Activiteiten met baby

[Vereltje]

Jammer maar ik kan ook niet komen... Maar volgende keer ben ik er hopelijk wel bij, MET baby uit de buik!

[Loeki]

Jammer Vereltje! Volgende keer hé!

[JD]

Nav wat ik schreef bij 'mama en moe' stelde ik mij de vraag hoe goed een baby van 8 weken zich al kan bezighouden?

Het valt me op dat onze zoon ofwel slaapdagen heeft waarop hij amper wakker is ofwel huildagen waarop hij amper slaapt.
Hij zit dus weinig in zijn relax (meestal ongeveer een half uurtje per dag) en ligt weinig rond te kijken in zijn bed (ofwel slaapt hij, ofwel huilt hij om eruit genomen te worden). Alhoewel het al meer is dan enkele weken geleden.
Zijn speeltapijt interesseert hem nog niet.

Als hij op onze arm zit of als we hem verpamperen kijkt hij wel goed rond en lacht hij.
Het komt er dus op neer dat we continu met hem bezig moeten zijn. Was dit bij jullie ook zo of zaten jullie kleintjes meer in hun relax of keken ze meer rond in hun bedje?

[Loeki]

Ik was daarstraks nog vol nostalgie aan het terugdenken aan die periode... "'s Morgens" spurt naar beneden, Yveske in de zetel of eventjes op het speelkleed, snel snel een paar boterhammen smeren, tegen dat ik dat gedaan had was hij al aan het wenen, dan met hem in de zetel, knuffelen en ik eten en zo viel hij dan in slaap. Toen was het zo'n stress en nu mis ik het haast...

Dus ja, toen hij acht weken was was het ook zo. Kzou zeggen geniet ervan, of probeer toch, binnen een maand speelt hij alleen op zijn speelkleed en zal hij mama dan even niet nodig hebben...

[lisa marie]

JD, hier juist hetzelfde, ofwel bijna de hele dag slapen, ofwel de hele dag bijna niet slapen. Max. een half uur in de relax, speelkleed wil ze ook nog niet. Ze ligt wel soms een tijdje in haar park rond te kijken of haar handjes aan het bestuderen. Ze ligt ook graag op haar waskussen, maar ja, daar kan ik haar niet alleen laten liggen.
En anders... ermee rondlopen... Mijn rug is al aan het opspelen..

[wat is er mis?]

Kaan was ook absoluut niet geïnteresseerd in zijn speeltapijt (nu nog niet eigenlijk). In zijn park kon hij ook niet alleen liggen kijken, laat staan in zijn bed. In de relax was goed voor maximum een kwartier. In zijn babyschommel eveneens een kwartier. Maar verder ook ermee rondgelopen altijd aan (en ja, auw die rug).
Bij mij was het dus id babyschommel en ondertss boterhammen smeren.
Maar raar maar waar, ook ik mis die tijd en toch wil ik er ergens niet aan terugdenken.

En Lisa Marie, ik heb nog eens een kwartier bij Kaan blijven staan op het verzorgingskussen omdat hij daar toch eens zweeg

Liefs,

Bokje

[Sterretje]

Bij mij hangt er een opgeblazen ballon boven de verzorgingstafel. 9/10 keer vd huilbuien zwijgt ze als ze de ballon ziet bewegen.....

[JD]

Allé, 'k heb dus weer teveel een ideale baby voor ogen

Het verzorgingskussen is ook een succes bij ons (wij dachten dat hij aangetrokken was tot de lichtkoepel in de badkamer...)

En nu schiet mij plots het verhaal te binnen van een collega van mijn zus: zij verveelde zich steendood tijdens haar zwangerschapsverlof. In de VM deed ze babyverzorging en haar huishouden en in de NM verveelde ze zich

[Sterretje]

Zo een verhalen ken ik ook: nog nooit zo veel vrije tijd gehad als dan .....
Ik denk dat velen hun verhaal wel idealiseren naar de buitenwereld toe hoor!

En als ik nu naar mezelf kijk, als de mensen vragen hoe m'n verlof was en of ik een braaf kindje heb, dan zeg ik: 'alles prima, superbrave baby... allée, de laatste twee maanden toch....' Maar ik heb er nu ook een veel idealer beeld van dan het in werkelijkheid was. God weet dat ik hier veel op het forum gemopperd heb en met de handen in het haar zat. En nu lijkt het precies of alles vanzelf gaat...

[lisa marie]

Dan zullen we best nog een maandje geduld hebben... Hopelijk gaat het beter als ze 3 maanden oud zijn !

Gisteren zei ik al tegen ventje dat ik er soms naar uitkijk om terug te gaan werken. Want zo'n dagen als dit weekend, dat ze vertikt te slapen overdag, en als je er dan nog alleen voor staat, da's om tegen de muren op te lopen !

[Loeki]

Kheb nog nooit iemand horen zeggen "goh wat was ik blij dat ik terug mocht gaan werken, dat kind deed niks dan wenen wenen gek werd ik ervan".

Nochtans herinner ik me toch - weliswaar vaaaaaaaag - perioden waarin ik het liefst van al terug had beginnen werken om "ervan af te zijn".

Maar nu is het idd zalig genieten, vanaf dat ze zo een maand of drie zijn en de langere middagdut beginnen te ontdekken... En ze ook langer wakker zijn. Heerlijk!

Tegen dat ik terug moet gaan werken zal ik die moeilijke eerste periode wel weer vergeten zijn...

Ik heb zelfs al een tijd vreselijk veel zin om terug zwanger te zijn, terug die kraamperiode, ik wil ze terug! Gek hoor.

[wat is er mis?]

Wat dat idealiseren betreft; heb ik ook gedaan

Loeki,helemaal niet gek dat je dat terug wil. Absoluut niet. Anders ben ik ook gek

En ik ken er wel die gezegd hbb "goh wat was ik blij dat ik terug mocht gaan werken". Zelfs meerdere. En ik vond dat altijd zo vreemd. Ergens kan ik het deels begrijpen nu, maar een ander deel weer totaal niet. Ik heb het nooit zo erg gehad.

Liefs,

Bokje

[Wappie]

Een vriendin van mij beschreef haar bevallingsrust als 'verlof'. Ik kon alleen maar zeggen: 'Amai, dat is super voor u, maar ik ken dat gevoel niet'
Ik was ergens ook wel 'blij' dat ik terug mocht komen werken.
Alhoewel ik er ferm tegenop zag!! Zoals als dikwijls hier mooi omschreven, het is een tweestrijd hé
Langs de ene kant kon ik wel iets anders gebruiken dan flesjes geven, pampers verversen, opruimen, kuisen, wassen,... en langs de andere kant zag ik er enorm tegenop om onze jongens weg te doen en ze een hele dag te moeten missen. nu we een aantal maanden verder zijn ben ik er meer aan gewend. Ik kan ze toch niet eeuwig bij mij houden, want ooit zullen ze ook naar school gaan, logeren bij vriendjes, op kot gaan, alleen wonen,... Goh!! Nog een lange weg van loslaten te gaan dus

[Loeki]

Wappie zwijgt.

Tis loslaten vanaf de moment dat ze de navelstreng doorknippen zeker?
(kvond dat toen ook al een beetje erg dat doorknippen... )

Wie weet wil ik binnen een maand wel gaan werken (keep dreaming). Net afspraak gemaakt om met collega's te gaan lunchen, kzie er een beetje tegenop ook al zie ik hen graag wel weer eens. Gewoon, ja, het "onvermijdelijke" hé.

Hihi Bokje, lekker samen gek is ook gezellig.

[JD]

Awel, als het beter wordt, dan ben ik blij dat ik 5,5 maanden thuis ben, zodat ik ook nog wat van die zalige periode kan genieten.
'k Mag me niet voorstellen dat ik net weer zou moeten gaan werken op het moment dat alles wat vlotter begint te lopen.

Ik heb eigenlijk nog niet verlangd naar het werk, wel naar wat meer rust en evenwichtiger dagen, naar wat tijd om een paar uur met de baby op stap te kunnen gaan (wandelen, winkelen, ...) zonder schrik te moeten hebben dat ik van pure miserie zal moeten terugkeren.
Ik heb eerlijk gezegd wel al goesting gehad om mijn jas en handtas te pakken en een namiddag 'spoorloos te verdwijnen' maar dat zou nogal onverantwoordelijk zijn en zou mijn man met een groot probleem zitten.

Naar de buitenwereld toe 'vereenvoudig' ik mijn verhaal ook tot 'hij heeft goede en slechte dagen' en 'het valt allemaal wel mee' (wat eigenlijk ook wel het geval is als ik jullie verhalen hoor). Je kan moeilijk tegen iedereen je beklag gaan doen hé?
Enkel tegen mijn goede vriendinnen durf ik wel eens wat verder gaan en erkennen dat het soms wel lastig is. Zij hebben trouwens ook altijd eerlijk gezegd dat het niet elke dag rozegeur en maneschijn is.

'k Moet nog maar eens mezelf tot de orde roepen en blijven herhalen dat 'zwangerschapsverlof' eigenlijk geen verlof is (wat ik op voorhand een beetje had gedacht en gehoopt), maar gewoon een ander soort job, met andere verplichtingen en verantwoordelijkheden. En net als bij een gewone job, heb je ook hier goede en slechte dagen. Maar eerlijk gezegd doe ik voor het moment nog steeds liever mijn huidige job dan de job die ik tot voor een paar maanden deed