Net zwanger: bevallen in najaar 2010
-
bettyboopke
- Berichten: 291
- Lid geworden op: 14 februari 2010, 13:04
-
buffalogirltje
- Berichten: 900
- Lid geworden op: 21 juli 2009, 19:51
Ik ben zo blij met jullie verhalen.
Ik voel me zo lamlendig, ik kom echt tot niks meer toe, behalve eten
Ik eet mij dus dood, heb het gevoel dat ik mijn misselijkheid probeer weg te eten
Bijgevolg kan ik nog maar in een paar broeken en die knellen ook al wat. Voel mij op momenten echt een luie, dikke doos
Ik hoop echt dat de miserie na 12w ongeveer voorbij is ze :s Wil ook tot dan wachten om zwangerschapskledij te gaan kopen.
Ik voel me zo lamlendig, ik kom echt tot niks meer toe, behalve eten
Ik eet mij dus dood, heb het gevoel dat ik mijn misselijkheid probeer weg te eten
Bijgevolg kan ik nog maar in een paar broeken en die knellen ook al wat. Voel mij op momenten echt een luie, dikke doos
-
Cassyke
- Berichten: 2046
- Lid geworden op: 1 oktober 2009, 13:19
Hoi hoi iedereen,
Moppie: in een boekje van mij gynaecoloog staat dat je bij 'abnormaal' verlies (dus verlies die je normaal nooit hebt) steeds je gynaecoloog moet contacteren. Of dit nu bloed is of slijm... Tja ik weet natuurlijk niet hoe het er juist uitziet en ik heb er niet zo'n ervaring mee maar ik zou maandag toch mijn gynaecoloog opbellen om te vragen of dit wel normaal is. Uiteindelijk is hij daar om je vragen te beantwoorden en geen enkele vraag is te stom om te stellen vind ik, vooral niet tijdens een zwangerschap en als je zo onzeker bent!
buffalogirltje: dat is een duidelijk teken dat je zwanger bent meisje
Voor sommige is die na 12w voorbij maar voor mij is het momenteel toch nog zo hoor
Maar het kan zijn dat het bij jou gedaan is, kijk naar liezeke...
Moppie: in een boekje van mij gynaecoloog staat dat je bij 'abnormaal' verlies (dus verlies die je normaal nooit hebt) steeds je gynaecoloog moet contacteren. Of dit nu bloed is of slijm... Tja ik weet natuurlijk niet hoe het er juist uitziet en ik heb er niet zo'n ervaring mee maar ik zou maandag toch mijn gynaecoloog opbellen om te vragen of dit wel normaal is. Uiteindelijk is hij daar om je vragen te beantwoorden en geen enkele vraag is te stom om te stellen vind ik, vooral niet tijdens een zwangerschap en als je zo onzeker bent!
buffalogirltje: dat is een duidelijk teken dat je zwanger bent meisje
-
bettyboopke
- Berichten: 291
- Lid geworden op: 14 februari 2010, 13:04
Cassyke heeft absoluut gelijk, noooooooit aarzelen je gynae of huisarts te bellen, daar zijn ze voor!!!
Heb gisteren ook getwijfeld of ik zou bellen, maar uiteindelijk toch maar gedaan.
Ben namelijk nog altijd niet echt oké... Keelpijn is zo goed als weg, maar ik blijf lichte koorts maken (37,5) en veel spierpijn hebben (alsof ik hoge koorts heb) en licht gezwollen klieren en doooooodmoe! Gisteren gebeld nr dokter en ze heeft dan voor alle zekerheid bloed genomen vr toxoplasmose... Ze vindt het waarschijnlijker dat ik gewoon trager genees dan anders, juist door de zwangerschap (vermoeidheid, misselijkheid, beebietje,...kosten allemaal veel energie). Kans op toxo acht ze klein, maar wilde toch zekere voor het onzekere nemen (ik heb nl geen antistoffen). Morgenvroeg mag ik bellen voor de uitslag...
Probeer positief te zijn, maar mijn hartje gaat morgenvroeg toch wel wat sneller slaan
Oh ja, heb vanochtend mijn eerste wc-dropping gehad
Tip van mijn schoonzusje: citroen of limoen persen en drinken. En het helpt!
Toch voor een halve dag, vanavond heb ik opnieuw b.tje limoen gedronken en opnieuw stukken beter.
Nu die ellendige koorts nog!
Heb gisteren ook getwijfeld of ik zou bellen, maar uiteindelijk toch maar gedaan.
Ben namelijk nog altijd niet echt oké... Keelpijn is zo goed als weg, maar ik blijf lichte koorts maken (37,5) en veel spierpijn hebben (alsof ik hoge koorts heb) en licht gezwollen klieren en doooooodmoe! Gisteren gebeld nr dokter en ze heeft dan voor alle zekerheid bloed genomen vr toxoplasmose... Ze vindt het waarschijnlijker dat ik gewoon trager genees dan anders, juist door de zwangerschap (vermoeidheid, misselijkheid, beebietje,...kosten allemaal veel energie). Kans op toxo acht ze klein, maar wilde toch zekere voor het onzekere nemen (ik heb nl geen antistoffen). Morgenvroeg mag ik bellen voor de uitslag...
Probeer positief te zijn, maar mijn hartje gaat morgenvroeg toch wel wat sneller slaan
Oh ja, heb vanochtend mijn eerste wc-dropping gehad
Tip van mijn schoonzusje: citroen of limoen persen en drinken. En het helpt!
Toch voor een halve dag, vanavond heb ik opnieuw b.tje limoen gedronken en opnieuw stukken beter.
Nu die ellendige koorts nog!
-
noeka
- Berichten: 46
- Lid geworden op: 22 april 2009, 22:57
Hello meiden,
Ik ben hier weer lichtjes in paniek... Gisteren ontdekte ik oranje-achtige afscheiding in mijn inlegkruisje, en vandaag is het weer van dat... Ik ben nu 8 weken en 1 dag. Weet iemand wat dit kan zijn? Het verontrust me wel wat omdat ik ook zo'n gevoelige buik heb (met krampjes als ik moe ben). Langs de andere kant ben ik nog altijd supervermoeid (slaap zo'n 14 uur per dag) en doen mijn borsten nog steeds pijn... Goh, ik begrijp er niks meer van!
groetjes,
noeka
ps: sorry voor mijn paniekerig gedoe altijd, kan het ook niet helpen
Ik ben hier weer lichtjes in paniek... Gisteren ontdekte ik oranje-achtige afscheiding in mijn inlegkruisje, en vandaag is het weer van dat... Ik ben nu 8 weken en 1 dag. Weet iemand wat dit kan zijn? Het verontrust me wel wat omdat ik ook zo'n gevoelige buik heb (met krampjes als ik moe ben). Langs de andere kant ben ik nog altijd supervermoeid (slaap zo'n 14 uur per dag) en doen mijn borsten nog steeds pijn... Goh, ik begrijp er niks meer van!
groetjes,
noeka
ps: sorry voor mijn paniekerig gedoe altijd, kan het ook niet helpen
-
Cassyke
- Berichten: 2046
- Lid geworden op: 1 oktober 2009, 13:19
hoi noeka,
Oranje-achtig? Dit is wel raar inderdaad... Ik zou toch de gynaecoloog contacteren, ik heb er geen ervaring mee dus ik zou niet weten wat dit zou kunnen zijn. Misschien is het je normaal vaginaal verlies met wat bloed bij en dat het daarom oranje kleurt?
Toch opletten met die krampjes, zo weinig mogelijk inspanningen doen is de boodschap!
Oranje-achtig? Dit is wel raar inderdaad... Ik zou toch de gynaecoloog contacteren, ik heb er geen ervaring mee dus ik zou niet weten wat dit zou kunnen zijn. Misschien is het je normaal vaginaal verlies met wat bloed bij en dat het daarom oranje kleurt?
Toch opletten met die krampjes, zo weinig mogelijk inspanningen doen is de boodschap!
-
Prins22
- Berichten: 181
- Lid geworden op: 19 augustus 2009, 14:43
Hoi dames, vandaag net opgestaan om straks te gaan werken. Ik blijf echt moe en op 't randje van mottig, heb sinds donderdag bijna geen eetlust meer maar we gaan proberen he. Vandaag maar 3 uurtjes les + gelukkig schijnt de zon.
Morgen afspraak met de nieuwe gynaecoloog, hopelijk valt het mee, ik ben dan net 9 weken. Toch weer spannend, ook al is 't nog mr 10 dagen geleden dat ik bij die andere gyn ging!
Allee, ik ga proberen een bo'ke te eten (beurk!).
Morgen afspraak met de nieuwe gynaecoloog, hopelijk valt het mee, ik ben dan net 9 weken. Toch weer spannend, ook al is 't nog mr 10 dagen geleden dat ik bij die andere gyn ging!
Allee, ik ga proberen een bo'ke te eten (beurk!).
-
bettyboopke
- Berichten: 291
- Lid geworden op: 14 februari 2010, 13:04
Prins, smakelijk
Ik hoop dat het bij jou nog wat beter gaat dan bij mij... Hoewel die geperste limoen echt wel een tijdje helpt tegen de misselijkheid (bij mij toch).
Nouka, je droeg toch geen rode/oranje/gele slip hè?! Ik ben nl een in paniek geschoten omdat ik een b.tje rood in mijn slip had... Bij nadere inspectie bleken t gewoon een paar stofjes/pluisjes van mijn (rode) slip te zijn
En anders de raad van Cassyke opvolgen: bellen nr je gynae.
Die krampjes zeggen niet altijd iets negatiefs hoor! Ik heb al krampen vanaf het moment dat ik zwanger was. Steken in liezen die soms doortrekken naar benen en vaginastreek; steken in onderrug die over mijn billen heen trekken; zeurderig krampjes alsof ik maandstonden krijg. Mijn gynae heeft me vorige week goed gescreend en zei dat het bij mij heeeel normaal was omdat allemaal te voelen, dat het enkel en alleen maar betekent dat mijn baarmoeder en beebietje goed groeien en mijn hormonen goed werk verrichten. Misschien stelt je dit wat gerust?
Heb net uitslag gekregen van bloed: géén toxoplasmose en géén klierkoorts
Zooooo opgelucht dat ik ben!!!! CMV waren ze nog aan het onderzoeken in t labo, uitslag morgenavond. Maar die kans is wel heel klein, aangezien ik het vroeger al eens gehad heb en dus antistoffen in mijn lichaam heb.
Ik moet dus 'gewoon' geduld uitoefenen en veeeeel rusten
En aangezien het nu overgeslagen is op mijn snotproducerende-klieren, kan het nog wel eens een tijdje duren...grrrrr....
Voel me zo'n ambetante zielepotige zaaaaaag: 's nachts is t gekreun, gesteun, gehoest en geproest, overdag sleep ik mijn lichaam van bed naar zetel naar bed (met uitstapjes nr t kleinste kamertje voor boven- of onderwaarste dropping), en tussendoor dwing ik mezelf ook eens iets anders te eten dan dafalgan en consorten
Ik ga een spanzakdoekje maken: ik wil een roze wolk
Cassyke, hoe is het met jou verder?
Liezeke, een dikke vette proficiat met je zwangerschapskledij!!!!
Hoe voelt dat? Heb je dan niet nog meer het gevoel van ècht zwanger te zijn?
Moppie, al nieuws ivm je propje?
Ik hoop dat het bij jou nog wat beter gaat dan bij mij... Hoewel die geperste limoen echt wel een tijdje helpt tegen de misselijkheid (bij mij toch).
Nouka, je droeg toch geen rode/oranje/gele slip hè?! Ik ben nl een in paniek geschoten omdat ik een b.tje rood in mijn slip had... Bij nadere inspectie bleken t gewoon een paar stofjes/pluisjes van mijn (rode) slip te zijn
En anders de raad van Cassyke opvolgen: bellen nr je gynae.
Die krampjes zeggen niet altijd iets negatiefs hoor! Ik heb al krampen vanaf het moment dat ik zwanger was. Steken in liezen die soms doortrekken naar benen en vaginastreek; steken in onderrug die over mijn billen heen trekken; zeurderig krampjes alsof ik maandstonden krijg. Mijn gynae heeft me vorige week goed gescreend en zei dat het bij mij heeeel normaal was omdat allemaal te voelen, dat het enkel en alleen maar betekent dat mijn baarmoeder en beebietje goed groeien en mijn hormonen goed werk verrichten. Misschien stelt je dit wat gerust?
Heb net uitslag gekregen van bloed: géén toxoplasmose en géén klierkoorts
Ik moet dus 'gewoon' geduld uitoefenen en veeeeel rusten
Voel me zo'n ambetante zielepotige zaaaaaag: 's nachts is t gekreun, gesteun, gehoest en geproest, overdag sleep ik mijn lichaam van bed naar zetel naar bed (met uitstapjes nr t kleinste kamertje voor boven- of onderwaarste dropping), en tussendoor dwing ik mezelf ook eens iets anders te eten dan dafalgan en consorten
Ik ga een spanzakdoekje maken: ik wil een roze wolk
Cassyke, hoe is het met jou verder?
Liezeke, een dikke vette proficiat met je zwangerschapskledij!!!!
Hoe voelt dat? Heb je dan niet nog meer het gevoel van ècht zwanger te zijn?
Moppie, al nieuws ivm je propje?
-
liezeke
- Berichten: 2796
- Lid geworden op: 14 juli 2009, 7:23
heej moppie en noeka,
begrijpelijkd at je ongerust bent, ik vond het ook zo een vies gevoel als die utro telkens terugkwam, net alsof ik bloedverlies had.
volgens gyn kan je tijdens de zwsch meer slijmverlies hebben, moppie maar als je echt wil gerustgesteld worden dan bel je best ff zoals cassyke zegt.
noeka, is het geen restantje van sterk geconcentreerd urine, die kan bij mij ook oranje zijn?
prins; ik had dat ook zo, gaan werken met dat mottig gevoel, was echt niet zo productief, zeker als een kindje dan een kakkebroek had, brr. ik 'at' mijn misselijkheid ook weg, met snoep (suiker) en pasta, net zoals buffalogirltje (voelde me ook pafferig buffalogirtlje, maar heb het toch tot 13,5 volgehoudn met mijn grootste broeken;))
bettyboopke; gelukkig heb je als je je keelontsteking als precedent en misschien is het nog een uitloper daarvan. ik duim voor je bloedname.
jep, cassyke, alle sollicitaties die ik aant doen ben lopen een beetje op hetzelfde uit, zwanger zijnde kan je blijkbaar niet zo makkelijk aan de bak komen, zucht.
ondrtussen gaat het helemaal niet zo goed met mij, voel me heel down en heb vaak alleen zin om te huilen en heb ook soms een uurtje of twee dat ik alleen maar voor me uit kan zitten staren en heel onrustig ben vanbinnen, heel rot als je net bij een vriendin bent om het goeie nieuws te vertellen.. heel de winter, de behandelingen, de spanningen, de angsten en onzekerheden van de eerste weken, de onzekerheid en frustratie van gewoon voor de maatschappiij niet meer mee te tellen, mijn ontslag van vorige maand, ouders van patiënten die ronduit kwaad worden als ik zeg dat ik zw ben en het heel moeilijk is om vervanging te vinden (begrijpelijk die kwaadheid maar het doet geen deugd), nuldebotten recht op moederschapsuitkering en premies maken dat ik me vaak meer een uitgewrongen vod voel. op. leeg. 't is heel moeilijk om moed te scheppen en vreugde te vinden in mijn zwsch momenteel ook al zijn er voorlopig geen problemen.
goh, beetje veel gezaag allemaal hé, ik hoop dat de lente en die kleine zonnestraaltjes me toch wat energie gaan geven om weer vol vertrouwen te genieten van ons appelke en het wonder dat het toch is.
liezebies
begrijpelijkd at je ongerust bent, ik vond het ook zo een vies gevoel als die utro telkens terugkwam, net alsof ik bloedverlies had.
volgens gyn kan je tijdens de zwsch meer slijmverlies hebben, moppie maar als je echt wil gerustgesteld worden dan bel je best ff zoals cassyke zegt.
noeka, is het geen restantje van sterk geconcentreerd urine, die kan bij mij ook oranje zijn?
prins; ik had dat ook zo, gaan werken met dat mottig gevoel, was echt niet zo productief, zeker als een kindje dan een kakkebroek had, brr. ik 'at' mijn misselijkheid ook weg, met snoep (suiker) en pasta, net zoals buffalogirltje (voelde me ook pafferig buffalogirtlje, maar heb het toch tot 13,5 volgehoudn met mijn grootste broeken;))
bettyboopke; gelukkig heb je als je je keelontsteking als precedent en misschien is het nog een uitloper daarvan. ik duim voor je bloedname.
jep, cassyke, alle sollicitaties die ik aant doen ben lopen een beetje op hetzelfde uit, zwanger zijnde kan je blijkbaar niet zo makkelijk aan de bak komen, zucht.
ondrtussen gaat het helemaal niet zo goed met mij, voel me heel down en heb vaak alleen zin om te huilen en heb ook soms een uurtje of twee dat ik alleen maar voor me uit kan zitten staren en heel onrustig ben vanbinnen, heel rot als je net bij een vriendin bent om het goeie nieuws te vertellen.. heel de winter, de behandelingen, de spanningen, de angsten en onzekerheden van de eerste weken, de onzekerheid en frustratie van gewoon voor de maatschappiij niet meer mee te tellen, mijn ontslag van vorige maand, ouders van patiënten die ronduit kwaad worden als ik zeg dat ik zw ben en het heel moeilijk is om vervanging te vinden (begrijpelijk die kwaadheid maar het doet geen deugd), nuldebotten recht op moederschapsuitkering en premies maken dat ik me vaak meer een uitgewrongen vod voel. op. leeg. 't is heel moeilijk om moed te scheppen en vreugde te vinden in mijn zwsch momenteel ook al zijn er voorlopig geen problemen.
goh, beetje veel gezaag allemaal hé, ik hoop dat de lente en die kleine zonnestraaltjes me toch wat energie gaan geven om weer vol vertrouwen te genieten van ons appelke en het wonder dat het toch is.
liezebies
-
Prins22
- Berichten: 181
- Lid geworden op: 19 augustus 2009, 14:43
Allee, Liezeke, kop op zenne!
Het heeft allemaal geen zin je onrustig te voelen, natuurlijk zijn we allemaal wel een emotionele rollercoaster voor 't moment en ik begrijp dat de hele samenloop echt wel rottig is voor jou. Maar denk nog eens aan de dagen dat je graag zwanger wou zijn en echt pissed en jaloers was op alle anderen die hun wens wél direct vervuld zagen! Nu is het JOUW "moment of glory"! Installeer je in de zon achter glas en voel de kracht en energie die je krijgt!
En ach, ouders van kinderen zijn altijd ambetant als ze niet direct hun goesting krijgen. Ik werk gelukkig in het volwassenenonderwijs, oef!
Ik voelde me net ook zo dubbel: het gaat helemaal ni goed met m'n oma, ze ligt op intensieve, mijn moeder belde juist. Het stomme is dat mijn ouders nog niet weten dat ik zwanger ben, dus mijn grootouders ook ni. Ik hoop dat mijn oma niet sterft deze week, dan zou ik me echt slecht voelen. Komend WE vertellen we 't aan mijn ouders en dan moeten oma en opa het natuurlijk ook asap weten. Afijn, nu kunnen we er toch niets aan veranderen, ze is niet in staat een gesprek te voeren dus 't is ook niet het moment om het alsnog te gaan zeggen.
Het heeft allemaal geen zin je onrustig te voelen, natuurlijk zijn we allemaal wel een emotionele rollercoaster voor 't moment en ik begrijp dat de hele samenloop echt wel rottig is voor jou. Maar denk nog eens aan de dagen dat je graag zwanger wou zijn en echt pissed en jaloers was op alle anderen die hun wens wél direct vervuld zagen! Nu is het JOUW "moment of glory"! Installeer je in de zon achter glas en voel de kracht en energie die je krijgt!
En ach, ouders van kinderen zijn altijd ambetant als ze niet direct hun goesting krijgen. Ik werk gelukkig in het volwassenenonderwijs, oef!
Ik voelde me net ook zo dubbel: het gaat helemaal ni goed met m'n oma, ze ligt op intensieve, mijn moeder belde juist. Het stomme is dat mijn ouders nog niet weten dat ik zwanger ben, dus mijn grootouders ook ni. Ik hoop dat mijn oma niet sterft deze week, dan zou ik me echt slecht voelen. Komend WE vertellen we 't aan mijn ouders en dan moeten oma en opa het natuurlijk ook asap weten. Afijn, nu kunnen we er toch niets aan veranderen, ze is niet in staat een gesprek te voeren dus 't is ook niet het moment om het alsnog te gaan zeggen.
-
Cassyke
- Berichten: 2046
- Lid geworden op: 1 oktober 2009, 13:19
Hoi hoi iedereen!
Goh liezeke, je hebt ook al veel achter de rug he. Al deze stress-momenten zorgen op den duur toch wel voor een burn-out. Het is niet gemakkelijk om met al deze negatieve gebeurtenissen om te gaan. Gelukkig zijn er toch positieve dingen in je leven waar je kunt naar uitkijken en waar je je kunt aan optrekken! Het is niet evident natuurlijk om het slechte opzij te schuiven, vooral omdat het een groot deel uitmaakt van je leven momenteel. Het zijn geen onbelangrijke dingen en dan kan je dit gewoon niet negeren. Maar zoals je zegt, het weer zal het ook wat in de hand werken. Misschien betert het inderdaad met de lente die op komst is. Een mooi zonnetje waar je, samen met je ventje of vriendinnen, kunt van genieten (EN met je langverwachte dikke buik
). Ik hoop echt voor jou dat deze zwarte wolk weldra voorbij is en dat je snel weer op die roze wolk komt!
Bettyboopke: ik ben blij dat je resultaten zo goed zijn meisje!!! Ik duim dat de laatste test eveneens negatief is zodat je je geen zorgen meer hoeft te maken! Hihi die stofjes/pluisjes in de onderbroek heb ik ook al gehad en ik panikeerde ook tot ik inderdaad doorhad dat het maar een pluisje was.
Prins: het is inderdaad niet leuk om zo te gaan werken
ik ben langs ene kant wel blij dat ik thuis moet blijven want ik denk niet dat ik zo was kunnen gaan werken... Nog eventjes doorbijten eens je de 12 weken voorbij bent verminderd het toch wel hoor. Ik ben nog misselijk en geef soms nog over maar in mindere mate dan een paar weken geleden.
Hier is mijn valling nog steeds aanwezig
het mag eens gedaan zijn hoor pfff Af en toe ben ik toch wel nog misselijk maar wel minder dan een week of twee geleden. Ik voel me minder ellendig
Nog steeds geen bloedspoor
meer oef! Hopelijk blijft het zo... Nog een weekje wachten en we zien ons nargaaltje weer 
Goh liezeke, je hebt ook al veel achter de rug he. Al deze stress-momenten zorgen op den duur toch wel voor een burn-out. Het is niet gemakkelijk om met al deze negatieve gebeurtenissen om te gaan. Gelukkig zijn er toch positieve dingen in je leven waar je kunt naar uitkijken en waar je je kunt aan optrekken! Het is niet evident natuurlijk om het slechte opzij te schuiven, vooral omdat het een groot deel uitmaakt van je leven momenteel. Het zijn geen onbelangrijke dingen en dan kan je dit gewoon niet negeren. Maar zoals je zegt, het weer zal het ook wat in de hand werken. Misschien betert het inderdaad met de lente die op komst is. Een mooi zonnetje waar je, samen met je ventje of vriendinnen, kunt van genieten (EN met je langverwachte dikke buik
Bettyboopke: ik ben blij dat je resultaten zo goed zijn meisje!!! Ik duim dat de laatste test eveneens negatief is zodat je je geen zorgen meer hoeft te maken! Hihi die stofjes/pluisjes in de onderbroek heb ik ook al gehad en ik panikeerde ook tot ik inderdaad doorhad dat het maar een pluisje was.
Prins: het is inderdaad niet leuk om zo te gaan werken
Hier is mijn valling nog steeds aanwezig
-
Liesel
- Berichten: 103
- Lid geworden op: 27 januari 2010, 10:31
Hey allemaal,
Nouka, die oranje-achtige afscheiding? Ik denk ook zoals Liezebies hier dat dit over sterk gekleurde urine gaat. Griezelig hé... Soms ook de neiging om op misselijke momenten echt weinig voedsel of drank op te nemen? Ik vond er niet beter op dan telkens met mijn WC-papiertje naar het raam te rennen om het tegen het licht te houden... Proper madam ben ik hé!
Liesje, Ik versta u goed hoor. Het is toch echt oneerlijk soms he. Altijd "braaf" gewerkt, mooi afgeleverd aan vadertje staat, en nu je eens wat steun kan gebruiken, dan sta je alleen. Niet leuk. En gaan solliciteren met het gevoel van "dit levert toch niets", is helemaal big fun.
Maar misschien kan je het allemaal een beetje omdraaien? OK, een eigen inkomen regelen ziet er niet evident uit op dit moment, maar je krijgt wel een massa tijd in handen nu. Tijd die je straks wellicht zult missen, ongeveer tot aan je pensioen. Misschien interessant om nog bij te scholen? Die interesse uit te bouwen waar je anders toch nooit de tijd voor vindt?
Iemand vroeg ook nog tips ivm toch eten wanneer je absoluut gans de dag mottig rond loopt en geen goesting hebt te eten. Ik had /heb een groot probleem met gekookt voesel. Het enige dat ik echt altijd binnen krijg is zoete sandwiches met kaas. En cola. Ik drink dit anders nooit(vind het veel te ongezond) en heb nu, zeker op de moeilijkste dagen een halve cola-verslaving.
TJa, het wonder der zwangere vrouwen...
En nog dit. Gisteren waren we bij de schoonfamilie, die eigenlijk nog steeds van niets weet. (Straks mijn 12 weken echootje en nadien komen wij uit de kast. )Hannah , 4 jaar, begroet mij tussen zo een 20 stijfdeftige 70-jarigen. Die allen beleefd nippen van hun koffiekopje en een beetje slaperig zitten te knikkebollen.. Met haar heldere stemmetje torent ze boven iedereen uit: "Tante An heeft 2 borstjes gekregen. " Ik ben niet zo zeker of ik ondertussen nog wel in dekast zit.
Veel liefs
Nouka, die oranje-achtige afscheiding? Ik denk ook zoals Liezebies hier dat dit over sterk gekleurde urine gaat. Griezelig hé... Soms ook de neiging om op misselijke momenten echt weinig voedsel of drank op te nemen? Ik vond er niet beter op dan telkens met mijn WC-papiertje naar het raam te rennen om het tegen het licht te houden... Proper madam ben ik hé!
Liesje, Ik versta u goed hoor. Het is toch echt oneerlijk soms he. Altijd "braaf" gewerkt, mooi afgeleverd aan vadertje staat, en nu je eens wat steun kan gebruiken, dan sta je alleen. Niet leuk. En gaan solliciteren met het gevoel van "dit levert toch niets", is helemaal big fun.
Maar misschien kan je het allemaal een beetje omdraaien? OK, een eigen inkomen regelen ziet er niet evident uit op dit moment, maar je krijgt wel een massa tijd in handen nu. Tijd die je straks wellicht zult missen, ongeveer tot aan je pensioen. Misschien interessant om nog bij te scholen? Die interesse uit te bouwen waar je anders toch nooit de tijd voor vindt?
Iemand vroeg ook nog tips ivm toch eten wanneer je absoluut gans de dag mottig rond loopt en geen goesting hebt te eten. Ik had /heb een groot probleem met gekookt voesel. Het enige dat ik echt altijd binnen krijg is zoete sandwiches met kaas. En cola. Ik drink dit anders nooit(vind het veel te ongezond) en heb nu, zeker op de moeilijkste dagen een halve cola-verslaving.
TJa, het wonder der zwangere vrouwen...
En nog dit. Gisteren waren we bij de schoonfamilie, die eigenlijk nog steeds van niets weet. (Straks mijn 12 weken echootje en nadien komen wij uit de kast. )Hannah , 4 jaar, begroet mij tussen zo een 20 stijfdeftige 70-jarigen. Die allen beleefd nippen van hun koffiekopje en een beetje slaperig zitten te knikkebollen.. Met haar heldere stemmetje torent ze boven iedereen uit: "Tante An heeft 2 borstjes gekregen. " Ik ben niet zo zeker of ik ondertussen nog wel in dekast zit.
Veel liefs
-
Cassyke
- Berichten: 2046
- Lid geworden op: 1 oktober 2009, 13:19
Ik heb ook serieus problemen met gekookt voedsel
-
Emmake
- Berichten: 442
- Lid geworden op: 4 december 2009, 12:02
Hoi mama's in spe ...
Net terug van bij de gynea ivm mijn bloedverlies de afgelopen dagen.
Vandaag was er gelukkig (bijna) geen bloedverlies meer te zien op de echo en het hartje van het kindje klopt nog. Iets steviger als vorige donderdag, toen sloeg het nogal rustig, nu veel feller. Dus dat is het goede nieuws, maar we moeten nog steeds afwachten, blijven hopen dat alles goed blijft gaan (7,5 weken is nog niet zo ver he ...).
Wellicht kwam het bloedverlies van een ander vruchtje, dat het niet gehaald zou hebben ......
Dat is de keerzijde.
Ze weet het natuurlijk niet zeker, maar vermoedt het. Als het een bloedklonter was van vorige miskraam, komt het hopelijk niet meer terug ...
Net terug van bij de gynea ivm mijn bloedverlies de afgelopen dagen.
Vandaag was er gelukkig (bijna) geen bloedverlies meer te zien op de echo en het hartje van het kindje klopt nog. Iets steviger als vorige donderdag, toen sloeg het nogal rustig, nu veel feller. Dus dat is het goede nieuws, maar we moeten nog steeds afwachten, blijven hopen dat alles goed blijft gaan (7,5 weken is nog niet zo ver he ...).
Wellicht kwam het bloedverlies van een ander vruchtje, dat het niet gehaald zou hebben ......
Dat is de keerzijde.
Ze weet het natuurlijk niet zeker, maar vermoedt het. Als het een bloedklonter was van vorige miskraam, komt het hopelijk niet meer terug ...
Wie is er online
Gebruikers op dit forum: Google [Bot] en 3 gasten