hey sunshine,
Ik ben de eerste maal geopereerd in st-lucas in Gent en de tweede en derde maal in Maria Middelares in Gent. Hij heeft stage gedaan in zijn jonge jaren in leuven, Dr. Goethals.
Maar endo is toch cronisch, dat blijft toch terugkomen?
Groetjes en tot later
Lotgenoten met endometriose gezocht
-
sunshine
- Berichten: 828
- Lid geworden op: 12 december 2007, 19:52
@ tweelingske
Dokter Meuleman van UZLeuven heeft me gezegd dat endo is als kanker. Alleen ga je er niet van dood. Maar als je niet ALLES goed weghaalt, dan komt het zeker terug. Ze zegt dat het percentage van patiënten dat bij haar hervalt kleiner is dan 1%. Maar de wachtlijst is dan ook ENORM lang.
Ik heb zware endo. Cystes op eierstokken, knobbel die vergroeid zit in de dikke darm. Ik krijg dan ook een multidiciplinaire operatie waarbij de gyn (dr meuleman dus), de darmchirurg en de blaaschirurg samenwerken. De endo wordt met de laser weggehaald en het stukje dikke darm verwijderd. Dergelijke operatie duurt ongeveer 8 uur. Ik sta sinds oktober 2007 op de wachtlijst en moest anderhalf tot 2 jaar wachten op deze grote operatie. Ik zal dus ergens tss zomer en najaar 2009 aan de beurt zijn. Dat is ONMENSELIJK lang wachten als je graag aan kinderen wil beginnen en de 30 net gepasseerd bent. Maar ik geloof sterk in dokter meuleman en ook in de vervulling van onze kinderwens als de endo verwijderd is.
We gaan volgende week naar leuven om te bespreken of we eventueel via kunstmatige inseminatie kunnen zwanger worden vóór ik geopereerd ben. Want ergens ben ik bang te wachten tot na de operatie. Ik zal dan 32 zijn, en je weet nooit wat er mis kan gaan eh...
Maar volgens dokter Meuleman zou de endo niet mogen terugkomen op voorwaarde dat ALLES goed verwijderd is. Zij is de zowat de enige echte endo specialiste in België, vandaar de lange wachttijd. Maar als alles dan in orde komt, dan is het me het wachten wel waard.
Tijd om gaan te slapen nu.
Liefs
Sunny
Ik heb zware endo. Cystes op eierstokken, knobbel die vergroeid zit in de dikke darm. Ik krijg dan ook een multidiciplinaire operatie waarbij de gyn (dr meuleman dus), de darmchirurg en de blaaschirurg samenwerken. De endo wordt met de laser weggehaald en het stukje dikke darm verwijderd. Dergelijke operatie duurt ongeveer 8 uur. Ik sta sinds oktober 2007 op de wachtlijst en moest anderhalf tot 2 jaar wachten op deze grote operatie. Ik zal dus ergens tss zomer en najaar 2009 aan de beurt zijn. Dat is ONMENSELIJK lang wachten als je graag aan kinderen wil beginnen en de 30 net gepasseerd bent. Maar ik geloof sterk in dokter meuleman en ook in de vervulling van onze kinderwens als de endo verwijderd is.
We gaan volgende week naar leuven om te bespreken of we eventueel via kunstmatige inseminatie kunnen zwanger worden vóór ik geopereerd ben. Want ergens ben ik bang te wachten tot na de operatie. Ik zal dan 32 zijn, en je weet nooit wat er mis kan gaan eh...
Maar volgens dokter Meuleman zou de endo niet mogen terugkomen op voorwaarde dat ALLES goed verwijderd is. Zij is de zowat de enige echte endo specialiste in België, vandaar de lange wachttijd. Maar als alles dan in orde komt, dan is het me het wachten wel waard.
Tijd om gaan te slapen nu.
Liefs
Sunny
-
tweelingske
- Berichten: 12
- Lid geworden op: 9 maart 2008, 20:17
Hoi Sunny,
Bedankt voor de mooie uitleg, jij hebt toch wel heel veel moed, maar zoals je schrijft, als het echt allemaal verwijdert kan worden, is het de moeite wel waard.
Ik vrees, als het zo lange wachttijden zijn, dat wij er nu niet gaan achter kijken, ik ben tenslotte al 32 en de kinderwens is ook zo groot. Ook dat we al twee kindjes verloren hebben hé. We gaan nu effe verder doen met ivf/icsi en misschien dat de toekomst er later wel iets zonniger zal voor staan.
Denk wel om eens verder te informeren, dus alleszins bedankt
Veel liefs, Cindy
Bedankt voor de mooie uitleg, jij hebt toch wel heel veel moed, maar zoals je schrijft, als het echt allemaal verwijdert kan worden, is het de moeite wel waard.
Ik vrees, als het zo lange wachttijden zijn, dat wij er nu niet gaan achter kijken, ik ben tenslotte al 32 en de kinderwens is ook zo groot. Ook dat we al twee kindjes verloren hebben hé. We gaan nu effe verder doen met ivf/icsi en misschien dat de toekomst er later wel iets zonniger zal voor staan.
Denk wel om eens verder te informeren, dus alleszins bedankt
Veel liefs, Cindy
-
natalie
- Berichten: 37
- Lid geworden op: 24 januari 2008, 9:39
Ik ben ook in behandeling bij dr. Meuleman. Ik word op 28 april geopereerd van zware endo, ik heb anderhalf jaar op de wachtlijst gestaan. Bij mij zit het vooral rond de darm, daar is een hele massa endo door de darm heen gegroeid en dat stuk darm wordt weggehaald, waarschijnlijk met een tijdelijke stoma. Verder worden alle andere plaques weggelaserd. Wat bij mij zeer merkwaardig is, is dat de baarmoeder en eierstokken volledig zijn, volgens dr. Meuleman heb ik de voortplantingsorganen van een twintiger terwijl ik al een eind in de 30 ben.
Mij heeft dr. Meuleman wel een ander beeld geschetst. Volgens haar is het inderdaad chronisch en komt het ooit terug, vroeg of laat, dat hangt van vrouw tot vrouw af. Vroeger gaf ze haar patienten de garantie dat het niet terugkomt, maar de laatste maanden doet ze dat minder en minder, omdat de statistieken haar een beetje in de steek laten, zei ze.
Daarom is volgens haar de voorkeurbehandeling, indien het binnen de mogelijkheden past, om, na de operatie, één of andere hormonale medicatie toe te passen. In mijn geval, ik heb geen kinderwens meer (heb 3 kinderen), wordt er tijdens de operatie een mirena gestoken om ervoor te zorgen dat ik mijn regels niet meer krijg (en de endo dus niet terug kan aangroeien). Ik heb wel met haar afgesproken dat ik de mirena laat weghalen als ik er mij niet goed bij voel. Ik reageer heel slecht op elke vorm van hormonen, ik word daar echt een ander (zeer onaangenaam) mens door, die orgametril van de laatste maanden was dus geen lachtertje. En als ik de mirena laat weghalen, dan zien we wel of de endo terugkomt. Ik doe deze operatie niet met het oog op een kinderwens, dus misschien dat dr. Meuleman daarom bij mij een wat conservatievere en voorzichtigere benadering voorstelt dan bij de meerderheid onder jullie.
Enfin, weer een lang epistel, ik tel ondertussen verder af naar de operatie... Volgende week mag ik eens bellen om het tijdstip te weten, ben eens curieus of ik als eerste aan de beurt ga zijn...
Mij heeft dr. Meuleman wel een ander beeld geschetst. Volgens haar is het inderdaad chronisch en komt het ooit terug, vroeg of laat, dat hangt van vrouw tot vrouw af. Vroeger gaf ze haar patienten de garantie dat het niet terugkomt, maar de laatste maanden doet ze dat minder en minder, omdat de statistieken haar een beetje in de steek laten, zei ze.
Daarom is volgens haar de voorkeurbehandeling, indien het binnen de mogelijkheden past, om, na de operatie, één of andere hormonale medicatie toe te passen. In mijn geval, ik heb geen kinderwens meer (heb 3 kinderen), wordt er tijdens de operatie een mirena gestoken om ervoor te zorgen dat ik mijn regels niet meer krijg (en de endo dus niet terug kan aangroeien). Ik heb wel met haar afgesproken dat ik de mirena laat weghalen als ik er mij niet goed bij voel. Ik reageer heel slecht op elke vorm van hormonen, ik word daar echt een ander (zeer onaangenaam) mens door, die orgametril van de laatste maanden was dus geen lachtertje. En als ik de mirena laat weghalen, dan zien we wel of de endo terugkomt. Ik doe deze operatie niet met het oog op een kinderwens, dus misschien dat dr. Meuleman daarom bij mij een wat conservatievere en voorzichtigere benadering voorstelt dan bij de meerderheid onder jullie.
Enfin, weer een lang epistel, ik tel ondertussen verder af naar de operatie... Volgende week mag ik eens bellen om het tijdstip te weten, ben eens curieus of ik als eerste aan de beurt ga zijn...
-
jessy
- Berichten: 84
- Lid geworden op: 13 december 2007, 13:35
Hoi Sunshine en Nathalie,
endo is inderdaad chronisch en ook mijn man en ik hebben een grote kinderwens. Ik heb niet specifiek gevraagd hoe het zit met de terugkeer van de endo, maar na mijn operatie in februari vertelden ze me het volgende: daar mijn beide eileiders beschadigd zijn, raden ze me kunstmatige inseminatie aan omdat de operatie littekenweefsel met zich mee brengt en deze op de eileiders kan komen en ze er dan uit moeten. Maar ook omdat indien de endo terugkomt voor een zwangerschap zou de kans groot zijn dat de eileiders eruit moeten. Daar maken ze zich toch zorgen om. Dus veronderstel ik inderdaad dat ze zelf toch ook rekening houden met het feit dat de endo terugkomt. Maar misschien dat die endo wel langer wegblijft na een laseroperatie van dr. Meuleman dan een gewone kijkoperatie in een gewoon ziekenhuis. Laten we hopen. Ik heb allesinds volgende dinsdag een afspraak voor IUI op te starten, mag dan eindelijk stoppen met die orgametril.
Ik hoop dat je het uur van je operatie te weten komt, want in mijn geval wisten ze dat pas de avond voor de operatie. En toen wisten ze het uur nog niet, enkel dat ik als tweede opstond. En aangezien het een operatie van 6 uren was, zou de operatie wel voor 11 uur beginnen. En ze zijn me rond kwart na 10 komen halen. Het was half 7 door eer ik op de kamer terug was.
Nathalie, ik hoop dat je operatie wat meevalt en dan vooral het herstel. Dat dat wat vlot!
Sunshine, ik hoop dat jij nog goed nieuws krijgt voor je operatie!!!!
Groetjes
endo is inderdaad chronisch en ook mijn man en ik hebben een grote kinderwens. Ik heb niet specifiek gevraagd hoe het zit met de terugkeer van de endo, maar na mijn operatie in februari vertelden ze me het volgende: daar mijn beide eileiders beschadigd zijn, raden ze me kunstmatige inseminatie aan omdat de operatie littekenweefsel met zich mee brengt en deze op de eileiders kan komen en ze er dan uit moeten. Maar ook omdat indien de endo terugkomt voor een zwangerschap zou de kans groot zijn dat de eileiders eruit moeten. Daar maken ze zich toch zorgen om. Dus veronderstel ik inderdaad dat ze zelf toch ook rekening houden met het feit dat de endo terugkomt. Maar misschien dat die endo wel langer wegblijft na een laseroperatie van dr. Meuleman dan een gewone kijkoperatie in een gewoon ziekenhuis. Laten we hopen. Ik heb allesinds volgende dinsdag een afspraak voor IUI op te starten, mag dan eindelijk stoppen met die orgametril.
Ik hoop dat je het uur van je operatie te weten komt, want in mijn geval wisten ze dat pas de avond voor de operatie. En toen wisten ze het uur nog niet, enkel dat ik als tweede opstond. En aangezien het een operatie van 6 uren was, zou de operatie wel voor 11 uur beginnen. En ze zijn me rond kwart na 10 komen halen. Het was half 7 door eer ik op de kamer terug was.
Nathalie, ik hoop dat je operatie wat meevalt en dan vooral het herstel. Dat dat wat vlot!
Sunshine, ik hoop dat jij nog goed nieuws krijgt voor je operatie!!!!
Groetjes
-
Kelly en Krist
- Berichten: 53
- Lid geworden op: 11 maart 2007, 15:53
Hallo,
na lange tijd geen last te hebben gehad van mijn endo (door zwangerschap) ben ik hier terug (had in het begin meegeschreven hier). Sinds ons zoontje is geboren op 31 december vorig jaar heb ik weer verschrikkelijk veel last. 5 weken na de bevalling moest ik al de pil nemen omdat dit volgens mijn gyn de beste manier is om endo onder controle te houden. Nu ben ik alweer op consultatie moeten gaan omdat de pijn tijdens mijn menstruatie niet meer uit te houden was. Ik moet nu morgen starten met Lutenyl. Hopelijk kan ik het zo onder controle houden. Anders ga ik een grote beslissing nemen. Als er tegen het einde van dit jaar geen beterschap is laat ik mijn baarmoeder enzo weg halen.
Een tweede kindje zit er toch niet meer in voor ons. Na 5 jaar proberen (5 IUI pogingen en 2 ICSI behandelingen) en 2 zware operaties voor mijn endo was ik zwanger maar het is zeker niet van een leien dakje gelopen. Tijdens de zwangerschap regelmatig bloed verloren en dan bevallen met spoedkeizersnede omdat ons zoontje het anders niet ging overleven. Mijn placenta was afgestorven en de gyn had de laaste 2 controles geen echo gedaan en zo had hij dat niet gezien. Gelukkig was ik al 38.5 weken zwanger en zijn mijn weeën spontaan begonnen want anders kon het anders afgelopen zijn.
Ze hebben ons zoontje 10 min lang moeten reanimeren en daarna heeft hij 15 dagen op neonatologie gelegen omdat hij maar 1910 gr woog en 43 cm mat. Een oudejaarsavond om niet te vergeten en zeggen dat ik nog geen zin had om binnen te gaan. Mijn weeën waren volgens mij nog niet pijnlijk genoeg en ik had zelfs nog niet gekeken hoeveel tijd ertussen zat. Best dat mijn man aandrong.
Maar bij een eventuele 2de zwangerschap hebben we 90 % kans dat de placenta weer zal afsterven maar dat kan evengoed gebeuren op bv 20 weken dat de baby net niet levensvatbaar zou zijn. En dat risico willen we absoluut niet nemen. We hebben nu een gezond schatje en zijn gelukkig. We weten dat vele mensen veel langer er moeten over doen om dit geluk mee te maken dus zijn we al heel tevreden met wat we hebben.
De gyn zei ons dat de afgestorven placenta zeker niets te maken had met de endo want ik dacht dit eerst. Normaal komt dit voor bij vrouwen die roken, drugs nemen, drinken, diabetisch zijn ofzo maar ik heb of doe niets van dit alles. Soms heeft het een onbekende oorzaak en dat is bij ons dus het geval geweest.
Zijn er hier dames die Lutenyl nemen en zijn jullie daar goed mee??
Groetjes
kelly
na lange tijd geen last te hebben gehad van mijn endo (door zwangerschap) ben ik hier terug (had in het begin meegeschreven hier). Sinds ons zoontje is geboren op 31 december vorig jaar heb ik weer verschrikkelijk veel last. 5 weken na de bevalling moest ik al de pil nemen omdat dit volgens mijn gyn de beste manier is om endo onder controle te houden. Nu ben ik alweer op consultatie moeten gaan omdat de pijn tijdens mijn menstruatie niet meer uit te houden was. Ik moet nu morgen starten met Lutenyl. Hopelijk kan ik het zo onder controle houden. Anders ga ik een grote beslissing nemen. Als er tegen het einde van dit jaar geen beterschap is laat ik mijn baarmoeder enzo weg halen.
Een tweede kindje zit er toch niet meer in voor ons. Na 5 jaar proberen (5 IUI pogingen en 2 ICSI behandelingen) en 2 zware operaties voor mijn endo was ik zwanger maar het is zeker niet van een leien dakje gelopen. Tijdens de zwangerschap regelmatig bloed verloren en dan bevallen met spoedkeizersnede omdat ons zoontje het anders niet ging overleven. Mijn placenta was afgestorven en de gyn had de laaste 2 controles geen echo gedaan en zo had hij dat niet gezien. Gelukkig was ik al 38.5 weken zwanger en zijn mijn weeën spontaan begonnen want anders kon het anders afgelopen zijn.
Ze hebben ons zoontje 10 min lang moeten reanimeren en daarna heeft hij 15 dagen op neonatologie gelegen omdat hij maar 1910 gr woog en 43 cm mat. Een oudejaarsavond om niet te vergeten en zeggen dat ik nog geen zin had om binnen te gaan. Mijn weeën waren volgens mij nog niet pijnlijk genoeg en ik had zelfs nog niet gekeken hoeveel tijd ertussen zat. Best dat mijn man aandrong.
Maar bij een eventuele 2de zwangerschap hebben we 90 % kans dat de placenta weer zal afsterven maar dat kan evengoed gebeuren op bv 20 weken dat de baby net niet levensvatbaar zou zijn. En dat risico willen we absoluut niet nemen. We hebben nu een gezond schatje en zijn gelukkig. We weten dat vele mensen veel langer er moeten over doen om dit geluk mee te maken dus zijn we al heel tevreden met wat we hebben.
De gyn zei ons dat de afgestorven placenta zeker niets te maken had met de endo want ik dacht dit eerst. Normaal komt dit voor bij vrouwen die roken, drugs nemen, drinken, diabetisch zijn ofzo maar ik heb of doe niets van dit alles. Soms heeft het een onbekende oorzaak en dat is bij ons dus het geval geweest.
Zijn er hier dames die Lutenyl nemen en zijn jullie daar goed mee??
Groetjes
kelly
-
natalie
- Berichten: 37
- Lid geworden op: 24 januari 2008, 9:39
Vanmorgen gebeld met de opnamedienst. Ik sta als tweede op het operatieschema, en kom dus aan de beurt als de operatie voor mij is afgelopen. Normaal gesproken is de eerste operatie een lichtere ingreep die tot ong. 11u zou duren en dan komen ze mij halen. Mijn ingreep zou zo'n 7 uur duren, dus zal ik wel niet vroeg terug op de kamer zijn. Ben je dan er al helemaal bij of toch nog wat suf? Mijn man en kindjes willen dan natuurlijk heel graag bij mij op bezoek komen, maar weet niet of dat dat wel zo een goed idee is...
-
sandyw
- Berichten: 25
- Lid geworden op: 4 september 2007, 10:36
Dag Natalie;
Mijn operatie duurde 6 uur. Toen ik uit de operatiekamer kwam naar mijn kamer; stond mijn mam al op me te wachten. Ik was wel wakker; en begreep alles heel goed.
Maar ik herinner me nog dat het om 18u30 Sara op tv was; iets dat ik normaal volg en ik kon mijn ogen niet open houden; dat lukte niet meer... Ben dus heel vroeg gaan slapen.
De eerste momenten heb je ook last van alle buisjes die er nog in je zitten en de sondes (urinesonde drainagebuis enz)
Ik wens je heel veel sterkte toe!!
Mijn operatie is nu van 17 december geleden en nu pas kan ik zeggen dat ik me terug goed voel. Ik werk nog halftijds om opnieuw op te bouwen maar waarschijnlijk tegen juni hoop ik terug volledig de oude te zijn!
Mijn operatie duurde 6 uur. Toen ik uit de operatiekamer kwam naar mijn kamer; stond mijn mam al op me te wachten. Ik was wel wakker; en begreep alles heel goed.
Maar ik herinner me nog dat het om 18u30 Sara op tv was; iets dat ik normaal volg en ik kon mijn ogen niet open houden; dat lukte niet meer... Ben dus heel vroeg gaan slapen.
De eerste momenten heb je ook last van alle buisjes die er nog in je zitten en de sondes (urinesonde drainagebuis enz)
Ik wens je heel veel sterkte toe!!
Mijn operatie is nu van 17 december geleden en nu pas kan ik zeggen dat ik me terug goed voel. Ik werk nog halftijds om opnieuw op te bouwen maar waarschijnlijk tegen juni hoop ik terug volledig de oude te zijn!
-
Anniek
- Berichten: 26
- Lid geworden op: 24 april 2008, 14:02
Hallo mijn naam is Anniek en ben 29 jaar. Mijn endoverhaal begint in november 2006 toen ik met spoed ben opgenomen in Overpelt met constipatieklachten en hevige zenuwpijnen aan mijn linkerbeen. Na 4 maanden van onderzoek vond men op een MRIscan een nodule ter hoogte van mijn darm en baarmoeder. Deze werd in februari 2007 verwijderd maar niemand nam de woorden endometriose in de mond. Na mijn operatie verbeterde mijn klachten niet. Ik was ontzettend vermoeid, depressief, had nog steeds zenuwpijnen en continue constipatie. Mijn arts raadde me aan mijn pil continue door te nemen dan zouden mijn klachten wel beteren. Niets was minder waar. Ik besloot zelf een zoektocht te starten op het internet en al snel herkende ik mijzelf in de forums, klachten,... Na het zoveelste darmonderzoek in december 2007 besloot ik contact op te nemen met prof. Koninckx in Leuven. Half januari had ik daar al mijn eerste raadpleging. En het zou ook bij die ene blijven: het nieuws sloeg in als een bom. Nog geen jaar na mijn vorige operatie stond mij nu een nieuwe te wachten. Na een klein onderzoek bleek dat ik opnieuw een rectovaginaal gezwel had maar deze keer veel groter. Het was vaginaal met het blote oog zichtbaar. Er werd spoed gezet voor een operatiedatum en ik zou geopereerd worden op 15 februari. Door een ongeval van de professor zou dit uitgesteld worden tot 28 maart. Momenteel ben ik herstellende van de zware operatie die toch wel 5 uur heeft geduurd. Er was gelukkig geen darmingroeiing maar er was wel een doorgroeiing in de vagina van 4X3cm. Ook mijn urineleiders bleven niet gespaard en er werden stents gestoken. Na het verwijderen van mijn blaassonde 2 dagen na mijn operatie bleek dan ook nog eens dat ik niet meer kon plassen. Ik had tevens ook geen gevoel niet meer. Blijkbaar moet ik mij hierover geen zorgen maken aangezien de bezenuwing van mijn blaas is geraakt tijdens de operatie en dat plasprobleem zou toch 3 maanden kunnen aanslepen. Intussen sondeer ik mijn eigen thuis om de x aantal uren. De stents is een heel ander verhaal. Ik heb er ontzettend veel last en pijn van. Kan maximum een half uurtje rechtzitten of rondwandelen. Hopelijk zal die pijn onmiddellijk verdwijnen nadat de stents eruit zijn want ik word er weemoedig van. Normaal mogen ze er 14 mei uit en moet ik 28 mei opnieuw bij Koninckx komen. Hopelijk kan ik daarna weer terug gaan werken. Hopelijk doet het wegnemen van de stents niet al te veel pijn want ik zie er wel tegenop. Goed nieuws is altijd welkom of zijn er nog lotgenoten met het plasprobleem? Jullie reacties zijn welkom. Het forum is nu mijn tijdverdrijf nu ik niets kan doen...
-
jessy
- Berichten: 84
- Lid geworden op: 13 december 2007, 13:35
Nathalie,
na mijn operatie hebben ze me nog 3 uren laten liggen op de recovery. Ik was niet wakker te krijgen. Toen ik eindelijk op de kamer was, stonden mijn man, mijn ouders, broer, schoonzus en petekindje me al op te wachten. Ik weet nog dat ik heel veel moeite deed om wakker te blijven en te praten. Maar na enkele woordjes was ik terug vertrokken. Het was de hele tijd vechten tegen de slaap. Veel heb ik dus niet gehad aan het bezoek, ik heb zelfs na een dutje mijn man naar huis gestuurd want die kon daar toch niets zitten doen als ik sliep. Mij zijn ze rond kwart na 10 komen halen op de kamer, stond ook op als 2de en was terug rond 19 uur. Ik denk dat je niet op voorhand kan zeggen wat of je goed wakker zal zijn of niet, bij mijn vorige operatie was ik zeer wakker nadien, maar bij deze dus zeker niet. Veel sterkte!!
Anniek,
ik heb ook veel last gehad van de stents. Ik kon nog een 15 minuten rondlopen. Het huis verlaten zat er dus niet in. Ik kon wel plassen, daar had ik geen probleem mee, integendeel. Ik moest alle uren naar het wc en dan pikken en branden (en eigenlijk moet je dan niet naar het wc, voor 5 druppeltjes). Ook s'nachts moest ik alle 2 uren opstaan, en dan lopen of ik was te laat op het toilet. Als de stents eruit zijn, voel je onmiddelijk als je een 5-tal minuten rondlopen een onspannen gevoel. Een druk die weg is, zalig vond ik dat. Het verwijderen deed bij mij geen pijn, als de stent eruit nemen is dat even ambetant maar niet echt pijnlijk.
Kelly en Masha, zijn jullie al terug? Hoe is het ermee? Hopelijk niet teveel last! Hebben jullie elkaar gevonden in het ziekenhuis?
Groetjes
na mijn operatie hebben ze me nog 3 uren laten liggen op de recovery. Ik was niet wakker te krijgen. Toen ik eindelijk op de kamer was, stonden mijn man, mijn ouders, broer, schoonzus en petekindje me al op te wachten. Ik weet nog dat ik heel veel moeite deed om wakker te blijven en te praten. Maar na enkele woordjes was ik terug vertrokken. Het was de hele tijd vechten tegen de slaap. Veel heb ik dus niet gehad aan het bezoek, ik heb zelfs na een dutje mijn man naar huis gestuurd want die kon daar toch niets zitten doen als ik sliep. Mij zijn ze rond kwart na 10 komen halen op de kamer, stond ook op als 2de en was terug rond 19 uur. Ik denk dat je niet op voorhand kan zeggen wat of je goed wakker zal zijn of niet, bij mijn vorige operatie was ik zeer wakker nadien, maar bij deze dus zeker niet. Veel sterkte!!
Anniek,
ik heb ook veel last gehad van de stents. Ik kon nog een 15 minuten rondlopen. Het huis verlaten zat er dus niet in. Ik kon wel plassen, daar had ik geen probleem mee, integendeel. Ik moest alle uren naar het wc en dan pikken en branden (en eigenlijk moet je dan niet naar het wc, voor 5 druppeltjes). Ook s'nachts moest ik alle 2 uren opstaan, en dan lopen of ik was te laat op het toilet. Als de stents eruit zijn, voel je onmiddelijk als je een 5-tal minuten rondlopen een onspannen gevoel. Een druk die weg is, zalig vond ik dat. Het verwijderen deed bij mij geen pijn, als de stent eruit nemen is dat even ambetant maar niet echt pijnlijk.
Kelly en Masha, zijn jullie al terug? Hoe is het ermee? Hopelijk niet teveel last! Hebben jullie elkaar gevonden in het ziekenhuis?
Groetjes
-
Anniek
- Berichten: 26
- Lid geworden op: 24 april 2008, 14:02
Jessy bedankt voor je bemoedigend berichtje van de stentjes. Ik word er weemoedig van.
Ja, ik heb 2 uur op de recovery gelegen. Ze zijn mij 's morgens om 7 uur komen halen en ik was om 15 uur terug op mijn kamer. Mijn man en papa waren er maar ik heb er niets van geweten. Ik ben heel even wakker geweest toen de dokter kwam vertellen wat ze gedaan hadden maar daar weet ik nog heel weinig van. Ik heb nog doorgeslapen tot acht uur 's avonds toen heb ik de eerste heldere uren gehad. De nacht was wel een hel. Voor al degene die nog een operatie voor de boeg hebben veel sterkte en hou de moed erin. Het kan daarna alleen maar beter gaan, daar trek ik me nu ook aan op.
Ja, ik heb 2 uur op de recovery gelegen. Ze zijn mij 's morgens om 7 uur komen halen en ik was om 15 uur terug op mijn kamer. Mijn man en papa waren er maar ik heb er niets van geweten. Ik ben heel even wakker geweest toen de dokter kwam vertellen wat ze gedaan hadden maar daar weet ik nog heel weinig van. Ik heb nog doorgeslapen tot acht uur 's avonds toen heb ik de eerste heldere uren gehad. De nacht was wel een hel. Voor al degene die nog een operatie voor de boeg hebben veel sterkte en hou de moed erin. Het kan daarna alleen maar beter gaan, daar trek ik me nu ook aan op.
-
CVke
- Berichten: 15
- Lid geworden op: 10 januari 2008, 14:27
Hallo iedereen,
amai, als ik dit allemaal lees, beginnen de zenuwen toch toe te slaan!!
Volgende week zondag wordt ik verwacht, om 5 mei geopereerd te worden.
Ik hoop echt dat ik geen stents moet krijgen (wisten jullie dat eigenlijk op voorhand?).
Ik weet enkel dat ik een vrij grote endometrioseknobbel heb zitten aan de achterkant van mijn baarmoeder, die helaas ook vergroeid is met mijn darm...
Aan de ene kant ben ik echt wel blij dat de operatie eraan komt, maar ik vind dat ik precies zo weinig info heb gehad over alles...
De operatie, de revalidatietijd,... Naar het schijnt mag je tot 5 dagen na de operatie niks eten en drinken? Was dat bij iedereen zo?
Ik moet alvast volgende week met mijn dieet beginnen
het is de moeite : geen fruit, geen groenten of salades, geen aardappelen, geen pasta, geen bruin brood, geen rijst... Veel schiet er dan precies niet meer over...
En dan mag ik van volgende zaterdag tot mijn operatie maandag (dus 2 volle dagen) niks maar dan ook niks meer eten, en enkel water drinken...
Heeft iemand van jullie dat ook zo moeten doen?
Ik hoop maar dat ik dat kan volhouden...
Allé, veel sterkte aan iedereen, we zitten precies allemaal in hetzelfde schuitje!
En nathalie, misschien zie ik je nog als ik zondag 4 mei binnenkom
amai, als ik dit allemaal lees, beginnen de zenuwen toch toe te slaan!!
Volgende week zondag wordt ik verwacht, om 5 mei geopereerd te worden.
Ik hoop echt dat ik geen stents moet krijgen (wisten jullie dat eigenlijk op voorhand?).
Ik weet enkel dat ik een vrij grote endometrioseknobbel heb zitten aan de achterkant van mijn baarmoeder, die helaas ook vergroeid is met mijn darm...
Aan de ene kant ben ik echt wel blij dat de operatie eraan komt, maar ik vind dat ik precies zo weinig info heb gehad over alles...
De operatie, de revalidatietijd,... Naar het schijnt mag je tot 5 dagen na de operatie niks eten en drinken? Was dat bij iedereen zo?
Ik moet alvast volgende week met mijn dieet beginnen
het is de moeite : geen fruit, geen groenten of salades, geen aardappelen, geen pasta, geen bruin brood, geen rijst... Veel schiet er dan precies niet meer over...En dan mag ik van volgende zaterdag tot mijn operatie maandag (dus 2 volle dagen) niks maar dan ook niks meer eten, en enkel water drinken...
Heeft iemand van jullie dat ook zo moeten doen?
Ik hoop maar dat ik dat kan volhouden...
Allé, veel sterkte aan iedereen, we zitten precies allemaal in hetzelfde schuitje!
En nathalie, misschien zie ik je nog als ik zondag 4 mei binnenkom
-
masha
- Berichten: 27
- Lid geworden op: 7 januari 2008, 12:43
hallo allemaal,
Ik heb jullie verhalen zojuist gelezen. Er is blijkbaar weer heel wat geschreven. Daarom dat ik jullie graag mijn ervaring over Leuven wil vertellen.
Ik heb zaterdag 12/04 ter voorbereiding van een darmspoeling Forlax moeten innemen. Dit deed bij mij echter niks. Ik mocht ook niet meer eten vanaf zaterdag. Ik ben dan zondag om 14u opgenomen en moest toen 2flesjes drinken (weet de naam niet meer) met 4L water. Ik moet zeggen dat ik dit het ergste vond. Ik werd daar echt misselijk van (tot braken toe, sorry..)
's Maandags zijn ze me om 10u komen halen, ik stond ook als 2de op de lijst (om 7.30u was trouwens Kelly aan de beurt). Om 10.20u heb ik mijn narcose gekregen en om 18.30u werd ik wakker op de recovery. Het was een operatie van 8u. Ik ben dan de ganse nacht op de recovery moeten blijven Rond 8.30u zijn mijn vriend en vader (max 2pers) wel 10min op de recovery mogen komen kijken. Ik ben pas de volgende ochtend om 10.30u naar mijn kamer mogen gaan. De operatie was zwaarder dan ze gedacht hadden. De kiste op mijn blaas was erdoor gegroeid en dus hebben ze in de blaas moeten snijden en hechten.
Ook zat er een kiste achteraan de baarmoeder en deze zat tot tegen de darmen gegroeid. Deze hebben ze dan ook moeten "afpellen", dat was ook niet voorzien.
Dinsdags ook geen eten of drinken gekregen maar daar had ik eigenlijk geen behoefte aan. Dan op woensdag moest ik eerst wind kunnen maken om te zien of de darmen terug werkten. Dit gebeurde in de namiddag (echt op zitten wachten met de nodige krampen) en toen kreeg ik enkel water om te drinken. Donderdag kreeg ik voor het eerst beschuiten en wat bouillon om te eten en vanaf vrijdag mocht ik stilaan alles terug beginnen eten.
Omdat mijn blaas gehecht was moest ik mijn blaassonde 7 dagen inhouden. Dit was niet pijnlijk maar wel vervelend. Op maandag moest ik een foto van mijn blaas laten nemen om te zien of ze niet meer lekte. Dit deden ze door een contrastvloeistof op te spuiten.
Als mijn blaas ok was mocht ik naar huis hadden ze gezegd. Maar uiteindelijk moest ik van de uroloog nog een extra dag daar blijven en moest de sonde nog tot dinsdag blijven zitten. Dit viel wel erg tegen want ik was ervan overtuigd dat ik naar huis mocht gaan.
Dinsdagmorgen zijn ze de sonde komen verwijderen en heb ik nog een plastraining gehad. Hierbij controleren ze of je kunt plassen en dan meten ze nadien ook nog de inhoud van je blaas met een echo om te kijken of ze volledig leeg is. Je moet nl de volledige inhoud uitplassen om ontstekingen tegen te gaan. Toen dit in orde bleek, moht ik 's middags vertrekken.
De rit naar huis (1.5u) was wel zeer vermoeiend, maar ik was echt blij om na 9 dagen terug thuis te zijn.
In het begin heb ik nog wat pijnstillers moeten nemen maar nu gaat het eigenlijk vrij goed.
Het enige waar ik last van heb is pijn in mijn rug van de stents. Maar dat was bij sommige van jullie ook zo heb ik gelezen. Ik moet ook dikwijls een beetje gaan plassen maar heb hier geen branderig gevoel bij. Ik denk dat het is omdat mijn blaas gehecht is dat deze sneller geprikkeld is en zich nog niet helemaan kan vullen.
Natalie,
ik wens je veel succes met je operatie. Je bent echt in goede handen bij dr Meuleman!
CVke,
Op de papieren die ik had gekregen stond dat ik niet meer mocht eten vanaf zaterdag, maar uiteindelijk had ik nog tot zondagmorgend iets licht mogen eten hadden de verpleegsters gezegd. Bij de darmspoeling die je op zondag nog krijgt komt er toch alles af, wees daar maar zeker van...
Jessy,
Ik weet het niet meer zeker maar moest jij de dag van onze operatie (Kelly en mij) niet terug beginnen werken? Hopelijk valt het een beetje mee?
Kelly en ik hebben mekaar inderdaad gevonden. We zijn op hetzelfde uur binnengekomen en hebben mekaar gezien toen we zaten te wachten op de kamerverdeling. Spijtig genoeg lagen we niet samen maar toen we uit bed konden zijn we mekaar regelmatig gaan bezoeken. Dat was wel fijn!
Ik zal nu maar stoppen want dit is een heel verhaal geworden.
Het beste nog voor iedereen
Groetjes
Masha
Ik heb jullie verhalen zojuist gelezen. Er is blijkbaar weer heel wat geschreven. Daarom dat ik jullie graag mijn ervaring over Leuven wil vertellen.
Ik heb zaterdag 12/04 ter voorbereiding van een darmspoeling Forlax moeten innemen. Dit deed bij mij echter niks. Ik mocht ook niet meer eten vanaf zaterdag. Ik ben dan zondag om 14u opgenomen en moest toen 2flesjes drinken (weet de naam niet meer) met 4L water. Ik moet zeggen dat ik dit het ergste vond. Ik werd daar echt misselijk van (tot braken toe, sorry..)
's Maandags zijn ze me om 10u komen halen, ik stond ook als 2de op de lijst (om 7.30u was trouwens Kelly aan de beurt). Om 10.20u heb ik mijn narcose gekregen en om 18.30u werd ik wakker op de recovery. Het was een operatie van 8u. Ik ben dan de ganse nacht op de recovery moeten blijven Rond 8.30u zijn mijn vriend en vader (max 2pers) wel 10min op de recovery mogen komen kijken. Ik ben pas de volgende ochtend om 10.30u naar mijn kamer mogen gaan. De operatie was zwaarder dan ze gedacht hadden. De kiste op mijn blaas was erdoor gegroeid en dus hebben ze in de blaas moeten snijden en hechten.
Ook zat er een kiste achteraan de baarmoeder en deze zat tot tegen de darmen gegroeid. Deze hebben ze dan ook moeten "afpellen", dat was ook niet voorzien.
Dinsdags ook geen eten of drinken gekregen maar daar had ik eigenlijk geen behoefte aan. Dan op woensdag moest ik eerst wind kunnen maken om te zien of de darmen terug werkten. Dit gebeurde in de namiddag (echt op zitten wachten met de nodige krampen) en toen kreeg ik enkel water om te drinken. Donderdag kreeg ik voor het eerst beschuiten en wat bouillon om te eten en vanaf vrijdag mocht ik stilaan alles terug beginnen eten.
Omdat mijn blaas gehecht was moest ik mijn blaassonde 7 dagen inhouden. Dit was niet pijnlijk maar wel vervelend. Op maandag moest ik een foto van mijn blaas laten nemen om te zien of ze niet meer lekte. Dit deden ze door een contrastvloeistof op te spuiten.
Als mijn blaas ok was mocht ik naar huis hadden ze gezegd. Maar uiteindelijk moest ik van de uroloog nog een extra dag daar blijven en moest de sonde nog tot dinsdag blijven zitten. Dit viel wel erg tegen want ik was ervan overtuigd dat ik naar huis mocht gaan.
Dinsdagmorgen zijn ze de sonde komen verwijderen en heb ik nog een plastraining gehad. Hierbij controleren ze of je kunt plassen en dan meten ze nadien ook nog de inhoud van je blaas met een echo om te kijken of ze volledig leeg is. Je moet nl de volledige inhoud uitplassen om ontstekingen tegen te gaan. Toen dit in orde bleek, moht ik 's middags vertrekken.
De rit naar huis (1.5u) was wel zeer vermoeiend, maar ik was echt blij om na 9 dagen terug thuis te zijn.
In het begin heb ik nog wat pijnstillers moeten nemen maar nu gaat het eigenlijk vrij goed.
Het enige waar ik last van heb is pijn in mijn rug van de stents. Maar dat was bij sommige van jullie ook zo heb ik gelezen. Ik moet ook dikwijls een beetje gaan plassen maar heb hier geen branderig gevoel bij. Ik denk dat het is omdat mijn blaas gehecht is dat deze sneller geprikkeld is en zich nog niet helemaan kan vullen.
Natalie,
ik wens je veel succes met je operatie. Je bent echt in goede handen bij dr Meuleman!
CVke,
Op de papieren die ik had gekregen stond dat ik niet meer mocht eten vanaf zaterdag, maar uiteindelijk had ik nog tot zondagmorgend iets licht mogen eten hadden de verpleegsters gezegd. Bij de darmspoeling die je op zondag nog krijgt komt er toch alles af, wees daar maar zeker van...
Jessy,
Ik weet het niet meer zeker maar moest jij de dag van onze operatie (Kelly en mij) niet terug beginnen werken? Hopelijk valt het een beetje mee?
Kelly en ik hebben mekaar inderdaad gevonden. We zijn op hetzelfde uur binnengekomen en hebben mekaar gezien toen we zaten te wachten op de kamerverdeling. Spijtig genoeg lagen we niet samen maar toen we uit bed konden zijn we mekaar regelmatig gaan bezoeken. Dat was wel fijn!
Ik zal nu maar stoppen want dit is een heel verhaal geworden.
Het beste nog voor iedereen
Groetjes
Masha
-
Kelly N.
- Berichten: 107
- Lid geworden op: 22 januari 2008, 13:04
Hallo,
Hier zijn we dan: alive, maar iets minder kicking!
De operatie is voor mij beter verlopen dan verwacht, want men heeft uiteindelijk geen stuk darm moeten verwijderen. Van een stoma was er dus helemaal geen sprake meer!
Maandag 14/04 zijn ze me om 6u komen wekken, heb ik me eerst nog gewassen en toen de 2 (gebruikelijke) kalmeerpilletjes ingenomen. Die deden goed hun werk, want toen ze me rond 7u15 kwamen halen, was ik al goed groggy. Op het OK werd alles duidelijk uitgelegd en als ik me goed herinner, heb ik dr. Meuleman nog efkes gezien. De operatie heeft 6u geduurd, tot 13u45. Wanneer ik juist ontwaakt ben op het OK, weet ik niet precies. Ik heb herinner me dat ik direct gevraagd heb of ik een stoma had en dat ik het ijskoud had en pijn in mijn rechterarm (tgv constant bloeddruk meten). Rond 16u was ik op mijn kamer.
Ze hebben die knobbel op de achterkant van mijn baarmoeder, die vergroeid was met de darm én vagina (blijkt nu ook) uitgesneden en van mijn darm ‘afgepeld’. Om er goed aan te kunnen, hebben ze wel een redelijk groot gat in mijn vaginakoepel moeten maken en die werd daarna gehecht. Bijgevolg heb ik bij een eventuele bevalling opnieuw een keizersnede nodig. Bij een natuurlijke bevalling zou de vagina scheuren.
Volgens de dokter hebben ze anders niet teveel ‘verklevingen’ (endometriose) moeten wegnemen.
Ik herstelde eerst goed, kreeg de eerste 3 dagen wel constant pijnstillers, maar da’s normaal. Ik was die dagen meer in dromenland dan wakker en dus minder aangenaam gezelschap voor mijn bezoek.
Donderdag was ik al wat wakkerder en hebben Masha en ik elkaar opgezocht. Het was heel fijn om met iemand te kunnen praten die ongeveer hetzelfde meemaakt en voelt als jij!
Maar vrijdag ging het een beetje mis: koorts en hevige pijn in onderrug. Zaterdagmiddag had ik reeds 38,6°C.
Men dacht aan een blaasontsteking (kan voorvallen tgv blaassonde of stents – en ik had ze beide dus wat wil je), maar mijn urine was merkwaardig genoeg steriel. Het was/is dus een ontsteking op de urine-wegen: nieren en urineleiders.
Zondag was de ontstekingswaarde in mijn bloed nog gestegen – dus BLIJVEN!
Maandag mocht ik dan toch onverwachts - met 37,5°C naar huis - omdat de ontstekingsbeestjes het gevecht tegen de antibiotica blijkbaar toch aan het verliezen waren.
Grote voorwaarde: ik moet rusten en 1 maand lang – tot groot misnoegen van mijn maag en darmen - antibiotica nemen. Als ik meer dan 38°C koorts krijg, moet ik opnieuw opgenomen worden en leggen ze me weer aan een infuus. Dus braaf zijn, luisteren en RUSTEN. Da’s echt iets voor mij hé, maar ja ik heb echt geen zin in een 2de infuus-litteken in mijn hals.
Sinds maandagavond heb ik geen koorts en maar weinig pijn meer. Ik moet me wel nog kalm houden. Als ik teveel rondloop, word ik het gewaar in mijn onderrug. Daar zitten die stents, hé! Maar courage, op 16/05 mogen ze eruit (dagopname).
Dat was het zo'n beetje. Moesten jullie nog vragen hebben: vuur maar af!
Hallo Caroline
Ik moest dieet 'restenbeperkte voeding graad 3' volgen en mocht dus wel aardappelen, puree en kroketten & witte pasta en rijst eten.
Heb jij dan een ander dieet meegekregen?
Ik wens je heel veel succes met de operatie.
En zoals je ziet: misschien valt het bij jou ook wel beter mee dan verwacht. Kop op!
groetjes aan iedereen!
Kelly
Hier zijn we dan: alive, maar iets minder kicking!
De operatie is voor mij beter verlopen dan verwacht, want men heeft uiteindelijk geen stuk darm moeten verwijderen. Van een stoma was er dus helemaal geen sprake meer!
Maandag 14/04 zijn ze me om 6u komen wekken, heb ik me eerst nog gewassen en toen de 2 (gebruikelijke) kalmeerpilletjes ingenomen. Die deden goed hun werk, want toen ze me rond 7u15 kwamen halen, was ik al goed groggy. Op het OK werd alles duidelijk uitgelegd en als ik me goed herinner, heb ik dr. Meuleman nog efkes gezien. De operatie heeft 6u geduurd, tot 13u45. Wanneer ik juist ontwaakt ben op het OK, weet ik niet precies. Ik heb herinner me dat ik direct gevraagd heb of ik een stoma had en dat ik het ijskoud had en pijn in mijn rechterarm (tgv constant bloeddruk meten). Rond 16u was ik op mijn kamer.
Ze hebben die knobbel op de achterkant van mijn baarmoeder, die vergroeid was met de darm én vagina (blijkt nu ook) uitgesneden en van mijn darm ‘afgepeld’. Om er goed aan te kunnen, hebben ze wel een redelijk groot gat in mijn vaginakoepel moeten maken en die werd daarna gehecht. Bijgevolg heb ik bij een eventuele bevalling opnieuw een keizersnede nodig. Bij een natuurlijke bevalling zou de vagina scheuren.
Volgens de dokter hebben ze anders niet teveel ‘verklevingen’ (endometriose) moeten wegnemen.
Ik herstelde eerst goed, kreeg de eerste 3 dagen wel constant pijnstillers, maar da’s normaal. Ik was die dagen meer in dromenland dan wakker en dus minder aangenaam gezelschap voor mijn bezoek.
Donderdag was ik al wat wakkerder en hebben Masha en ik elkaar opgezocht. Het was heel fijn om met iemand te kunnen praten die ongeveer hetzelfde meemaakt en voelt als jij!
Maar vrijdag ging het een beetje mis: koorts en hevige pijn in onderrug. Zaterdagmiddag had ik reeds 38,6°C.
Men dacht aan een blaasontsteking (kan voorvallen tgv blaassonde of stents – en ik had ze beide dus wat wil je), maar mijn urine was merkwaardig genoeg steriel. Het was/is dus een ontsteking op de urine-wegen: nieren en urineleiders.
Zondag was de ontstekingswaarde in mijn bloed nog gestegen – dus BLIJVEN!
Maandag mocht ik dan toch onverwachts - met 37,5°C naar huis - omdat de ontstekingsbeestjes het gevecht tegen de antibiotica blijkbaar toch aan het verliezen waren.
Grote voorwaarde: ik moet rusten en 1 maand lang – tot groot misnoegen van mijn maag en darmen - antibiotica nemen. Als ik meer dan 38°C koorts krijg, moet ik opnieuw opgenomen worden en leggen ze me weer aan een infuus. Dus braaf zijn, luisteren en RUSTEN. Da’s echt iets voor mij hé, maar ja ik heb echt geen zin in een 2de infuus-litteken in mijn hals.
Sinds maandagavond heb ik geen koorts en maar weinig pijn meer. Ik moet me wel nog kalm houden. Als ik teveel rondloop, word ik het gewaar in mijn onderrug. Daar zitten die stents, hé! Maar courage, op 16/05 mogen ze eruit (dagopname).
Dat was het zo'n beetje. Moesten jullie nog vragen hebben: vuur maar af!
Hallo Caroline
Ik moest dieet 'restenbeperkte voeding graad 3' volgen en mocht dus wel aardappelen, puree en kroketten & witte pasta en rijst eten.
Heb jij dan een ander dieet meegekregen?
Ik wens je heel veel succes met de operatie.
En zoals je ziet: misschien valt het bij jou ook wel beter mee dan verwacht. Kop op!
groetjes aan iedereen!
Kelly
Wie is er online
Gebruikers op dit forum: Geen geregistreerde gebruikers en 4 gasten