoe ik wil....

[Sterretje]

Ach, ik moest op maandag Amber altijd terug 'heropvoeden'. Bij papa werd ze veel meer gepakt in het weekend, of oma kwam, of we gingen al eens weg. in de week bouwde ik koortsachtig aan een ritme, eten, slapen, spelen, ... en in het weekend was dat volledig om zeep.
maandag was dus steevast een heldag!

Ook dat is gebeterd! Dus dames, leef op hoop!

[Loeki]

Hier zijn de maandagen ook steevast moeilijk! (en vandaag is het weer zover ).

[wat is er mis?]

Mies, goed dat je toch geprobeerd hebt. Als je het kan aanhoren dan is het idd het teken dat ze niets mankeert. Ik geloof ih moedergevoel. Je instinct lijdt je wel.
Ik heb Kaan ook ooit wel eens laten krijsen: hij hield wel vol meer dan een uur tot ik hem terug opnam. En ja het nasnikken is hier ook bekend. Maar het komt wel goed.
Kaan is nog steeds op zijn zelfde elan en hft nog steeds zijn grote klik gemaakt. Dus er is hoop meid. (ben nu wel wat bang voor id crèche). Maar het komt goed.

Liefs,

Bokje

[Evyke]

Dag allemaal, Bij het lezen van dit topic moest ik direct aan gisteren terug denken, Ik heb een zoontje da gisteren 2 jaar geworden is en natuurlijk op zijn verjaardag ziek was (lees onverklaarbaar ziek) met hoge koorts 39.5°C gemiddeld. Dit heeft een hele dag aangehouden ook in de namiddag wou meneertje geen dutje doen. om half 8 vond ik het welletjes en maakte hem klaar voor te gaan slapen.(normaal is dit nooit een probleem altijd beetje cinema ervoor maar eens boven valt hij zo in slaap)gisteren een zeer hysterische peuter dit had ik nog nooit gezien. Ik vond het ook zo zielig om hem met zo'n hoge koorts te laten krijsen dus haalde hem terug naar beneden rond half 10 (ik was ondertussen uitgeteld) nam ik opnieuw zijn koorts deze was mooit gezakt naar 38.2°C. dit vond ik al minder erg dan die verschrikkeijke 39.5°C. We hebben hem in zijn bed gelegd en hem 10 min laten wenen(en al wat er bij kwam) de langste 10 min van mijn leven en de meest verschrikkelijk. maar na 10min was het stil. ik heb wel nog even na gesnikt want vond me achteraf zo'n slechte mama.Ben deze morgen later naar mijn werk vertrokken om hem toch uit zijn bedje te kunnen halen(normaal zijn de ochtendrituelen voor de papa)en wat was ik opgelucht toen hij mij toch een dikke knuffel gaf!

[mies]

Vandaag nog een viertal keer gecontroleerd krijsen toegepast. Ze is er helemaal hees van geworden
Maar het kortte wel per keer, op het laatst nog maar 10 minuten.

En voor de rest probeer ik haar zo veel mogelijk te belonen als ze braaf is. Heel veel knuffels en streeltjes en kusjes en complimentjes. Hopelijk pakt het...