Wat NIET te zeggen bij vruchtbaarheidsproblemen

[pelkie]

hej,

wij zijn net op weekend geweest met een hele bende zwangere vrouwen (echte babyboom in onze vriendenkring), terwijl ik net te horen gekregen had dat onze eerste poging mislukt was en er maar 1 embryootje ingevroren was. Ironisch genoeg krijg ik op diezelfde dag ook nog eens te horen van mijn zus dat wij allebei ook inseminatiekindjes zijn en mijn papa niet mijn biologische papa is, maar dit geheel terzijde. Gewoon om te zeggen dat ik als een serieus emotioneel wrak op dat weekend toekwam bij al die zwangere vrouwen.
Wij hebben er echter heel open over gepraat en ik kan dat iedereen aanraden. Het heeft enorm deugd gedaan er met iedereen over te praten en als ik effe stil was, kwam er altijd wel iemand bij mij zitten om me een knuffel te geven.

Veel van die commentaar die jullie krijgen is ook uit onwetendheid dat jullie der effectief aan bezig zijn en waarom het niet lukt. Uiteindelijk is dit niets om je over te schamen, dus hoe meer wetenschappelijke uitleg je geeft, hoe minder domme commentaar je krijgt.

groetjes en veel sterkte.

pelkie

[luna@]

heb op 1/10 mk gedaan op 8 weken, donderdag moest ik weer aan t werk en een collega, die zelf twee kinderen heeft, vond het nodig om te zeggen: voor een mk moet je toch niet zolang in ziekeverlof, het is geen ziekte.
innerlijk kon ik die wel killen op dat moment. ok mk is geen ziekte, het is geen griep ofzo, ik ervaar dat het veel erger is dan ziek zijn.ben kappot van zulke opmerkingen,als ze niks beters kunnen zeggen dat ze dan hun mond houden.
luna@

[antje]

M'n schoonmoeder gisteren via sms: "ben je er nu nog niet over misschien?"

Ja, tuurlijk.. het is 7 weken geleden van ons miskraam, nu MOET het wel over zijn, hé!

[Anneleen]

Luna en Antje,

Sterkte met jullie verwerkingsproces (dat overigens lang kan en MAG duren). Ik weet het, 't is al zo moeilijk en dan krijg je nog zo van die opmerkingen ...

Als het even mag, hier nog eentje om eens een keer mee te lachen:

Gisteren tijdens een telefoongesprek tussen mijn echtgenoot (EG) en mijn schoonbroer (SB)(die echt NIKS kent van fertiliteitsproblemen !!):

Schoonbroer (SB): En hoe is ' t met jullie ?
Echtgenoot (EG): Kan beter want de 1ste IVF is mislukt.
SB: Wat is mislukt, ivf ???? Wat is dat ?
EG: ivf, dat staat voor in-vitro-fertilisatie, dat is een vruchtbaarheidsbehandeling.
SB: (plots hééél gegeneerd) Oei, sorry, dan stoor ik jullie waarschijnlijk ... dan heb ik jullie onderbroken !
(en plots werd de verbinding verbroken.)


We vragen ons nog steeds af wat hij zich momenteel moet voorstellen bij IVF, maar we hebben er wel al eens goed om gelachen.

Anneleen

[florence]

Anneleen,

Ik ben wel wat laat om op deze topic te reageren maar je hebt me zojuist wel aan het lachen gebracht (en dat kon ik wel gebruiken vandaag) .

Al deze verhalen zijn inderdaad héél herkenbaar. Alle intelligente opmerkingen die ik heb moeten slikken heb ik toch een paar keer gelezen ondertussen.

Ach ja... onze huid kan er alleen maar dikker door worden!

Groetjes,
Florence

[desiree]

Ik heb ook vruchtbaarheidsproblemen. Ik menstrueer niet. Een collega zei voor de grap "Weet je zeker dat je een meisje bent?" Ik lachtte met haar mee, maar van binnen deed het mij pijn.

[rika]

Hoi allemaal,

Meerdere mensen hebben me, toen we al enkele jaren getrouwd waren,gezegd: "jullie weten toch wel hoe je het moet doen, he?". Mijn man en ik zijn allebei arts, dus hoe we 'anatomisch' kinderen moesten maken, wisten we wel.
We werkten toen allebei heel veel en hard, en we kregen de opmerking van mensen dat ze nooit van ons gedacht hadden dat we alleen geld wilden verdienen en dit belangrijker vonden dan een gezin stichten. "Carrierevrouw", kreeg ik vaak als verwijt. We waren toen al meer dan 2 jaar aan't proberen.
Maar op de duur antwoordde ik op de vraag of wij geen kinderen wilden: oh jawel, heel graag, we zijn al bijna 2 jaar in behandeling want ik heb endometriose en ik ben vorige maand geopereerd.... Mensen zongen dan meteen toontje lager en voelden zich beschaamd.

[pelkie]

tuurlijk, waarom zouden vruchtbaarheidsproblemen een taboe moeten zijn. Mensen bedoelen het immers niet slecht en zeggen verkeerde dingen uit onwetendheid.

Aan de meeste van mijn collega's heb ik nog niet meer verteld dan dat ik graag kinderen wil. Uit het feit dat die der ondertussen nog niet zijn, trekken ze blijkbaar hun conclusies, ze zijn heel discreet met hun vragen nu.

sterkte

pelkie

[Emily]

Ik praat met bijna niemand over ons verlangen naar een kindje - niet omdat ik het taboe vind, wel omdat het gewoon zo ontzettend veel pijn doet...

Voor ik afwijk van het onderwerp: hier nog een goeie:

"het is het einde van de wereld toch niet"

Klopt... maar zo voelt het soms wel.

[Sterretje]

Ik heb nog een leuke:

Mijn man en ik hadden met enkele familieleden een weekendje uit gepland. Wij hadden toegestemd onder voorbehoud omdat we rond die periode waarschijnlijk onze eerste pick-up / terugplaatsing zouden hebben. Dus we hadden gezegd dat als dat te kort bij was, we niet mee konden op het weekendje uit.
Hierbij de reactie van 1 iemand: Kan je die behandeling dat niet 'even' uitstellen.

Ik wist niet waar ik het had toen....

Verder krijgen wij ook de 'normale' grappen te horen:
- Je weet toch wel hoe het moet
- Moet ik het eens komen voordoen?
- Ach, eens de weg vrij gemaakt is, komen er vlug kinderen
- Dan blijf je toch gewoon gezellig met z'n tweetjes....

Mensen die niet hetzelfde meemaken of gemaakt hebben, kunnen maar moeilijk inschatten hoe wij ons voelen of wat we denken...
Velen bedoelen het goed en beseffen niet dat hun woorden kwetsend zijn...

Sterkte aan iedereen!

[Seattle]

hebben jullie eigenlijk reacties gehad op de dag van de kinderwens of is die onopgemerkt voorbijgegaan?

[rika]

Eén vriendin van me had het via het nieuws vernomen. Maar ze is ook 'alerter' dan anderen, omdat haar broer en schoonzus ook fertiliteitsproblemen hebben en ik ook met behandeling bezig ben. Maar verder heeft niemand iets gezegd. Iedereen is bezig met z'n eigen beslommeringen, denk ik.

[JD]

Inderdaad, ook bij ons niemand gehoord!

Iedereen is inderdaad alleen bezig met zichzelf. We hebben het drie maanden geleden verteld aan een groep vrienden... nog niemand die gebeld heeft hoe het met ons gaat.

Vorig jaar het verhaal gedaan aan een goede vriend, met een zeer luisterend oor... sindsdien nog geen enkele keer de vraag gekregen hoe het is.

[hippie]

Mijn moeder zei me toen ik het net verteld had:

"Ge kunt nen hond nemen?!?"

[Leonie]

Wat een fantastisch onderwerp!
Ik heb ook al alle opmerkingen mogen aanhoren... Onlangs nog deze, gekregen van een collega die van onze kinderwens op de hoogte is, zeven maanden zwanger is en niet ophoudt met al haar zwangerschapskwaaltjes in geuren en kleuren uit te leggen aan mij:

"Hoh 't is echt nie meer te doen hoor nu, ik slaap nie meer, ik loop ongemakkelijk rond, je kunt je echt nie voorstellen hoe vervelend dat is, zeven maanden zwanger zijn"