Prille start van de procedure... wie ook?
-
knolletje
- Berichten: 90
- Lid geworden op: 7 januari 2010, 13:45
@ dinootje: goed zo!!! weer een stapje vooruit...
Wij zijn ondertussen klaar en aan het wachten op het advies. Ik moet toegeven dat ik er niet zoveel mee bezig ben, maar ja 't is paasvakantie en de kids zijn thuis, het zonnetje schijnt...
Ben ook wel aan wat rust in mijn hoofd toe want ik vond het toch best wel intens die gesprekken!!!
Dus nu proberen we vooral niet teveel na te denken, we zien wel wat komt en vooral wanneer, hihi...
Aan iedereen die nog bezig is, of aan het wachten véél succes!!!
Groetjes
Wij zijn ondertussen klaar en aan het wachten op het advies. Ik moet toegeven dat ik er niet zoveel mee bezig ben, maar ja 't is paasvakantie en de kids zijn thuis, het zonnetje schijnt...
Ben ook wel aan wat rust in mijn hoofd toe want ik vond het toch best wel intens die gesprekken!!!
Dus nu proberen we vooral niet teveel na te denken, we zien wel wat komt en vooral wanneer, hihi...
Aan iedereen die nog bezig is, of aan het wachten véél succes!!!
Groetjes
-
galgo
- Berichten: 142
- Lid geworden op: 4 september 2009, 10:44
-
anneke80
- Berichten: 156
- Lid geworden op: 20 september 2009, 14:05
-
dinootje
- Berichten: 724
- Lid geworden op: 14 december 2009, 14:36
hoi,
dat zware gevoel heb ik ook gehad, maar dan vooral na het tweede gesprek, dat met de psychologe over je levensverhaal. Er gebeurt zoveel waar je allemaal niet over nadenkt of andere dingen waar je al veel te veel over nagedacht hebt, en dan gaan ze alles in vraag stellen...
Gisteren was ik ook redelijk leeg, het gesprek heeft maar liefst 3,5u geduurd! Maar gezien dit over de toekomst ging, stel dat - opvoedings - situaties, was het wel wat lichtere materie. Het hielp ook veel dat de maatschappelijk ass. op het einde zei dat hij volledig overtuigd was van onze kwaliteiten als adoptieouders en dat hij die boodschap aan zijn team zou doorgeven!
Nadien ben ik op mijn fiets gesprongen voor een toertje en hebben we een bbq-tje gedaan. Zo kunnen we er weer tegen!
groetjes,
Dinootje
dat zware gevoel heb ik ook gehad, maar dan vooral na het tweede gesprek, dat met de psychologe over je levensverhaal. Er gebeurt zoveel waar je allemaal niet over nadenkt of andere dingen waar je al veel te veel over nagedacht hebt, en dan gaan ze alles in vraag stellen...
Gisteren was ik ook redelijk leeg, het gesprek heeft maar liefst 3,5u geduurd! Maar gezien dit over de toekomst ging, stel dat - opvoedings - situaties, was het wel wat lichtere materie. Het hielp ook veel dat de maatschappelijk ass. op het einde zei dat hij volledig overtuigd was van onze kwaliteiten als adoptieouders en dat hij die boodschap aan zijn team zou doorgeven!
Nadien ben ik op mijn fiets gesprongen voor een toertje en hebben we een bbq-tje gedaan. Zo kunnen we er weer tegen!
groetjes,
Dinootje
-
Balte
- Berichten: 214
- Lid geworden op: 30 november 2007, 20:09
Heb eens op mijn blog gekeken.
Het eerste gesprek is met de MA en dan kregen we eerst wat uitleg over hoe de gesprekken zouden verlopen. Dan baseren ze zich op de vragenlijst en op je levensverhaal en ging het vooral over eerder praktische dingen zoals je job: hoeveel uur je daar in stak, of je besefte dat dat allemaal grondig zou veranderen, hoe je dat dan ging aanpakken. Over je vriendenkring, bvb over wat je in het weekend doet en of je beseft dat dat op termijn zou veranderen (nu was dat bij ons geen probleem want wij zijn meestal thuis haha). Hoe je relatie is met ouders, broers, zussen. Dat is dan vooral een beetje in de praktische vorm naar het contact, de mogelijkheden tot oppas, ondersteuning,... Hoe je elkaar had leren kennen, wanneer er een kinderwens gekomen was.
Het tweede gesprek was het huisbezoek met de MA en dan ging ze dieper in op waarden die je zou stellen in de opvoeding, verwachtingen naar het kindje toe, mogelijkheden tot opvang in de omgeving, wat je zou
Het eerste gesprek is met de MA en dan kregen we eerst wat uitleg over hoe de gesprekken zouden verlopen. Dan baseren ze zich op de vragenlijst en op je levensverhaal en ging het vooral over eerder praktische dingen zoals je job: hoeveel uur je daar in stak, of je besefte dat dat allemaal grondig zou veranderen, hoe je dat dan ging aanpakken. Over je vriendenkring, bvb over wat je in het weekend doet en of je beseft dat dat op termijn zou veranderen (nu was dat bij ons geen probleem want wij zijn meestal thuis haha). Hoe je relatie is met ouders, broers, zussen. Dat is dan vooral een beetje in de praktische vorm naar het contact, de mogelijkheden tot oppas, ondersteuning,... Hoe je elkaar had leren kennen, wanneer er een kinderwens gekomen was.
Het tweede gesprek was het huisbezoek met de MA en dan ging ze dieper in op waarden die je zou stellen in de opvoeding, verwachtingen naar het kindje toe, mogelijkheden tot opvang in de omgeving, wat je zou
-
wachtertje
- Berichten: 244
- Lid geworden op: 19 maart 2009, 10:17
That's the spirit, meiden! Fijn om te lezen hoe jullie vol goede moed omgaan met de gesprekken. Ook wij voelden ons na de gesprekken vaak uitgeput. De gesprekken waren in de voormiddag (soms tot een stuk over de middag) en in de namiddag gingen wij werken. Ik hoef jullie vast niet te zeggen dat we er 's avonds van genoten om met een glaasje wijn in onze zetel te ploffen.
Volhouden, hoor! Ik blijf meeduimen voor positieve adviezen!
Hier verder niet veel te melden. Het laatste nieuws was dat HKM het vertaalde dossier had ontvangen en het klaar zou maken om het naar de ambassade te brengen. Verder geen nieuws meer, dus wij wachten geduldig af...
Hier verder niet veel te melden. Het laatste nieuws was dat HKM het vertaalde dossier had ontvangen en het klaar zou maken om het naar de ambassade te brengen. Verder geen nieuws meer, dus wij wachten geduldig af...
-
Balte
- Berichten: 214
- Lid geworden op: 30 november 2007, 20:09
doen als er problemen zouden zijn met het kindje, ze willen dan eigenlijk weten of je professionele hulp zou inschakelen, of je daar al een beetje een zicht op hebt. Ze vroeg ook of we al boeken gelezen hadden, ik had er enkele gelezen maar heb dan ook gezegd dat ik het vel van de beer niet wilde verkopen voor hij geschoten was.
Dan vroeg ze ook hoe je er tegenover zou staan als er na de adoptie zou blijken dat er een verborgen handicap was.
Het eerste gesprek met de psy ging dan over over je opvoeding, je plaats binnen het gezin, je relatie met je ouders en je relatie met elkaar. Zo vroeg ze bvb om goeie eigenschappen van je ouders te beschrijven en dan op wie van beiden je het meeste lijkt haha. Ik had net allerlei mooie dingen over mijn moeder gezegd en dan heel spontaan geantwoord dat ik het meest op m'n moeder leek
Dan vroeg ze ook hoe je er tegenover zou staan als er na de adoptie zou blijken dat er een verborgen handicap was.
Het eerste gesprek met de psy ging dan over over je opvoeding, je plaats binnen het gezin, je relatie met je ouders en je relatie met elkaar. Zo vroeg ze bvb om goeie eigenschappen van je ouders te beschrijven en dan op wie van beiden je het meeste lijkt haha. Ik had net allerlei mooie dingen over mijn moeder gezegd en dan heel spontaan geantwoord dat ik het meest op m'n moeder leek
-
Balte
- Berichten: 214
- Lid geworden op: 30 november 2007, 20:09
Dan kijken ze ook welke plaats de kinderloosheid inneemt in de relatie. Bij ons vroeg ze of we er ooit aan gedacht had om een andere partner te zoeken met wie we misschien wel kinderen hadden kunnen hebben. Wij vielen van verbazing en verontwaardiging bijna uit onze stoel dus ze hoefde enkel ons welgemeende nee op te tekenen. In die sessies gaan ze ook door op "risicofactoren" die ze je in levensverhaal zien. Zoals bvb ouders die gescheiden zijn of zo.
Voor de laatste sessie kregen wij dan een opdracht mee en dat was, als ik me goed herinner opschrijven wat voor een vader of moeder de andere ging zijn en dat werd dan de tweede sessie besproken. Ze gaan dan ook een beetje in op hoe ze je ervaren hebben en dan kan je dat nog weerleggen. Zo bvb vonden ze mijn man nogal afstandelijk, terwijl ik mijn lijstje nog moest afwerken en hem daar helemaal anders had beschreven, dus dat kwam goed uit.
Voor de laatste sessie kregen wij dan een opdracht mee en dat was, als ik me goed herinner opschrijven wat voor een vader of moeder de andere ging zijn en dat werd dan de tweede sessie besproken. Ze gaan dan ook een beetje in op hoe ze je ervaren hebben en dan kan je dat nog weerleggen. Zo bvb vonden ze mijn man nogal afstandelijk, terwijl ik mijn lijstje nog moest afwerken en hem daar helemaal anders had beschreven, dus dat kwam goed uit.
-
Balte
- Berichten: 214
- Lid geworden op: 30 november 2007, 20:09
-
galgo
- Berichten: 142
- Lid geworden op: 4 september 2009, 10:44
jip na ons huisbezoek waren wij ook weer wat opgeladen, en het laatste gesprek bij de psy was iets minder zwaar dan de eerste... maar dan is het weer wachten hééé en nadenken over wat ze ons zei en daar dingen achter zoeken pfffffff best is je zinnen verzetten! intussen heb ik een prachtige babysit zien blinken in de winkel ... maar daar is het nog veel te vroeg voor!
-
knolletje
- Berichten: 90
- Lid geworden op: 7 januari 2010, 13:45
Woehahaaa galgo toch!!!
Wel grappig eigenlijk hoe vaak je met adoptie geconfronteerd wordt als je er zelf volop inzit hé...
Waar je ook gaat, wat je ook doet, zelfs als je een boekje openslaat...
Stond ik laatst in de winkel met een rokje in mijn handen terwijl ik twee zonen heb!!! Whiiiiii...
@wachtertje: wij hadden ook onze gesprekken in de voormiddag en in de namiddag dan nog gaan werken... pfff ik had dit zwaar onderschat hoor!!
Maar de "spirit" blijft erin hoor, we zijn nu al zover...
Greetz
Wel grappig eigenlijk hoe vaak je met adoptie geconfronteerd wordt als je er zelf volop inzit hé...
Waar je ook gaat, wat je ook doet, zelfs als je een boekje openslaat...
Stond ik laatst in de winkel met een rokje in mijn handen terwijl ik twee zonen heb!!! Whiiiiii...
@wachtertje: wij hadden ook onze gesprekken in de voormiddag en in de namiddag dan nog gaan werken... pfff ik had dit zwaar onderschat hoor!!
Maar de "spirit" blijft erin hoor, we zijn nu al zover...
Greetz
-
Eefken
- Berichten: 115
- Lid geworden op: 10 maart 2009, 14:41
Piep,
Goh het is alweer even geleden dat ik nog wat gepost heb ... I know shame on me
Maar het is hier best druk geweest ... niet zozeer op adoptievlak, maar in het algemeen. Ik ben veranderd van werk en er waren weer veel andere dingen te doen hé.
Qua adoptie loopt alles prima, misschien wel wat traagjes naar mijn goesting, maar al bij al gaat het wel vooruit.
We zijn op 17 maart verschenen voor de jeugdrechter en die vond ons verslag van het MO dik in orde, ze zag er geen problemen in. Het definitief vonnis wordt 17 april geveld en ik heb van Elke vernomen dat je dat verslag daarvan zou kunnen gaan afhalen op de griffie zelf. Dus dat lijkt me een geweldig idee. Eind april kunnen we dan eindelijk contact opnemen met HKM ... spannend!!!
Hoe gaat het hier ondertussen verder?
Groetjes,
Eef
Goh het is alweer even geleden dat ik nog wat gepost heb ... I know shame on me
Maar het is hier best druk geweest ... niet zozeer op adoptievlak, maar in het algemeen. Ik ben veranderd van werk en er waren weer veel andere dingen te doen hé.
Qua adoptie loopt alles prima, misschien wel wat traagjes naar mijn goesting, maar al bij al gaat het wel vooruit.
We zijn op 17 maart verschenen voor de jeugdrechter en die vond ons verslag van het MO dik in orde, ze zag er geen problemen in. Het definitief vonnis wordt 17 april geveld en ik heb van Elke vernomen dat je dat verslag daarvan zou kunnen gaan afhalen op de griffie zelf. Dus dat lijkt me een geweldig idee. Eind april kunnen we dan eindelijk contact opnemen met HKM ... spannend!!!
Hoe gaat het hier ondertussen verder?
Groetjes,
Eef
Wie is er online
Gebruikers op dit forum: Geen geregistreerde gebruikers en 2 gasten