Mama's Afreageer-topic met grote A

[wat is er mis?]

Miesje toch!!! Dikke dikke dikke knuffel!!! Ik lees je wanhoop uit je bericht. Ocharme toch! Lieve meid, je moet het niet beschouwen als "je valt ons lastig hiermee" hé. Want dat is niet zo. We wll je oppeppen en er zijn voor je. Als je je daar niet goed bij voelt, hoeft het voor ons ook niet. Maar zoals de anderen reeds schreven het is belangrijk dat je je ei kwijt kan. Dus probeer ergens erover te praten of het weg te schrijven. Is het hier niet dan is het ergens anders.
En ik weet wat je denkt, ik heb op een bep moment hier ook de blije momenten niet neergepend omdat ik het gevoel had dat die toch van korte duur waren en ik door hier te komen "stoefen" het lot tartte. Maar dat is allemaal irrationeel.

Kan je Mies, als je het over je hart kan krijgen (want ook dat is zo dubbel hé), eens een dagje of half dagje door iemand anders laten opvangen? Misschien dat je er zelf dan eens uit bent. Of samen met een vriendin (met Mies) eens weggaan? Ja ok je loopt dan het risico dat ze dan weent, maar so what. Voor mij waren dat de beste dagen, de dagen dat ik eens buiten was, ook al was dat met Kaan. En ja, ook hij hft de straat soms bij elkaar geroepen. En ja, de mensen kijken je dan aan. Maar foert hé seg, ge zijt toch eens buiten.

Dikke dikke knuf!

Liefs,

Bokje

[fluffie]

Maar Mies toch!! Hele dikke knuffel!!! We leven met je mee hoor! Zowel de goeie dagen, als de slechte dagen, zijn we er voor je!!

Véro.
xx

[lisa marie]

Mies toch, ik voel zo met je mee, ik lees de wanhoop en het verdriet in je bericht... Aarzel toch niet je gevoelens hier neer te schrijven, je met ze toch ergens kwijt hè !!

Probeer er desnoods eens een dagje op uit te gaan, of zorg dat je door de dag voldoende gezelschap hebt.

Ik zit lange dagen helemaal alleen met ons Marie. En als ze dan lastig is, zijn het héééle lange dagen. Een beetje aanspraak kan dan geen kwaad.

[mies]

Nee, 't is niet dat ik echt boos ben op Meis (bij momenten wel), ik heb vooral het gevoel dat het mijn eigen schuld is. Ik heb haar verkeerd aangepakt. Ik had haar nooit mogen op verzoek voeden en in de draagdoek laten slapen enzo. Bij andere kindjes is dat misschien wel goed, bij Meis zijn dat verworven rechten die ze niet wil afgeven. Ik heb ze verwend, ook al zeggen ze dat dat niet kan.

Mijn "schema" heb ik maar 1 dag gevolgd, t is dus niet dat ik haar dat nu nog steeds opleg en ze daardoor nukkig is. Sinds vanmorgen krijgt ze weer haar tut a volonte (omdat ik nog nul energie heb), en t is weer hetzelfde liedje hoor. Om de 3 min wordt ze wakker. En ze zit trouwens ook te krijsen met haar tut in haar mond. Uiteindelijk valt ze dan toch in slaap bij mama op de arm...
Ik hou dat echt niet meer vol, dat duurt nu al weken aan een stuk.

Ik zal inderdaad eens moeten weggaan. Voor 2,5 weken liefst, totdat ze naar de creche mag. Iemand kandidaat om ze over te nemen?????

En als er ooit een nummer 2 komt, vliegt die van de eerste dag op internaat. Dan is er tenminste geen mama die de dingen kan verkorven...

[lisa marie]

Mies, je mag vooral de schuld NIET bij jezelf gaan zoeken, absoluut niet. Meis heeft nu eenmaal een eigen willetje, en daar kan niets aan veranderd worden...

En als ik zo lees in al je berichten hoe goed jij voor Meis zorgt, ben ik er zeker van dat jij een supermama bent die alleen maar het beste wil voor haar dochtertje !!


Wat dat verwennen betreft, bijna iedereen zegt inderdaad dat je ze de eerste 3 maanden niet kan verwennen... Ik ben hier altijd nogal sceptisch tegenover geweest. Eén vroedvrouw in het ziekenhuis zei dat het toch wel kon. Ze zei me ook dat ik geen dingen mocht beginnen doen die ik toch niet zou kunnen/willen volhouden.

[Sterretje]

Inderdaad geen schuldgevoel opleggen aan jezelf, al hebben wij makkelijk praten.
Je doet wat je denkt dat het beste is, en inderdaad soms wat het gemakkelijkste is... omdat je het op de duur ook niet meer weet.
Ik heb Amber ook in de draagdoek bij me gedragen, ik heb haar ook bij me in bed gelegd, ... je doet dat enkel en alleen uit liefde.
Als onervaren mama kan je niet terugvallen op het verleden, en dan nog , elk kindje is anders.
Er zal vast een reden zijn dat Meis altijd maar krijst die je nu nog niet ziet.

Altijd maar binnen zitten en naar het gekrijs luisteren, wanhopig worden, ... zal er inderdaad niet veel goed aandoen. Dus ik hoop dat je er eens tussenuit kan.

Jaag je niet te veel op. Ik hoop op een betere avond, en een goede nacht en misschien zie je het morgen weer wat hoopvoller in!

liefs
sterretje

[MA]

Miesje dikke knuffel (en ineens ook een family pack professionele oorstopjes voor ons beiden
Ik begrijp heel goed dat het je te veel wordt, je houdt het al zo veel langer vol dan ik. En ik moet mezelf soms al vreselijk inhouden.

Wat ik wel merk is dat als ik er in slaag om mezelf 'zen' te voelen, dat een positief effect heeft op Fleur. Dus die nanny of manlief toch mr inschakelen en even rust vr jezelf zoeken. Een paar u geen gekrijs en ook niet de eerste lijns verantwoordelijkheid. k merk dat ik na een nacht zonder fleur echt nr hr verlang en dan heel ontspannen met hr kan omgaan. Terwijl na een nacht zoals vannacht, we beiden al gekrispeerd a de dag beginnen (en ik deze morgen van wanhoop ook al staan roepen heb, nt dat ik boven fleur's sirene bovenuit kom
En ook hier de vrees dat ik hr a t verwennen ben...maar je doet alles vr een beetje rust. En tg hr 16de wil ze hopelijk niet meer alleen tg mama's borst slapen

[Loeki]

Mies tis niet jouw schuld, je bent een super mama!!! Je kan niet weten of het anders geweest zou zijn had je dit of dat gedaan. Laat dat niet tussen je oortjes kruipen!

[mies]

Thanks allemaal!
Ik kom net van K&G (had afspraak staan), en daar zei de verpleegkundige ook van even de papa te laten overnemen. Niet dat ik daar in tranen zat, dat niet, maar als ze het verhaal hoorde van het slapen zei ze dat het misschien ging helpen als de papa Meis 's nachts moet sussen.
Dus ja, we weten wat doen nu!

Audrey, ik ben daar ook serieus van overtuigd dat kindjes gewoon overnemen hoe wij ons voelen. Daarin voel ik me dan ook weer wat schuldig. Als ik gestresseerd ben bij de eerste huilbui 's morgens ("oh nee toch niet weer zo'n dag") voelt Meis dat waarschijnlijk en zorgt ze ervoor dat het inderdaad weer zo'n dag wordt. Een soort self-fulfilling prophecy dus. Ik lag vanmorgen echt naast Meis te wenen, echt zo luidop zoals een kindje wheeewheee (is zeker 25 jaar geleden dat ik dat deed). Dat deed goed. Maarrreuh... Meis schakelde dan nog een register hoger in. Ze vond het ook zeer vreemd om mijn tranen te zien, het maakte haar nog meer overstuur.

Lisa Marie, de verpleegkundige bij K&G zei me toen ze hier op huisbezoek was in het begin ook dat je een kindje de eerste maanden niet kan verwennen. Vandaag piepte ze echter anders na mijn verhaal... om tureluurs van te worden!!

[MA]

Tg mij zei ze dat je niet kan verwennen de eerste maanden maar wel dat je ze aan bepaalde gedragingen kan doen wennen en dat je misschien wel moet uitmaken of je bepaalde dingen wel wil blijven doen...

[lisa marie]

dat heb ik daarstraks ook ergens op internet gelezen, je zou een baby de eerste drie maanden niet kunnen verwennen, maar ze 'wennen' wel aan dingen.
Zo is ons Marie al gewend aan haar tut om 's avonds naar bed te gaan. Niet alleen aan het feit van een tutje te hebben, maar ook al aan het model van tut !

[Loeki]

Mies kan je mss ergens apart gaan slapen waar je Meis niet hoort (in een ander huis ) ? Ik doe dat nu eens om de twee weken (kslaap in de kampeerauto...), papa zorgt dan voor Yveske 's nachts, en het helpt enorm. Je voelt je herboren na één nachtje on-onderbroken slaap! Want als papa voor Meis zorgt, en je wordt nog wakker, dan heb je er niet zoveel aan...

Ben het er helemaal mee eens dat de kindjes ons humeur aanvoelen. Valt hier ook enorm op. Daarnet hadden ook ventje en ik wat ruzie en Yveske begon meteen te wenen. En we verheften onze stem niet eens ofzo, gewoon de sfeer was wat gespannen, dat was blijkbaar al genoeg...

Wel vreemd dat je nu pas luidkeels gehuild hebt. Kheb dat hier al zo vaak gedaan en Yveske is dan nog redelijk "gemakkelijk"...

Ik denk overigens niet dat 't "kwaad" kan, dus niks om je schuldig over te voelen. Emoties horen erbij, je kindje mag die zien. Als je daarna ook maar toont dat je weer happy bent.

Lisa Marie erg hé. Yveske heeft bv ook nooit die difrax gewild. Meneer wil bibi.

[mies]

Meis wil echt haar mama tegenwoordig... Het streelt wel mijn ego hoor. Maar de papa krijgt haar dus niet in slaap, ze heeft schrik van die "vreemde man" Dus is het toch maar weer de mama die het overneemt.

Hier neemt Meis alle Tutten. Alleen de dental-modellen (bijv. bibi) verliest ze sneller dan symmetrische modellen (meestal Avent). Nog maar eens een bewijs dat Meis een echte Tut-junkie is!

[MA]

Arme papa....Als hij het probeert, brult ze dan alles bij elkaar ? Mijn man zou dat verschrikkelijk vinden..Hij is zo gek van zijn Fleurtje, zijn kleine 'poepdoos'

Maar misschien kan je dan toch proberen om haar in slaap te krijgen en dan snel apart gaan slapen..de uren die je zo ongestoord hebt, zijn meegenomen

Fleur heeft dit weekend even getut maar dan heb ik die tut ook gebruikt om de gaviscon binnen te houden. Ze protesteerde daar niet tegen...Alleen heeft ze nu geen zin meer in een tut. Voor mij geen probleem want ze tut zo hevig dat ze hem constant kwijt is, haar vuistje heeft ze altijd bij en s nachts geef ik wel een tijd mijn vinger als nodig. Ik lig dan bijna tegen de reiswieg aan met mijn arm eroverheen en kan zo zelf ook in slaap vallen.

Goh, ik die tot voor kort niet kon slapen in een bed dat niet strak opgedekt was, lig nu in een rommel bed, met een reiswieg erin (en een fleur die soms zo hevig beweegt in de wieg dat mijn matras ook beweegt), een muziekmobielgiraf, een doodoo, van die driehoekjes waarmee fleur op haar zij kan slapen als ze wil, een extra dekentje, een zaklamp, een paar tetra doeken, een gsm, wat extra kussens, mijn bril,....

[mies]

Haha, ik zie het zo voor mij!

Ikzelf lig ook vaak met mijn arm tussen de spijlen van Meis haar bedje en val zo in slaap... Ik hoop dat ik wakker zal worden mocht mijn bloedtoevoer op een bepaald moment afgesneden worden

Ik geef haar nu haar flesje rond een uur of tien-elf, en ga dan in onze eigen slaapkamer slapen. Maar niet alleen dus, met mijn man erbij.
We hebben afgesproken dat hij haar nu met het verlengde weekend mag in slaap proberen te krijgen, dan ziet ze hem ook overdag...