Prille start van de procedure... wie ook?

[tine en filip]

Hallo allemaal!
Aan iedereen die zo goed bezig is ; proficiat!
Het geeft is echt deugddoend als je een goed gevoel krijgt bij het gesprek.

Ik wil de sfeer niet verpesten hier maar ik zit een beetje in een dipje.
Wij hadden gisteren ons derde gesprek ; het eerste bij de psychologe.
We vonden het beiden een vriendelijke dame die heel luisterbereid was.
Het gesprek heeft 1.5 uur over ons Catootje gegaan die nu bijna 4 jaar geleden overleden is.
De psychologe wilde weten hoe we er toen mee zijn omgegaan( ook de 3.5 jaar dat ze leefde) en welk plaatske zij nu heeft in ons gezin.
Mijn man;die tot nog toe heel weinig tegenover anderen hierover praatte , kreeg het op een moment zo moeilijk dat hij zijn tranen de vrije loop liet.
Verder stelde zij ons nog heel veel vragen hoe het zou zijn voor ons als we opnieuw een gehandicapt kindje zouden krijgen.Zij heeft achteraf verduidelijkt wat ze wilde achterhalen met die vragen
en ze zei ook dat ze te weten was gekomen wat ze wilde en dat was wel positief zei ze.
Toch viel het gesprek ons zwaar .Achteraf had mijn man nog een beetje 'een kater' en zat hij ook wat in een dip wat betreft de adoptie.Daar komt nog bij dat we pas binnen 3 weken ons laatste gesprek kunnen hebben(15 april) en dat het ook op 15 april vergadering is.Daar komen wij dan nog niet aan bod.De volgende vergadering is op normaal op 13 mei maar die valt weg omdat het ons heer hemelvaart is. Ze wist niet van buiten of die dan op 20 mei zou doorgaan of nog later.Dus in het geval van een positief advies zit er voor ons toch geen vonnis meer in voor de zomervakantie.Wij hebben in april 2009 onze aanvraag gedaan en alles altijd zo snel mogelijk in orde gebracht maar ja.Geduld is een mooie deugd zeker!
Bij de aanvang van het gesprek zei ze ook nog dat er , zelfs met een positief vonnis geen garantie is op een kindje omdat het adoptiewereldje een heel onzekere wereld is waar van de ene op de andere dag iets kan veranderen waardoor wij bijvoorbeeld mogelijks niet meer in aanmerking zouden komen.
Hoewel we natuurlijk wel wisten dat er geen garantie is op een goede afloop vonden we dit natuurlijk niet oppeppend om te horen.Feit is wel natuurlijk dat we met onze 3 bio kids alleen in Ethiopië terecht kunnen ; als die hun voorwaarden verstrengen ,is het voor ons al gedaan maar daar denk ik liever niet te veel aan.
Sorry voor mijn gezaag maar het moest er even uit.Hopelijk is het ook voor ons een lang sprookje met een heel mooi einde uiteindelijk.

[EfenEn]

Hey,

Ondanks het kort verslagje, denk ik toch dat het een positief gesprek was, nee? Wanneer ze jullie negatief advies zou willen geven, denk ik wel dat ze anders zou gereageerd hebben. De gesprekken zijn altijd wel zwaar, je komt jezelf ook tegen.
In ieder geval, jullie zijn open geweest en dat lijkt me heel positief!!

[florence]

Hoewel we natuurlijk wel wisten dat er geen garantie is op een goede afloop vonden we dit natuurlijk niet oppeppend om te horen.

dag tine en filip,

ik dacht dat, als je een positief vonnis hebt gekregen, je sowieso ooit zal kunnen afreizen om je adoptiekindje te kunnen halen. is dat dan niet zo?

grtjs,
een licht verontruste florence

[frusti]

zouden ze niet bedoelen dat het land in kwestie hun samenwerking met belgische adoptiebureaus kunnen stopzetten?

Ik zou alleszins tijdens het volgende gesprek een vragen wat ze daarmee bedoelden!

[knolletje]

@ Tine en Filip:

Wat moet dit zwaar geweest zijn voor jullie!! ik leef zo met jullie mee...
En ge zijt geen zaag hoor, groot gelijk dat je je hart lucht
Hier hebben wij gisteren ons huisbezoek gehad, alles verloopt vlot tot nu toe...
Ik herinner me dat ik tijdens het gesprek met de psychologe ook wel wat emotioneel ben geweest, kan toch ook niet anders als je ingrijpende dingen uit je levensgeschiedenis wil vertellen hé.
Ik denk ook niet dat ze daarover oordelen maar dat ze gewoon willen polsen hoe je ermee omgegaan bent en welke plaats je alles gegeven hebt in je leven nu.
jullie zijn waarschijnlijk al een hele weg gegaan en hebben nog een levenslange taak voor de boeg, want zeg nu zelf NIETS is te vergelijken met het verliezen van een kind!!!
Ik vind het héél moedig van jullie om in een adoptieprocedure te stappen wetende dat er in je leven zal gewroet worden...
Ik hoop uit de grond van mijn hart dat jullie sprookje een "Happy End" mag kennen en ik zou zeggen: geef de moed niet op!!!

Dikke knuffel!!

[EfenEn]

Hey hey,

Alle landen leggen voorwaarden op, en zoals ze nu zijn, kunnen ze ook even snel veranderen. Tot een tijdje terug kon je als alleenstaande adopteren vanuit Ethiopië bijvoorbeeld en tegenwoordig kan dat niet meer. Ze kunnen ze bijvoorbeeld aantal huwelijksjaren aanpassen, of maximaal aantal (bio)kindjes...
En inderdaad, samenwerkingen met weeshuizen kunnen worden stopgezet.
Alles blijft onzeker vind ik tot je je kindje bij je thuis hebt binnen adoptie....

[galgo]

amaai,

voor het moment loopt alles sneller dan verwacht! Super!!! dan op de lijst voor op de lijst hihihihi
maar dan is het uit ons handen hééé wat ook wel een opluchting is dan is het weer wachten...

[tine en filip]

Dank je wel voor jullie lieve reacties.
Het is toch echt wel een steun om je hart wat te kunnen luchten bij anderen die weten waarover je praat.

@ florence Ik heb in enkele voorgaande berichtjes de antwoorden gelezen die ik ook wilde geven.
Niets is 100% zeker voordat je kindje bij jou is.
Denk bv. aan Horizon waar ook zoveel mensen al zo lang op de wachtlijst stonden en dan gaat dat bureau toe. Vreselijk gewoon! Mijn grootste ongerustheid is nu dat Ethiopië zijn voorwaarden zou veranderen en dat ze zeggen dat je bijvoorbeeld nog maar 1 of 2 kindjes mag hebben om in aanmerking te komen ... .
De procedure en de wachttijd nemen toch ongeveer 4 jaar in beslag ; een lange tijd waarin er altijd iets kan veranderen. Vandaar heb je nooit de garantie .
Het was echter niet m'n bedoeling om je ongerust te maken en ik denk dat het ook nodig is om positief te blijven denken , anders zal het zo moeilijk zijn om vol te houden hé.

[pocahontas]

Hallo allemaal,

Ik lees al een tijdje mee hier.
Ik zou graag even reageren op Tine en Filip en de onzekerheid van adoptie.
Wijzelf zijn al van jan. 2007 bezig en staan nu eindelijk op de wachtlijst bij ROH en moeten dus nog 2,5 jaar wachten . (ons verhaal zal ik ooit wel eens doen, als het jullie interesseert)

Wat die onzekerheid betreft...inderdaad weeshuizen en adoptielanden kunnen sluiten. Maar anderzijds kunnen ook nieuwe landen 'opengaan'. Volgens mij zijn verschillende bureau's toch bezig met nieuwe landen en weeshuizen. Ik verwacht ook wel een en ander van de Staten generaal binnenkort. Ik heb het gevoel dat toch wat in beweging is.

Wat die gesprekken betreft van het MO: die vallen inderdaad soms zwaar uit. Na onze gesprekken had ik een paar dagen nadien nog een raar gevoel... het was precies of ik terug in mijn verleden leefde en van alles kwam terug naar boven. Ik vind dat die gesprekken wel moeten, maar ik vind dat ze daarin soms overdrijven. Psychologen en MA zijn volgens mij opgeleid om om te gaan met mensen met problemen of zieke mensen en kandidaat adoptie-ouders horen daar niet bij.

Ik wens jullie allemaal een vlotte procedure mee en indien niet: tonnen geduld!

groetjes
een mama met 1 adoptiekindje en eentje onderweg

[ilse]

Pocahontas, dan zijn jullie al lang bezig. wij zijn begonnen in aug 2007 en staan sinds feb 2009 op de wachtlijst bij roh ook voor een tweede adoptiekindje. ben wel benieuwd naar jullie verhaal

[myrthevl]

heeft er iemand een idee van de wachttijden voor data MO bij CAW de visserij Gent? Ons vonnis is van 2/2 en we hebben nog geen enkel bericht.

[adoptievleugeltjes]

CAW De Visserij stuurt je een brief toe (allé dat was bij ons toch zo), maar je kan steeds een mailtje sturen met de vraag hoe lang het ongeveer zou duren. Als ik het goed begrijp zijn de wachttijden voor het MO helemaal niet lang meer.

Succes

[Els D]

Hallo allemaal,

Gisteren rechtbank gehad. We hebben er nog geen gedacht van wat de uitspraak gaat zijn. De jeugdrechter vroeg aan de procureur wat ze vond en ze zei aanvullend onderzoek. Daarna moest ik vertellen hoe het mat Tibo nu is en dan heeft onze advocaat gepleit. Op het eind vroeg de jeugdrechter of er nog iemand iets wilde zegenen dan heb ik verteld dat ik bij een aanvullend onderzoek een andere psycoloog en maatschappelijk assistent wil of zelfs een een ander caw. Ze zullen uitspraak doen op 22/4. Dus weer wachten en hopen zoals het gaat in adoptie wereld.

groetjes,
Els

[EfenEn]

Bah, nog zo lang... Hopelijk is het snel 22/4 en wordt 22/4 een positieve dag!!!

[dinootje]

@ Els D : veel succes met het wachten en we duimen mee voor een goede uitspraak!!