Bericht
door Sterretje » 1 mei 2010, 10:17
Mies, dikke knuf voor jou omdat er zo veel op je schouder rust... Dikke schop voor 't ventje.
Maar zoals ik hier al eens zei: ventjes nemen dat anders op, ze zien geen werk liggen (de meesten toch) en ze nemen de dag zoals het komt. Op die manier zouden ze ook bijvoorbeeld voor een evenwicht zorgen. Ik vind het belangrijk om dan even bij het ventje te kunnen gaan zitten, en het werk te laten voor wat het is. Na een tiental minuten kun je dan bijvoorbeeld zeggen, kom nu gaan we samen dit of dat aanpakken.
Ik maak bewust tijd voor Amber en voor mezelf, maar als ik bijvoorbeeld ga fitnessen, zie ik Amber veel minder, maar dan gun ik haar de tijd met papa. Dat steekt af en toe, maar ik heb ook voldoening met mijn hobby.
De redenering die je hier uiteenzet, ivm eventuele latere gevolgen voor kindjes die in de crèche zijn geweest is mss ietsie pietsie ver gezocht.
Het is zo dat de maatschappij de laatste dertig jaar enorm veranderd is, met zijn voor- en nadelen.
En jammer genoeg hoort daar ook bij dat de meeste gezinnen met twee moeten gaan werken. Maar hé, de kindjes komen heus wel groot.
Gedragsstoornissen zijn er altijd wel geweest, kun je je voorstellen hoeveel moeders er vroeger postnatale depressies hadden en psychische problemen omdat zij thuis 'opgesloten' zaten met de kinderen (en dat waren er altijd vier-vijf gemiddeld...) die moeders moeten vast ook vaak overstresst geweest zijn, en dat kan dan ook niet gezond zijn voor de kinderen, ook als is mama dan de hele dag bij hen.
Ik kijk alleen naar de voordelen van de crèche: ze worden weerbaarder, sterker, socialer. En ze voelen heus nog dat mama hun liefde geeft, en dat hun mama nog steeds hun mama is! Ik krijg vaak een stevige knuffel van Amber hoor. Echt waar, ze gaan ons niet vergeten, of niet meer willen kennen, hun wereldje verandert alleen maar.
'k hoop dat je mijn standpunt hier wat begrijpt en er troost uit put.
Liefs,
sterretje en amber