IVF/ICSI-clubje

[Glenys]

Hoi Kimzie, bedankt dat je elk symptoompje mee analyseerde. Het gaf me het gevoel dat je me serieus nam en dat was hartverwarmend. Je hebt het ook niet makkelijk nu hé? Ik hoop uit het diepste van mijn hart dat alles goed is. Het is niet eerlijk dat jij nog steeds met spanning moet aftellen naar de eerste echo zodat je volop kan genieten. Je hebt al genoeg moeten aftellen hé? Veel succes met je echo, laat ons weten hoe het gegaan is…

Teetje, t’is spannend hé? Hopelijk waren de menstruatie-voorbodes eerder een teken van zwangerschap. Dat heb ik immers al zo dikwijls gelezen…

Cindy, welkom op het forum! Jij hebt ook al wel wat achter de rug! Deze week is het voor jou dus ook D-day. Veel succes!

Merel, ik werd even stil van je berichtje. Wat een vreselijke tijd heb jij achter de rug! Dan denk je even te ontspannen… Ik hoop dat je heel snel terug de oude bent en dat je de moed vindt om door te gaan. Een heel dikke troostknuffel van mij.

Yes, die testen hé? Je kan niet mét en je kan niet zonder . De gewone test van Carrefour is heel gevoelig. Die test vanaf 25 HCG. Toen mijn HCG op 16,5 stond, kon je een heel wazig streepje zien dat pas verscheen na 20 minuten. Waarschijnlijk weet je vanavond de uitslag al en is er geen testje meer nodig. Ik duim voor een positief resultaat!

Katje, verdorie toch…Dat moet weeral als een slag in je gezicht zijn aangekomen. Ik had het zo graag anders gezien. Ik weet heel goed waar je nu doorheen moet. Ik herken je gevoel ook zo goed. Ook ik heb nu extra veel hoop dat het gelukt is. Waarom weet ik ook niet. Die extra spuiten Pregnyl zullen er wel voor iets tussenzitten zeker? Als het deze keer niet gelukt is, weet ik ook niet zo goed hoe ik met die enorme teleurstelling ga omgaan. Bij deze stuur ik je heel veel virtuele knuffels en warmte.

Lyse, zo fijn om iets te horen vanuit het verre Afrika! Geniet ervan daarginder hé!

L***, tof voor je dat je zo opgemonterd terugkomt van je vakantie! De winterzon heeft je echt wel veel deugd gedaan hé? Goed zo! Welkom terug!

Noa, over sterke vrouwen gesproken, jij hoort toch wel bij het clubje hoor!

[Glenys]

Voor de eerste keer in heel de zwangerschapslijdensweg kan ik naar andere baby’s en zwangere vrouwen kijken zonder me intens verdrietig te voelen. Hoe dat zo gekomen is? Joost mag het weten…Misschien de tijd die dan toch heel zachtjes de wonden aan het helen is? Misschien omdat ik volgepompt ben met artificieel zwangerschapshormoon en me gelukkig voel? Ik ben tenminste al niet meer rotgefrustreerd omdat het leven zo oneerlijk is. Het is nu ondertussen bijna 3 jaar….Mijn schoonzus heeft gevraagd of ik meter wil worden en ik ben er supergelukkig mee.

Nochtans, ik voel me heel angstig op het moment. Zou het deze keer gelukt zijn? Ga ik ooit kinderen krijgen? Is er een innestelingsprobleem of hebben we inderdaad al een aantal keren gewoon pech gehad?
Ik ben er zeker van dat als ik deze keer weer negatief nieuws ga krijgen, ik terug herval in de oude gedachten. Het is immers té emotioneel beladen, het verlangen is te groot, het afscheid nemen van een leven met kinderen kàn ik niet. Nu niet, en ik vrees nooit niet. Het zal altijd blijven knagen, het zal altijd jaloerse opstoten veroorzaken . Ik kan alleen maar hopen dat het nu gelukt is en anders opnieuw een poging wagen. Emotioneel gezien heb ik een enorme vooruitgang geboekt maar ik ben nog helemaal niet aan het eindpunt.

[L***]

glenys,
je klinkt heel goed!
en dat zal zeker niet alleen door het pregnylzwangerschapshormoon komen. je leert ermee omgaan, je leert het aanvaarden, je leert opnieuw te leven.
heel herkenbaar.
net als je angst om straks weer heel diep te vallen...
en dat verlangen naar kinderen loslaten, waarom zou je moeten? je hebt nog héél veel kansen, het kan echt nog wel. dat is voor mij ook het moeilijkste: die onzekerheid, niet weten of we überhaupt wel ooit kinderen zullen hebben. ik zou me er ook niet kunnen bij neerleggen. ik heb me altijd al een leven mét kinderen voorgesteld, en dat lijkt me door niets, helemaal niets anders te vervangen.
we kunnen niet vooruitkijken, we kunnen enkel dag per dag leven en hopen dat er snel positief nieuws komt. jij weet overmorgen weer meer. ik duim voor je!!!
"keep your head to the sky" (Lauren Hill)

[Mani]

Glenys, dankjewel voor de uitgebreide uitleg. Ik leer hier op het forum vaak meer bij dan op een raadpleging bij de gynaecoloog. Jij moet Pregnyl 5000 bijspuiten? Ik Pregnyl 1500, op dag 3, 6, 9 en 12 na PU. Ik duim ook voor jou.

Merel, wat een vreselijk verhaal. Ik hoop dat je intussen lichamelijk al wat hersteld bent. Om het allemaal te verwerken, dat zal wel wat meer tijd nodig hebben. Het is makkelijk gezegd, maar je mag de moed niet verliezen. Binnen een paar weken/maanden zal je al je moed weer bijeen geraapt hebben voor een nieuwe poging. Veel sterkte.

Noa, ook voor jou veel sterkte. Ik vind het bewonderenswaardig dat je hier nog anderen komt aanmoedigen, na alles wat je hebt meegemaakt.

Aan de vakantiegangers, Lyse en L***: geniet nog van je vakantie of L***, in jouw geval: geniet nog na van je vakantie (Ik kijk al superhard uit naar de paasvakantie, dan heb ik een weekje vrij. We blijven gewoon thuis, maar gewoon al een weekje niet te hoeven gaan werken zal al zalig zijn)

Katje, ik treur met je mee. Nu ik voor het eerst een tp heb gehad, begrijp ik ineens beter dat de hoop zoveel groter is. Na die iui's, lijkt het alsof het met ivf niet mis kan gaan, en als dat dan toch gebeurt, is het (weeral) een klap in het gezicht.

Yes, heb je al nieuws? Ik ben natuurlijk geen dokter, maar heb jij 6 ivf's achter de rug zonder dat ze ooit iets bij jou getest hebben?

Teetje, ook voor jou veel succes!

Nog even reageren op wat je in je laatste berichtje schrijft, Glenys. Ik heb net hetzelfde, ik kan er de laatste tijd precies beter tegen. Bij mij zit mijn therapeut (of ten minste zijn babbel die toch ook iets weg had van een preek ) ertussen. Hij had me gezegd: het is tegenstrijdig dat je zwanger wilt worden en tegelijkertijd alles wat met baby's/zwangerschappen te maken heeft krampachtig probeert te vermijden. Ik schrijf het hier nu niet goed op, maar het kwam er op neer dat hij me zei dat ik moest proberen om positiever om te gaan met baby's/zwangerschappen van anderen. En ik probeer dat bewust (onlangs eerste babybezoek in meer dan 2 jaar!) te doen en het valt wonder boven wonder wel mee. Onlangs kwam een collega haar baby tonen op het werk en ik heb het boeleke zelfs vastgehad en zelfs kunnen zeggen dat het een schattig manneke was (zou ik een paar maanden geleden zeker niet gedaan hebben). Maar net als jij, weet ik ook dat ik mijn kinderwens niet zal kunnen opbergen, en ben ik ook bang dat het misschien nooit zal lukken. Maar ja, we moeten het dag per dag bekijken, veel meer kunnen we niet doen.

[Glenys]

Hoi Mani en andere dames,

Na nog even "rondgegoogled" te hebben stootte ik op tegenstrijdige info. Op een andere site wordt immers beweerd dat de Pregnyl halveert om de 33u. Het lijstje zou er dan uitzien als volgt:

Dag 1: 5000 IE Pregnyl spuiten
Dag 3: om 5u: 2500
Dag 4: om 14u: 1250
Dag 5: om 23u: 625
Dag 7: om 8u: 312, 5
Dag 8: om 17u: 156,25
Dag 10: om 2u: 78,125
Dag 11: om 11u: 39, 06
Dag 12: om 20u: 19,53
Dag 14: om 5u: 9,76: vanaf hier kan je testen
Dag 15: om 14u: 4,88

Help! Is er iemand die correcte info heeft?

[Glenys]

Heb het toch nog zelf gevonden op een medische site: de halveringstijd van HCG ligt tussen de 24 en de 48u. Meestal wordt daarom een tijdspanne genomen van 33 tot 36 u. Elke persoon breekt HCG (of pregnyl) op een ander tempo af.

[Ahiha]

Ik lees niet meer alle dagen omdat ik nu even in een rustpauze zit. Hoewel... ben er nog steeds mee bezig hoor. Neem nu ovulatie-testen. Misschien ijdele hoop maar als de natuur even mee wilt. Trouwens, we willen elke kans nemen die we hebben, niet dames?
Ik reageer even op het verhaal van Merel. Merelke toch meid! Wat een worst-case-scenario! En dat nog allemaal op vakantie. Dan denkt een mens even zijn piekeringen aan de kant te zetten...
Ik ben dus ook niet zwanger. En net als jij al mijn 'regels' op dag 8 na de TP. Helaas lopen we dus ook op dat vlak gelijk. Ik had ook erge buikpijn. Soms echt krampen dat ik niet kon bewegen. Had ook het gevoel: mijn oventje lust dit broodje niet.
Ik hoop dat je steun vindt bij je partner en dat jullie dit hele verhaal een plaatsje kunnen geven. Laat maar even bezinken. En dan wens ik je veel goede moed om nog maar eens een ronde verder te gaan. Heb je al zicht op wat je nu zal doen? Of eerst de moraal een beetje opkrikken?
Ik voel me vooral met jou en Kimzie nauw verbonden omdat we zo gelijk liepen. En kijk : 1 van de 3: tis waar he! Dus : wij nog maximum 2 keer en dan zijn we er ook bij! KEEP UP THE SPIRIT!!!
Dikke knuf aan allen
Ahiha

[Teetje]

spijtig om hier vooral minder fijn nieuws te lezen!!! ik leef heel erg mee en zit er zelf ook middenin. bij mij ook de eerste bloedsporen te bespeuren maar had zondag en maandag al mijn dip dus nu ben ik er al mee "verzoend".

ik kan me ook nog heel goed de vrees van kinderloos te blijven herinneren. nu verlang ik weer even hard naar een kindje maar het verschil tussen "moeder" worden en "nog eens moeder" worden vind ik toch wel groot.

Merel, jouw verhaal is echt horror! ik vind het echt hallucinant: je vertrekt op reis om het rustig aan te kunnen doen en dan dat!

x

[Kimzie]

Er is hier heel wat bijgeschreven!

Katje, ook ik dacht aan een innestelingsprobleem en inderdaad, de acupuncturist gaf me daarin gelijk. Na een aantal maanden behandelen gaf hij aan dat het beter ging en zie, ik ben zwanger! Ik denk wel dat het ook een supersterk kleintje is daar binnen in mij want als je zo'n bloeding overleeft ...
Overmorgen mag ik teruggaan voor bloedname en wordt het weer spannend alhoewel ik er stilaan wat geruster in wordt. (voor zover dat kan) Iemand vroeg waarom ik geen utro mag nemen, dat is inderdaad omdat ik deelneem aan die studie. Waarschijnlijk hebben ze er een goeie reden voor, maar mij ontgaat die op de moment.

Glenys, ik voelde het vooral zelf wanneer de pregnyl zowat uitgewerkt was. Ik nam 5000E en na ongeveer dag 10 of dag 11 voelde ik die uitwerken. Ik begon me dan premenstrueel te voelen.

Mani en Glenys, ik vind het ongelooflijk sterk dat jullie terug naar baby's kunnen kijken. Sinds een slechte ervaring met babybezoek deze zomer ga ik niet meer op babybezoek tenzij de baby's drie maanden oud zijn. Dan zijn ze niet zo pasgeboren en heb ik er minder problemen mee. Ik vind het wel knap dat jullie die draad nu al aan het opnemen zijn. Dat vertelt mij dat ikzelf nog een weg te gaan heb, ook al ben ik zwanger, ik zal de pijn nog moeten verwerken, vrees ik.

Ahiha en Merel, jullie liepen samen met mij en daardoor voel ik ook een sterkere verbondenheid met jullie. Ik sleur jullie er de volgende keer mee door! En jullie gaan snel zwanger zijn, ik duim er alvast hard voor!

Aan alle testertjes deze week: veel succes!
Yes, weet jij al iets?

[Teetje]

Kimzie, dat klinkt super goed! leuk om fijn nieuws te lezen.

[L***]

Yes, hoe is het met jou?
Kimzie, goed dat je rustiger wordt.
ja, acupunctuur, ik 'geloof' er ook in, ik rijd er zelfs maandelijks meer dan een uur naar Limburg voor bij Johan Roose.
Ahiha, natuurlijke pogingen kunnen ook resultaat geven! ik ben voorstander, want wij hebben het ook zo gedaan deze maand, maar zonder ovulatietesten, ik wilde er echt niet mee bezig zijn (maar ja, dat is natuurlijk niet gelukt )
Glenys, voor jou is het nu ook niet lang meer, hoe gaat ie?
en Teetje, bloedsporen zeggen niets hoor, het kan nog altijd, toch?
ik duim!

[Katje]

Teetje en Glenys, heeeeeeeeeeel veel succes morgen. Ik leef zo mee. En Teetje, bloed zegt nu niets he. Zie maar naar Kimzie.

Ik ga ook al 3 maanden naar Johan Roose, uurtje op en uurtje af. Ik geloof er ook wel erg in, maar hij bij de laatste TP gezegd dat mijn 'koude baarmoeder' toch optimaal opgewarmd was. En daar ben ik dan ook iets te enthousiast door geworden. Ook al besef ik dat hij geen 'mirakels' kan verrichten. Ik wil hem nu wel vragen of het dan nog optimaler kan. Ik hoop natuurlijk van wel.

Kimzie, ik heb heel blij dat je wat meer op je gemak bent. Geniet met volle teugen!!!

Liefs.

[Teetje]

neen, bloed zegt op zich niets maar alle bijhorende zaken wel. ken helaas mijn lijf maar al te goed en temperatuur is ook aan het dalen. hier is echt wel game over.

[Glenys]

Bij mij ook de eerste tekenen van mislukking. Kleine bruine vlekjes "gespot" tijdens een sessie onderbroekenloeren en een baarmoedermond die open staat. Ik weet dat bloedverlies kan voorkomen bij een zwangerschap maar bij mij geloof ik er niet in. Na 8 IUI's en 1 IVF ken ik de symptomen maar al te goed. Voel me trouwens nog steeds misselijk maar heb sinds vandaag een mega-keelontsteking. Balen!

Ventje en ik hebben al tranen met tuiten gehuild maar toch blijft dat hoopmonstertje in me aanwezig tot de bloedname. Over masoschisme gesproken . Teetje, ik wou dat ik net zo nuchter kon zijn als jij...

[Teetje]

ik ben helemaal niet zo nuchter hoor, Glenys. het is ook maar een "overlevingsstrategie" en ik blijf het voor mezelf echt wel een groot verschil vinden voor een eerste kindje te gaan of voor een tweede. de betekenis is echt wel anders (wat niet wil zeggen dat ik het vreselijk zou vinden als het bij 1 zou blijven!). zondag en vooral maandag liep ik er bij als een zombie maar ik ben niet iemand die tranen laat lopen. zou misschien wel beter zijn. de tekenen zijn nu eenmaal zo duidelijk dat ik mezelf weinig kan voorliegen...

weet dat ik heel erg meeleef met jou. een eerste ivf geeft toch even de illusie van "eindelijk" eh? knuffel!