Ik heb me helemaal verdiept in het donor worden.
Ben mij goed aan het verdiepen, al 3 jaar. Wil nu echt overgaan tot doneren.
Ik kom uit Nederland en daar hebben ze gekende donatie. Dit is een vorm die mij ook aanspreekt. M.i. kan het belangrijk zijn voor een kind om te weten waar haar/zijn bouwstenen vandaan komen.
Als ik ga doneren is het voor mij logistiek het handigste om in Amsterdam te gaan doneren.
Zijn er mensen die ervaring hebben met doneren in Amsterdam?
Zijn er meer mensen uit Nederland hier op het forum?
Hoe denken jullie over gekende donatie?
Alvast bedankt voor de reacties.
Vragen m.b.t. doneren
Forumregels
De Verdwaalde Ooievaar heeft intern meermaals de discussie gevoerd over het al dan niet toelaten van berichten over aanvraag of aanbod van donormateriaal.
De Verdwaalde Ooievaar geeft de voorkeur aan het weren van deze oproepen, maar stelt vast dat deze hoe dan ook terugkomen in fora die hier niet voor bedoeld zijn. Dergelijke berichten worden verwijderd en de betreffende accounts worden verwijderd.
De Verdwaalde Ooievaar kan enkel waarschuwen voor de risico's die donatie via niet-officiële kanalen met zich meebrengt. Uit ervaringen weten wij immers dat naast een aantal goed bedoelende donors, er ook mensen zijn die hierin enkel financiële bedoelingen hebben, mensen die het niet nauw nemen met medische geschiedenis en hier al dan niet over liegen, mensen die vooral op zoek zijn naar het sexuele, enz.
De Verdwaalde Ooievaar heeft intern meermaals de discussie gevoerd over het al dan niet toelaten van berichten over aanvraag of aanbod van donormateriaal.
De Verdwaalde Ooievaar geeft de voorkeur aan het weren van deze oproepen, maar stelt vast dat deze hoe dan ook terugkomen in fora die hier niet voor bedoeld zijn. Dergelijke berichten worden verwijderd en de betreffende accounts worden verwijderd.
De Verdwaalde Ooievaar kan enkel waarschuwen voor de risico's die donatie via niet-officiële kanalen met zich meebrengt. Uit ervaringen weten wij immers dat naast een aantal goed bedoelende donors, er ook mensen zijn die hierin enkel financiële bedoelingen hebben, mensen die het niet nauw nemen met medische geschiedenis en hier al dan niet over liegen, mensen die vooral op zoek zijn naar het sexuele, enz.
-
Cornelia
- Berichten: 1
- Lid geworden op: 2 maart 2010, 22:37
Vragen m.b.t. doneren
Ik heb je een PB gestuurd.
groet, Cornelia
groet, Cornelia
-
bammams
- Berichten: 11
- Lid geworden op: 2 maart 2009, 12:10
Dag amsterdammertje
Ik ben zelf nu 2 keer een donatie wezen doen.
Helaas zijn 2 keer deze donaties mislukt.
In het begin zat ik in een vrolijke wolk dat ik iets moois mocht gaan doen,
maar nu ken ik ook de downsides ervan.
Het is MOOI om te mogen doen maar hou er rekening mee
dat je ook mislukking zal ervaren hierin.
Vooral als je een koppel teleurgesteld moet mee maken wanneer het niet lukt.
Maar ik hoop dat als je iemand ermee vind dat je succes hierin zal vinden.
Ik ben zelf nu 2 keer een donatie wezen doen.
Helaas zijn 2 keer deze donaties mislukt.
In het begin zat ik in een vrolijke wolk dat ik iets moois mocht gaan doen,
maar nu ken ik ook de downsides ervan.
Het is MOOI om te mogen doen maar hou er rekening mee
dat je ook mislukking zal ervaren hierin.
Vooral als je een koppel teleurgesteld moet mee maken wanneer het niet lukt.
Maar ik hoop dat als je iemand ermee vind dat je succes hierin zal vinden.
-
Amsterdammertje
- Berichten: 19
- Lid geworden op: 28 februari 2010, 15:06
-
bammams
- Berichten: 11
- Lid geworden op: 2 maart 2009, 12:10
Ik vond de behandeling meevallen. De eerste punctie vond ik ook erg mee vallen. Maar je kan ook een soort cocktail prikje krijgen waar je wat *stoned-achtig* van word, je voelt alles dan wel maar je bent heel relaxed.
De eerste keer dat ik die kreeg sloeg die zo in dat ik heel erg happy was tijdens de ervaring eigenlijk.
De 2e punctie wilde die prik niet echt werken dus heb ik nog bewuster alles meegemaakt.
Ze zijn ongeveer een kwartiertje per eierstok bezig.
Kan iets uitlopen.
De eerste keer dat je begint met de behandeling controleren ze je erg vaak om fouten te voorkomen.
(dat je overstimuleerd ofzo)
Ik kwam 2 tot 3 keer per week n het ziekenhuis vanaf het moment dat ik met de Gonal-F begon.
Tijdens de eerste weken gebruik je alleen Decapeptyl.
Dat is om je hormonen huishouding plat te leggen als het ware. Soms kan je dan nog ongesteld worden tussendoor.
Ook dat heeft bij mij verschild!
Ik was bij de eerste behandeling het haast niet.
En bij de 2e juist weer heel erg.
Zorg dat ze weten op wat voor dosis je moet zitten,
ik reageerde de eerste keer te rustig op de hormonen waardoor mn eitjes niet groeiden.
Het is een beetje aftasten hoe elk persoon reageert de eerste keer.
En zorg vooral dat ze van de Eicel Acceptoren de man zijn zaad van te voren getest word of het wel nut heeft.
Want OOK dat kan een probleem zijn soms en dan heb je de behandeling voor niets gedaan!
Wat heel erg fijn is als je wel contact wilt houden met de ontvangers, dat je mensen zoekt die op 1 lijn met je liggen. Die het zelfde denken over wat jij wilt. Maar in Nederland krijg je zoiezo een Psychologisch consult dan gaan ze je eerst apart nemen en dan daarna de wensouders en daarna nog eens samen. En dan gaat het ziekenhuis kijken of ze het aangaan.
Ik zit zelf met mijn wensouders bij Diakonesse ziekenhuis in Utrecht en dan gedeeltelijk in het UMC.
Ik kom zelf uit Almere dus het is vaak met de wensouders heen en weer rijden.
Maar je leert elkaar wel kennen en ik heb een leuke band gekregen met de wensouders..
De eerste keer dat ik die kreeg sloeg die zo in dat ik heel erg happy was tijdens de ervaring eigenlijk.
De 2e punctie wilde die prik niet echt werken dus heb ik nog bewuster alles meegemaakt.
Ze zijn ongeveer een kwartiertje per eierstok bezig.
Kan iets uitlopen.
De eerste keer dat je begint met de behandeling controleren ze je erg vaak om fouten te voorkomen.
(dat je overstimuleerd ofzo)
Ik kwam 2 tot 3 keer per week n het ziekenhuis vanaf het moment dat ik met de Gonal-F begon.
Tijdens de eerste weken gebruik je alleen Decapeptyl.
Dat is om je hormonen huishouding plat te leggen als het ware. Soms kan je dan nog ongesteld worden tussendoor.
Ook dat heeft bij mij verschild!
Ik was bij de eerste behandeling het haast niet.
En bij de 2e juist weer heel erg.
Zorg dat ze weten op wat voor dosis je moet zitten,
ik reageerde de eerste keer te rustig op de hormonen waardoor mn eitjes niet groeiden.
Het is een beetje aftasten hoe elk persoon reageert de eerste keer.
En zorg vooral dat ze van de Eicel Acceptoren de man zijn zaad van te voren getest word of het wel nut heeft.
Want OOK dat kan een probleem zijn soms en dan heb je de behandeling voor niets gedaan!
Wat heel erg fijn is als je wel contact wilt houden met de ontvangers, dat je mensen zoekt die op 1 lijn met je liggen. Die het zelfde denken over wat jij wilt. Maar in Nederland krijg je zoiezo een Psychologisch consult dan gaan ze je eerst apart nemen en dan daarna de wensouders en daarna nog eens samen. En dan gaat het ziekenhuis kijken of ze het aangaan.
Ik zit zelf met mijn wensouders bij Diakonesse ziekenhuis in Utrecht en dan gedeeltelijk in het UMC.
Ik kom zelf uit Almere dus het is vaak met de wensouders heen en weer rijden.
Maar je leert elkaar wel kennen en ik heb een leuke band gekregen met de wensouders..
-
bammams
- Berichten: 11
- Lid geworden op: 2 maart 2009, 12:10
Nog iets meer over de punctie vergeet ik neer te zetten.
Ik was enthousiast over dit te mogen doen, eiceldonor.
maar ik was als de dood voor de punctie.
Je moet in zo een behandel stoel liggen en de boel word schoongemaakt.
Je krijgt dan eerst een eendenbek naar binnen en dan zetten ze 4 verdovinkjes op de plekken waar ze gaan puncteren. In je vagina wand dus vlakbij je baarmoeder mond. De eerste 2 zijn niet erg fijn. Maar ze zijn te doen.
De andere 2 voel je net iets minder.
Bij elke keer dat je geprikt gaat worden gaan ze je laten hoesten zodat je niet jezelf kan aanspannen.
(dit voorkomt meer dat je niet te gespannen daar bent en krampt als je de naald voelt)
De punctie naald gaat er pas in als ze de eitjes goed in beeld hebben. De prik voel je daarna zelf niet maar als ze bij de eitjes komen is het niet echt een prettig gevoel.
Je voelt wel als ze n eitje aanprikken.
Een licht stekend gevoel of beetje krampachtig gevoel.
Het verschild enorm per prik.
Maar ik heb constant voornamelijk me gedachte gehouden
wat ik ermee doe voor een ander en dat was voor mij de pijn en moeite dan wel waard.
(achteraf dat t niet wilde lukken is dan een grote domper maar we hebben nog 1 kans en die gaan we misschien over n aantal maanden pas nemen)
Ik was enthousiast over dit te mogen doen, eiceldonor.
maar ik was als de dood voor de punctie.
Je moet in zo een behandel stoel liggen en de boel word schoongemaakt.
Je krijgt dan eerst een eendenbek naar binnen en dan zetten ze 4 verdovinkjes op de plekken waar ze gaan puncteren. In je vagina wand dus vlakbij je baarmoeder mond. De eerste 2 zijn niet erg fijn. Maar ze zijn te doen.
De andere 2 voel je net iets minder.
Bij elke keer dat je geprikt gaat worden gaan ze je laten hoesten zodat je niet jezelf kan aanspannen.
(dit voorkomt meer dat je niet te gespannen daar bent en krampt als je de naald voelt)
De punctie naald gaat er pas in als ze de eitjes goed in beeld hebben. De prik voel je daarna zelf niet maar als ze bij de eitjes komen is het niet echt een prettig gevoel.
Je voelt wel als ze n eitje aanprikken.
Een licht stekend gevoel of beetje krampachtig gevoel.
Het verschild enorm per prik.
Maar ik heb constant voornamelijk me gedachte gehouden
wat ik ermee doe voor een ander en dat was voor mij de pijn en moeite dan wel waard.
(achteraf dat t niet wilde lukken is dan een grote domper maar we hebben nog 1 kans en die gaan we misschien over n aantal maanden pas nemen)
Wie is er online
Gebruikers op dit forum: Geen geregistreerde gebruikers en 4 gasten