Bah! Opnieuw gaan werken

Plaats reactie
Loeki
Berichten: 12951
Lid geworden op: 8 mei 2008, 9:30

Bericht door Loeki » 30 april 2010, 17:10

Véro helemaal niet belachelijk! Ik voel me ook zo nu. Zelfs nu Yveske went in de creche. Ook al doet hij het goed. Ook al is het een goede creche. Als ze in zijn boekje schrijven dat hij flink gespeeld heeft in de babygym, lopen er soms al traantjes bij mij. Omdat ik het niet gezien heb. Hij lachte daar en hij speelde daar en ik heb het niet gezien.

Ik zou ook wel naar een onbewoond eiland willen vluchten met hem (hij zou daar ook aan de borst drinken :wink: ). Hem helemaal voor mij alleen, niemand anders.

Ik mag er niet aan denken dat hij zijn eerste stapjes in de creche gaat zetten. Dat de avonden alleen maar gaan zijn "eten, pamper en bed".

We kunnen alleen maar hopen dat 't went... En dat we 'n ritme gaan vinden. En dat de ventjes meewillen zonder al te veel gemopper want ik heb daar ook schrik voor.

Sterretje
Berichten: 12336
Lid geworden op: 18 december 2007, 15:11

Bericht door Sterretje » 30 april 2010, 17:21

Hey
veel heb ik er niet meer aan toe te voegen.
Ventjes bekijken dat helemaal anders. Wij zijn veel praktischer, afgelijnder, willen weten waar we aan beginnen en hoe we iets gaan doen. En mannen zien wel wat het geeft als de moment er is.
Probeer niet te perfectionistisch te zijn, dat is een goede raad. Stel je prioriteiten. Als de aardappels een half uur later klaar zijn omdat je eerst een half uur met je kindje wil spelen, so be it...
Het vergt tijd, maar uiteindelijk weet je dat dit het beste is voor je kindje.
Ik heb ook een heilige schrik dat ik dat eerste stapje ga missen, en dat kruipen en, ... maar ja, dan zal ik er dubbel van genieten in het weekend.

Organisatorisch alles rond krijgen komt met vallen en opstaan. En aan sommige dingen in huis kom ik niet meer aan toe, het ligt er niet meer langer onberispelijk bij, en de vuilbak durft al eens uitpuilen. Maar ik ben er gelukkig mee. ik vind dat ik een mooi evenwicht gevonden heb.

'k hoop zo Vero dat je eerste werkweek meevalt, en als je traantjes wil laten, doe dat gerust, niemand zal er raar van op kijken!

Bij mij op't werk waren ze zelfs 'teleurgesteld' dat ik me zo sterk kon houden...

mies
Berichten: 3814
Lid geworden op: 22 maart 2009, 14:44

Bericht door mies » 30 april 2010, 22:00

Ik heb nu net mijn tweede werkweek achter de rug...
Organisatorisch is het altijd goed gegaan. Inderdaad altijd alles 's avonds klaargezet.

Maar dat betekent inderdaad ook dat ik 's avonds tot 22u bezig ben (ben nu aan het internetten omdat mijn flesjes aan het weken zijn in de afwasbak, ondertussen eet ik pizza). Manlief doet de hele avond waar hij goesting in heeft... (en zegt wel dat hij dit of dat zal doen, maar het komt er maar niet van dus dan doe ik het uiteindelijk weer...).

Ik moet eerlijk zeggen dat tot nu toe de vrees is uitgekomen: ik leef bijna volledig naast Meis: ik op mijn werk en zij in de creche. 's Avonds zie ik haar heel even, en dan merk ik wat ze overdag zoal heeft bijgeleerd. Met pijn in het hart aanschouw ik het.
Ik wil dit echt niet, zo'n leven. Waarom heb je dan in godsnaam kinderen??

Het went waarschijnlijk wel, maar is het goed dat dat went? Ik moet dan altijd denken aan een voorbeeld dat ik ooit ergens heb moeten bestuderen (geloof ik, of gelezen, of gehoord, ik weet het niet meer). Het ging erover dat vroeger, en ik spreek nu van tientallen jaren geleden, kindjes als ze opgenomen moesten worden in het ziekenhuis, alleen werden opgenomen zonder ouders. En de bezoekuren waren beperkt. De opnames waren toen ook veel langer dan tegenwoordig.
De kindjes huilden de eerste 10 dagen om hun mama, en daarna huilden ze niet meer. Men dacht dat dat goed was, dat ze eraan waren gewend. Achteraf bleek door grote populatiestudies, dat die kindjes voor de rest van hun leven psychische problemen meedroegen omdat ze zich toen volledig verlaten hebben gevoeld en ogenschijnlijk niemand meer om hen gaf...

Ik wil niet dat mijn dochter zoiets meemaakt. Ja de creche zal waarschijnlijk wennen. Maar is het wel goed dat een kind op de leeftijd van 3 maanden het "afleert" om te wenen als het vindt dat het iets nodig heeft????? Wenen heeft toch een functie, niet??
En heeft er iemand al ooit de link gelegd tussen fulltime creche en latere gedragsproblemen bij de kinderen? Het enige dat ik weet, is dat toen ik een baby was er bijna niemand naar de creche ging. Stilaan is dat opgekomen, en stilaan hebben meer kinderen last van ADHD, of depressie, of dit of dat.

Kortom: na 2 weken werken zegt mijn gevoel nog steeds dat ik thuis hoor bij mijn dochter. Voorlopig wint mijn verstand het nog van mijn gevoel (en de gehoorzaamheid aan mijn man), maar ik weet niet hoe het zal aflopen...

Loeki
Berichten: 12951
Lid geworden op: 8 mei 2008, 9:30

Bericht door Loeki » 1 mei 2010, 8:09

Mies ze zullen toch wel reageren in de creche als Meis weent??? Als je daarover twijfelt... dat zou ik ook niet aankunnen hoor!

Dikke knuff voor de solo-organisatie... :? Bij ons zal het ook wel zoiets worden. :? Heb je 't er al met ventje over gehad? Kan hij niks meer doen? Beter taken verdelen? Tis altijd zoeken hé in het begin.

Kweet dat het heel moeilijk voor je ligt maar mss toch maar eens verder nadenken over een andere job... 4/5 is helaas niet voor iedereen haalbaar.

Maar wat doe je idd dan hé.

Sterretje
Berichten: 12336
Lid geworden op: 18 december 2007, 15:11

Bericht door Sterretje » 1 mei 2010, 10:17

Mies, dikke knuf voor jou omdat er zo veel op je schouder rust... Dikke schop voor 't ventje.
Maar zoals ik hier al eens zei: ventjes nemen dat anders op, ze zien geen werk liggen (de meesten toch) en ze nemen de dag zoals het komt. Op die manier zouden ze ook bijvoorbeeld voor een evenwicht zorgen. Ik vind het belangrijk om dan even bij het ventje te kunnen gaan zitten, en het werk te laten voor wat het is. Na een tiental minuten kun je dan bijvoorbeeld zeggen, kom nu gaan we samen dit of dat aanpakken.
Ik maak bewust tijd voor Amber en voor mezelf, maar als ik bijvoorbeeld ga fitnessen, zie ik Amber veel minder, maar dan gun ik haar de tijd met papa. Dat steekt af en toe, maar ik heb ook voldoening met mijn hobby.

De redenering die je hier uiteenzet, ivm eventuele latere gevolgen voor kindjes die in de crèche zijn geweest is mss ietsie pietsie ver gezocht.
Het is zo dat de maatschappij de laatste dertig jaar enorm veranderd is, met zijn voor- en nadelen.
En jammer genoeg hoort daar ook bij dat de meeste gezinnen met twee moeten gaan werken. Maar hé, de kindjes komen heus wel groot.
Gedragsstoornissen zijn er altijd wel geweest, kun je je voorstellen hoeveel moeders er vroeger postnatale depressies hadden en psychische problemen omdat zij thuis 'opgesloten' zaten met de kinderen (en dat waren er altijd vier-vijf gemiddeld...) die moeders moeten vast ook vaak overstresst geweest zijn, en dat kan dan ook niet gezond zijn voor de kinderen, ook als is mama dan de hele dag bij hen.
Ik kijk alleen naar de voordelen van de crèche: ze worden weerbaarder, sterker, socialer. En ze voelen heus nog dat mama hun liefde geeft, en dat hun mama nog steeds hun mama is! Ik krijg vaak een stevige knuffel van Amber hoor. Echt waar, ze gaan ons niet vergeten, of niet meer willen kennen, hun wereldje verandert alleen maar.
'k hoop dat je mijn standpunt hier wat begrijpt en er troost uit put.

Liefs,
sterretje en amber

Loeki
Berichten: 12951
Lid geworden op: 8 mei 2008, 9:30

Bericht door Loeki » 1 mei 2010, 11:51

De moeders vroeger hadden mss meer steun dan de moeders vandaag. Ok ze zaten thuis maar ze zaten allemaal thuis hé, tis dan zoveel makkelijker om mekaar een handje te helpen of om eens een babbeltje te doen.

Mss is het wel eigen aan onze generatie dat we alles willen. We willen én een carrière én veel tijd met de kinderen...

MA
Berichten: 3546
Lid geworden op: 27 oktober 2008, 17:29

Bericht door MA » 1 mei 2010, 13:35

en huis helemaal op orde en dan nog de perfecte echtgenote en gastvrouw en als er nog een rol bestaat willen we daar vast ook in uitblinken...
Normaal moest ik nu vrijdag terug beginnen werken maar heb dat gelukkig nog lang kunnen uitstellen. Ik zal er ook wel echt alleen voor staan. Want manlief zal al weg zijn als we opstaan en terug thuis tegen dat de laatste voeding. Heb bewust ook gekozen voor 80%. Eerst mijn kind en dan de rest...
Vero, hoop dat je eerste werkweek wat meevalt..
Mies, dikke knuffel voor 't gemis...ik denk dat ik mij ook zo zal voelen.

Havanne
Berichten: 234
Lid geworden op: 15 juni 2008, 21:52

Bericht door Havanne » 1 mei 2010, 15:48

Ik stond de popelen om terug te gaan werken, andere mensen zien, je verstand anders gebruiken. Ik heb ukkie ook niet echt gemist opt werk (misschien door de drukte) ik was uiteraard heel tevreden dat ik naar huis kon en haar kon gaan halen. Ik geniet nu veel meer van ukkie, veel intenser. En telkens ik bij de crèche haar op haal is zij en ik zo tevreden elkaar terug te zien. Eerlijk is eerlijk, ukkie moet maar een dag of 5 per maand gaan, wij werken beide in ploegen en ik deeltijds dus hebben we veel tijd samen, ook samen met 3.

Ik ben absoluut geen huismoeder type, ik poets omdat het nodig is, strijken is best OK en koken doe ik graag. Ik krijg ook veel meer gedaan nu ik aant werken ben, stel veel minder uit omdat het niet gaat. Soms werk ik ook nog heel laat in de avond, nacht maar alleen maar omdat ik dat wil. Ik kijk TV als ik daar zin in heb en doe dan gewoon nadien verder als ik vind dat dat moet.

Mijn leven heeft een andere betekenis gekregen sinds ukkie das volledig waar. Maar ik kan ook genieten zonder haar, de zorg over laten aan papa of anderen. Wat dit mee bepaald is misschien mij opleiding waarin ik zit. Bachelor Orto. wij hebben het vaak over loslaten, zorg doorgeven, tijd nemen voor jezelf. Dit help me wel geloof ik.

Aan iedereen die het op één of andere manier nodig, probeer er het beste van te maken wat dat voor jou ook betekend. Zo te lezen is dit duidelijk anders bij iedereen.

Havanne

Havanne
Berichten: 234
Lid geworden op: 15 juni 2008, 21:52

Bericht door Havanne » 1 mei 2010, 15:48

Ik stond de popelen om terug te gaan werken, andere mensen zien, je verstand anders gebruiken. Ik heb ukkie ook niet echt gemist opt werk (misschien door de drukte) ik was uiteraard heel tevreden dat ik naar huis kon en haar kon gaan halen. Ik geniet nu veel meer van ukkie, veel intenser. En telkens ik bij de crèche haar op haal is zij en ik zo tevreden elkaar terug te zien. Eerlijk is eerlijk, ukkie moet maar een dag of 5 per maand gaan, wij werken beide in ploegen en ik deeltijds dus hebben we veel tijd samen, ook samen met 3.

Ik ben absoluut geen huismoeder type, ik poets omdat het nodig is, strijken is best OK en koken doe ik graag. Ik krijg ook veel meer gedaan nu ik aant werken ben, stel veel minder uit omdat het niet gaat. Soms werk ik ook nog heel laat in de avond, nacht maar alleen maar omdat ik dat wil. Ik kijk TV als ik daar zin in heb en doe dan gewoon nadien verder als ik vind dat dat moet.

Mijn leven heeft een andere betekenis gekregen sinds ukkie das volledig waar. Maar ik kan ook genieten zonder haar, de zorg over laten aan papa of anderen. Wat dit mee bepaald is misschien mij opleiding waarin ik zit. Bachelor Orto. wij hebben het vaak over loslaten, zorg doorgeven, tijd nemen voor jezelf. Dit help me wel geloof ik.

Aan iedereen die het op één of andere manier nodig, probeer er het beste van te maken wat dat voor jou ook betekend. Zo te lezen is dit duidelijk anders bij iedereen.

Havanne

fluffie
Berichten: 1582
Lid geworden op: 10 oktober 2008, 18:34

Bericht door fluffie » 11 mei 2010, 19:49

Geen tijd om alles bij te lezen, maar gewoon even laten weten dat ik de eerste werkdag overleefd heb :D Het viel beter mee dan verwacht, ook al omdat Seppe vanmorgen aan het lachen was toen ik hem achterliet in de crèche. Toen ik hem vanavond ging halen, wou hij zelfs niet naar me kijken, de andere mama's waren interessanter :lol:

Het vooruitzicht om te moeten gaan werken was erger dan het gaan werken zelf!

Véro.
xx

mies
Berichten: 3814
Lid geworden op: 22 maart 2009, 14:44

Bericht door mies » 11 mei 2010, 22:57

Super, Vero!

Loeki
Berichten: 12951
Lid geworden op: 8 mei 2008, 9:30

Bericht door Loeki » 11 mei 2010, 23:00

Geweldig Véro! Zoveel te beter hé! Flinke Seppe!

wat is er mis?
Berichten: 8876
Lid geworden op: 13 mei 2008, 16:56

Bericht door wat is er mis? » 12 mei 2010, 6:36

Super Vero!

Sterretje
Berichten: 12336
Lid geworden op: 18 december 2007, 15:11

Bericht door Sterretje » 12 mei 2010, 8:38

Ben blij voor je Vero. Vandaag nog eendagje werken en dan lang weekend?

Zo kom je langzaam op gang jong! En Seppe vindt het helemaal niet erg, hij kan nu vriendjes (en vriendinnetjes) maken hé.

Wappie
Berichten: 3747
Lid geworden op: 7 oktober 2008, 9:56

Bericht door Wappie » 12 mei 2010, 8:52

Super Véro!!
En heel leuk dat ook Seppe het goed gedaan heeft!

Hier maken we geen brug en kan Wappie komen werken vrijdag :( Heb echt geen zin, want mijn man is ook thuis en we hadden misschien iets leuk kunnen doen.
Maar volgende week vrijdag heb ik wel een dagje verlof en ben ik een hele dag alleen met mijn 2schatten!!! :D

Plaats reactie

Wie is er online

Gebruikers op dit forum: Geen geregistreerde gebruikers en 6 gasten