Lentekriebels

[kathleenchris]

Tja lentekriebels ... alles komt weer buiten, ook de kinderstemmetjes, de koetsen, en natuurlijk die dikke buiken.
Toch is de lente bij mij redelijk positief. M'n drie kindje ben ik steeds in putje winter met sneeuw verloren. Maar ik weet dat de lente en de zomer niet voor iedereen zo ervaren wordt. Dus bij deze, nog een dikke knuffel van me. Gewoon zomaar ....
Kathleen

[MA]

Dikke knuffel terug meid...Hoe was het nog in China, al een beetje bekomen van de reis ?

[cara]

Ook van mij een hele dikke knuffel terug.
Lente voelt voor mij heel dubbel aan: door de zon voel ik me ongelooflijk dicht bij mijn klein ventje, maar ik weet wel dat hij niet zoals zo vele dingen in de natuur terug bij ons zal komen.
Sinds zijn geboorte voelt bijna alles eigenlijk dubbel aan. Alles, behalve liefde.
Ik wens jullie allemaal dus heel veel liefde, in alle soorten en maten! x

[Lin]

Wat een lieve, mooie wensen allemaal.

Ik moet toegeven dat ik de lente met mijn beide armen omarm. Ze geeft je energie en een andere kijk op de dingen. Het lijkt allemaal niet meer zo donker.
Ik hoop dat jullie ook de mooie dingen rondom je kunnen zien.

Dikke knuffel
Lin

[moppie 1974]

he meiden,
sorry dat ik mijn bericht hier ook post maar heb echt behoefte aan iemand die mij zeker gaat horen...

geniet allemaal van jullie lente kriebels.. het zonneke geeft idd wel een positieve vibe...

na 3 jaar proberen zwanger te geraken (6 x iui en 1e ivf) waren we zwanger.. gisteren gingen we op 12 weken echo en kregen een serieuze klap.. ons kindje was blijkbaar gestopt met groeien op 10 weken.. onze wereld stortte in elkaar..vorige echo was het nog zo fel aan het bewegen en nu niets meer.. wat heb ik fout gedaan? je zoekt naar zoveel oplossingen van je vragen maar ze blijven onopgelost..
Vandaag al naar ziekenhuis moeten komen voor curretage.. nu voel ik me zo verloren zo leeg.. nu is er echt niets meer.. wilde dit precies niet afgeven.. wilde het bij me houden.. wat nu? ik wil echt nog hopen maar kan het op de moment echt niet.. voel me precies een mislukkeling.. allemaal zo onrechtvaardig precies..
Ons kindje is ook weggedaan voor genetisch onderzoek.. zat een vliesje rond en daar zat vlocht tussen.. wil ook wel weten wat er fout is gelopen.. Mss is het goed dat moeder natuur deze keuze heeft gemaakt.. wat moet je nog denken??

hoop hier mijn hartje een beetje te kunnen luchten en iets terug te horen van iemand...

Liefs moppie[/quote]

[MA]

Lieve moppie,

Vooreerst een dikke knuffel...'t is verschrikkelijk he als je zo ineens te horen krijgt dat het misgelopen is...'k heb het een paar keer meegemaakt maar het went nooit. Niet meer dan normaal dat je het nu even niet ziet ziten...Neem even de tijd voor jezelf, om je verdriet te verwerken. Er komt een moment dat je weer verder wilt, en verder gaat, terug hoopt. Voor de periode tot dan, nog een extra knuffel Audrey

[kathleenchris]

Dag moppie,

het is vreemd hoe snel je al plannen maakt bij het horen: je bent zwanger. Deze klap hebben we drie keer mogen meemaken. En drie keer heeft de natuur zelf beslist. Ergens goed dat we nooit zelf beslissingen moesten maken, maar tegelijk blijven er zo veel vragen. De laatste keer was het al na 8 weken en dan blijft het onder 'gewoon miskraam'. En neen, je doet niets verkeerd, maar soms voel ik het ook wel als een falen van m'n lichaam... De andere twee keer was na 20 en 30 weken en daar ken ik wel de reden van. Nu zit ik ook wel met die vragen. Ondertussen heb ik al 3 keer een lange cyclus achter de rug en voel ik dat mijn lichaam nog echt niet top is, alleen weet ik dat ik nooit een echt antwoord krijg op m'n laatste miskraam ... Dikke knuffel.
Kathleen

[ctje1]

Hey,

Veel sterkte, de meesten onder ons weten hier maar al te goed hoe het voelt.
Neem wat tijd voor jezelf en ga niet te vlug terug meedraaien in de hectische wereld. Je hebt recht om te rouwen, al heb ik dat de eerste keer ook te weinig gedaan.

groetjes,
Caro

[rainbow]

dag moppie,

eerst vooral veel sterkte tijdens deze moeilijke periode. ikzelf ben nog nooit zwanger geweest en heb dus ook geen miskraam gehad. maar ik wou toch even reageren omdat ik de laatste keer met mijn gynaecoloog daarover gepraat heb. Hij gelooft er in dat je lichaam een reden heeft om een eitje niet te laten innnestelen of om de vrucht af te stoten. dat er dus iets niet goed was aan het vruchtje/embryo.
Misschien ben je er niet veel mee, maar je lichaam heeft dus waarschijnlijk een belangrijke beslissing gemaakt voor jou. al besef ik dat je daar niet wil en gewoon wel heel snel zwanger wil zijn en blijven.. ik wens het je van ganser harte toe!

[Lin]

Beste moppie,

heel veel sterkte tijdens deze moeilijke periode! Neem tijd voor jezelf om de dingen terug op hun plaats te zetten en te rouwen.

Ikzelf heb ook één miskraam (8weken) en één doodgeboorte (op 20 weken) moeten meemaken. Bij de eerste miskraam was ik ook voor de eerste keer zwanger. Ze hebben toen niet kunnen achterhalen wat de reden was, ook niet voor de dood van ons dochtertje Luisa. Het kan je gemoeden wat rust brengen door inderdaad te weten dat de natuur een selectie maakt. Maar dan nog blijft het zwaar en heel emotioneel. Na mijn curettage heeft het een half jaar geduurd voordag ik mijn regels terug had. Toen leek dat een eeuwigheid, maar nu bekeken heeft me dat rust gebracht. Na dat half jaar ben ik ook terug zwanger geraakt. Mijn zoontje wordt in mei drie jaar.

Hier luisteren lotgenoten naar je want we weten allemaal wat voor een intens verdriet het verlies van een ongeboren kind meebrengt.

Veel sterkte
Lin