IVF/ICSI-clubje

[L***]

teetje, toch een voorzichtige proficiat van me. zoals je al schreef: bloedverlies betekent niets.
ik blijf duimen en hopen voor jou, zoals ik al eerder deed.
so far so good, enige wat je kan denken nu. minuut per minuut vooruit. je weet gauw meer, veel sterkte!!!

[Glenys]

Hoi iedereen,

Gisteren kreeg ik slecht nieuws. Geen zwangerschap voor mij dus... t' Doet pijn, zoals gewoonlijk, maar ik ben op dit moment ook strijdvaardig. De reden? De gyn stelde vast dat er HCG in mijn bloed zat (waarde 10) en dat er dus wel degelijk weer een begin van een zwangerschap was. Ik heb voor alle duidelijkheid nog eens gevraagd of het niet de Pregnyl kon zijn maar daar was volgens hem geen sprake van. Volgens het lijstje dat ik maakte zou het nochtans perfect mogelijk zijn dat er nog HCG in mijn bloed zit.

Mijn ventje besloot om niet bij de pakken te gaan neerzitten en contacteerde een fertiliteitsspecialist van het UZA. Die vertelde dat er nog HCG in mijn bloed kon zitten door de Pregnyl, zeker bij een dosis van 5000 IE. Grrrrr... Langs de andere kant, als het HCG veroorzaakt werd door een innesteling, dan wordt de theorie dat ik wel eens een te dikke eicelwand zou hebben, steeds aannemelijker. Dat zouden dan al 3 biochemische miskramen zijn…
Ventje vroeg meteen of het mogelijk was om in het UZA assisted hatching te doen. De arts antwoordde dat ze dat pas doen na 2 mislukte pogingen (hetzelfde als in St. Augustinus) maar in bepaalde gevallen kan daarvan afgeweken worden. Er zijn blijkbaar drie belangrijke cumulatieve indicatoren om assisted hatching te doen:
1. de leeftijd van de vrouw
2. indien de vrouw rookt of gerookt heeft
3. onverklaarbare onvruchtbaarheid waarbij er kwaliteitsvolle embryo’s zijn.

Ik voldoe daardoor aan 2 indicatoren aangezien ik ex-roker ben. Ik ben meteen verder gaan zoeken en stootte op het volgende artikel http://humrep.oxfordjournals.org/cgi/co ... l/19/1/157 waarbij er een verband wordt gelegd tussen roken en een dikke eicelwand.

Ik ben hierdoor een beetje van streek. Bij het vorige consult heb ik gevraagd of onze volgende IVF-poging met AH kon worden uitgevoerd maar daar was geen sprake van . Pas na 2 mislukte IVF-pogingen doen ze dat omdat de statistieken aantonen dat het dan pas nuttig is. Stel dat ik nu inderdaad een te dikke eicelwand heb, dan moet ik dus zomaar een IVF-poging, en eventueel een cryo-poging ondergaan zonder dat dit resultaat kan opleveren. Als AH wordt toegepast, heb ik net zoveel kans om zwanger te worden als iemand anders, 25% kan op een gezonde baby dus… Ik wil geen IVF-kans verspillen, eigenlijk wil ik 2 kindjes en dan is elke IVF-kans heel belangrijk. Ik weet het allemaal niet zo goed meer… Waarom heeft mijn eigen gyn eigenlijk nooit een verband gelegd tussen mijn rookverleden en de onverklaarbare onvruchtbaarheid? Ben ik echt een nummertje in de rij dat moet wachten om bij de derde poging AH te krijgen? Overdrijf ik nu? Ben ik te opdringerig? Zoveel vragen en zo weinig antwoorden…

Ik denk er al langer over na om van gynaecoloog te veranderen maar zo eenvoudig is dat niet…opnieuw een wachttijd, opnieuw onderzoeken enz. Misschien zijn we dan weeral paar maanden verder zonder dat er sprake is van een volgende poging en kan ik maar beter de tweede IVF-poging afwerken die dan al zou starten in april… Ik ben in de war en ben mijn vertrouwen kwijt. Ondertussen hebben we een afspraak bij life-Leuven en het UZA. We wachten af en zien wat zij zeggen…

[Kimzie]

Ik heb niet bijgelezen, maar ik kom hier met slecht nieuws.
Mijn HCG-waarde is gezakt tot 140 en ik ga dus een miskraam krijgen
Ik laat verder iets weten als het beter gaat met mij

[yes]

glenys, dikke knuffel! Het zit ons niet mee é, maar het tij zal keren!!

Ik ga naar dr Decleer en hij zegt dat AH bij hem direct toegepast wordt bij poging 3 (verse). Ik denk dat er daar wettelijk ook iets mee gemoeid is. Net zoals het verplicht 'op gebruiken' van de cryos. Hij heeft mij ook nog nooit gevraagd of ik roker ben. En dat ben ik. Inderdaad als roker is de eicelwand dikker.
Je twijfelt of je wil veranderen van gyn. Ik denk dat dat het begin is van alle inspanning. Je goed voelen en vertrouwen in je gyn. Want als je je daar ook nog zorgen over moet maken ben je voor niets meer op je gemak! En alles is al moeilijk genoeg. Inderdaad moest je veranderen moet je weer wachten voor de volgende poging. Ik weet alleen 1 ding, de kijkoperatie die ik volgende week heb, heb ik voor een stuk aan mijn eigen te danken. Omdat ik vol vragen zit over mijn vruchtbaarheid ( die nooit bekeken is). Hierdoor schuif ik ook mijn volgende poging op een langere baan. Maar ik denk dan beter zo en starten met een vol vertrouwen dan bezig blijven vol met twijfels. Je kunt de situatie niet vergelijken maar 1 ding denk ik is belangrijk, het vertrouwen en het geloof erin.
Ik hoop dat ik je een beetje heb kunnen helpen. veel steun en denk er maar eens rustig over na. Laat de emoties eerst wat bedaren voor je een beslissing neemt. Veel succes x

[Ahiha]

Kimzie : nee he!!! Verdorie toch. Weet niet wat zeggen... dit moet nog harder zijn dan mijn mislukte poging. Ik leef met je mee! Sterkte!!!

[Noa09]

Hoi,

Teetje, gaat het nog een beetje met de zenuwen voor de volgende bloedname morgen? Ik denk veel aan je hoor!

Glenys, ik zou ook een second opninion vragen hoor, ik ga - als ik een derde poging nodig heb - ook vragen om AH toe te passen. Ik ben in behandeling bij Life maar heb het daar nog niet over gehad met hen.
Een vraagje: die te dikke eicelwand, heeft die dan zowel invloed op het uiteindelijke aantal bevruchte eicellen als op de kans op een goede innesteling? Want bij mij passen ze ICSI toe omdat ze een te dikke eicelwand vermoeden (35+, niet-roker, werk met donorsperma, ICSI).
Ik heb trouwens een vraagje. Ik had een zwangerschap waarbij er geen vruchtje ontwikkeld was, is dit een biochemische zwangerschap?
Bij de eerste BN stond mijn HCG op 31, bij de voorlaatste op 1788 (!)...
Ik was 5w 4d "zwanger" toen het HCG ineens niet mooi meer verdubbelde...

Kimzie, ik weet helaas maar al te goed hoe je je nu voelt... Probeer je verdriet zoveel mogelijk toe te laten en laat je een beetje extra verwennen, neem tijd voor jezelf. Dikke knuffel!

Noa09

[yes]

kimzie, veel sterkte en steun! Een dikke virtuele knuffel; zorg goed voor jezelf x

[Merel74]

Kimzie, nee he.... ik vind het zo erg voor je... eerst niet durven gelukkig zijn,dan toch hopen en dan tjakka weer de put in geboord worden... Het is zo vreselijk;
Ik begin me hier luidop af te vragen of die 1 kans op 3 wel echt klopt...

Teetje, probeer er toch maar van te genieten hoor! En al een voorzichtige proficiat!

Wat betreft die AH (assisted hatching) Wat is dat juist??
En die leeftijdsfactor, op hoe oud ligt die? Want wij hadden ook "kwaliteitsvolle" embryo's en 'k word er 36 in juli... Wel nooit gerookt.

En eerlijk gezegd: ik ben ook niet content van mijn gyn. Het klikt totaal niet, ze is soms bot en je moet er alles uitsleuren... Maar als ik haar niet meer wil moet ik veranderen van ziekenhuis en het andere ziekenhuis hier in de buurt zie ik niet zitten...

Het beste nog allemaal!!

[Teetje]

Glenys en Kimzie. wat kl*te. en wat verdrietig. verdikke, hetis echt niet eerlijk!!!!
Glenys, ik snap dat je gaat zoeken naar waarom het niet lukt en graag meerdere meningen zou horen. anders heb je het gevoel dat je tijd aan het verprutsen bent denk ik eh? gaat het een beetje met jou?

Kimzie, hopelijk gaat het je een beetje maar dat is wsch een erg domme vraag. het is zo van heeel hoog naar zeer diep vallen he? van alles naar niets... hoe je ook nog niet durft te hopen, ergens begint de fantasie toch eh? ik leef heel erg mee. x

Wat mij betreft, houd ik het kort: mijn HCG waarden zijn perfect gestegen van donderdag (dag voor NOD) 133 naar vandaag 284. dat zit dus goed. bloedverlies is voorlopig gestopt maar dat herken ik van mijn eerste MK en ook van mijn goeie zwangerschap dus het kan nog alle kanten uit.


x

[Kimzie]

Het is inderdaad heel diep vallen. En ik heb nog heel veel tranen nodig om mijn gevoelens terug in evenwicht te krijgen. Maar ergens ben ik ook heel dankbaar. Ik ben dankbaar omdat ik even zwanger mocht zijn, even ons kleintje mocht dragen en even mocht dromen over wat zou kunnen zijn. Maar nu moet ik afscheid nemen en dat doet pijn, veel pijn.
Ik ben ook blij dat ik even zwanger ben geweest, het leert me dat ik wel degelijk zwanger kan worden. De verpleegster zei nog dat ik 6 weken zwanger was. Nu is de volgende drempel ook nog zwanger blijven. Ik weet nog niet wat er mis is gegaan en wat daar volgende keer aan gedaan zal worden, maar ik weet wel dat het van het begin af niet goed zat. Er is geen dag geweest dat ik geen bruin- of bloedverlies had. Het lijkt me dat dat echt wel moet stoppen om een goeie zwangerschap tegemoet te gaan.

Ik hoop Teetje, dat het bij jou de goede kant opgaat. Misschien had je gewoon een innestelingsbloeding?

Merel, ik geloof wel in die kans van 1 op 3. Ik was wel zwanger hé! Ik zat alleen daarna bij die 1 kans op 5 om een miskraam te krijgen. Ik viel even aan de juiste kant van de statistieken om daarna aan de verkeerde kant terecht te komen. Maar wie zegt dat het volgende keer niet lukt?

[Ahiha]

Kimzie
Ik bewonder je! Tijdens deze moeilijke momenten kan je toch nog stilstaan bij het positieve. Trek je daar maar aan op. Is idd positief dat je al zwanger kan worden. Das al een vraag die opgelost is. Ik hoop met je mee dat het even een malchance was en je volgende kaar aan de goeie kant van de statistieken valt. Het brengt wel iedereen met zijn voetjes op de grond hoor hier. Niets is zeker... helaas. Hou de moed er in en laat maar de nodige tranen. Spoel het verdriet zo weg.
Dikke knuf!

[Kimzie]

Dank je Ahiha, ik heb jullie nu heel erg nodig, merk ik.
Ik weet niet wanneer ik verder ga met de behandeling, eerst moeten mijn vragen wat beantwoord zijn, maar ik blijf hier zeker komen en meeleven met jullie!

Ahiha, ben jij al terug verder gegaan met een behandeling?

[Ahiha]

Nee, ik ben nog niet verder gegaan. Zit nu in rustcyclus. Ben bezig met ovulatietesten met de positieve gedachte : wie weet lukt het op natuurlijke en romantische wijze. Maar eerlijk gezegd geloof ik daar niet echt in. Die ovulatietesten geven trouwens nog steeds geen eisprong aan. Raar, ben al aan 2de doos bezig. Na deze rustcyclus gaan we de 2 eskimootjes laten ontdooien. Dit in een natuurlijke cyclus dus geen hormonen dan. Enkel pregnyl en ja de ozo geliefde utro. haha. Had jij er eigenlijk in de frigo zitten?

[Kimzie]

Ja hoor, ik heb er ook twee in de diepvries. Gelukkig maar.
Ik weet niet of we direct verder mogen met deze twee, maar als het mag, zou ik graag direct verder willen. Als het dan niet lukt, wil ik een rustcyclus en dan pas opnieuw aan de pil en de hele reutemeteut. Wij vertrekken eind mei op vakantie en daar willen we echt van genieten. Dus een verse behandeling wil ik pas daarna.
Als we niet direct mogen doorstarten met ons cryootjes, dan neem ik maar eerst een rustmaand en daarna gaan we verder. Tenslotte probeer ik die pilmaand dan ook maar wat te zien als een rustmaand.
Tijdens de rustmaanden zal het voor de rest niet echt rust zijn, want ook wij hopen dan op de ouderwetse, romantische manier te kunnen proberen. Ik heb daarvoor geen ovulatietesten nodig, ik voel mijn eisprong perfect komen. Ben benieuwd wat mijn lijf nu gaat doen, na deze miskraam.
Het grote verdriet lijkt wat doorworsteld alhoewel er af en toe nog goeie opstoten zijn. Ik ga morgen wel naar mijn huisarts om een weekje thuis te kunnen blijven. Ik zie het niet zitten om na zo'n kloteweekend (vergeef me mijn taalgebruik) direct te moeten gaan werken. Ik werk ook met mensen met serieuze problemen en daarnaar moeten gaan luisteren lijkt mij momenteel nog wat te veel. Eerst ik terug in evenwicht en dan kan ik weer gaan werken aan het evenwicht van de rest

[Stefi]

Kimzie : ik bewonder je kracht. Alvast heel veel sterkte.

Ik ben deze morgen op intake gesprek gegaan bij de fertiarts en ik ben van mijn melk.
Het moest allemaal weer rap gebeuren. Ik ken die dokter niet want ik ging altijd bij mijn oude gyn voor de IUI's maar nu het IVF wordt, moet ik naar die dokter.
Hij vindt het een goed idee dat we naar IVF overstappen en voor hem is de kous daarmee af. Op alle vragen die ik had, zei hij : dat staat allemaal mooi beschreven in het document die je van de vroedvrouwen gekregen hebt. Lees dat nog eens na. En idd, de procedure staat er wel in uitgelegd maar niet over keuze van medicatie.
Ik zal geen pil moeten nemen. Ik moet nu wachten tot mijn regels doorbreken (zal ergens rond 13 april zijn als ik een spontane eisprong doe komend weekend) en dan moet ik bellen. Hij gaat dat een plannig opmaken maar zoals hij het beschreef moet ik dan vanaf dag 21 Suprefact spuiten, gedurende 14 dagen en dan Menopur spuiten voor de stimulatie tot de follikels rijp genoeg zin. Ik zal 4 dagen ziekteverlof voorgeschreven krijgen tussen de PU en de TP.
Ik vroeg waarom ik geen pil moest nemen omdat ik dat hier toch vaak lees en hij zei dat dat niet nodig is omdat ik Suprefact zal spuiten. Maar ik lees hier vaak dat vrouwen eerst de pil moeten nemen en dan moeten spuiten of ben ik hier volledig verkeerd in?
Als je pas op dag 21 met Suprefact begint, dan kan het toch goed zijn dat je een spontane eisprong doet of gedaan hebt? Kan dat dan geen kwaad?
Ik snap er niets van en ik vind geen antwoord.
Weten jullie raad?

Liefs,
Stefi