Bevallen in augustus 2010
-
Evyke
- Berichten: 73
- Lid geworden op: 12 januari 2010, 13:17
Dag allemaal had even wat bij te lezen:
Cassyke een dikke proficiat voor je zus en natuurlijk ook voor jou he, altijd fijn he zo’n kleine boelekes in de familie en nu kan je al een beetje oefenen he. Het maakt het ook fijn dat ze niet zo veel gaan verschillen in leeftijd he.
Nessieke en logost: ik hoop dat het over en weer gerij nu voorbij is en dat je toch beetje heb kunnen rusten. Ik denk dat ons lichaam zelf goed aangeeft wanneer het genoeg geweest is en ik vrees dat we niet meer kunnen doen dan naar ons lichaam luisteren. En tijd om te rusten moet je ook nemen dan kan je ook is even stil staan bij het wonder dat je meedraagd.
Logost ik ook dat alles goed gaat met je poes want inderdaad zo’n beestje zien afzien is ook niet alles he.
En nessieke wat dom dat je zo weinig echo’tjes krijgt wat doet jou gyn dan op zo’n controle als ik mag vragen. Luisterd hij dan naar he hartje ofzo. Ik hoop wel uit de grond van mijn hart dat je een super 3D echo mag krijgen dan die lekker lang duurd....!!!
Ik ben dinsdag ook nog eens op controle geweest en wat hem vorige keer niet gelukt is is hem nu wel gelukt ik week ondertussen dat er een jongen en een meisje in mijn buik verbljiven. En dat ze het op het eerste zicht goed maken. Volgende week hebben we een uitgebreide echo bij de tweelingprof in leuven laat ons hopen dat alles dan goed is en dan ga ik wel stilletjes aan beginnen aan de voorbereidingen. Misschien nog beetje vroeg maar met een tweeling weet je nooit he!
Zijn jullie al aan de voorbereidingen begonnen????,
Cassyke een dikke proficiat voor je zus en natuurlijk ook voor jou he, altijd fijn he zo’n kleine boelekes in de familie en nu kan je al een beetje oefenen he. Het maakt het ook fijn dat ze niet zo veel gaan verschillen in leeftijd he.
Nessieke en logost: ik hoop dat het over en weer gerij nu voorbij is en dat je toch beetje heb kunnen rusten. Ik denk dat ons lichaam zelf goed aangeeft wanneer het genoeg geweest is en ik vrees dat we niet meer kunnen doen dan naar ons lichaam luisteren. En tijd om te rusten moet je ook nemen dan kan je ook is even stil staan bij het wonder dat je meedraagd.
Logost ik ook dat alles goed gaat met je poes want inderdaad zo’n beestje zien afzien is ook niet alles he.
En nessieke wat dom dat je zo weinig echo’tjes krijgt wat doet jou gyn dan op zo’n controle als ik mag vragen. Luisterd hij dan naar he hartje ofzo. Ik hoop wel uit de grond van mijn hart dat je een super 3D echo mag krijgen dan die lekker lang duurd....!!!
Ik ben dinsdag ook nog eens op controle geweest en wat hem vorige keer niet gelukt is is hem nu wel gelukt ik week ondertussen dat er een jongen en een meisje in mijn buik verbljiven. En dat ze het op het eerste zicht goed maken. Volgende week hebben we een uitgebreide echo bij de tweelingprof in leuven laat ons hopen dat alles dan goed is en dan ga ik wel stilletjes aan beginnen aan de voorbereidingen. Misschien nog beetje vroeg maar met een tweeling weet je nooit he!
Zijn jullie al aan de voorbereidingen begonnen????,
-
Katleentje
- Berichten: 371
- Lid geworden op: 28 augustus 2009, 19:00
Super Evyke!! Kei leuk om van allebei eentje te hebben!
'k Heb hier net zitten uittellen, en ik moet nog exact 51 dagen werken tot aan mijn bevallingsverlof
En daar zitten dan nog 8 op te nemen vakantiedagen in!
Ik zit in de geweldige luxepositie dat ik nog ouderschapsverlof van mijn jongste dochter heb staan, en ik kan dat aansluitend nemen op mijn ouderschapsverlof van dit kindje. Wat maakt dat ik mijn volledig prenataal kan opnemen, en dus op 6 juli stoppen met werken. Daarna mijn 8w postnataal, plus twee keer drie maanden ouderschapsverlof!
Echt wel een zaaaaalig vooruitzicht!
Mag wel, want helaas pindakaas, ik ben vanmorgen al misselijk wakker geworden, overgegeven al heel de dag, en ik hoop zooooo erg dat het maar een slecht dagje is. Ik wil echt niet hervallen in die hele toestand...
Logost, zo te lezen is dat toch ergens een ontstoken wondje hè... Hopelijk kan de dierenarts iets vinden zodat ze er vlug vanaf is!
Groetjes, Katleen
'k Heb hier net zitten uittellen, en ik moet nog exact 51 dagen werken tot aan mijn bevallingsverlof
Ik zit in de geweldige luxepositie dat ik nog ouderschapsverlof van mijn jongste dochter heb staan, en ik kan dat aansluitend nemen op mijn ouderschapsverlof van dit kindje. Wat maakt dat ik mijn volledig prenataal kan opnemen, en dus op 6 juli stoppen met werken. Daarna mijn 8w postnataal, plus twee keer drie maanden ouderschapsverlof!
Echt wel een zaaaaalig vooruitzicht!
Mag wel, want helaas pindakaas, ik ben vanmorgen al misselijk wakker geworden, overgegeven al heel de dag, en ik hoop zooooo erg dat het maar een slecht dagje is. Ik wil echt niet hervallen in die hele toestand...
Logost, zo te lezen is dat toch ergens een ontstoken wondje hè... Hopelijk kan de dierenarts iets vinden zodat ze er vlug vanaf is!
Groetjes, Katleen
-
Nessieke
- Berichten: 197
- Lid geworden op: 12 december 2009, 11:03
Logost, hoe is het met poesie? Had ze zich ergens aan bezeerd?
Mijn mama komt me elke donderdag helpen. Ze poetst de boven, strijkt soms een beetje, doet mijn was. Dat is echt een grote hulp. En op 's vrijdags komt mijn poetsvrouw voor beneden. Kenneth is elke dag vrij laat thuis dus het eten maken, inkopen doen, voor Yoran zorgen, dat komt meer op mij terecht. Bovendien heeft hij elke dinsdagavond cursus (dan is hij zelfs niet voor 22u thuis) en elke woensdagavond repeteert hij met zijn bandje. Verder is hij ook nog flink bezig in en rond ons huisje (communie, remember). Maar op zich heb ik wel hulp aan hem hoor. Hij heeft ook al eens gestreken. Hij doet wel zijn best.
Maar het is zo afwisselend bij mij. Dinsdag rotdag gehad, vreselijk gevoeld, gisteren weer superdag gehad en ook vandaag voel ik me goed. Enfin, ik heb nu vakantie en daar ga ik eerst eens goed van genieten!
Oh ja, die steken zijn superherkenbaar. En ook een goei vriendin van mij heeft dat gehad.
Evyke, als dat niet mooi is, van elk eentje! Dikke proficiat! Hier ben ik nog niet met de voorbereidingen begonnen, maar dat heeft als reden dat ik in mei nog ne communicant heb. Dus daar steek ik nu mijn tijd en energie in. Ik wil wel hebben dat voor mijn verlof (1 juli) alles in orde is zodat ik nog een beetje kan genieten van rust. En dan maar hopen dat hij / zij ook niet een maandje te vroeg geboren wordt...
Katleentje, hoe is het met de beweging?
Sueke, en bij jou met de bloeding?
Hier zijn alle TIPS tegen kuitkrampen meer dan welkom.
Voila, ik ga nog even naar school en dan is het vakantie! Joehoe!
Liefs,
Nessieke
Mijn mama komt me elke donderdag helpen. Ze poetst de boven, strijkt soms een beetje, doet mijn was. Dat is echt een grote hulp. En op 's vrijdags komt mijn poetsvrouw voor beneden. Kenneth is elke dag vrij laat thuis dus het eten maken, inkopen doen, voor Yoran zorgen, dat komt meer op mij terecht. Bovendien heeft hij elke dinsdagavond cursus (dan is hij zelfs niet voor 22u thuis) en elke woensdagavond repeteert hij met zijn bandje. Verder is hij ook nog flink bezig in en rond ons huisje (communie, remember). Maar op zich heb ik wel hulp aan hem hoor. Hij heeft ook al eens gestreken. Hij doet wel zijn best.
Maar het is zo afwisselend bij mij. Dinsdag rotdag gehad, vreselijk gevoeld, gisteren weer superdag gehad en ook vandaag voel ik me goed. Enfin, ik heb nu vakantie en daar ga ik eerst eens goed van genieten!
Oh ja, die steken zijn superherkenbaar. En ook een goei vriendin van mij heeft dat gehad.
Evyke, als dat niet mooi is, van elk eentje! Dikke proficiat! Hier ben ik nog niet met de voorbereidingen begonnen, maar dat heeft als reden dat ik in mei nog ne communicant heb. Dus daar steek ik nu mijn tijd en energie in. Ik wil wel hebben dat voor mijn verlof (1 juli) alles in orde is zodat ik nog een beetje kan genieten van rust. En dan maar hopen dat hij / zij ook niet een maandje te vroeg geboren wordt...
Katleentje, hoe is het met de beweging?
Sueke, en bij jou met de bloeding?
Hier zijn alle TIPS tegen kuitkrampen meer dan welkom.
Voila, ik ga nog even naar school en dan is het vakantie! Joehoe!
Liefs,
Nessieke
-
logost
- Berichten: 980
- Lid geworden op: 18 november 2009, 10:49
Oh Evyke zalig zo van elk geslacht ééntje. Super gewoon. Soms kan het leven gewoon te perfect verlopen he. Jaja je bengint beter al met de voorbereidingen. Binnen 3 weekjes mag in onze geboortepremie al aanvragen en is ons kindje in principe levensvatbaar. Wij zoeken dit weekend echt wel naar een kamertje en proberen het dan al in orde te maken. Schilderen deur plaatsen, gordijn zoeken, lampen hangen, plintjes kleven... mmm er moet nog heel wat gebeuren want het enige dat er al gebeurd is, is geplakt en gevloerd 
Met de poes was het minder goed. Waarschijnlijk een grashaar tussen haar teentjes geraakt. Die heeft een wonde veroorzaakt. Eigenlijk zoals een splinter bij ons, alleen krijgt een poes dat er niet uitgetrokken en ontsteekt heel dat pootje. Hopelijk is het over binnen 12 dagen want anders moet ze geopereerd worden. Het beestje was helemaal gaga van de verdoving... het was echt een beetje zielig.
@Kathleen: vreslijk dat je gisteren terug zo'n slechte dag had. Zou het aan bepaald eten kunnen liggen? Heb je daar al eens een link proberen in zoeken? Hoewel ik veel zin heb in appels, krijg ik enorm veel krampen als ik er een eet. Wel goed voor de darmen want vrij snel krijg ik ook een laxerend effect op mijn darmen. Misschien ligt het aan bepaald eten? Tja of gewoon door die hormonen die zo door je lichaam razen he. ERgens weet dit kindje dat het waarschijnlijk jullie laatste kindje zal zijn en misschien maakt ze daarom de zwangerschap EXTRA 'herinneringswaardig'
ENfin ik hoop heel hard dat je vandaag laat weten dat het allemaal beter is! Zalig om zo af te tellen... NOg maar 51 dagen!
Ikzelf merk steeds minder en minder dat ik zwanger ben. Enfin ik voel mijne schat heel veel maar ik geraak er precies zo aan gewend. Ik hou niet van dat gevoel eigenlijk. Soms schopt hij/zij en is mijn eerste gedachte niet meer (het schopt). Mijn eerste gedachte is dan: mijn maag doet raar... Stom hoor want zo gaat het speciale er al een beetje van. Hoewel als ik dan in de zetel lig en ik zie mijn buik bewegen, moet ik toch steeds gaan glunderen.
Ik vind het ook wel heel bizar want ik begin steeds meer en meer uit te kijken naar een meisje. Heel gek want ik heb niet echt een voorkeur (enfin dacht ik). Ik denk dat dat komt omdat ik het gevoel heb dat je met een meisje zo'n mooie band kan opbouwen. Ik heb ergens schrik dat als het een jongen is, ik die moederband minder zal hebben. Hoe komt dat toch die vreemde onbekende gevoelens en gedachten. Is dit door de maatschappij? Is dit doordat ik een slechte moeder-dochter relatie had dat ik dit wil goed maken door zelf een goede moeder voor een dochter te zijn? Ik kan er niet zo aan uit.
Verder merk ik dat ik nogal overempathisch kan reageren op tranen van iemand anders. Zelf ben ik niet verdrietiger dan anders maar als mijn collega vertelt over haar moeilijke scheiding dan moet ik daar eigenlijk van huilen. Ik krijg ook echt tranen in mijn ogen. Een beetje stom want zo voelt zij zich natuurlijk weer schuldig.
Groetjes allemaal,
Btw voor mij is het nog: 114 dagen aftellen tot mijn zwangerschapsverlof en nog 121 dagen aftellen tot de bevalling
Stel je voor seg.
Met de poes was het minder goed. Waarschijnlijk een grashaar tussen haar teentjes geraakt. Die heeft een wonde veroorzaakt. Eigenlijk zoals een splinter bij ons, alleen krijgt een poes dat er niet uitgetrokken en ontsteekt heel dat pootje. Hopelijk is het over binnen 12 dagen want anders moet ze geopereerd worden. Het beestje was helemaal gaga van de verdoving... het was echt een beetje zielig.
@Kathleen: vreslijk dat je gisteren terug zo'n slechte dag had. Zou het aan bepaald eten kunnen liggen? Heb je daar al eens een link proberen in zoeken? Hoewel ik veel zin heb in appels, krijg ik enorm veel krampen als ik er een eet. Wel goed voor de darmen want vrij snel krijg ik ook een laxerend effect op mijn darmen. Misschien ligt het aan bepaald eten? Tja of gewoon door die hormonen die zo door je lichaam razen he. ERgens weet dit kindje dat het waarschijnlijk jullie laatste kindje zal zijn en misschien maakt ze daarom de zwangerschap EXTRA 'herinneringswaardig'
Ikzelf merk steeds minder en minder dat ik zwanger ben. Enfin ik voel mijne schat heel veel maar ik geraak er precies zo aan gewend. Ik hou niet van dat gevoel eigenlijk. Soms schopt hij/zij en is mijn eerste gedachte niet meer (het schopt). Mijn eerste gedachte is dan: mijn maag doet raar... Stom hoor want zo gaat het speciale er al een beetje van. Hoewel als ik dan in de zetel lig en ik zie mijn buik bewegen, moet ik toch steeds gaan glunderen.
Ik vind het ook wel heel bizar want ik begin steeds meer en meer uit te kijken naar een meisje. Heel gek want ik heb niet echt een voorkeur (enfin dacht ik). Ik denk dat dat komt omdat ik het gevoel heb dat je met een meisje zo'n mooie band kan opbouwen. Ik heb ergens schrik dat als het een jongen is, ik die moederband minder zal hebben. Hoe komt dat toch die vreemde onbekende gevoelens en gedachten. Is dit door de maatschappij? Is dit doordat ik een slechte moeder-dochter relatie had dat ik dit wil goed maken door zelf een goede moeder voor een dochter te zijn? Ik kan er niet zo aan uit.
Verder merk ik dat ik nogal overempathisch kan reageren op tranen van iemand anders. Zelf ben ik niet verdrietiger dan anders maar als mijn collega vertelt over haar moeilijke scheiding dan moet ik daar eigenlijk van huilen. Ik krijg ook echt tranen in mijn ogen. Een beetje stom want zo voelt zij zich natuurlijk weer schuldig.
Groetjes allemaal,
Btw voor mij is het nog: 114 dagen aftellen tot mijn zwangerschapsverlof en nog 121 dagen aftellen tot de bevalling
-
Cassyke
- Berichten: 2046
- Lid geworden op: 1 oktober 2009, 13:19
Hoi hoi iedereen!
Evy proficiat met je twee wondertjes! Zalig zo van elk eentje
Logost: weet je wat goed is? Baden met Kamilosan (wel verdunt he
). Mijn ander woefke (die bij mijn ouders woont
) is ooit in Zwitserland gebeten door een adder. Deze zijn heel giftig, vooral voor kleine beestjes omdat hun bloed heel snel door het hele lichaam stroomt. Onmiddellijk ginder naar de dierenarts geweest die de diagnose stelde. We moesten 3x/d haar pootje in een bad met Kamilosan doen. Ze zat tussen leven en dood en het kon, volgens de dierenarts, lang duren eer ze genas. Drie dagen en ze was er vanaf
Toen we aan de dierenarts zeiden dat ze soms wel dat spul durfde opdrinken achter onze rug
zei hij dat het heel waarschijnlijk dubbel zijn werk had gedaan!
Het is bij ons zonder voorschrift verkrijgbaar bij de apotheker. Het is wel belangrijk dat je het voldoende verdunt want er zit een dosis alcohol in en dat kan voor dat beestje wel pikken als het puur wordt gebruikt...
Evy proficiat met je twee wondertjes! Zalig zo van elk eentje
Logost: weet je wat goed is? Baden met Kamilosan (wel verdunt he
Het is bij ons zonder voorschrift verkrijgbaar bij de apotheker. Het is wel belangrijk dat je het voldoende verdunt want er zit een dosis alcohol in en dat kan voor dat beestje wel pikken als het puur wordt gebruikt...
-
Katleentje
- Berichten: 371
- Lid geworden op: 28 augustus 2009, 19:00
Amai Logost, zo afzien van een grasspriet, ocharme!
Weet niet of het zo is dat je met jongens minder een band hebt hoor... Kan er zelf niet over meespreken want ik heb alleen maar meisjes, maar van wat ik zie bij vriendinnen, zou ik eerder zeggen dat het omgekeerd is. Die jongens hangen zo hard aan hun mama's, terwijl ik bij ons moet toekijken hoe mijn meisjes naar hun papa trekken...
Ik kan me wel voorstellen dat vrouwen meisjes beter begrijpen, en dat er daarom wel iets extra is, en tja, het verleden neem je altijd voor een stukje mee. Maar ik ben er zeker van dat jij een supermama gaat zijn hoor, of het nu een zoon of een dochter is! Jij gaat die zoooooo graag zien, dat je het zelf nooit voor mogelijk had gehouden!
Dat emotionele... inderdaad... Tot mijn grote schaamte heb ik gisteren tranen met tuiten gehuild... bij het slaapverhaaltje van de kinderen!!!
Jan was hen een hoofdstuk aan het voorlezen uit Pluk en de Petteflet, van Annie MG Schmidt. Was vroeger ook mijn lievelingsboek, en nu 30 jaar later ben ik er nog gek van, evenals mijn oudste dochter! Dus was Jan aan het vertellen en het was net het hoofdstuk waar mevrouw Helderder de spuitbus had bovengehaald en Zaza, de kleine kakkerlak van Pluk had doodgespoten en in de vuilbak gegooid. Dat vond ik nu zoooo zielig, dat ik ineens moest huilen. Komt mijn dochter mij knuffelen en zegt: maar mama, je moet niet verdrietig zijn, want ik ken dat verhaaltje, en Zaza is niet echt dood, Dikke Dollie vindt hem terug in de vuilniswagen!
Vond ik zo lief, da'k dan maar nog harder begon te huilen. Pfff, die hormonen hè!
Beweging is terug oke hier, ik voel wel regelmatig (een paar keer per dag nog maar hoor) een plopje, of zelfs al een stampje. Verder helaas toch weer terug misselijk
Vanmorgen onderweg naar't werk nog moeten stoppen aan de kant om mijn ontbijt eruit te gooien... Volgende donderdag moet ik opnieuw op controle en dan zal ik eens vragen of ik die Agyrax nog mag nemen...
Nessieke, tegen kuitkrampen kan je eventueel een magnesiumsupplement nemen! Misschien eens checken met je gyne of die er geen bezwaren in ziet, maar bij mij heeft dat de eerste zwangerschap héél goed geholpen! En ik kreeg er nog eens extra energie van ook, misschien moet ik die nu dan ook maar gaan nemen!
Geniet van je vakantie!!!!
Groetjes, Katleen
Weet niet of het zo is dat je met jongens minder een band hebt hoor... Kan er zelf niet over meespreken want ik heb alleen maar meisjes, maar van wat ik zie bij vriendinnen, zou ik eerder zeggen dat het omgekeerd is. Die jongens hangen zo hard aan hun mama's, terwijl ik bij ons moet toekijken hoe mijn meisjes naar hun papa trekken...
Ik kan me wel voorstellen dat vrouwen meisjes beter begrijpen, en dat er daarom wel iets extra is, en tja, het verleden neem je altijd voor een stukje mee. Maar ik ben er zeker van dat jij een supermama gaat zijn hoor, of het nu een zoon of een dochter is! Jij gaat die zoooooo graag zien, dat je het zelf nooit voor mogelijk had gehouden!
Dat emotionele... inderdaad... Tot mijn grote schaamte heb ik gisteren tranen met tuiten gehuild... bij het slaapverhaaltje van de kinderen!!!
Jan was hen een hoofdstuk aan het voorlezen uit Pluk en de Petteflet, van Annie MG Schmidt. Was vroeger ook mijn lievelingsboek, en nu 30 jaar later ben ik er nog gek van, evenals mijn oudste dochter! Dus was Jan aan het vertellen en het was net het hoofdstuk waar mevrouw Helderder de spuitbus had bovengehaald en Zaza, de kleine kakkerlak van Pluk had doodgespoten en in de vuilbak gegooid. Dat vond ik nu zoooo zielig, dat ik ineens moest huilen. Komt mijn dochter mij knuffelen en zegt: maar mama, je moet niet verdrietig zijn, want ik ken dat verhaaltje, en Zaza is niet echt dood, Dikke Dollie vindt hem terug in de vuilniswagen!
Vond ik zo lief, da'k dan maar nog harder begon te huilen. Pfff, die hormonen hè!
Beweging is terug oke hier, ik voel wel regelmatig (een paar keer per dag nog maar hoor) een plopje, of zelfs al een stampje. Verder helaas toch weer terug misselijk
Nessieke, tegen kuitkrampen kan je eventueel een magnesiumsupplement nemen! Misschien eens checken met je gyne of die er geen bezwaren in ziet, maar bij mij heeft dat de eerste zwangerschap héél goed geholpen! En ik kreeg er nog eens extra energie van ook, misschien moet ik die nu dan ook maar gaan nemen!
Geniet van je vakantie!!!!
Groetjes, Katleen
-
logost
- Berichten: 980
- Lid geworden op: 18 november 2009, 10:49
Hihi dat verhaal zou je eigenlijk bij zwangerschapskwaaltjes moeten schrijven. Schitterend gewoon. Tja empathie met een kakkerlak heb ik tot hiertoe nog niet gehad. Hoewel ik van een kindje dat me zou komen troosten dan, idd nog veel harder zou gaan huilen. Lijkt alsof jij schatten van kinderen hebt.
Merci voor de bemoedigende woorden. Ik had er blijkbaar vandaag wat nood aan. Zo een bizar gevoel, alsof angst me besluipt dat ik dat kindje wel graag zou zien. Lief dat je zegt dat dat geen probleem zal zijn.
Stom dat die misselijkheid terug is. Het moet echt een hel zijn. Mijn grootmoeder was gisteren aan het vertellen hoe ziek zij was tijdens haar zwangerschap van haar zoon. Niks hield ze binnen. Net zoals jij moest ook zij naar het ziekenhuis. Toen ik vertelde dat ik ook iemand kende die het zo erg had gehad vertelde ze me dat ik haar veel sterkte moest wensen en zeggen dat zij er doorraakte puur door af te tellen naar de geboorte. Vergeten deed ze het nooit (blijkbaar want als je er na 80!! jaar nog zo mee kan inzitten moet het echt vreselijk geweest zijn). Misschien krijg je binnen een weekje beter nieuws. Veel beterschap alleszins. Is de jeuk al wat beter?
Merci voor de bemoedigende woorden. Ik had er blijkbaar vandaag wat nood aan. Zo een bizar gevoel, alsof angst me besluipt dat ik dat kindje wel graag zou zien. Lief dat je zegt dat dat geen probleem zal zijn.
Stom dat die misselijkheid terug is. Het moet echt een hel zijn. Mijn grootmoeder was gisteren aan het vertellen hoe ziek zij was tijdens haar zwangerschap van haar zoon. Niks hield ze binnen. Net zoals jij moest ook zij naar het ziekenhuis. Toen ik vertelde dat ik ook iemand kende die het zo erg had gehad vertelde ze me dat ik haar veel sterkte moest wensen en zeggen dat zij er doorraakte puur door af te tellen naar de geboorte. Vergeten deed ze het nooit (blijkbaar want als je er na 80!! jaar nog zo mee kan inzitten moet het echt vreselijk geweest zijn). Misschien krijg je binnen een weekje beter nieuws. Veel beterschap alleszins. Is de jeuk al wat beter?
-
Nessieke
- Berichten: 197
- Lid geworden op: 12 december 2009, 11:03
Logost, arme poesie! Erg als ze pijn hebben. Ook ik ben een echte kattemie. Ik ben nu alleen erg voorzichtig. Kattenbak verzuiveren doe ik niet meer, maar ik ben zelfs "bang" om haar vast te pakken. Stom hè.
Maak jij je maar geen zorgen om dat moedergevoel. Jij loopt sowieso over van liefde, ongeacht of het een jongen of meisje is. En eerlijk, mijn zoontje is zo'n lief manneke, dat hou je niet voor mogelijk. Ik zou hem voor geen 1000 meisjes willen inruilen. Daarom dat ik in begin zo "schrik" had voor een meisje. Intussen ben ik wel op een punt gekomen dat ik zoiets heb dat een jongen of meisje me echt niet meer uitmaakt. Als het maar gezond is. Ik heb te lang moeten wachten op dé bevestiging dat alles goed is.
In alle eerlijkheid (en Katleentje gaat me wel kunnen helpen) waar ik wel veel over nadenk is het feit of ik uberhaupt wel even veel ga kunnen houden van dit tweede wonder dan dat ik van Yoran hou. Het kan toch niet zijn dat ik die liefde dubbel ga voelen? Dat gevoel dat ik heb voor Yoran is zo allesoverheersend, daar kan toch niets tegenop? En over die gevoelens voel ik me wel schuldig. Ik heb hier 4 jaar op gewacht en ben heel blij dat ik dit nog eens mag meemaken, maar toch zit ik met die twijfel en ik voel me daar eigenlijk niet goed bij.
Katleentje, hihi, wat een grappig verhaaltje en zo herkenbaar. Ik heb dat tegenwoordig met liedjes. Ik hoef "moodswing baby" maar te horen en ik ben al aan het bleiten. Ik herken me daar zo in. En mijn man zegt dan ook nog regelmatig: daar is ze weer, mijn moodswing baby en dan begin ik weer te huilen. Zucht...
Heel gek,maar ik heb ook terug meer last van misselijkheid. Ik vraag me ook af hoe dat komt? Heel vervelend alleszins.
En merci voor de tip! Ik maak er meteen werk van!
Ik ga ook eens tellen hoe lang ik nog moet werken
Geniet van het paasweekend!
x x x
Nessieke
Maak jij je maar geen zorgen om dat moedergevoel. Jij loopt sowieso over van liefde, ongeacht of het een jongen of meisje is. En eerlijk, mijn zoontje is zo'n lief manneke, dat hou je niet voor mogelijk. Ik zou hem voor geen 1000 meisjes willen inruilen. Daarom dat ik in begin zo "schrik" had voor een meisje. Intussen ben ik wel op een punt gekomen dat ik zoiets heb dat een jongen of meisje me echt niet meer uitmaakt. Als het maar gezond is. Ik heb te lang moeten wachten op dé bevestiging dat alles goed is.
In alle eerlijkheid (en Katleentje gaat me wel kunnen helpen) waar ik wel veel over nadenk is het feit of ik uberhaupt wel even veel ga kunnen houden van dit tweede wonder dan dat ik van Yoran hou. Het kan toch niet zijn dat ik die liefde dubbel ga voelen? Dat gevoel dat ik heb voor Yoran is zo allesoverheersend, daar kan toch niets tegenop? En over die gevoelens voel ik me wel schuldig. Ik heb hier 4 jaar op gewacht en ben heel blij dat ik dit nog eens mag meemaken, maar toch zit ik met die twijfel en ik voel me daar eigenlijk niet goed bij.
Katleentje, hihi, wat een grappig verhaaltje en zo herkenbaar. Ik heb dat tegenwoordig met liedjes. Ik hoef "moodswing baby" maar te horen en ik ben al aan het bleiten. Ik herken me daar zo in. En mijn man zegt dan ook nog regelmatig: daar is ze weer, mijn moodswing baby en dan begin ik weer te huilen. Zucht...
Heel gek,maar ik heb ook terug meer last van misselijkheid. Ik vraag me ook af hoe dat komt? Heel vervelend alleszins.
En merci voor de tip! Ik maak er meteen werk van!
Ik ga ook eens tellen hoe lang ik nog moet werken
Geniet van het paasweekend!
x x x
Nessieke
-
Katleentje
- Berichten: 371
- Lid geworden op: 28 augustus 2009, 19:00
Maar Nessieke, liedjes ook hoor, ik jank bij alles
De kindjes hebben hier een cd van Pippi Langkous, en één van die liedjes gaat over Pippi en haar papa, die eigenlijk dood is maar dat wordt niet zo expliciet gezegd. Huilen man, echt niet te doen! Elke keer weer!
Wat die schrik voor nummer twee betreft kan ik je inderdaad geruststellen. Ik had net hetzelfde, kon mij niet voorstellen dat ik ooit een tweede kind zo graag kon zien als mijn oudste. En weet je wat? Dat kan wel!! Er komt gewoon nog eens zoveel liefde bij om te verdelen!!! Het zijn twee compleet verschillende kinderen, echt helemaal andere karakters, maar ik zie hen zoooo graag, echt onvoorstelbaar. En om te zien hoe ze elkaar niet kunnen missen, da's zo lief!
Dus ik maak mij nu zelfs geen zorgen meer over de derde, want ik weet dat dat wel in orde komt, de te verdelen taart wordt gewoon groter!
De kindjes hebben hier een cd van Pippi Langkous, en één van die liedjes gaat over Pippi en haar papa, die eigenlijk dood is maar dat wordt niet zo expliciet gezegd. Huilen man, echt niet te doen! Elke keer weer!
Wat die schrik voor nummer twee betreft kan ik je inderdaad geruststellen. Ik had net hetzelfde, kon mij niet voorstellen dat ik ooit een tweede kind zo graag kon zien als mijn oudste. En weet je wat? Dat kan wel!! Er komt gewoon nog eens zoveel liefde bij om te verdelen!!! Het zijn twee compleet verschillende kinderen, echt helemaal andere karakters, maar ik zie hen zoooo graag, echt onvoorstelbaar. En om te zien hoe ze elkaar niet kunnen missen, da's zo lief!
Dus ik maak mij nu zelfs geen zorgen meer over de derde, want ik weet dat dat wel in orde komt, de te verdelen taart wordt gewoon groter!
-
K'tje
- Berichten: 1104
- Lid geworden op: 7 april 2008, 15:46
Hé meisjes,
ik heb niet alles bijgelezen wegens geen tijd (zit op't werk), maar ik had ff een vraagje.
Ik heb vanmorgen een zomerjeans aangetrokken die ik voor m'n eerste zwangerschap gekocht had. Ik had ze nu nog niet aangehad wegens te dun, maar vandaag zaten m'n andere broeken allemaal tegelijk in was/strijk, dusja...
Nu past ze me wel, maar als ik zit dan duwt die band zo in m'n buik! Tis zo ene met een onderband, dus niet over m'n buik, en pffff, tis echt ongemakkelijk eigenlijk...
Nu voor mezelf is dat niet zo erg, maar ik vroeg me af of het kwaad kan voor beebje? Of merkt die daar niet veel van? Hier in de straat is een winkeltje met zwangerschapskledij, anders ga ik me vlug een nieuwe broek kopen hoor, want naar huis is toch gauw een halfuur rijden...
ik heb niet alles bijgelezen wegens geen tijd (zit op't werk), maar ik had ff een vraagje.
Ik heb vanmorgen een zomerjeans aangetrokken die ik voor m'n eerste zwangerschap gekocht had. Ik had ze nu nog niet aangehad wegens te dun, maar vandaag zaten m'n andere broeken allemaal tegelijk in was/strijk, dusja...
Nu past ze me wel, maar als ik zit dan duwt die band zo in m'n buik! Tis zo ene met een onderband, dus niet over m'n buik, en pffff, tis echt ongemakkelijk eigenlijk...
Nu voor mezelf is dat niet zo erg, maar ik vroeg me af of het kwaad kan voor beebje? Of merkt die daar niet veel van? Hier in de straat is een winkeltje met zwangerschapskledij, anders ga ik me vlug een nieuwe broek kopen hoor, want naar huis is toch gauw een halfuur rijden...
-
Nessieke
- Berichten: 197
- Lid geworden op: 12 december 2009, 11:03
K'tje, voor de baby kan dat geen kwaad hoor. Ik heb ook een jeans met onderbuikband en ik vind dat zelf ook gewoon heel vervelend. Die zitten me toch niet zo goed als een met bovenbuikband. Ik zou er gewoon voor zorgen dat je je comfortabel in je kleding voelt. En een broek bijkopen kan nooit kwaad hè. Alle redenen zijn goed om kleding te kopen, hihi...
Groetjes,
Nessieke
Groetjes,
Nessieke
-
Cassyke
- Berichten: 2046
- Lid geworden op: 1 oktober 2009, 13:19
Hoi iedereen,
Ik heb niet bijgelezen, sorry
Ben vanmorgen weer opgestaan met een bloeding
ik ben het zooo beu he, van waar komt het?! Heb met de doppler gehoord en er is een hartslag dus dat is toch al positief. Ik kan van deze zwangerschap echt niet genieten!
K'tje ik denk niet dat het zo goed is. Mijn gynaecoloog staat er op dat ik geen spannende broeken aan doe. Maar ja bij mij komt het vooral door mijn bloedingen...
Ik heb niet bijgelezen, sorry
Ben vanmorgen weer opgestaan met een bloeding
K'tje ik denk niet dat het zo goed is. Mijn gynaecoloog staat er op dat ik geen spannende broeken aan doe. Maar ja bij mij komt het vooral door mijn bloedingen...
-
logost
- Berichten: 980
- Lid geworden op: 18 november 2009, 10:49
Oh Cassyke toch. Die bloedingen zijn idd echt wel vreselijk. Je zou voor minder van je roze wolk tuimelen. Gelukkig ben je al ver genoeg om te weten dat bloedverlies in die stadium eigenlijk niet meer wijst op een nakende miskraam. Oké het hoort niet. Je wilt niet bloeden want alles zit moet potdicht zitten. Weet dat er verschillende oorzaken kunnen zijn voor bloedverlies na 12 weken zwangerschap. Als je het hartje nog steeds hoort zou ik me echt geen zorgen maken. Maar hoe dan ook is het helemaal niet leuk om dat mee te maken. Wat ik zou proberen doen nu is uiteraard rusten maar daarnaast een hele tijd luisteren naar je kindje daarbinnen die zich niks aantrekt van dat bloedverlies. Luister naar het zalige geluid van dat kloppend hartje, tel de hartslagen, luister naar de hikjes of naar z'n bewegingkjes. Probeer te genieten van dat levend wezentje in je buik, ook al verlies je wat bloed. Het leeft en het is jullie kindje! Wanneer mag je terug naar de gyn?
-
logost
- Berichten: 980
- Lid geworden op: 18 november 2009, 10:49
K'tje: ik zou er niet teveel mee inzitten dat die buikband wat spant. NU als het niet leuk zit voor jezelf, zie ik niet echt een nut van dat ding te dragen. Als het enkel is om de dag te overbruggen (omdat je andere broeken in de was zijn) dan kan dat echt geen kwaad hoor. Je onderbroeken spannen toch ook een beetje? Maar het is zoals Nessieke zegt: je kan nooit genoeg zwangerschapskledij hebben. Nu je kan stoefen met je buikje, zou ik me nog een broek gaan kopen. Tenzij je dan natuurlijk een hele maand boterhammen met choco moet eten
Ik was ook steeds mijn broeken in het weekend en dan loop ik ondertussen met zo een joggingbroek van mijne man rond
schoon zicht hoor.
Hoe gaat het voor de rest met je schat daar in je buik?
Nessieke: niet al te veel aan het stressen rond de communnie.
Sueke: bij jou alles terug oke?
Kathleentje: hoe gaat het met jou?
Liezeke: zijn we je kwijt
Ik zie je alleen nog op de andere topics. Bijna de 16 weken echo?
Ik was ook steeds mijn broeken in het weekend en dan loop ik ondertussen met zo een joggingbroek van mijne man rond
Hoe gaat het voor de rest met je schat daar in je buik?
Nessieke: niet al te veel aan het stressen rond de communnie.
Sueke: bij jou alles terug oke?
Kathleentje: hoe gaat het met jou?
Liezeke: zijn we je kwijt
-
Cassyke
- Berichten: 2046
- Lid geworden op: 1 oktober 2009, 13:19
Hoi hoi meiden!
Logost, dank je voor die lieve woordjes!!!!
Ik heb gisterenavond naar de gynaecoloog gebeld. Hij vond het niet alarmerend aangezien ik al hetzelfde heb voorgehad. Zolang het lichtjes bruin verlies is kan het zo geen kwaad. Ik mag wel deze maandag op echo ipv volgende maandag. Dus moet ik een weekje minder wachten om ons foempeke opnieuw eens te kunnen bewonderen.
Ik ben wel ongerust maar minder dan de vorige keren. Ik blijf de hartslag horen en blijf toch wel last hebben van ochtendmisselijkheid. Het enige waar ik een beetje bang voor ben is dat ik hem niet zoveel meer hoor bewegen dan een week geleden. Is dit normaal? Dat maakt me toch wat ongerust... Zijn hartslag blijft wel heel regelmatig en ik hoor het goed.
Volgens de gynaecoloog en mezelf komt het niet van de foetus. Soms hebben vrouwen bloedingen zonder oorzaak... (hier zijn er toch ook wel te vinden he
) Ach ja we hopen dat het zo is!
Hoe gaat het met de rest? Het is hier zo stilletjes

Logost, dank je voor die lieve woordjes!!!!
Ik heb gisterenavond naar de gynaecoloog gebeld. Hij vond het niet alarmerend aangezien ik al hetzelfde heb voorgehad. Zolang het lichtjes bruin verlies is kan het zo geen kwaad. Ik mag wel deze maandag op echo ipv volgende maandag. Dus moet ik een weekje minder wachten om ons foempeke opnieuw eens te kunnen bewonderen.
Ik ben wel ongerust maar minder dan de vorige keren. Ik blijf de hartslag horen en blijf toch wel last hebben van ochtendmisselijkheid. Het enige waar ik een beetje bang voor ben is dat ik hem niet zoveel meer hoor bewegen dan een week geleden. Is dit normaal? Dat maakt me toch wat ongerust... Zijn hartslag blijft wel heel regelmatig en ik hoor het goed.
Volgens de gynaecoloog en mezelf komt het niet van de foetus. Soms hebben vrouwen bloedingen zonder oorzaak... (hier zijn er toch ook wel te vinden he
Hoe gaat het met de rest? Het is hier zo stilletjes
Wie is er online
Gebruikers op dit forum: Geen geregistreerde gebruikers en 87 gasten