Bevallen in augustus 2010
-
Evyke
- Berichten: 73
- Lid geworden op: 12 januari 2010, 13:17
CASSYKE,ik denk echt dat jij wel een schat van een gyn heb he! Maar ben ook wel blij voor je dat je het allemaal beetje kan relativeren en toch positief kan bekijken.We gaan er echt allemaal op vooruit!!! Maar zoals reeds dikwijls vermeld blijven we angstiger dan andere zwangere vrouwen, we weten hoe hard we voor dit geluk moeten knokken hebben . Maar ook dat lijkt ons al aardig te lukken en stapje bij stapje komen we er wel we mogen alleen niet vergeten te genieten van dit kleine wonder in onze buik!!!!!
-
Cassyke
- Berichten: 2046
- Lid geworden op: 1 oktober 2009, 13:19
Evyke,
Daar geef ik je nu eens volledig gelijk in si!
Wij doen het goed gewoon
We mogen er fier op zijn vind ik na de weg die we allemaal hebben afgelegd!
Ja het is een hele strenge maar ik kan wel dag en nacht, week en weekend bij hem terecht. Ik mag hem eender wanneer bellen en dat geeft wel een 'veilig' gevoel vind ik.
Daar geef ik je nu eens volledig gelijk in si!
Ja het is een hele strenge maar ik kan wel dag en nacht, week en weekend bij hem terecht. Ik mag hem eender wanneer bellen en dat geeft wel een 'veilig' gevoel vind ik.
-
logost
- Berichten: 980
- Lid geworden op: 18 november 2009, 10:49
Kijk se Cassyke sommige mensen kunnen je terug op je roze wolk helpen. Bij jou is dat jouw gyn! Leuk hoor om zo'n professionals te hebben die echt inzitten met de angst van vrouwen.
Evyke ik kan niet anders dan je gelijk geven. Ik denk ook dat iedereen die het moeilijk heeft gehad met dit wonder te krijgen, angstiger is om het eventueel terug te verliezen.
Hoe gaat het trouwens met jouw twee stampers?
Ps: cassyke op jullie topic (bevallen in het najaar) is het een stuk drukker he seg. Het lijkt alsof 2010 een tamelijk vruchtbaar jaar is voor DVO. Ik hoop echt dat er nog heel veel mogen volgen. De ooievaar mag de wachtlijst van DVO eens goed verkleinen.
Evyke ik kan niet anders dan je gelijk geven. Ik denk ook dat iedereen die het moeilijk heeft gehad met dit wonder te krijgen, angstiger is om het eventueel terug te verliezen.
Hoe gaat het trouwens met jouw twee stampers?
Ps: cassyke op jullie topic (bevallen in het najaar) is het een stuk drukker he seg. Het lijkt alsof 2010 een tamelijk vruchtbaar jaar is voor DVO. Ik hoop echt dat er nog heel veel mogen volgen. De ooievaar mag de wachtlijst van DVO eens goed verkleinen.
-
Cassyke
- Berichten: 2046
- Lid geworden op: 1 oktober 2009, 13:19
Ja dat helpt wel als je voor elk probleem bij je gynaecoloog terecht kunt hoor! Hij is ook eerlijk en recht voor de raap. Hij draait nooit rond de pot en zegt hoe het er voor staat, of het nu slecht is of goed! Maar heb liever zo iemand dan iemand die je valse hoop geeft...
Ja ja het najaar van 2010 gaat heel druk zijn denk ik!
De ooievaar zal zijn werk hebben
Ik vind ook wel dat hij de wachtlijst mag verkleinen hoor, er zijn veel te veel mensen met vruchtbaarheidsproblemen! Hij zou dat eerder bij de mensen moeten doen die hun kinderen mishandelen
Gisteren nog een film over gezien (waargebeurd verhaal), wat er daar met die kinderen allemaal gebeurd is... SCHANDALIG!!!!!
Hoe gaat het met jou trouwens?
Ja ja het najaar van 2010 gaat heel druk zijn denk ik!
Ik vind ook wel dat hij de wachtlijst mag verkleinen hoor, er zijn veel te veel mensen met vruchtbaarheidsproblemen! Hij zou dat eerder bij de mensen moeten doen die hun kinderen mishandelen
Hoe gaat het met jou trouwens?
-
Katleentje
- Berichten: 371
- Lid geworden op: 28 augustus 2009, 19:00
Oooh Cassyke, ik lees nu pas bij en zie dat je weer zo'n stomme bloeding gehad hebt! Pfff, hoewel je er een stuk geruster in bent als je het hartje hoort, is't toch verre van plezant hoor! Je hebt inderdaad geluk met je gyne, en je zal zien dat het op de echo wel goed zal zijn, ik ben er gerust in...
Hier weer minder
Vorige week ben ik terug beginnen overgeven, maar was het altijd maar tot mijn maag leeg was. Sinds gisteren zijn we echt terug gal aan't overgeven, en mijn slokdarm is weeral door aan't branden, doet zo'n pijn...
Ik heb nog wel pilletjes tegen het braken, en die helpen soms wel een beetje, maar ik wil echt niet hervallen!!! Ben nu de 21 weken voorbij, dan moet je toch niet meer misselijk zijn? Als het nu gewoon misselijk was, maar dat overgeven er altijd bij. Da's zo slopend...
Morgen heb ik mijn grote echo, en consultatie bij de gyne, ik ga eens horen wat zij ervan denken. Hopelijk is't maar een tijdelijke opflakkering, ik heb geen zin om weer eens een week in die kliniek te liggen...
Ik was van plan om nu ik de 20w bereikt heb, te kunnen aftellen naar de levensvatbaarheid, maar voorlopig is't aftellen tot het minderen van't braken.
Groetjes, Katleen
Hier weer minder
Vorige week ben ik terug beginnen overgeven, maar was het altijd maar tot mijn maag leeg was. Sinds gisteren zijn we echt terug gal aan't overgeven, en mijn slokdarm is weeral door aan't branden, doet zo'n pijn...
Ik heb nog wel pilletjes tegen het braken, en die helpen soms wel een beetje, maar ik wil echt niet hervallen!!! Ben nu de 21 weken voorbij, dan moet je toch niet meer misselijk zijn? Als het nu gewoon misselijk was, maar dat overgeven er altijd bij. Da's zo slopend...
Morgen heb ik mijn grote echo, en consultatie bij de gyne, ik ga eens horen wat zij ervan denken. Hopelijk is't maar een tijdelijke opflakkering, ik heb geen zin om weer eens een week in die kliniek te liggen...
Ik was van plan om nu ik de 20w bereikt heb, te kunnen aftellen naar de levensvatbaarheid, maar voorlopig is't aftellen tot het minderen van't braken.
Groetjes, Katleen
-
liezeke
- Berichten: 2796
- Lid geworden op: 14 juli 2009, 7:23
heejheej,
jullie zijn me niet kwijt hoor, belange niet;)
ik voelde me de laatste tijd alleen gewoon helemaal niet zo goed, die slag van wat er allemaal gebeurd is de afgelopen tijd is heel zwaar geworden. ventje heeft me dan maar bijna 'verplicht' om iedere dag een uurtje overdag te gaan liggen en te rusten omdat ik fysiek en vooral mentaal (piekeren) maar bleef doorrazen dat ik stilletjesaan uitgeput raakte en zelf onrustig en paniekerig werd.
nu is het dus een beetje beter. als ik op de baan ben dan leg ik mijn zetel van de auto plat en rust ik tussen de patiënten in soms eens een kwartiertje. verder ben ik mijn patiënten van de praktijk aan het afbouwen en aan het 'plaatsen' bij andere kiné's omdat ik geen vervanging vind. en heb via acv aanspraak gemaakt om niet mijn rechten op moederschapsrust en uitkeringen te krijgen, ben nog steeds vollop aant solliciteren en aanvankelijk zijn ze mega-entoesiast maar vanaf ze weten dat ik zwanger ben dan is de kous af, zucht.
ben ondertussen al 16 weken en maandag heb ik een cruciale (naast die van 20 weken) echo waarop gyn gaat knn zien of een vruchtwaterpunctie (voor neurale buisdefecten) nodig zal zijn of niet. raar, eigenlijk durf ik nog niet zo fel uitkijken naar ons appelke, juist door al die medicatie, een beetje zoals kathleentje die het moelijk had zich zwanger te 'voelen' omdat ze ervan overtuigd was dat met die bloedingen ze het toch moest afgeven. ik ga ook nog een beetje daarvan uit al zet ik mezelf mijlpalen. die echo van maandag bvb. als die goed is dan heb ik beloofd aan mijn moederke een kinderwagen te gaan kopen en een kinderbedje. noem het een therapie in 'genieten van de zwangerschap';)
durf ondertussen niet meer op de weegschaal te gaan staan, uit schrik voor het verdict (of is het verdikt) want voel me meer en meer een olifant, echt veel buik heb ik niet, wel heel mijn taille is weg en omdat ik korte beentjes heb lijkt het dan of ik een blokje ben;)
allee ja, gezaag dus van mij, daarom ook dt ik hier niet veel kwam posten;)
liesje
jullie zijn me niet kwijt hoor, belange niet;)
ik voelde me de laatste tijd alleen gewoon helemaal niet zo goed, die slag van wat er allemaal gebeurd is de afgelopen tijd is heel zwaar geworden. ventje heeft me dan maar bijna 'verplicht' om iedere dag een uurtje overdag te gaan liggen en te rusten omdat ik fysiek en vooral mentaal (piekeren) maar bleef doorrazen dat ik stilletjesaan uitgeput raakte en zelf onrustig en paniekerig werd.
nu is het dus een beetje beter. als ik op de baan ben dan leg ik mijn zetel van de auto plat en rust ik tussen de patiënten in soms eens een kwartiertje. verder ben ik mijn patiënten van de praktijk aan het afbouwen en aan het 'plaatsen' bij andere kiné's omdat ik geen vervanging vind. en heb via acv aanspraak gemaakt om niet mijn rechten op moederschapsrust en uitkeringen te krijgen, ben nog steeds vollop aant solliciteren en aanvankelijk zijn ze mega-entoesiast maar vanaf ze weten dat ik zwanger ben dan is de kous af, zucht.
ben ondertussen al 16 weken en maandag heb ik een cruciale (naast die van 20 weken) echo waarop gyn gaat knn zien of een vruchtwaterpunctie (voor neurale buisdefecten) nodig zal zijn of niet. raar, eigenlijk durf ik nog niet zo fel uitkijken naar ons appelke, juist door al die medicatie, een beetje zoals kathleentje die het moelijk had zich zwanger te 'voelen' omdat ze ervan overtuigd was dat met die bloedingen ze het toch moest afgeven. ik ga ook nog een beetje daarvan uit al zet ik mezelf mijlpalen. die echo van maandag bvb. als die goed is dan heb ik beloofd aan mijn moederke een kinderwagen te gaan kopen en een kinderbedje. noem het een therapie in 'genieten van de zwangerschap';)
durf ondertussen niet meer op de weegschaal te gaan staan, uit schrik voor het verdict (of is het verdikt) want voel me meer en meer een olifant, echt veel buik heb ik niet, wel heel mijn taille is weg en omdat ik korte beentjes heb lijkt het dan of ik een blokje ben;)
allee ja, gezaag dus van mij, daarom ook dt ik hier niet veel kwam posten;)
liesje
-
Cassyke
- Berichten: 2046
- Lid geworden op: 1 oktober 2009, 13:19
Hoi hoi meiden!
Ja katleentje, idd is nooit leuk maar ik probeer zo positief mogelijk te blijven! Ik heb er echt geen slecht gevoel bij!
Goh weer meid?
Dat is toch lastig om dit heel de tijd te hebben he!
Bij mij is het gelukkig enkel 's morgens nog maar ik heb ook een tijd serieus last gehad van mijn slokdarm en maagingang. Spijtig genoeg zijn er vrouwen die heel hun zwangerschap misselijk blijven en overgeven. Ik hoop echt dat dit bij jou niet het geval zal zijn en dat je er snel van af bent!
Is het evenveel als voor je ziekenhuisopname of is het iets minder? Pfff ik kan mij voorstellen dat je het beu bent!!!
Liezeke ik heb maandag ook een echo, dan kunnen we samen aftellen
Ik duim echt dat je echo positief is en dat je kunt beginnen uitkijken naar de baby-uitzet maar natuurlijk ook naar de komst van je klein wondertje he
Ik durf eerlijk gezegd ook niet meer op de weegschaal
Ik ben door dat overgeven 6kg vermagerd maar ondertussen is daar weer 2kg bijgekomen. Waarschijnlijk is het nu al 3kg
pfff tja Pasen moet je toch vieren met paaseitjes he

Ja katleentje, idd is nooit leuk maar ik probeer zo positief mogelijk te blijven! Ik heb er echt geen slecht gevoel bij!
Goh weer meid?
Is het evenveel als voor je ziekenhuisopname of is het iets minder? Pfff ik kan mij voorstellen dat je het beu bent!!!
Liezeke ik heb maandag ook een echo, dan kunnen we samen aftellen
Ik durf eerlijk gezegd ook niet meer op de weegschaal
-
logost
- Berichten: 980
- Lid geworden op: 18 november 2009, 10:49
Hihi ik heb Pasen ook heel goed gevierd hoor 
Ik heb me eigenlijk nooit op de weegschaal gezet thuis. Ik zie wel hoeveel eraan komt. Sinds ik getrouwd ben met eigenlijk best een lieve man, voel ik me veel zelfzekerder en let ik daar minder op. Ik was op 20 weken 5kg aangekomen, maar bleef nog mooi onder de 70kg. Ik geef toe dat ik het niet leuk ga vinden om binnen twee weken boven de 70kg te zitten maar goed, dat neem ik er graag bij. Eigenlijk ben ik best wel mooi zwanger. Nu voel ik me wel nogal nen dikke nek, maar ik ben gewoon zo trots op dat buikje. Ik ben blijkbaar wel nog niet in het stadium gekomen dat ik graag pronk met het buikje. Ik denk nog steeds dat mensen gewoon gaan denken dat ik nen dikke buik heb en dat niet gaan associeren met een zwangerschap. Stom maar ja. Op mijn werk waren ze vandaag bezig met een 'je-moet-een-zwangere-vrouw-veel-complimenten-geven-dag'. Heel grappig: ik dacht vanmorgen echt dat ik eruit zag als een levende zombie en dan kom ik op mijn werk en zeggen ze dat ik er zo mooi zwanger uitzie en dat ik nog niet ben verdikt en alles mooi naar voor draag
Een beetje genant, maar goed. Zij zien me niet naakt he... in bad zit ik toch niet zo graag meer omdat je dan overal van die plooien begint te zien. Ik ben dus echt een plooi aan het creeëren tussen mijn borsten en buik
. Enfin maar blijkbaar trek ik het me niet teveel aan. Ik geniet teveel van dat kleine frummelke in me.
Kathleen: meid toch, wat moet het vreselijk zijn. Maar kijk ondanks die misselijkheid en dat eeuwige overgeven en het bloedverlies tussendoor gaat de tijd toch nog vooruit. Als jij niet aftelt tot de levensvatbaarheid, dan doe ik dat wel voor jou. Je hebt nog 3 weekjes te gaan. Misschien moet je terug een weekje naar het ziekenhuis en dat wil je absouluut niet omdat je dan je gezin en huishouden moet achterlaten, maar je bent er de vorige keer toch wel 2 a 3 weken beter door geweest? Zowiezo meid, je bent aan het aftellen he nu. De periode misselijkheid en overgeven kan alleen nog maar gaan korten nu. Als je heel veel pech hebt duurt het nog 19 weken maar zelfs dan heb je dus het grootste stuk al achter de rug. Ik kan me niet voorstellen wat het is om hele dagen te moeten overgeven, maar ik hoop echt voor jou dat je de moed niet verliest.
HEEL VEEL SUCCES MORGEN en vooral geniet ervaan! Want hierna is het terug 4 weken wachten eer je josje terug ziet
Liezeke: stom he die onzekere periodes tijdens een hele leuke periode. Ik vind het heel leuk om je te zien veranderen tijdens de zwangerschap. Ik herken echt wel veel van me in jou. Ik zie ons nog schrijven bij het algemene topic toen we het zo moeilijk hadden en nu lees ik met plezier je reacties op kleine probleempjes zoals buggy's enzo. Nog 5 daagjes en dan ben je weer wat meer gerustgesteld.
Cassyke: ik keek gisteren naar Panorama... ook niet meten de beste keuze.
Ik heb me eigenlijk nooit op de weegschaal gezet thuis. Ik zie wel hoeveel eraan komt. Sinds ik getrouwd ben met eigenlijk best een lieve man, voel ik me veel zelfzekerder en let ik daar minder op. Ik was op 20 weken 5kg aangekomen, maar bleef nog mooi onder de 70kg. Ik geef toe dat ik het niet leuk ga vinden om binnen twee weken boven de 70kg te zitten maar goed, dat neem ik er graag bij. Eigenlijk ben ik best wel mooi zwanger. Nu voel ik me wel nogal nen dikke nek, maar ik ben gewoon zo trots op dat buikje. Ik ben blijkbaar wel nog niet in het stadium gekomen dat ik graag pronk met het buikje. Ik denk nog steeds dat mensen gewoon gaan denken dat ik nen dikke buik heb en dat niet gaan associeren met een zwangerschap. Stom maar ja. Op mijn werk waren ze vandaag bezig met een 'je-moet-een-zwangere-vrouw-veel-complimenten-geven-dag'. Heel grappig: ik dacht vanmorgen echt dat ik eruit zag als een levende zombie en dan kom ik op mijn werk en zeggen ze dat ik er zo mooi zwanger uitzie en dat ik nog niet ben verdikt en alles mooi naar voor draag
Kathleen: meid toch, wat moet het vreselijk zijn. Maar kijk ondanks die misselijkheid en dat eeuwige overgeven en het bloedverlies tussendoor gaat de tijd toch nog vooruit. Als jij niet aftelt tot de levensvatbaarheid, dan doe ik dat wel voor jou. Je hebt nog 3 weekjes te gaan. Misschien moet je terug een weekje naar het ziekenhuis en dat wil je absouluut niet omdat je dan je gezin en huishouden moet achterlaten, maar je bent er de vorige keer toch wel 2 a 3 weken beter door geweest? Zowiezo meid, je bent aan het aftellen he nu. De periode misselijkheid en overgeven kan alleen nog maar gaan korten nu. Als je heel veel pech hebt duurt het nog 19 weken maar zelfs dan heb je dus het grootste stuk al achter de rug. Ik kan me niet voorstellen wat het is om hele dagen te moeten overgeven, maar ik hoop echt voor jou dat je de moed niet verliest.
HEEL VEEL SUCCES MORGEN en vooral geniet ervaan! Want hierna is het terug 4 weken wachten eer je josje terug ziet
Liezeke: stom he die onzekere periodes tijdens een hele leuke periode. Ik vind het heel leuk om je te zien veranderen tijdens de zwangerschap. Ik herken echt wel veel van me in jou. Ik zie ons nog schrijven bij het algemene topic toen we het zo moeilijk hadden en nu lees ik met plezier je reacties op kleine probleempjes zoals buggy's enzo. Nog 5 daagjes en dan ben je weer wat meer gerustgesteld.
Cassyke: ik keek gisteren naar Panorama... ook niet meten de beste keuze.
-
liezeke
- Berichten: 2796
- Lid geworden op: 14 juli 2009, 7:23
heejheej,
logost; ik ga wel nog ff op de weegschaal staan voor ik nr de gyn ga, kwestie van mezelf voor te bereiden want de gyn vindt dat allemaal geen probleem (ik denk dat er echt vanalles mis moet zijn voor die ongerust is).
heb vorige week op een koorconcert naast een vriendin van mijn fitness vriendin (een revalidatiearts die me echt goed int oog houdt) gezeten die kinderarts is in sint-vincentius en ook bij ventje in het jaar zat. ze vertelde dat ze als ze van wacht was en werd opgeroepen nr een bevalling (die moeilijker verliep) ze het liefst nr die van mijn gyn gaat omdat die op zo van die cruciale momenten er nog steeds in slaagt het heel ontspannen te maken en de vrouw enorm op haar gemak stelt. nu ja, die kinderarts zelf was ook een heel toffe, een heel lieve, hopelijk is ze van wacht als ik beval;)
in tegenstelling tot jou voel ik me helemaal niet 'sexy' zwanger, eerder 'olifant'zwanger:) maar misschien is dat omdat ik naast die zwschkilo's al 4 hormonenkilo's bij was en dan voel je je heel vlug slecht in je vel.
zit wel in een immense groente-periode, ik zwijmel bij de gedachte aan groentjes; aspergekes, mmmmm, lekkere slaatjes, soepekes... heb zelfs een natuurvoedingswinkelke ontdekt met vegetarische paté en groenteslaatjes... de ontdekking van de maand: zeewiersalade!!! ventje walgt ervan maar denkt dat ik daar gewoon zoveel van eet omdat er veel ijzer in zit. ach ja, ik vind het gewoon lekker;)
kathleentje: knuf meid, je hormonen laten het je echt niet toe om te genieten, hé! ik denk aan je en hoop dat het maar tijdelijk is.
cassyke: nog ff aftellen nr maandag, jammergenoeg is ventje vant weekend van wacht dus kan ik mezelf niet afleiden, dju toch.
liesje
logost; ik ga wel nog ff op de weegschaal staan voor ik nr de gyn ga, kwestie van mezelf voor te bereiden want de gyn vindt dat allemaal geen probleem (ik denk dat er echt vanalles mis moet zijn voor die ongerust is).
heb vorige week op een koorconcert naast een vriendin van mijn fitness vriendin (een revalidatiearts die me echt goed int oog houdt) gezeten die kinderarts is in sint-vincentius en ook bij ventje in het jaar zat. ze vertelde dat ze als ze van wacht was en werd opgeroepen nr een bevalling (die moeilijker verliep) ze het liefst nr die van mijn gyn gaat omdat die op zo van die cruciale momenten er nog steeds in slaagt het heel ontspannen te maken en de vrouw enorm op haar gemak stelt. nu ja, die kinderarts zelf was ook een heel toffe, een heel lieve, hopelijk is ze van wacht als ik beval;)
in tegenstelling tot jou voel ik me helemaal niet 'sexy' zwanger, eerder 'olifant'zwanger:) maar misschien is dat omdat ik naast die zwschkilo's al 4 hormonenkilo's bij was en dan voel je je heel vlug slecht in je vel.
zit wel in een immense groente-periode, ik zwijmel bij de gedachte aan groentjes; aspergekes, mmmmm, lekkere slaatjes, soepekes... heb zelfs een natuurvoedingswinkelke ontdekt met vegetarische paté en groenteslaatjes... de ontdekking van de maand: zeewiersalade!!! ventje walgt ervan maar denkt dat ik daar gewoon zoveel van eet omdat er veel ijzer in zit. ach ja, ik vind het gewoon lekker;)
kathleentje: knuf meid, je hormonen laten het je echt niet toe om te genieten, hé! ik denk aan je en hoop dat het maar tijdelijk is.
cassyke: nog ff aftellen nr maandag, jammergenoeg is ventje vant weekend van wacht dus kan ik mezelf niet afleiden, dju toch.
liesje
-
logost
- Berichten: 980
- Lid geworden op: 18 november 2009, 10:49
Hey liezeke is zit niet in het ik-voel-me-sexy-zwanger stadium hoor. Ik vind dat ik olifantenknieën heb en mijnonderbroeken veroorzaken nu duidelijke love-handles en dan die plooi
maar ik voel me wel heel gelukkig waardoor ik alles wat kan relativeren. Ik ben al naar een buggy aan het uitkijken zodat ik heel lange wandelingen en joggingstripjes kan maken in de zomer om mijn zwkilo's er terug af te krijgen.
Geniet maar van je zeewier
Wat hebben of kopen jullie van merk wandelwagen? Liezeke jij zou voor een stokke gaan he. Wat maakt die zo goed voor het kindje?
Ik hoor ook van Quinny buzz en buggaboo. Tot dit weekend geven ze een gratis maxi-cosi bij een aankoop van een wandelwagen bij babydump maar ik vind het nog zo vroeg om al zo een aankoop te doen? Neen?
Geniet maar van je zeewier
Wat hebben of kopen jullie van merk wandelwagen? Liezeke jij zou voor een stokke gaan he. Wat maakt die zo goed voor het kindje?
Ik hoor ook van Quinny buzz en buggaboo. Tot dit weekend geven ze een gratis maxi-cosi bij een aankoop van een wandelwagen bij babydump maar ik vind het nog zo vroeg om al zo een aankoop te doen? Neen?
-
liezeke
- Berichten: 2796
- Lid geworden op: 14 juli 2009, 7:23
goh logost,nu herken ik mezelf weer helemaal in jou;)
twijfeltwijfeltwijfeltwijfel...
ik heb gelukkig een aantal ultimatums van buitenaf gesteld gekregen; na mijn echo volgende week (en als die goed is) dan gaan we een xplory kopen (allee, al afgesproken met mijn moeder) en een commode en bedje.
de druk zit er ook een beetje op omdat we deze zomer gaan verhuizen en het waarschijnlijk druk gaat worden waardoor we niet echt veel tijd gaan hebben om te babyshoppen.
en nu ben ik nog mobiel, volgens mijn moeder;)
die stokke is goed omdat je kindje een stukje hoger zit/ligt. je moet dus minder diep gaan bukken elke keer en kan ook beter oogcontact houden met je kindje. nadeel is dat het geen 'plooibuggy' is en dat hij ook stukken van mensen kost (volgens mij toch). maar ons moeder staat erop dat ze zo één koopt voor ons dus breng ik daar niet echt veel meer tegenin.
snuister maar eens goed verder en check de site van babydump of nirwana op koopjes;)
liesje
twijfeltwijfeltwijfeltwijfel...
ik heb gelukkig een aantal ultimatums van buitenaf gesteld gekregen; na mijn echo volgende week (en als die goed is) dan gaan we een xplory kopen (allee, al afgesproken met mijn moeder) en een commode en bedje.
de druk zit er ook een beetje op omdat we deze zomer gaan verhuizen en het waarschijnlijk druk gaat worden waardoor we niet echt veel tijd gaan hebben om te babyshoppen.
en nu ben ik nog mobiel, volgens mijn moeder;)
die stokke is goed omdat je kindje een stukje hoger zit/ligt. je moet dus minder diep gaan bukken elke keer en kan ook beter oogcontact houden met je kindje. nadeel is dat het geen 'plooibuggy' is en dat hij ook stukken van mensen kost (volgens mij toch). maar ons moeder staat erop dat ze zo één koopt voor ons dus breng ik daar niet echt veel meer tegenin.
snuister maar eens goed verder en check de site van babydump of nirwana op koopjes;)
liesje
-
Nessieke
- Berichten: 197
- Lid geworden op: 12 december 2009, 11:03
Joehoe, het is hier terug wat drukker, want het was precies stilgevallen.
Cassy, wat een "chance" met zo'n gyn! Amai nog niet. En ja, die bloedingen... Zucht... Wat kunnen we er nog van zeggen. Maar op je gyn vertrouwen: als hij zegt dat het kan zonder dat het ernstige gevolgen heeft, dan zal dat wel zo zijn. Je zal intussen wel al heel wat vertrouwd zijn hier en op andere fora en horen dat het inderdaad "normaal" kan zijn. Maar...het blijft schrikken! Gelukkig kan je naar het hartje luisteren, laat dat je maar geruststellen!
Logost,ik ben ook op 20w 5kg bij. Mijn gyn was daar toch tevreden over. Ik heb wel de indruk dat mijn boek immens is. Alles situeert zich ook daar. Die steekt recht vooruit. Je kan er niet meer naast kijken. Maar mezelf nu echt mooi of sexy vinden dat is echt wel niet (had sowieso wel al weinig zelfvertrouwen over mijn uiterlijk). Gisteren kwam ik dan een vriendin tegen en die zegt tegen mij: "Amai, gij zijt toch een ongelooflijk knappe, sexy "mama". Niet te doen hoe goed gij eruit ziet."
Ik heb die eens bekeken en eens goed gelachen. Mijn haren trekken op niks (moet dringend naar kapper) mijn huid heeft rode plekken en ik zie eruit als een waggelende olifant? Tsss...
Katleentje, meisje toch, dat blijft maar duren. Ik hoop toch dat je snel geholpen wordt. En stel, in het slechtste geval, dat je weer naar het ziekenhuis moet, dan moet je er maar aan denken hoe goed je dat de vorige keer heeft gedaan. Hoe is het met je mama trouwens? Nog "rake" opmerkingen gehad?
En hou ons zeker op de hoogte hè! Veel succes vandaag! En merci voor de magnesiumtip!
Liezeke, was jij dat die dat topic geopend heeft over die schoonouders? Iets van dat je conservatieve schoonouders erop tegen zijn dat jullie nog een actieve vakantie willen doen? Dat is hun mening hè. Jij kent je lichaam het beste en ik vind dat je alles heel doordacht hebt uitgestippeld. Wees blij dat je nog zo'n conditie hebt. Het zal je alleen maar helpen tijdens je bevalling!
Dat werk en alles wat erbij komt kijken, vormt toch een grote bron van frustratie hè. Ik ken het gevoel: voor de vakantie het nieuws gehad dat er volgend jaar 15 gon-uren minder zijn. Aangezien ik de laatste in de rij ben, is het gevolg voor mij duidelijk. Maar ik wil in geen geval terug naar mijn oude school. Echt niet. Dus daar moet ik ook nog een oplossing voor vinden. En dat zit ontzettend in mijn hoofd. Pf...
Sueke, hoe is het met jou?
Ik hoop ook dat de verdwaalde ooievaar eindelijk eens zijne weg vindt en heel wat mensen gelukkig zal maken. Een vriendin van mij is ook al even bezig voor ne tweede (iets meer dan een jaar nu) en zij wil me niet onder ogen komen omdat ik nu zwanger ben. En dat vind ik heel erg. Ze weet toch dat ik weet wat zij nu meemaakt. Ik ben toch het bewijs dat ze niet moet opgeven? Ik weet ook wel dat het voor haar ontzettend pijnlijk is om een zwangere vrouw te zien, ook al heeft die er zelf 4 jaar op moeten wachten, maar toch...
Hebben jullie dat ook...als ik mezelf zo ergens zie lopen met mijn buik en als ik ergens naar babykleertjes ben aan het kijken dan kan ik nog steeds niet geloven dat dit me overkomt. Ik had echt nooit gedacht dat ik dit nog eens zou mogen meemaken. Dan ben ik wel héél fier. Maar ik heb soms echt nog zo'n onrealistisch gevoel.
Verder ben ik ook nog bij dokter geweest. Ik heb heel veel hoofdpijn, buikpijn en ben ook terug vaak misselijk. Wsl heb ik een maagontsteking (in het bloed was ook een ontsteking te zien en omdat voor de rest alles ok is - bloeddruk, urine,...-vermoeden ze dat het dit is). En ik kan daar wel inkomen. Ik ben een wandelende stresskip. Hoe dat dat komt?
-werkonzekerheid
-communie Yoran: er moet nog zoveel gedaan worden en ik kan niet fysiek helpen
-financieel: communie, alle werken in en rond ons huis, babyvoorbereidingen...ik zie ons spaarboekje zienderogen slinken. Nu, we hebben wel nog reserve maar toch maak ik me daar soms zorgen over. En ik weet ook wel dat je spaart voor zulke momenten maar het zijn nu zoveel uitgaven op zo'n korte tijd.
-voorbereidingen geboorte: die zullen moeten wachten tot na 13 mei en dat stoort me ook weer. Ik wil hebben dat voor 1 juni alles af is. Als ik weer een maandje te vroeg beval, dan heb ik nog minstens één maand mentale rust. En als ik in het beste geval op mijne tijd beval, dan heb ik zelfs twee maanden rust.
-eindevaluaties: ik wil al mijn verslagen af hebben voor 19 april. Want die eindevaluaties lopen tussen onze gewone gon-momenten door dus dat is extra zwaar en ik wil dat gewoon uit mijn hoofd hebben.
Dat zijn dus alle dingen die voortdurend door mijn hoofd spoken en ik kan dat zo moeilijk van me afzetten. Het laatste weekend van de paasvakantie gaan we naar de Ardennen en dan ga ik toch proberen om me te ontspannen. En ook al is deze vakantie erg drukbezet, ook hier ga ik proberen af en toe de boel de boel te laten en te genieten.
Toch zit ik al bij al nog op een roze wolk hoor. Als ik dat beebje voel stampen dan kan mijn geluk niet op. Ik zal zo blij zijn als ik het geslacht weet, dan kan ik eindelijk wat concreter gaan werken en denken.
Liefs,
Vanessa
Cassy, wat een "chance" met zo'n gyn! Amai nog niet. En ja, die bloedingen... Zucht... Wat kunnen we er nog van zeggen. Maar op je gyn vertrouwen: als hij zegt dat het kan zonder dat het ernstige gevolgen heeft, dan zal dat wel zo zijn. Je zal intussen wel al heel wat vertrouwd zijn hier en op andere fora en horen dat het inderdaad "normaal" kan zijn. Maar...het blijft schrikken! Gelukkig kan je naar het hartje luisteren, laat dat je maar geruststellen!
Logost,ik ben ook op 20w 5kg bij. Mijn gyn was daar toch tevreden over. Ik heb wel de indruk dat mijn boek immens is. Alles situeert zich ook daar. Die steekt recht vooruit. Je kan er niet meer naast kijken. Maar mezelf nu echt mooi of sexy vinden dat is echt wel niet (had sowieso wel al weinig zelfvertrouwen over mijn uiterlijk). Gisteren kwam ik dan een vriendin tegen en die zegt tegen mij: "Amai, gij zijt toch een ongelooflijk knappe, sexy "mama". Niet te doen hoe goed gij eruit ziet."
Ik heb die eens bekeken en eens goed gelachen. Mijn haren trekken op niks (moet dringend naar kapper) mijn huid heeft rode plekken en ik zie eruit als een waggelende olifant? Tsss...
Katleentje, meisje toch, dat blijft maar duren. Ik hoop toch dat je snel geholpen wordt. En stel, in het slechtste geval, dat je weer naar het ziekenhuis moet, dan moet je er maar aan denken hoe goed je dat de vorige keer heeft gedaan. Hoe is het met je mama trouwens? Nog "rake" opmerkingen gehad?
En hou ons zeker op de hoogte hè! Veel succes vandaag! En merci voor de magnesiumtip!
Liezeke, was jij dat die dat topic geopend heeft over die schoonouders? Iets van dat je conservatieve schoonouders erop tegen zijn dat jullie nog een actieve vakantie willen doen? Dat is hun mening hè. Jij kent je lichaam het beste en ik vind dat je alles heel doordacht hebt uitgestippeld. Wees blij dat je nog zo'n conditie hebt. Het zal je alleen maar helpen tijdens je bevalling!
Dat werk en alles wat erbij komt kijken, vormt toch een grote bron van frustratie hè. Ik ken het gevoel: voor de vakantie het nieuws gehad dat er volgend jaar 15 gon-uren minder zijn. Aangezien ik de laatste in de rij ben, is het gevolg voor mij duidelijk. Maar ik wil in geen geval terug naar mijn oude school. Echt niet. Dus daar moet ik ook nog een oplossing voor vinden. En dat zit ontzettend in mijn hoofd. Pf...
Sueke, hoe is het met jou?
Ik hoop ook dat de verdwaalde ooievaar eindelijk eens zijne weg vindt en heel wat mensen gelukkig zal maken. Een vriendin van mij is ook al even bezig voor ne tweede (iets meer dan een jaar nu) en zij wil me niet onder ogen komen omdat ik nu zwanger ben. En dat vind ik heel erg. Ze weet toch dat ik weet wat zij nu meemaakt. Ik ben toch het bewijs dat ze niet moet opgeven? Ik weet ook wel dat het voor haar ontzettend pijnlijk is om een zwangere vrouw te zien, ook al heeft die er zelf 4 jaar op moeten wachten, maar toch...
Hebben jullie dat ook...als ik mezelf zo ergens zie lopen met mijn buik en als ik ergens naar babykleertjes ben aan het kijken dan kan ik nog steeds niet geloven dat dit me overkomt. Ik had echt nooit gedacht dat ik dit nog eens zou mogen meemaken. Dan ben ik wel héél fier. Maar ik heb soms echt nog zo'n onrealistisch gevoel.
Verder ben ik ook nog bij dokter geweest. Ik heb heel veel hoofdpijn, buikpijn en ben ook terug vaak misselijk. Wsl heb ik een maagontsteking (in het bloed was ook een ontsteking te zien en omdat voor de rest alles ok is - bloeddruk, urine,...-vermoeden ze dat het dit is). En ik kan daar wel inkomen. Ik ben een wandelende stresskip. Hoe dat dat komt?
-werkonzekerheid
-communie Yoran: er moet nog zoveel gedaan worden en ik kan niet fysiek helpen
-financieel: communie, alle werken in en rond ons huis, babyvoorbereidingen...ik zie ons spaarboekje zienderogen slinken. Nu, we hebben wel nog reserve maar toch maak ik me daar soms zorgen over. En ik weet ook wel dat je spaart voor zulke momenten maar het zijn nu zoveel uitgaven op zo'n korte tijd.
-voorbereidingen geboorte: die zullen moeten wachten tot na 13 mei en dat stoort me ook weer. Ik wil hebben dat voor 1 juni alles af is. Als ik weer een maandje te vroeg beval, dan heb ik nog minstens één maand mentale rust. En als ik in het beste geval op mijne tijd beval, dan heb ik zelfs twee maanden rust.
-eindevaluaties: ik wil al mijn verslagen af hebben voor 19 april. Want die eindevaluaties lopen tussen onze gewone gon-momenten door dus dat is extra zwaar en ik wil dat gewoon uit mijn hoofd hebben.
Dat zijn dus alle dingen die voortdurend door mijn hoofd spoken en ik kan dat zo moeilijk van me afzetten. Het laatste weekend van de paasvakantie gaan we naar de Ardennen en dan ga ik toch proberen om me te ontspannen. En ook al is deze vakantie erg drukbezet, ook hier ga ik proberen af en toe de boel de boel te laten en te genieten.
Toch zit ik al bij al nog op een roze wolk hoor. Als ik dat beebje voel stampen dan kan mijn geluk niet op. Ik zal zo blij zijn als ik het geslacht weet, dan kan ik eindelijk wat concreter gaan werken en denken.
Liefs,
Vanessa
-
Katleentje
- Berichten: 371
- Lid geworden op: 28 augustus 2009, 19:00
Nessieke, toch in't oog houden dat je bloeddruk oke blijft hè! Je dokter zal het wel nagekeken hebben, maar ik denk nogal rap aan pre-eclampsie na mijn ervaringen in vorige zwangerschappen...
Liezeke, ik versta je gevoel heel goed hoor, je durft je gewoon niet "echt" zwanger voelen hè?! Maandag ga je al meer weten, nog even op je tanden bijten. Goed dat je zo goed opgevolgd wordt!
Logost, ik heb op het kinderwagentopic al geantwoord op de vraag, maar wij zijn heel blij met onze bugaboo. Ik ga deze keer wel een nieuwe bekleding op de lijst zetten, een knalroze canvas!
Ben nogal hard voor de hevige kleuren, dus bij ons is de hele uitzet heel kleurrijk en vrolijk
Heb voorlopig één setje gekocht om mee te nemen wanneer ik ga bevallen, een broekje en een hemdje (ook in't fuchsia, dus 't is te hopen dat Josje niet ineens ne Jos gaat worden
). Ik ga ervan uit dat ze de eerste dagen toch wel warm moeten liggen, maar een keer ze hun temperatuur kunnen houden, zal het ervan afhangen hoe warm die zomer wel gaat worden...
Misschien moeten ze alleen maar lichte bodiekes hebben, misschien lekker warme pijamaatjes.
Ik heb me er al bij neergelegd dat een ziekenhuisopname mij wel deugd kan doen. Dus moest het zijn dat het weer de verkeerde kant opgaat, laat ik me deze keer wel vlugger ompraten hoor. Ik heb er nog niet zo veel last van als vorige keer, maar 'k heb ook een paar weken gehad om mijn reserves weer op te bouwen. Hopelijk is dit maar tijdelijk en kan ik daar op verderteren.
Ben eigenlijk wel een beetje bang voor die echo van morgen...
Ik heb in die eerste weken mijn foliumzuur eigenlijk zo goed als niet kunnen nemen. Alles kwam er terug uit, mijn pilletjes dus ook. Van gezond eten kan niemand mij beschuldigen in de eerste weken, ik heb wel veel fruit gegeten toen ik het kon verdragen, maar ook heel veel vettige spullen, en dan een tijdje zo goed als niets meer. Wie weet wat voor effecten heeft dat allemaal wel niet gehad op ons kindje?
Voel mij er zoooo schuldig over! Die bloedingen hebben misschien ook meer kwaad aangericht dan de dokter denkt, en die pillen die ik nu neem, kunnen in principe niet zoveel kwaad, maar je weet maar nooit...
Zal blij zijn als het morgenvroeg 8u is, en ik ben heel dankbaar dat ik de eerste afspraak van de dag gekregen heb! Daarna de rest van de dag verlof, ben nog altijd aan't denken hoe ik die helemaal alleen aan mezelf kan besteden
Lekker egoistisch! Hahahaha!
Liezeke, ik versta je gevoel heel goed hoor, je durft je gewoon niet "echt" zwanger voelen hè?! Maandag ga je al meer weten, nog even op je tanden bijten. Goed dat je zo goed opgevolgd wordt!
Logost, ik heb op het kinderwagentopic al geantwoord op de vraag, maar wij zijn heel blij met onze bugaboo. Ik ga deze keer wel een nieuwe bekleding op de lijst zetten, een knalroze canvas!
Ben nogal hard voor de hevige kleuren, dus bij ons is de hele uitzet heel kleurrijk en vrolijk
Heb voorlopig één setje gekocht om mee te nemen wanneer ik ga bevallen, een broekje en een hemdje (ook in't fuchsia, dus 't is te hopen dat Josje niet ineens ne Jos gaat worden
Misschien moeten ze alleen maar lichte bodiekes hebben, misschien lekker warme pijamaatjes.
Ik heb me er al bij neergelegd dat een ziekenhuisopname mij wel deugd kan doen. Dus moest het zijn dat het weer de verkeerde kant opgaat, laat ik me deze keer wel vlugger ompraten hoor. Ik heb er nog niet zo veel last van als vorige keer, maar 'k heb ook een paar weken gehad om mijn reserves weer op te bouwen. Hopelijk is dit maar tijdelijk en kan ik daar op verderteren.
Ben eigenlijk wel een beetje bang voor die echo van morgen...
Ik heb in die eerste weken mijn foliumzuur eigenlijk zo goed als niet kunnen nemen. Alles kwam er terug uit, mijn pilletjes dus ook. Van gezond eten kan niemand mij beschuldigen in de eerste weken, ik heb wel veel fruit gegeten toen ik het kon verdragen, maar ook heel veel vettige spullen, en dan een tijdje zo goed als niets meer. Wie weet wat voor effecten heeft dat allemaal wel niet gehad op ons kindje?
Voel mij er zoooo schuldig over! Die bloedingen hebben misschien ook meer kwaad aangericht dan de dokter denkt, en die pillen die ik nu neem, kunnen in principe niet zoveel kwaad, maar je weet maar nooit...
Zal blij zijn als het morgenvroeg 8u is, en ik ben heel dankbaar dat ik de eerste afspraak van de dag gekregen heb! Daarna de rest van de dag verlof, ben nog altijd aan't denken hoe ik die helemaal alleen aan mezelf kan besteden
-
logost
- Berichten: 980
- Lid geworden op: 18 november 2009, 10:49
Vanessa toch... zo'n stress. Mja ik begrijp het wel hoor. Alles komt samen he. Het zal zo nog een maandje duren vrees ik. Hoewel er een aantal deadlines dichter bijkomen. Die zorgen nu voor meer stress maar binnen 2 weken is die ene deadline dan ook weer weg.
Dat is het grote probleem van het onderwijs he. Rot dat jij mogelijks die 15 GON uren minder zal krijgen. Maar voor alles zijn oplossingen. Dan maar een tijdje interim werk. Dat is steeds te vinden op scholen. Ik begrijp ook dat wel dat je op die manier gaan ancienniteit kan opbouwen maar met wat geluk is er eind 2011 terug uitbreiding mogelijk he? Wij werken ook vaak in het onderwijs en enkele vriendinnen van me zitten met hetzelfde probleem. Mijn beste vriendin zou graag zwanger worden maar durft niet omwille van de onzekerheid van werk. Zij is als laatste logo op die school begonnen en als er weer wat uren afvallen, dan is zij degene die ze kwijt is. Nu heeft zij geluk en is er een collega zwanger dus hefet ze weer één jaar werkzekerheid. Met wat geluk wordt er volgend jaar ook een collega van jou zwanger? Maar goed, dat is wel zeer optimistisch bekeken. Het is gewoon rot om die stress er ook nog eens bij te hebben.
Wat ons uiterlijk betreft. Eigenlijk is mijn haar ook vaak vettig en slaat het alle kanten uit en kan ik er niks mee doen. De laatste kapbeurt heeft daar geen verandering in gebracht en ik heb ook meer last van puistjes maar echt, het moeten de goede hormonen zijn die ervoor zorgen dat ik mezelf niet als een olifant voel. Heb ik hieronder ergens letterlijk geschreven dat ik me sexy en knap voel? Ik denk dat jullie dat zo geïnterpreteerd hebben, want ik kan me niet voorstellen dat ik me echt zo voel. Ik wou gewoon duidelijk maken dat die kilo's me niet kunnen veel uitmaken net zoals dat vettig haar. Ik geef ook toe dat we thuis maar één kleine spiegel hebben omdat de rest nog in de verhuisdozen zit en ik mezelf dus niet de hele dag kan lopen bezichtigen
Hoe is het eigenlijk nog met je kuiten? Ik heb daar geen ervaring mee maar weet dat een vriendin haar man die steeds liet masseren.
Wat betreft het besef van zwanger te zijn: ja, ik heb volledig hetzelfde gevoel. Weet je ik besef nu wel dat ik zwanger ben, maar ik besef nog niet dat ik EINDELIJK dat kindje ga krijgen waar ik zoveel schrik voor had om dat nooit te krijgen. Het is zo onwerkelijk. Ik kan ook gewoon nog niet beseffen dat IK dit meemaak. Het lijkt alsof ik in een droom zit op dat vlak.
Wat betreft die vriendin. Goh weet je, ik kon het ook heel erg moeilijk verdragen als iemand zwanger werd rond me. Ik had niemand waarvan ik ook wist dat die lang hadden moeten proberen maar ik weet ook niet of dat veel zou uitgemaakt hebben. Anderzijds zou ik me daar wel aan opgetrokken hebben, dus in dat opzicht zou ik het anders aanpakken. Maar eerlijk is eerlijk en ik denk echt dat iedereen dit probleem anders aanpakt. Ik ben zelf van nature nogal een pessimist (hoewel dat nu blijkbaar veranderd) en zag alles zeer zwart in. Toen we na 4 maanden proberen de diagnose PCO kregen zonk ik al bijna weg in dat zwarte gat. Zo stom achteraf gezien, maar weten dat ik niet NORMAAL zwanger zou kunnen worden deed echt pijn. Toen zag ik het ergens nog positief in, met hormonen zou het wel lukken...enfin het hele verhaal moet ik niet doen. Maar de laatste maanden voor de zwangerschap deed het me toch veel verdriet hoor om andere zwangerschappen te ontdekken...
Dat van dat beebje dat is toch echt fantastisch he. Soms durf ik niks aan mensen te zeggen dat ik zwanger ben maar als ik het dan voel schoppen dan zeg ik meteen dat ik zwanger ben. Dan voel ik me de koning te rijk en dan heb ik echt het gevoel alsof ik de wereld aankan.
Ik wens je alleszins een deugddoende vakantie toe volgende week.
Kathleen: ik hou ook wel van felle kleurtjes hoor. Onze doopsuiker zal met heel veel kleuren zijn. Moet ook wel want wij weten niet of het een josje of een jos wordt. Dus kies ik maar rode, groene of gele kleuren. Hoewel mijn voorkeur steeds naar dan felblauw gaat. Maar goed, dat gaat ook voor een eventueel meisje niet? Ik heb éénmaal kinderkleedjes gekocht maar blijkbaar liet ik me teveel gaan door de schattigheid want ze zijn allemaal in fleecestof en met lange mouwen, lange broek en kap... Tja dat zal toch wat te warm zijn voor in de zomer denk ik.
Ik zou echt niet teveel schrik hebben van die foliumzuur hoor. Je kan het één niet helpen dat je overgeeft. Dus schuldig kan en mag je je niet voelen! De kans dat er een afwijking is die te wijten is aan een tekort aan foliumzuur is zeer klein. Foliumzuur voorkomt ook geen neurale buisdefecten. Het kan de kans verminderen maar haalt ze nooit volledig weg. Als ik zie wat zwangere vriendinnen allemaal hebben gegeten en gedronken tijdens hun zwangerschap... en die hebben allemaal normale kinderen gekregen hoor. Maar ik snap je reactie wel want ik ben ook zo een denker. Als ik weeral frietjes eet dan denk ik meteen aan de gezondheid van mijn kindje. Maar weet je, het enige nadeel aan vettig eten is dat er weinig voedingsstoffen inzitten voor je kindje en dat je sneller dik wordt. Als je je ongerust maakt over vitamines. Je kan die nog steeds innemen he?
Dat is het grote probleem van het onderwijs he. Rot dat jij mogelijks die 15 GON uren minder zal krijgen. Maar voor alles zijn oplossingen. Dan maar een tijdje interim werk. Dat is steeds te vinden op scholen. Ik begrijp ook dat wel dat je op die manier gaan ancienniteit kan opbouwen maar met wat geluk is er eind 2011 terug uitbreiding mogelijk he? Wij werken ook vaak in het onderwijs en enkele vriendinnen van me zitten met hetzelfde probleem. Mijn beste vriendin zou graag zwanger worden maar durft niet omwille van de onzekerheid van werk. Zij is als laatste logo op die school begonnen en als er weer wat uren afvallen, dan is zij degene die ze kwijt is. Nu heeft zij geluk en is er een collega zwanger dus hefet ze weer één jaar werkzekerheid. Met wat geluk wordt er volgend jaar ook een collega van jou zwanger? Maar goed, dat is wel zeer optimistisch bekeken. Het is gewoon rot om die stress er ook nog eens bij te hebben.
Wat ons uiterlijk betreft. Eigenlijk is mijn haar ook vaak vettig en slaat het alle kanten uit en kan ik er niks mee doen. De laatste kapbeurt heeft daar geen verandering in gebracht en ik heb ook meer last van puistjes maar echt, het moeten de goede hormonen zijn die ervoor zorgen dat ik mezelf niet als een olifant voel. Heb ik hieronder ergens letterlijk geschreven dat ik me sexy en knap voel? Ik denk dat jullie dat zo geïnterpreteerd hebben, want ik kan me niet voorstellen dat ik me echt zo voel. Ik wou gewoon duidelijk maken dat die kilo's me niet kunnen veel uitmaken net zoals dat vettig haar. Ik geef ook toe dat we thuis maar één kleine spiegel hebben omdat de rest nog in de verhuisdozen zit en ik mezelf dus niet de hele dag kan lopen bezichtigen
Hoe is het eigenlijk nog met je kuiten? Ik heb daar geen ervaring mee maar weet dat een vriendin haar man die steeds liet masseren.
Wat betreft het besef van zwanger te zijn: ja, ik heb volledig hetzelfde gevoel. Weet je ik besef nu wel dat ik zwanger ben, maar ik besef nog niet dat ik EINDELIJK dat kindje ga krijgen waar ik zoveel schrik voor had om dat nooit te krijgen. Het is zo onwerkelijk. Ik kan ook gewoon nog niet beseffen dat IK dit meemaak. Het lijkt alsof ik in een droom zit op dat vlak.
Wat betreft die vriendin. Goh weet je, ik kon het ook heel erg moeilijk verdragen als iemand zwanger werd rond me. Ik had niemand waarvan ik ook wist dat die lang hadden moeten proberen maar ik weet ook niet of dat veel zou uitgemaakt hebben. Anderzijds zou ik me daar wel aan opgetrokken hebben, dus in dat opzicht zou ik het anders aanpakken. Maar eerlijk is eerlijk en ik denk echt dat iedereen dit probleem anders aanpakt. Ik ben zelf van nature nogal een pessimist (hoewel dat nu blijkbaar veranderd) en zag alles zeer zwart in. Toen we na 4 maanden proberen de diagnose PCO kregen zonk ik al bijna weg in dat zwarte gat. Zo stom achteraf gezien, maar weten dat ik niet NORMAAL zwanger zou kunnen worden deed echt pijn. Toen zag ik het ergens nog positief in, met hormonen zou het wel lukken...enfin het hele verhaal moet ik niet doen. Maar de laatste maanden voor de zwangerschap deed het me toch veel verdriet hoor om andere zwangerschappen te ontdekken...
Dat van dat beebje dat is toch echt fantastisch he. Soms durf ik niks aan mensen te zeggen dat ik zwanger ben maar als ik het dan voel schoppen dan zeg ik meteen dat ik zwanger ben. Dan voel ik me de koning te rijk en dan heb ik echt het gevoel alsof ik de wereld aankan.
Ik wens je alleszins een deugddoende vakantie toe volgende week.
Kathleen: ik hou ook wel van felle kleurtjes hoor. Onze doopsuiker zal met heel veel kleuren zijn. Moet ook wel want wij weten niet of het een josje of een jos wordt. Dus kies ik maar rode, groene of gele kleuren. Hoewel mijn voorkeur steeds naar dan felblauw gaat. Maar goed, dat gaat ook voor een eventueel meisje niet? Ik heb éénmaal kinderkleedjes gekocht maar blijkbaar liet ik me teveel gaan door de schattigheid want ze zijn allemaal in fleecestof en met lange mouwen, lange broek en kap... Tja dat zal toch wat te warm zijn voor in de zomer denk ik.
Ik zou echt niet teveel schrik hebben van die foliumzuur hoor. Je kan het één niet helpen dat je overgeeft. Dus schuldig kan en mag je je niet voelen! De kans dat er een afwijking is die te wijten is aan een tekort aan foliumzuur is zeer klein. Foliumzuur voorkomt ook geen neurale buisdefecten. Het kan de kans verminderen maar haalt ze nooit volledig weg. Als ik zie wat zwangere vriendinnen allemaal hebben gegeten en gedronken tijdens hun zwangerschap... en die hebben allemaal normale kinderen gekregen hoor. Maar ik snap je reactie wel want ik ben ook zo een denker. Als ik weeral frietjes eet dan denk ik meteen aan de gezondheid van mijn kindje. Maar weet je, het enige nadeel aan vettig eten is dat er weinig voedingsstoffen inzitten voor je kindje en dat je sneller dik wordt. Als je je ongerust maakt over vitamines. Je kan die nog steeds innemen he?
-
liezeke
- Berichten: 2796
- Lid geworden op: 14 juli 2009, 7:23
heej kathleentje,
don't worry over die foliumzuur, je kan zoals logost zegt niet alles voorkomen, er is altijd nog 'het lot'. mijn schoonzus haar eerste kindje bvb. schoonzus doet alles volgens het veel te dikke boekske, echt waar, die raakt zelfs geen gsm aan owv de stralingen enz... maar er zit een zeer zeldzaam gezwel op de placenta, gevolg; kindje op 26 wkn geboren.het lot beslist toch. of de hekskes van de blauwe maandagcompagnie..
ach, hoor mij praten, alsof ik dat allemaal zo makkelijk loslaat, hé logost... ben een twijfel en piekeraar zunnu... dus ik kan er wel inkomen.
maja, die foliumzuur; volgens ventje is het vooral wat je VOOR de zwsch inneemt dat van belang is, voor een lekker potje reserve;)
en bij mij was dat een potje van twee jaar;)
allee, kga weet mijn voorraadje zeewier inslaan...
liesje
don't worry over die foliumzuur, je kan zoals logost zegt niet alles voorkomen, er is altijd nog 'het lot'. mijn schoonzus haar eerste kindje bvb. schoonzus doet alles volgens het veel te dikke boekske, echt waar, die raakt zelfs geen gsm aan owv de stralingen enz... maar er zit een zeer zeldzaam gezwel op de placenta, gevolg; kindje op 26 wkn geboren.het lot beslist toch. of de hekskes van de blauwe maandagcompagnie..
ach, hoor mij praten, alsof ik dat allemaal zo makkelijk loslaat, hé logost... ben een twijfel en piekeraar zunnu... dus ik kan er wel inkomen.
maja, die foliumzuur; volgens ventje is het vooral wat je VOOR de zwsch inneemt dat van belang is, voor een lekker potje reserve;)
en bij mij was dat een potje van twee jaar;)
allee, kga weet mijn voorraadje zeewier inslaan...
liesje
Wie is er online
Gebruikers op dit forum: Geen geregistreerde gebruikers en 74 gasten