't is een zitgrasmaaier he...en om een of andere reden doe ik dat wel graag...'t is orde scheppen, en ge ziet resultaat van uw werk, ge zijt buiten in het groen (moet dan wel het oorverdovende lawaai negeren (maar ach 't is eens geen gehuil
en hij stinkt ook een beetje...Maar de geur van afgereden gras, daar word ik rustig van (en las onlangs dat dat komt omdat er dan een bepaalde stof vrijkomt). En het was echt zalig om even helemaal alleen te zijn, weg van het gehuil, de krampjes en de reflux achtige dinges. Gewoon op mijn grasmachien Wel effe geduurd voor ik kon beginnen, want eerst moeite gehad om mijn tuinkleren aan te doen tussen de huilbuien door, dan leek het dat fleur rustig was en maar begonnen, maar al snel zag ik op babyfoon dat het toch weer huilen geblazen was, dus maar terug naar binnen. Uiteindelijk van armoede maar eerst met de voiture gaan wandelen (met fleur erin he) en dan toch een groot stuk kunnen doen nadien, en net na bv laatste stuk gedaan. Morgen de achtertuin..
En zowaar ook even kunnen koken en zelfs kunnen eten zonder krijsende baby...mmm zalig
