IVF/ICSI-clubje

[Kimzie]

Hey Noa09, ik moest inderdaad slechts 1 cyclus tussen laten omdat ik geen curretage heb gehad. Ik was nog erg vroeg in mijn zwangerschap (6 weken). Ik hou je op de hoogte van mijn verdere 'symptomen', blijkbaar heb je er wat aan (voor mij was het gewoon een opluchting om ze neer te schrijven, geen idee dat jullie er wat aan zouden hebben). Het voelt voor mij ook erg tegenstrijdig. Ik wil zo graag terug zwanger zijn en vermits we op de juiste moment seks hebben gehad en er geen reden is aangetoond waarom we niet zwanger geraken, hoop ik weeral , alhoewel het in die twee jaar nog nooit gelukt is, maar je weet maar nooit. Het tegenstrijdige zit hem in al die zogezegde 'zwangerschapssymptomen' die je ook hebt gewoon na je eisprong (gespannen borsten, wat meer moeten gaan plassen). En ik ben zo gefocust op mijn lichaam dat ik het natuurlijk extra voel. Hopelijk lopen we inderdaad volgende keer gelijk

Katrien, jullie hebben ook al een heel parcours doorlopen! Iedereen heeft bij mijn weten 30% kans om van de eerste ICSI/IVF zwanger te geraken. En 80% van de koppels (ik geloof zelfs dat het iets meer is) geraakt ook effectief aan kinderen na die 6 terugbetaalde pogingen. Naargelang je leeftijd en de oorzaak kan het percentage zelfs nog hoger liggen.
Je geraakt wel zwanger, en wij trekken je er hier door als het moeilijk gaat.
Ik ga zelf ook naar het UZA. Zou het kunnen dat ik je gesproken heb een tijdje geleden? Vrijdag 19 maart heb ik er met iemand zitten praten die iets in de aard vertelde van wat jij nu vertelt. Zou wel grappig zijn.
Wat je moet doen met die embryoootjes vonden wij een zeer moeilijke vraag. Dat is dan ook het enige waar we zwaar ruzie over hebben gehad. Voor mij was het duidelijk: embryodonatie. Voor mij gaf het zin aan alle oneerlijkheid die we nu tegen komen. Mijn man had het er inderdaad lastig mee om te denken dat hij een kind van zichzelf zou kunnen tegen komen (terwijl ik met kinderen werk en veel grotere kans heb om ze tegen te komen). Hij wou liever de embryootjes doneren voor wetenschappelijk onderzoek. Vernietigen vonden we beiden maar niks omdat er zoveel energie naartoe gaat en we het dan zonde zouden vinden om dat zomaar te laten vernietigen. Uiteindelijk heeft mijn man zijn tijd genomen om mijn idee te laten doordringen en te verwerken en staat hij mee achter de beslissing om ze te doneren. Maar hier moet dus elk koppel zelf uit geraken. 1 raad: praat hier op tijd over en neem ook voldoende tijd om het te laten bezinken en er dan nog eens over te praten. Wij hebben een kleine twee maanden gehad om hier over na te denken en dan hadden we nog het idee dat dat te weinig tijd was. Veel succes ermee!

[katrienc]

hoi Kimzie,

Nee hoor ik was daar niet 19 maart. Maar ik was wel aangenaam verrast dat al die tijdschriften daar onaangetast bleven liggen en iedereen met elkaar wat babbelde. Ik had toen die steun wel effe nodig want men man kon uiteindelijk ni mee naar het intake gesprek.
Hij heeft altijd een restaurant aan de kust gehad en we deden niks anders als over en weer rijden van de kempen hier naar de kust, ik ben zelf ook zelfstandig en heb hier een zaak, hard werken... Dus heeft men man beslist om zijn zaak te verkopen en hier te komen wonen we dachten, minder hard werken, minder warm staan achter het kookfornuis, meer tijd voor elkaar, minder stress... nu gaat het wel lukken niet dus. Maar uiteindelijk is het restaurant begin deze maand verkocht en is men man op zoek naar werk, niet meer in de horeca die is hij effe beu en hij wil meer tijd voor ons. Maar nu kreeg hij telefoon dat hij op sollicitatie mocht komen naar zijn droomjob en hij heeft nog gevraagd om het uit te stellen maar dat kon niet. Ik zei we stellen dat gesprek wel effe uit. Heb gebeld met UZa maar die zeiden dat het volgende gesprek pas in april kon en dan moest ik een maand wachten was nu al aan de pil voor enkele dagen. Dus ik zei dat ik alleen ging komen wat geen probleem was. Had men mama meegenomen om me te steunen. eerst had ik dat gesprek met de sociale verpleegster en die was echt heel onbeleefd tegen me. Ze vond dat men man er niet achter stond, ze vond dat hij niet uit de ideale gezinssituatie kwam (zijn ouders zijn gescheiden) ze vroeg ook of men man wel wist dat ik hier was erg he!!!! alsof je zoiets moeilijk achter je man zijn rug gaat doen, en smorgens net voor de pickup snel wat sperma meeneemt of wat?? Echt ik vond die verschrikkelijk. Misschien hadden jullie iemand anders. Toen ik zei waarom men man er niet bij was zei die doodleuk hoe? heeft die dan geen werk??? echt ik voelde me heel klein. In de wachtzaal daar zat nog een ander meisje en die zei tegen men mama ik moet echt dringend naar het toilet als je dochter klaar is kan je dan zeggen als ik nog niet terug ben waar ik ben? En ja ik was klaar ging naar buiten en zij riep waar is die ander nu? ons mama zei dat ze even naar het toilet was en ze liet en zware zucht en draaide met haar ogen en toen zei ze hier katrien een kaartje van me als je het effe moeilijk hebt en je kan met niemand babbelen mag je me altijd bellen JA ZEKER! zij is wel de laatste waar ik naar zou bellen.
Dus in de wachtzaal voor het intake gesprek was ik echt gechockeerd en pffff, het deed gewoon zo goed he dat die andere meisjes zo vriendelijk waren en zeiden waar ik moest zijn. De verpleegster van het gesprek was wel super vriendelijk al maar goed.

Voor die embryootjes, we hebben gezegd dat we er eens met onze gyneacoloog over gaan praten. men man wil ze wel doneren maar ik weet gewoon ni hoe ik er zelf me over ga voelen raar he dan denk je dat je jezelf kent, maar ik ben de laatste jaren al zo vaak van mezelf geschrokken hoe ik reeageer op sommige dingen. Ik vind het inderdaad ook zo oneerlijk om koppels die donorembryootjes nodig hebben ze te weigeren...Een paar nachtjes over slapen en babbelen, bij ons is er wel geen ruze van gekomen men man zegt voor mij maakt het uiteindelijk niet zoveel uit kies maar waar jij je het best bij voelt... moeilijk he.

In ieder geval, wij meiden hier gaan echte gewenste babytjes hebben, en geen kindjes die net ongelegen kwamen of net op het verkeerde moment. Ik ken zelfs een koppel dat uiteen gaat en meer ruzie heeft gemaakt over wie den BMW krijgt dan over wie het hoederecht krijgt.

sucdes allemaal het doet me echt deugd deze site te leren kennen

[Kimzie]

Hey katrien, jij hebt wel iemand boertig gehad voor je gesprek blijkbaar. Bij ons liep dat heel vlot, maar misschien kwam dat ook omdat ik zelf psychotherapeute ben en ze zich daarvoor wat inhield? Ook wij kregen achteraf een kaartje mee. Ze heeft wel wat vragen gesteld over onze achtergrond enzo, maar voor de rest heeft ze enkel geluisterd en ons nadien succes gewenst.
Trek het je zo weinig mogelijk aan, op een half uur kan je toch niet oordelen over iemand? Het feit dat je man zijn werk opgeeft om helemaal voor de kinderwens te kunnen gaan, is toch voldoende bewijs dat jullie er helemaal klaar voor zijn?
Heb je je schema al gekregen?

Ik zelf blijf maar buikpijn hebben. Gisteren overdag was het rustig in mijn buik, maar gisteravond begon het weer: maandstondenpijn en een trekkerig gevoel. Ik heb er heel de nacht last van gehad en heb nu ook al de hele tijd een gevoelige buik. Het is erg verwarrend want ik had dit gevoel ook toen ik zwanger was. Hoe moet ik dit nu weeral plaatsen?
Noa09, heb jij dit ook?

[L***]

katrien, welkom hier! DVO is inderdaad geweldig, we sleuren elkaar erdoor, het gaat ons écht lukken!!!
kimzie, ik ben geen ervaringsdeskundige, dus ik weet niet wat je meemaakt. maar ik weet wel dat je perfect natuurlijk zwanger kan worden onmiddellijk na een miskraam. een vriendin van me maakte dat mee. en vorige maand nog was er iemand op het iui-forum die na een curretage haar menstruatie maar niet kreeg en dan bleek ze 7 weken zwanger te zijn!!!
dus, dit zou héél mooi zijn voor jou. maar ja, ik wil je ook geen valse hoop geven.
eigenlijk zit ik zelf ook wat te hopen op een natuurlijke wonderbaarlijke zwangerschap net voor ik aan ivf start. mijn cyclus is nu al 2 dagen langer dan gewoonlijk. maar aan mijn vruchtbaar slijm te zien, had ik gewoon een verlate eisprong. wat ook vreemd is... maar ik ga dus niet hopen voor eind deze week. ik voel ook helemaal niets speciaals. het stelt onze eerste ivf een beetje uit, mar eigenlijk komt het wel goed uit met de paasvakantie, want de eerste week gaan we naar de ardennen en anders had ik moeten over en weer rijden voor echo's en zo... dus mijn lijf heeft dat goed aangevoeld
yes, heel veel succes moergen, ik hoop dat de operatie wat duidelijkheid brengt!
natacha, jij krijgt vandaag nieuws: fingers crossed!
filka en mani, we wchten op meer goed nieuws van jullie!!!
en voor iedereen die ik vergeet: ik duim!
fijne zondag nog
liefs

[katrienc]

hoi Kimzie,

Ik heb ook een vriendin die twee miskramen heeft gehad, ze is wel gewoon zwanger geraakt zonder behandlingen maar telkens liep er iets mis. Ondertussen is ze bevallen van een pracht van een zoon. Maar die twee miskramen en die derde goede zwangerschap hebben zich allemaal op een half jaar afgespeeld dus het kan perfect dat je zo snel terug zwanger bent. We hopen natuurlijk voor jou!!!
Ik wou jullie nog eens iets anders vragen, weegt dit op jullie relatie? praten jullie nog over iets anders? moeilijk he ni?
in ieder geval ons 'seksleven' als ik het zo plat mag zeggen is beter, geen druk meer van NU vandaag, en opzoeken op welke manier je het beste kan, en dan terwijl denken zou het nu gelukt zijn? voel ik al iets? We hebben het gevoel dat we terug spontaan kunnen vrijen wat een echte opluchting is want hoe je ook er ni aan probeert te denken je denk er toch altijd aan he
Wat ik nog wel raar vind he is dat ik hier overal lees dat jullie eerst de pil nemen en dan pas suprefact. Ik was 10 dagen de pil aan het nemen op aanraden van mijn gyneacoloog toen ik terecht kon voor een intakegesprek in edegem en ik moest al direkt met suprefact beginnen terwijl ik hier lees jullie pas na 21 dagen. Hoe zou dat komen? en ik denk dat ik suprefact ook langer moet gaan nemen want ik moet pas de 28ste op controle om te starten met spuiten. Misschien ligt het aan het feit dat ze eerder hebben gezien dat ik altijd twee eicellen aanmaak per cyclus en dus in normale omstandigheden een tweeling zou kunnen krijgen of toch veel kans heb. Ik ben zelf ook een twee eïge tweeling en we hebben er zo vijf in de familie dus zal wel een beetje erfelijk zijn denk ik.
Zo aan iedereen nog een fijne avond en maak er thuis iets gezelligs van he.
Ik ga niks meer lezen over de PU want heb er bang van gekregen als ik hier verhalen lees van enorm pijnlijke pu's. heb zelf een paar maanden geleden zo een eileiderscan laten doen (hysteroscopie of zo) en heb daar geschreeuwd van de pijn. Maar men gyneacologe heeft me verted dat dit één van de pijnlijkste dingen is in heel de gyneacologie dus heb een beetje moed. Hoe was dat bij jullie?

groetjes Katrien

[Teetje]

Inneke! super nieuws voor jou! dikke proficiat. hoe voel je je?

Kimzie, dat lijf van jou is wsch nog volop aan het reageren op alles wat het de laatste periode heeft moeten doorstaan? toen ik enkele jaren geleden een MK had, heb ik ook wel vanalle 'rare' dingen gevoeld. Ik heb tot 6 weken bloedverlies gehad en ondertussen mijn eerste eisprong terug gehad. nadien werd mijn cyclus weer snel normaal. ik hoop dat dat bij jou (en ook bij jou, Noa) ook het geval gaat zijn. wij hadden helaas niet het geluk om snel na die MK weer zwanger te zijn. zijn een klein jaar later de MMM in gestapt (en toen van de 5de IUI zwanger geraakt).

Yes, succes voor morgen en goed blijven liggen he

groetjes aan de rest en een dikke knuffel voor iedereen die het nodig heeft.

[Teetje]

ah ja, nog even een update van hoe het hier gaat. sinds enkele dagen geen bloed meer gezien. stilaan word je dat toch gewend. toch blijft de schrik er steeds inzitten hoor. ik voel me niet echt lekker: voortdurend een misselijk gevoel. herkenbaar voor velen en dat hoort er bij he. maar je vergeet hoe vervelend het is om misselijk te zijn.

[Noa09]

Hoi,

Teetje, k hoop dat je je snel een beetje beter gaat voelen hoor.

Kimzie, ik heb al meer dan een week enorm veel last van mijn darmen en mijn buik, ben er echt ziek van, kan precies geen eten meer verdragen (loop constant naar wc).
Heb ook af en toe zo'n 'knauwend' gevoel in mijn buik en van die rare steekjes (die ik dus ook had toen ik zwanger was).
Ik kan zeker niet opnieuw zwanger zijn (geen partner) maar vind het ook vreemd.
Als het nog lang aanhoudt ga ik een nacontrole eisen.
Mijn buik is trouwens nog steeds heel erg opgezwollen.
Duimen maar dat het snel ophoudt want ik ben het grondig beu.

Grtjs,

Noa09

[inneke]

@ Teetje: bedankt hé voor de gelukwensen. Ik voel me goed. Slaap wel niet zo goed en heb wat last van mijn maag maar al bij al voel ik me heel goed. Vandaag terug bloedafname gehad. Morgen resultaat .
En op 13 april 1ste echo. Spannend hé

[Teetje]

snel even en dan mijn zetel in na een veel te lange werkdag gisterenavond voelde ik precies al dat mijn buik wat gevoeliger was en deze ochtend toch terug weer wat bloedverlies. daarna niets meer maar daar gaat de stilaan opkomende hoop meteen. het blijft zo onzeker...
ik haat bloed!

[Frauke]

Hallo iedereen,
Zoals zo veel mensen hier, lees ik al een tijdje mee op dit formum.
Binnenkort start ik ook met een eerste IVF-poging. De precies datum is nog niet vastgelegd. Wel heb ik reeds een intake gesprek gehad met de psychologe en een gesprek met de dokter.
In februari heb ik bloedtesten laten doen alsook een inwendige echo.
Woensdag is er een nieuwe afspraak gepland met de dokter. Ik hoop dan een startdatum te kunnen vastleggen!
Mag ik me aansluiten bij jullie clubje? Het lijkt me aangenaam om mee af te tellen en elkaar te steunen in onze "euforie-dagen" en de (ja toch wel) "depri-dagen"

[L***]

frauke, welkom! tuurlijk mag je aansluiten. hoe meer zielen, hoe meer vreugd! we sleuren elkaar erdoor, we knuffelen en feliciteren, huilen en lachen samen. je bent heel welkom en ik wens je alvast heel veel succes. ik wacht ook op start 1ste ivf, waarschijnlijk eind deze week.

teetje, iedereen hier haat bloed maar het ziet er toch wel oké uit voor jou vind ik. mijn bescheiden mening weliswaar... hoe ver ben je nu al? ik blijf alleszins duimen voor je!

en inneke, je optimisme straalt eraf, super! ik hoop dat gevoel ook gauw te leren kennen

succes ladies, volhouden!!

[object]

@Frauke, @L*** leuk dat we samen kunnen aftellen naar eerste IVF.
Ik wacht momenteel op mijn ms, ik verwacht deze 7 april, dan cilest, en dan Decapeptyl en Menopur. Ik verwacht PU voor medio mei.
Zodra we concrete datums weten, kunnen we deze van elkaar opvolgen. L*** jij zal zo te horen als eerste aan de beurt zijn?
Zijn jullie ook al dertigers?
Ik ben 36 jaar, ik mag 2 embryo'tjes laten terugplaatsen, maar toch, ik verkies eentje, zeker bij de eerst 2 tot 3 pogingen. Nadien miss 2.
Ik ben zo ongeduldig, maar blij te weten, dat ik er niet alleen voor sta, jullie zullen ook wel enorm benieuwd zijn naar eerste IVF. Stiekem hoop je toch altijd dat eerste IVF al een succes zal zijn, maar toch wil ik mijn kansen niet te hoog inschatten, zodat ontgoocheling niet te groot wordt.
Sterkte dames
groetjes object

[Kimzie]

@ Noa09: Goed om te horen dat jij ook deze symptomen hebt. Ik heb ook een enorm opgezwollen buik, steekjes ook zoals toen ik zwanger was, een zware of gevoelige buik, hoofdpijn, 's nachts wakker worden, weinig eetlust, geweldig moe, gezwollen borsten, veel dorst. Allemaal dingen die ik dus ook had toen ik zwanger was. Het is voor mij erg moeilijk om dan het onderscheid te maken tussen mogelijks zwanger zijn of nog last hebben van die mk. En dan laait de hoop soms erg op terwijl het nodig is om realistisch te blijven, erg moeilijk. Laat je me iets weten als jij een nacontrole zou eisen? Ik ga zelf gewoon wachten tot mijn ms erdoor komen, dat is normaal binnen 9 dagen, zoiets.

@ Teetje: ik blijf voor jou duimen dat het bloedverlies niks wil zeggen! Hoever ben je nu al?

@ Frauke: welkom hier! Ik wens je veel succes!
@ Object: ook voor jou duim ik mee!

@ Yes: hoe gaat het met jou? Is het wat meegevallen?

[Stefi]

object : ik ben ook aan het wachten op de 1e IVF. Mijn ms zou 13 april moeten starten en dan op dag 20 start suprefact (de gyn in Brugge is blijkbaar geen voorstander van de pil dus laat hij die achterwege). Ik verwacht PU tegen midden/eind mei.
Ik ben 31 jaar en al 1,5 jaar in de mallemolen van de behandelingen. Eind juni zijn we 2 jaar aan het proberen.
Leuk dat we met een aantal aan de 1e poging kunnen beginnen.
L*** : het zal binnenkort voor jou beginnen?

Stefi