Zwanger en bang

[prutske14]

Bedankt om me gerust te stellen. Ben zelf ook al wat gekalmeerd
Wat is er mis?: urine hebben ze gecontroleerd op eiwitten en suiker en het was allebei goed. Maar volgende week moet huisarts opnieuw controleren om in de gaten te houden.
Het is idd wel goed dat ze het serieus neemt en goed opvolgt. Denk dat we anders maar binnen 4 weken moesten teruggaan en nu dus een weekje vroeger.

Maar kan er mij al wat beter overzetten. Nogmaals bedankt voor de geruststellende woorden.

Groetjes prutske

[K'tje]

Helaas heb ik dit topicje ook nog es opgediept...

Gisteravond had ik een trekkend gevoel aan m'n navel, maar dan aan de binnenkant van m'n buik. Het gevoel alsof m'n buik aan't uitrekken was, zeg maar.
Nu had ik het nog nooit gevoeld op die plek, en het was een klein beetje pijnlijk.

En plots overviel me een onbeschrijfelijk gevoel van angst, ik voelde beebje niet meer, de paniek sloeg toe, de tranen rolden.
M'n schat van een ventje heeft me toen wat gekalmeerd, en toen ik wat bekomen was voelde ik wel beweging, zij het héél lichtjes. M'n vriend voelde ook "lichte" beweging.
Ik heb dan de muziektrekker bovengehaald die we elke avond laten spelen, en waarop we altijd veel reactie krijgen van ons kleintje.
En gelukkig, ook dit keer reageerde hij/zij zoals het moest.
Vanmorgen weer niet echt veel beweging, maar nu zit ik aan m'n bureau en ist wel druk in de buik. (gelukkig maar...)

Dat trekkerig gevoel aan m'n navel is er af en aan, herkent iemand dit?
Het onbekende bracht me zowaar in paniek, pff, kwas er echt niet goed van.

Achteraf mss wat overdreven gereageerd, maar ik heb al teveel gehoord en gelezen, dus dan flitst dat toch door m'n hoofd op zo'n moment...

Eigenlijk gaat het nu wel beter, ik moest het gewoon ff kwijt...
Bedankt voor het "luisteren"!

[logost]

K'tje toch. Vreselijk he, dat 'oncontroleerbare'. Ik herken het volledig.
Om je gerust te stellen: ik veronderstel dat dat je huid is die aan het uitrekken is, misschien wel een eerste teken van mogelijke zwangerschapsstriemen? Het zou ook bandenpijn kunnen zijn veronderstel ik. Ik ben uiteraard geen ervaringsdeskundige maar ik kan me bijvoorbeeld niet inbeelden dat het een scheur van de vruchtzak zou zijn of de placenta die loskomt of...gewoon omdat er dan ofwel veel 'vocht' of veel 'bloed' zou moeten zijn.
Ik denk ook dat die paniekreacties zo normaal zijn en in het laatste trimester op hun hoogste punt zijn.
Op dat vlak heb ik het ook al een hele week echt lastig. Ik denk ook vaak: ik voel het niet meer of wat zou die pijn zijn. Bovenstaande zaken heb ik me ook al afgevraagd. Zou mijn vruchtzak aan het scheuren zijn of komt de placenta los of...Maar dan denk ik terug aan vorige week. Het was echo week dan. Mocht er toen iets te zien zijn, zouden ze het toch echt wel gezien hebben denk ik. In het slechtste geval dat er toch echt iets zou zijn, heeft jou kindje al bijna 80% overlevingskansen. Het mijne ergens rond de 60%. Als je een vv hebt, zou ik haar eens bellen. Op die manier kan een professional je geruststellen. Uiteraard steeds beter dan een andere zwangere hormonale vrouw.

Stamp maar goed hoor baby'tje van K'tje. Stel je mama maar gerust dat er niks mis is daar vanbinnen en dat je het er super goed hebt!

[K'tje]

Merci Logost, hihi ik heb een intelligent kindje, 't kan al lezen... Ik krijg hier stampjes, niet te doen!
Iemand wil die ongeruste mama iets duidelijk maken...

[Sterretje]

'k wil hier ook even reageren. Ik heb meermaals ook zo een paniek dag gehad, en als ik dan ook nog eens geen of minder beweging voelde, spurtte ik naar de huisarts (die heeft echo).
Dat trekkerige gevoel rond de navel is niet abnormaal. Er zijn hier nog vrouwen die dat gehad hebben. 't kan ook het uitzetten vd baarmoeder zijn, je kleine pruts die stampjes uitdeelt in die zone of zich omdraait, het uitrekken van je vel....
Er is helaas niet veel te doen aan die oncontroleerbare angst. Kalm blijven is de boodschap, maar ja, dat is geen knop die je omdraait.
Als je het echt niet meer weet, kan je best even naar huisarts of gyn gaan, dan ben je weer helemaal gerust.

Geniet nog van jullie beebjes en buikje!

[K'tje]

Merci Sterretje!

Ik had mezelf vandaag nog gegeven om af te wachten, anders zou ik vanavond naar de gyn gaan...

Tja ik wil ook niet "overdrijven" door daar zomaar naartoe te lopen, en tegelijk denk ik, foert als ik ongerust ben moet hij me weer geruststellen...

Moeilijk hé. Mijn verstand wéét wel dat ik gewoon kalm moet blijven, maar gisteren was m'n gezond verstand plots weg hoor, de tranen kwamen echt heel plots, tegelijk met dat paniekerige gevoel... Heel raar. Tzullen ook wel 'n beetje de hormonen zijn zekers?

Maar voorlopig is m'n beebje weer heel actief, en als dat trekkerige gevoel m'n buik is die uittrekt, dan kan ik er mee leven, laat maar groeien die buik en dat kindje!

[logost]

K'tje, ik wil je even vertellen hoe ik die 'moeilijke paniek dagen' doorkom. Ik probeer te spelen met mijn buik. 3 keer prikken en even wachten op reactie. Heel vaak komt er beweging in hoor. Of een beetje zwiepen of...heel leuk om dan reactie te krijgen!
Als jij zo nog ideeën hebt, laat maar weten hoor.

[logost]

Hallo,

Ik weet niet wat er aan de hand is maar ik heb zoveel schrik. Vanmorgen in de auto kon ik gewoon niet ophouden met huilen. Ik heb zoveel schrik dat er iets gaat gebeuren waardoor ik mijn kindje ga verliezen. Hoewel alles er heel goed uitziet telkens maar ik kan die schrik niet van me afzetten. Misschien lost de placenta vroeger of is er een infarct in de placenta of scheurt mijn vruchtzak of heeft het kindje zuurstof tekort tijdens de bevalling...
Oh heeft er iemand tips om met die angst om te gaan? Is dit normaal? Is dit hormonaal? Ik voel ons kindje ook echt veel minder sinds dit weekend. Ik mag vanavond al langs gaan bij de vv en hopelijk kunnen zij me nu geruststellen?

[K'tje]

Goh Logost meid, dikke knuffel!

Ik weet niet of ik wel de goeie persoon ben om je moed in te spreken, maar soit...

Eerst en vooral wil ik je afraden om veel op topics en forums te lezen over zwangerschappen die niet goed aflopen. Focus je niet op de dingen die verkeerd kunnen lopen, dat is zoooo lastig. Ik mijd die nu ook hoor, terwijl ik tijdens de beginperiode na m'n bevalling van Laura heel veel steun had aan lotgenoten, probeer ik nu om er niet teveel te gaan lezen. Het bezorgt mij nog meer angst, en die heb ik nu eigenlijk niet nodig.

Ook hier dikwijls angstige momenten hoor (remember m'n bericht hierboven ergens), als mijn kindje heel hevig beweegt en stampt, dan geniet ik er altijd van, maar soms overvalt me dan plots de angst.
Ik denk dan, niet te veel bewegen, straks zit je vast in de navelstreng, of doe je schade door te bewegen.

Wat natuurlijk zever is. Wij waren heel onbezorgd bij onze eerste zwangerschap, en het slechte nieuws kwam dan ook echt als een donderslag bij heldere hemel. Maar niemand kan zeggen "mij overkomt dat niet (meer)".

We moeten met die angstige momenten leren omgaan, ze proberen om te zetten in postieve gevoelens, we mogen niet zwartkijken en aan alle mogelijke worst case scenario's denken.

Het is niet makkelijk, ik weet het maar al te goed. Maar toch probeer ik, ondanks de angst die onderhuids zit en elk moment tevoorschijn kan komen, om te genieten van dit kleine wonder in m'n buik.

Bij elke grote stap hoop ik ook dat we het binnenkort niet zullen moeten afzeggen.

Zoals de geboortelijst, de zaal voor de babyborrel, de doop vastleggen. En aanstaande zaterdag halen we onze Stokke op bij Babydump. Ik kijk er ongeloofelijk naar uit, maar soms komt een klein duiveltje in m'n hoofd spoken, en dan denk ik bij mezelf, hopelijk hoeven we die buggy niet terug te brengen omdat er iets gebeurd is...

Maar laat die negatieve gevoelens niet overheersen, het is helemaal niet goed, het bezorgt je onnodig veel stress, en dat voelt je kindje hoor.

Trek je op aan je bezoekje bij de vv vanavond, je zal zien, alles zal wel goed zijn!

En, dat heb ik me hier altijd laten wijsmaken, als je echt ongerust bent, ga dan gewoon langs spoed, je zal niet de eerste zijn, en zeker niet de laatste die panikeert hoor tijdens de zwangerschap. Zolang de angst niet overheerst...

Komaan meid, als ik het grootste deel van de tijd kan genieten, dan moet jij dat ook kunnen! Ik denk aan je, hou ons op de hoogte hé vanavond.
Dikke dikke knuffel!

[Loeki]

Hey meid,

Ja hoor dat is normaal! En ja het is hormonaal. Je wordt ook mama hé! Vanaf het moment dat je dat embyke in je buik hebt, wordt je een beetje mama. Een mama is bezorgd om haar kleintje en wil dat 't niks te kort komt.

Je "moet" je kindje maar 10 keer per 24 uur voelen. Ik deed wel eens 's morgens 10 rekkertjes rond m'n linkerpols. En iedere keer als ik een beweginkje voelde verhuisde ik een rekkertje naar m'n rechterpols. En voor ik 't wist zaten alle rekkertjes daar! Soms is je kindje idd wat rustiger dan anders, ze hebben ook recht op hun luierdaagjes hé.

Je zal zien wanneer je wondertje geboren is, zal 't ook zo zijn. Soms slapen ze meer en dan denk je "goh hij/zij slaapt wel veel vandaag, zou hij/zij ziek zijn?". En soms slapen ze te weinig en dan denk je "slaap nu toch eens!".

Je maakt je zorgen, het hoort erbij... Praat erover. Zeg het straks tegen je vv. Zij zal naar het hartje luisteren en je zal horen dat alles prima is...

Dikke knuffel meid!

[logost]

K'tje en Loekie: HEEL ERG BEDANKT VOOR JULLIE REACTIE!! Ze deed echt wel deugd en het liet me toe om alles terug even in perspectief te plaatsen. Idd K'tje als jij je over die ongerustheid kan tillen, moet ik het zeker kunnen.
Ik besef ook dat ik me sterk moet denken en die doemgedachten niet te lang mag toelaten. Ik vertel dit steeds tegen mijn patiënten, maar besef sinds kort echt wel hoe zwaar dit is en hoeveel energie je daarvoor nodig hebt.

Gisteren nog op de materniteit geweest en ze hebben me idd wel kunnen geruststellen. Alles oké met de baby, hij/zij bewoog heel veel waardoor ze het hartje niet constant konden monitoren. Wanneer ze het hoorden, was het wel goed.

Ze hebben wel een spoortje eiwit in mijn urine gevonden, maar blijkbaar is een 'spoortje' niet verontrustend? Het was een lieve stagiaire die dat kwam vertellen dat ze een spoortje had gevonden. De andere vv vertelde er meteen bij dat dat heel normaal was en vaak voorkwam. Dat meisje zal zich een beetje geschaamd hebben, maar ik heb haar gerustgesteld dat ik nu niet meer schrik had. Ik denk dat ik zwangerschapsvergiftiging wel zou opmerken mocht ik het krijgen, niet?

Loekie: die tip van die rekkertjes ga ik zeker gebruiken! Schitterend idee gewoon, ik zat hier steeds met mijn pen en papier om streepjes te trekken. De vv vertelde me ook dat elk schopje een beweging is. Ook al is dit in een hele reeks schopjes. Dus op die manier zou ik ook wel snel aan 10 zitten hoop ik.

Tja en dat van die onegrustheid nadat het geboren is, daar kan ik ook inkomen. Hoewel ik veronderstel dat het nu een ander soort ongerustheid is. Alsof ik mijn lichaam niet vertrouw dat die de zwangerschap tot een goed einde kan brengen. Maar daar heb ik nog 14 weken de tijd voor om te bekijken.

Alleszins meisjes: heel erg bedankt voor jullie geruststelling. Wat een sjans dat DVO bestaat!

[K'tje]

Logost, ik ben blij dat alles goed was bij de vv! Inderdaad super dat je altijd mag langsgaan hé.

Mijn gyn zegt altijd, "controle over een maand" (zal binnenkort veranderen) "en als er iets is dan kom je natuurlijk vroeger hé".

Is ook wel een geruststelling eigenlijk.

[cimoca]

Hallo zwangere dames,
alhoewel ik zelf niet zwanger ben, las ik toevallig dit topic.

ik herinner me nog goed wat mijn mama me vertelde toen ik pas zwanger was: je moet van elk moment genieten maar je gaat ook geen seconde meer zorgeloos zijn. In de zwangerschap ben je bang dat er iets kan misgaan en eens je babietje geboren is , maak je je bij elke grote en kleine stap zorgen.
Ik herinner me nog goed dat ik me tijdens mijn eerste zwangerschap zo mottig voelde en ik van Luik in volle file naar huis moest. Ik heb denk ik bij elk tankstation gestopt om op toilet te gaan kijken of ik toch geen bloed verloor.

De angsten zijn er, vanop het moment dat je weet dat je mama wordt, hou je van dat kleine hummeltje en natuurlijk maak je je dan zorgen.
Ga naar spoed als je twijfelt, beter een keer te veel gaan als één keer te weinig of te laat.
En geniet met volle teugen
Want geloof me, eens je baby er is, zijn er andere zorgen. En het betert echt niet met groter worden. Ik maak me nu al zorgen over deze zomer als mijn oudste een week op kamp trekt. ik doe geen oog dicht, dat weet ik nu al. Maar ja, opvoeden is ook loslaten zeker

cinne

[Loeki]

Daarvoor ben je ook negen maanden zwanger denk ik, natuurlijk moet je kindje groeien maar je groeit ook als mama. En loslaten is daarbij zeker heel belangrijk (haha wie 't zegt... ).

Idd Logost ieder schopje telt! En zeker ook niet vergeten dat je kindje groter wordt hé, naar het einde toe voel je ze vaak weer wat minder.

Als je zwangerschapsvergiftiging hebt, stijgt je bloeddruk. Die kijken ze ook na hé. En daarbij, je beebje is levensvatbaar! Als het echt zou moeten halen ze je baby er wel uit. Maar dat gaat niet gebeuren. Die gaat nog lekker 14 weekjes in mama's buik blijven zitten!

[Katleentje]

Logost, zwangerschapsvergiftiging wordt heel goed in't oog gehouden hoor. Eiwit is maar één van de tekenen, en een spoortje is nog normaal volgens mijn gyne.

Is je bloeddruk aan het stijgen? Of hou je echt heel veel vocht vast? Dan zal je gyne wel op tijd ingrijpen, desnoods met medicatie, maar zoals Loeki al zei, je bent de "magische" grens van de levensvatbaarheid al voorbij...

Trouwens, als je ongerust bent, moet je je echt niet schamen om op het verloskwartier langs te gaan hè! Vorige zwangerschap zei mijn gyne steeds: ik heb hier liever 20 vrouwen aan de monitor liggen die zich laten geruststellen voor een prul dan ééntje die zich geneert en te laat komt...

Loeki, geweldig idee trouwens van die rekkertjes, ga ik meteen pikken