clomid en dan...

[girl2]

Hallo

't Zal wel zijn dat we hier ook wat gaan ontspannen! 'k Heb geen reuzeplannen maar die kunnen gauw gemaakt worden.
Jep, dinsdag ook naar gyn. Dan zitten we inderdaad op gelijke hoogte. Tof om elkaar te kunnen volgen. Hopelijk volgt de goed-nieuws-show ook op elkaar.
Heb je keelontsteking met of zonder koorts? Als het zonder is, kan het mss geen kwaad. En 'met' mss ook niet, het is nog tot dinsdag en dan nog effe tot klusjestijd hé.
Hmm, PCO heb'k even opgezocht wat het was (http://www.pcos.be/drupal/node/4). Ik herken daar ook wel een aantal kenmerken in, maar daar is nog niet over gesproken. 't Is inderdaad niet fijn dat er een etiket opgeplakt moet worden, maar dan kunnen ze tenminste gerichter helpen en niet gissen en missen. Want de maanden duren al lang genoeg.
Onze huisarts vroeg ook of de doorlaatbaarheid van m'n eileiders gecontroleerd is. Alleszins niet met vloeistof. Dat ga ik toch ook eens aanbrengen.
Nu ja, huisartsen, volgens mij reikt hun kunde tot keelontstekingen en griepjes. Als ik wat aan de hand heb ga ik rechtstreeks naar een specialist. (uit ervaring met sportongevallen).
Gisteren te horen gekregen dat er weer een vriendin zwanger is. Ze vond dat ze lang moest proberen, 4 maanden ... hmmz, sjeezes. Wel een miskraam gehad, maar 2 maand later weer zwanger. Het deed toch wel pijn, net nu ik dacht dat ik er beter mee kon omgaan.
'k moet ook een moment gaan uitkiezen om er thuis mee voor de dag te komen, omwille van andere onderzoeken die binnen de familie uitgevoerd moeten worden (kanker). Mja, effe een dipje, maar als 'k dinsdag de mooie paaseitjes ga zien, is er weer hoop! 't Moest er gewoon effe uit, en hier begrijpen we mekaar tenminste.

Groetjes!

[koala]

Ik heb ook PCO, er is trouwens ook een plekje op het forum met allemaal PCO lotgenoten. Dus daar ben je zeker ook welkom. In december hebben ze bij mij een laparoscopie gedaan om te checken of eileiders open waren, er geen endometriose was en toen hebben ze ook een ovariële drilling gedaan. Maar dat heeft blijkbaar alleen maar effect gedurende een aantal maanden.

Bij mij heeft het duidelijk nog niet veel gedaan want vandaag mijn MS gekregen. Dus nu ga ik een maand zonder Clomid tegemoet want tijdens deze 2 weken kan de gyn me niet opvolgen. En daar ga ik eens volop van genieten. Kan ook eens geen kwaad en ik moet toch nog methformine en duphaston nemen.

En wat betreft PCO mijn gyn heeft altijd gezegd dat vrouwen met PCO wel zwanger geraken, dat het alleen wat langer kan duren.

veel succes dinsdag allebei!!!

[girl2]

Hey miekatoen

Hoe was je meting dinsdag? Wat vond je ventje van de "uitstap"? En al wat hersteld van de keelontsteking?
Bij mij was het heel goed. Eentje van 16mm en eentje van 12mm, op linkerkant. Deze voormiddag moet ik al terug, vanavond pregnyl en zaterdag of zondag inseminatie. Het gaat opeens heel snel! Blij om een ei (of 2)
't Is allemaal 6 dagen korter dan de vorige cyclus, dan hoef ik ook niet zo lang te wachten op het resultaat, jippie yeah!
En wat genoten van het weekje verlof al? Hier vliegt het voorbij. Ik verlang meestal naar zo'n echt verveelmoment om te beseffen dat het verlof is, maar ik vrees dat het er niet inzit deze week.

Groetjes!

[miekatoen]

Hey,

Hier minder goed nieuws gekregen... De clomid 100 mg slaat niet aan zoals het zou moeten! Veel te veel eitjes en niet rijp genoeg, grootste slechts 9 mm. Dus stoppen met hormonen want de gyn heeft schrik voor meerlingen en de hormonen alleen zal waarschijnlijk niet genoeg zijn!

er wordt nu een ander spoor gevolgd. De gyn en huisarts denken dat ik nog nooit een eisprong gehad heb en vermoeden dat ik PCOS heb en willen nu dit onderzoeken. Dus nu wordt eerst morgen de zaadkwaliteit van mijn ventje gecontroleerd waarvan we volgende week de resultaten gaan kennen . Ikzelf onderga woensdag na de paasvakantie een kijkoperatie (laparoscopie) waarbij ze een ovariële drilling gaan uitvoeren en checken of ik geen cystes en/of verstoppingen heb. Brrrr ben hier wel een beetje bang voor ze, maar schijnt doet dit niet zo'n pijn en is het herstel snel. Na een weekje zou ik terug aan het werk mogen.

Buiten de fysieke pijn waarmee dit gepaard zal gaan, heb ik vooral last van het emotionele aspect. De traantjes hebben hier na dinsdag al gevloeid want hoe meer duidelijkheid, hoe meer de schrik er ook inzit dat ik nooit zwanger zal (kunnen) worden. De gyn begon ook direct over IVF maar soit, we gaan niet de feiten voorop lopen, we zien wel weer na de operatie! Mijn vriend zei dat de gyn maar weinig tactvol is (was wel blij dat hij deze keer mee was en hij het dus zelf ook allemaal eens meegemaakt en gehoord heeft) en het emotionele weinig ertoe doet. Die mensen hebben uiteraard veel werk en we zijn slechts een nummer maar vond nu zelf ook wel dat hij wat meer tijd mocht vrijgemaakt hebben om dit grondig uit te leggen. Gelukkig konden we nadien terecht bij de huisarts voor meer informatie en om ons hart bij te luchten en die toont wel meer begrip!

Morgen eerst even een spannend genant moment voor mijn vriend, zo in een potje is toch ook niet alles hé, vooral grensverleggend ook en dan snel met het resultaat naar het ziekenhuis rijden... We hebben er allebei wel wat zenuwen voor!

Genoeg over mij nu, amaai Girl 2, dat is wel plezant om te horen dat het bij jullie goed gaat! Hopelijk deze keer een schot in de roos hé (letterlijk en figuurlijk)

@ Koala: mijn gyn zei ook dat vrouwen met PCOS inderdaad zwanger kunnen worden, al loopt het soms minder vlot en is het zoals een lotje uit de loterij trekken. Ons geluk zal ook ooit wel komen hé! Waar zitten de mensen met PCO gegroepeerd? Mss sluit ik me daar ook wel aan zodat ik daar ook met lotgenoten kan praten...

Succes iedereen en tot hoors!

[girl2]

Hallo miekatoen

Oow, oow, ik heb er al spijt van dat ik zo enthousiast over mijn eitjes heb geschreven als ik nu jouw verhaal lees ...
Ergens zou je "blij" moeten zijn dat je steeds verder op het juiste spoor en met de meest correcte behandeling voor jullie geholpen wordt. En ze pakken het ook snel aan! Niet te veel tijd ertussen om te zitten piekeren. Het is echt niet gemakkelijk, dat weet 'k maar al te goed. Volgens mij word je overal min of meer als een nummertje behandeld. Dat gevoel hebben wij ook!!! Altijd weinig uitleg en meteen de feiten bloot op tafel. En naar de emotionele impact vragen ze nooit. Daarvoor moet je naar hier komen .
En het gevoel dat elke maand dichter bij "nooit zwanger" komt, vind ik ook vreselijk beangstigend. Als 'k er aan denk lijkt het of m'n keel toegenepen wordt. Het ene moment denk'k er heel rooskleurig over, de andere keer zwartkleurig.
Ondertussen weten ze het thuis ook, en dat heeft echt veel opgelucht! Anderen denken daar nuchterder over na, misschien uit onwetendheid, maar 't helpt je wel effe uit die negatieve spiraal. Ze waren positief, tweelingen of adoptie als het moet, allemaal geen probleem!
Van de operatie zelf zal je wel niet veel voelen zeker? Misschien daarna een beetje??? Je moet maar denken dat het steeds voor het goede doel is, even doorbijten en je kan weer verder! Ze zullen je daar ook wel op je gemak stellen.
En is het "potje vullen" wat vlot gelopen? Mijn man maakt er al niks meer van. De eerste keer vond hij het wat onhandig, maar wel vanzelfsprekend. Ik stop het dan snel in mijn BH en in het labo haal'k het er weer uit Zij hoeven maar een minimale inspanning te doen, terwijl wij voor verschillende dokters het meest intieme moeten tonen.
Donderdag was er 1 eitje doorgegroeid en gisteren de inseminatie gehad. De zaadcellen waren weer beter. De zinktabletten, geen alcohol en een weekje verlof deden hun werk.
Aangezien m'n gyn verlof had, was het weer iemand anders. Ze moesten het boeltje weer forceren (met klem, schaar en prikje). Nadien heb'k dan wat bloedverlies. Ze zei dat de zaadjes wel blijven zitten dan, maar dat het toch niet zo ideaal is. Als het na 3 inseminaties niet lukt, zou er eens geëvalueerd moeten worden om eventueel over te stappen op IVF. En toen was ze weg. Verwerk het nieuwtje dan maar weer zelf. Zie je, overal hetzelfde ...
Als het dit keer lukt en er zijn geen hindernissen meer onderweg, dan zou het een kindje zijn voor 1/1/'11. Hihi, een specialleke.

Tot de volgende! en niet te veel piekeren... ze kunnen al veel en we moeten er blijven in geloven!

[miekatoen]

Hey,

Idd een rollercoaster van gevoelens, telkens iets nieuw dat ze erbij lappen... en ga daar maar allemaal goed mee om hé!

Het staal van mijn vriend lukte vrij vlot, hij stond er ook zelf volledig achter dat dit eerst onderzocht werd... 't Was wel even stressen, en we hebben er ook wel goed om kunnen lachen! Nog even afwachten voor de resultaten nu, eind deze week zullen we meer weten.

Vrijdag is het pre-operatief onderzoek voor mij gepland en dan volgende woensdag 21/4 is het zover en ga ik onder het mes... Goed wetende dat het allemaal voor het goede doel is, ben ik toch bang en zie ik het eigenlijk toch allemaal niet zo goed zitten ze, maar wat moet dat moet hé dus ja, veel keuze is er niet. Ik hoop dan wel snel op duidelijkheid zodat we verder kunnen.

Hopelijk is jouw inseminatie dit keer goed gelukt en is er iets wonderbaarlijks in je aan het groeien hé!!! Ik hoop echt mee met jou! Wanneer weet je dit of vanaf wanneer kan je testen of gebeurt dit via bloedtest? Zou inderdaad wel heel unieke datum zijn, vooral makkelijk te onthouden Dus het moet dan maar gelukt zijn hé hihi

We hopen met elkaar mee! Tot één van de volgende en vele groetjes

[girl2]

Hallo
Inderdaad goed omschreven ... telkens lappen ze er iets bij (in de lappenmand). Je moet hen gewoon vertrouwen, en toch lukt dat niet altijd zo goed.
Fijn dat jullie ook kunnen lachen met het potje Als ik het ziekenhuis binnenstap, dan denk'k : "ja, mensen, jullie moesten es weten wat ik hier mee heb."
Hopelijk zijn de resultaten goed! En als het minder zou zijn, het ene staal is het andere niet!! Het eerste was echt het slechtste bij ons: weinig in volume en geen goei zwemmerkes. 't Is al elke keer beter geworden.
En ga je onder volledige narcose voor de ingreep? Als dat zo is, hoef je je helemaal niet zenuwachtig te maken. Je weet echt nergens van en slaapt zaaaaaalig! (heb al eens een kijkoperatie aan de knie gehad)Natuurlijk makkelijk gezegd, 'k zou ook wel wat spanning hebben. Ik besefte amper dat ik in een ziekenbed lag toen'k wakker werd, ik dacht in mijn eigen bed te liggen... Ze zeiden tegen me dat een kijkoperatie is zoals naar de tandarts gaan. Da's wellicht heel simpel voorgesteld. Misschien helpt het als je heel concreet vraagt naar wat ze gaan doen?
Als ik me baseer op de datums van de inseminatie zou'k vanaf volgende vrijdag "over tijd" gaan. Er is niet gesproken over bloed prikken of een test doen. 'k Vraag er ook niet naar, de natuur zal me wel wijzer maken. Het minst hopen, dan kan je minst ontgoocheld zijn of meest verrast. 'k Heb al zoveel moeten wachten, dat beetje geduld kan er nog wel bij.
LOL, ja, 1 januari kan je moeilijk vergeten als geboortedatum. Al veronderstel 'k dat ik dat sowieso niet zou vergeten voor het wondertje waar we zoveel moeite voor moesten doen. We zien wel!

Groetjes en tot het volgende berichtje!

[miekatoen]

Pffff wou hier toch nog even mijn ei kwijt... Gisteren een voicemailbericht van mijn gyneacoloog dat met het staal van mijn vriend alles dik in orde is en de onvruchtbaarheid bij mij te zoeken is, waarschijnlijk door het uitblijven van een eisprong. Kon hij dit niet tactvoller zeggen? Nu voel ik me nog slechter dat het aan mij ligt! 't Zijn hier al vré ambetante dagen geweest, met veel stress en een groot schuldgevoel (al weet ik dat ik er zelf weinig aan kan doen).

Morgen is het zover! Om 7uur nuchter binnen voor laparoscopie en ovariële drilling. Ben nog maar zelden zo bang geweest! Heb er al een verhoogde bloeddruk van en al enkele nachten niet meer van kunnen slapen, voor deze avond heb ik een kalmeerpilletje gekregen! 't Zal nodig zijn...

Ik vraag me steeds opnieuw af waarom ik zo'n stress heb voor alles wat met operaties, narcose, spuiten en ziekenhuis te maken heeft maar ik weet het ook niet. Heb niet echt nare ervaringen of zo want heb nog nooit in het ziekenhuis geweest, tenzij bij mijn geboorte en voor allergietesten... Feit is wel dat ik het geen seconde kan vergeten en alles de laatste dagen in teken van schrik staat! Gelukkig prent ik mezelf in dat het allemaal voor "het goeie doel" is en zo word ik wel wat rustiger! Dat het maar snel morgenavond is, dan is alles achter de rug en weten we hopelijk meer!

Hoe is het intussen met jullie?

Groetjes

[koala]

hey meiden,


ik ben ook weer terug maar zonder al te veel nieuws. Ik heb genoten van de twee weken verlof met nog wat extra dagen doordat er geen luchtverkeer was.
En dus met boot en trein, trein, trein en nog eens trein uit Oslo teruggekeerd.
Deze cyclus verwacht ik niet veel want geen Clomid en pregnyl genomen, maar op zich was dat ook wel eens even totaal ontspannen natuurlijk.

@Miekatoen, ik heb die laparoscopie ook ondergaan en dat viel eigenlijk heel goed mee. Dan weet je ook direct of er geen andere problemen buiten PCO zijn en dan kunnen ze daar ook iets aan doen. Vooral goed rusten nadien en dan heb je er relatief weinig last van. En de PCO-gevallen zitten op dit forum onder aandoeningen, PCO. Daar kom je heel wat lotgevallen tegen.
Veel succes morgen!!!!!

@girl, oh spannend allemaal! Hopelijk met een positief resultaat voor jou!!!!

[girl2]

Hoi!

@miekatoen: ik begrijp je schrikgevoelens wel, je weet niet wat er concreet gaat gebeuren. Het is "maar" een kijkoperatie hé. Qua verdoving zal dat wel minimaal zijn. En zoals Koala zegt, zo zien ze meteen hoe alles in mekaar steekt. Voor je het weet is het voorbij, en het moment zelf ga je er niks van merken! Ik val al flauw als ze net iets te veel bloed moeten trekken, of als er een kind zich verwondt op school moet'k een collega roepen, en heb dat kijkoperatietje aan m'n knie met glans doorstaan. Succes en laat je nadien maar lekker soigneren!
En dat schuldgevoel ... begrijpelijk!!! Ik kan soms zo boos, gefrustreerd, gekrenkt zijn op de natuur waarom dat bij mij moet zijn. Maar morgen gaan ze er iets aan doen! 't Kan er alleen maar op vooruit gaan! Wees blij dat het materiaal van je vriend dik in orde is! Zo hoeven zijn goede zwemmertjes alleen nog maar tot bij jou gebracht te worden, that's it.

Bij ons moeten ze die al eerst voorbereiden om er nog iets van terecht te kunnen brengen. En ik ben dan al blij dat er nog wat goeds te vinden is. Langs de andere kant zijn we wel "blij" (als je dat woord daarvoor moet gebruiken) dat het aan alletwee ligt. Zo hoeven we mekaar niks te verwijten als het ooit op geen kinderen uitdraait.
Maar daar hoef je echt niet aan te denken! Aan een vrouw haar vruchtbaarheid kunnen ze sleutelen, aan die van een man bijna niet.

@koala: woeps, je hebt dus veel sightseeing gehad onderweg naar huis ...? Moest je dan zelf uitzoeken hoe je terug thuis kwam? Wel wat avontuur op die manier! Mja, de wonderen zijn natuurlijk de wereld nog niet uit hé, en mss wat gezonde noorderlucht...

Hier wordt het vast weer niks. Geen nieuwjaarskindje. 'k heb al een klein weekje te veel slijmverlies om nog te denken dat er zich een eitje zou nestelen. Ik heb al geteld op de kalender voor IUI 3. Dat die maar gauw uitkomen en passeren. 'k Had nochtans veel goede moed deze ronde, maar de vele moed keert zich op sommige momenten in een dipje... snif. Nu 'k weer moet werken heb'k te weinig tijd om er veel over te piekeren, da's maar goed zo.

Tot de volgende!
(En véél succes morgen miekatoen! )

[miekatoen]

hey,


Even verslagje uitbrengen aan mijn virtuele steunpilaren, want jullie hebben me veel moed ingesproken waarvoor ik jullie heel dankbaar ben!

De laparoscopie is goed verlopen! Geluk bij een ongeluk is dat ik een latexallergie heb, waardoor ze de woensdag besloten om mij als eerste te nemen... Daardoor was de wachttijd minimaal en kon ik me maar weinig zenuwen maken! Voor ik het goed en wel wist, nog maar net mijn operatiehemd aan, was ik al in de operatiezaal, dus dat was een meevaller!

Ze hebben cystes verwijderd, maar verder heb ik geen verstoppingen of zo... De drilling is ook goed gelukt, dus hopelijk komen nu de eisprongen vanzelf hé!!! De gyn zei dat hij maar weinig littekenweefsel zag op mijn eierstokken wat duidelijk duidt op het uitblijven van een eisprong dus waarschijnlijk is dit het probleem, wat nu dus verholpen is! Hij was alleszins zeer positief!

Dit heeft me nu wel nieuwe moed gegeven! Hij zou nu de volgende maandstonden afwachten en dan terug met clomid 50 mg werken... ik weet wel niet zo goed of we dit gaan doen. Mijn vriend en ik zijn voorstander om nu weer even de natuur zijn werk te laten doen en zien wat dit geeft, zonder al die hormonen. Zo kunnen we ook even op ons plooien komen. Ook mijn huisarts denkt er zo over, om toch 2 à 3 maanden zonder hormonen te proberen. We zijn er dus nog niet goed uit wat we gaan doen! We hebben nog even bedenktijd, ik moet normaal volgende week ergens mijn MS krijgen dus nog even tijd om alles van de laatste tijd te laten bezinken.

@ girl 2: jammer dat het deze keer niets geworden is, op naar de volgende! Erin blijven geloven, 't zal ooit wel eens prijs zijn! Idd niet zo leuk dat er aan allebei iets "mankeert" maar anderzijds kunnen jullie elkaar niets verwijten en met alle moderne technieken zullen jullie wensen wel op één of andere manier uitkomen hé!!!

veel succes aan iedereen en veel geduld tijdens al het wachten op behandeling, MS, volgende poging...

Groetjes
























intussen ben ik volop aan het herstellen, woensdag ben ik wel heel slecht geweest van de narcose

[koala]

Net gebeld naar de gyn en volgende cyclus is het nog eens een keer met Clomid en Pregnyl.

@Girl, jammer dat het niet gelukt is. Dan kijken we maar weer met zijn allen uit naar de volgende cyclus.

@Miekatoen, blij te horen dat alles goed verlopen is met de operatie. En ik kan een rustmaandje alleen maar aanbevelen, zo eens zonder hormonen was echt wel ontspannend. Dan moest ik er totaal niet aan denken. Maar dan is de kans op zwanger worden wel heel klein vermoed ik. Maar ja het kan natuurlijk altijd he! En een maand meer wachten, kan ook geen kwaad he! Neem je anders buiten de Clomid nog andere medicijnen? Ik heb wel mijn methformine moeten doornemen en nu ook weer de duphaston.

[miekatoen]

Nog geen andere medicijnen voorgeschreven gekregen buiten clomid... Idd, de kans zal waarschijnlijk wel klein zijn dat het lukt zonder de clomid, maar het is ooit al eens gelukt (wel geëindigd in MK) dus je weet maar nooit hé... Denk dat we gewoon allebei even nood hebben aan een break, zo eens niet gefocust zijn op zwanger worden en vrijen op commando, maar gewoon zien wat het lot voor ons in petto heeft... Wel niet eindeloos, 3 maanden of zo, en dan terug verder met clomid doen. Die 3 maanden kunnen er nog wel bij, we zijn nu al zo lang erop aant hopen. natuurlijk elke maand langer, is weer een maand teleurstelling hé. Maar wie weet! We zien wel wat de toekomst ons brengt!

Wat doet die pregnyl juist bij jou? Waarom moet jij dit erbij nemen? Mijn gyn heeft nog nooit over iets anders gepraat buiten de clomid.

Groetjes

PS: Er is blijkbaar iets raars gebeurd met mijn vorig bericht, ik heb het maar net nu gezien, sorry hiervoor!

[girl2]

Dag meisjes

Hier volop tampontijd, zoals voorspeld. De clomidjes liggen alweer klaar, maandag bellen naar gyn voor follikelmeting. Met wat geluk IUI tijdens het lang weekend, dan hoef ik me niet ziek te melden en is er weer een maand voorbij zonder dat iemand zich vragen hoeft te stellen. We zijn weer vertrokken, yes, derde keer goeie keer mss!

Oh, dat klinkt zeer goed miekatoen! 'k Ben blij je hier al zo snel weer aan te treffen ook. Fijn dat het zo snel jouw beurt was. Zo had je geen tijd voor zenuwen.
Het lijkt ergens wel logisch als ze je nu tiptop gemaakt hebben om eisprongen te hebben, dat je dan niet meteen hormonen nodig hebt. Moet je niet eerst eens de natuur z'n gang laten gaan en dat laten controleren op eisprong? Die clomid kan zo een hele bus eitjes opleveren.
Doordat we "mechanische pogingen" (= IUI) hebben en niet meer hoeven te vrijen op commando is de sfeer tussen ons weer (h)echter. Het heeft allemaal z'n voor - en nadelen, als je dan toch hier moet belanden.
Ze zeiden dat pregnyl dient voor de laatste rijping van het eitje, 40 uur voor de eisprong. Een extra boost.

Koala, zit je al in de volgende cyclus of wacht je nog?

Hopelijk brengt de lente ons allemaal goed nieuws! In het dierenrijk zijn dat toch vruchtbare maanden, dus wie weet... Of heb ik te veel fantasie?

En ook al zalig genoten van het zonnetje? Ik mocht de aftersun al bovenhalen vanavond. Morgen nog zo'n dag, je wordt er echt vrolijker van en je kan weer buiten! Veel meer mogelijkheden om de gedachten te verzetten.

En nu nog wat prijsvraagjes oplossen. Ook om de gedachten te verzetten en niet elke keer naar hier te komen kijken of er berichtjes zijn 't Is verslavend!

Groetjes!

[koala]

hey allebei,


Die pregnyl is inderdaad om de eisprong te bevorderen en dan weet je dat je na 36 uur er een eisprong is. Die pregnylspuit zet ik zelf zodra de gyn het groen licht heeft gegeven na een goede follikelmeting en goede bloedwaarden.

Ik zit inderdaad nog in de wachtperiode, ben vandaag bezig aan mijn 2e duphaston, dus ergens begin mei mijn NOD. Maar ik verwacht gewoon mijn MS te krijgen want deze maand dus geen Clomid en pregnyl genomen, maar ja je weet maar nooit he!

@Miekatoen, een paar out kan volgens mij zeker geen kwaad. En volgens mijn gyn is er steeds na 3 m Clomid altijd al een rustmaand. Blijkbaar werkt dat nog een tijd door dus je kan er nog altijd zwanger worden in die maand.

@girl, veel succes met de volgende IUI, je hebt weer iets om naar uit te kijken!

En ik heb al enorm genoten van de lente, na 10 dagen sneeuw, is het zalig om thuis te komen in zoveel groen. Ik heb dan al maar voor 'nieuw leven' in de tuin gezorgd . Net een aantal kruiden gepland en binnen wachten een aantal groentezaadjes om verder uit te groeien.

En ja, wat betreft onze reis. We konden wachten op een volgende vlucht of zelf een ander alternatief zoeken. En dat laatste hebben we dan maar gedaan.En die terugreis viel nog wel mee maar inderdaad heel veel kunnen genieten van het landschap. En ik had gelukkig ook nog een boek bij.

Enfin, geniet nog van dat zalige weer!!!!