Zwanger en bang
-
logost
- Berichten: 980
- Lid geworden op: 18 november 2009, 10:49
Die rekkertjes hebben me nu op twee dagen tijd al minder ongerust gemaakt 
Dus het werkt echt wel hoor.
Ik hou geen vocht vast en mijn bloeddruk blijft steeds mooi stabiel 12/7 dus dat is heel mooi. Ik maak me niet echt zorgen daarover hoor. Ik denk dat dit kleintje nog wel mooi 14 weekjes bij mij zal blijven zitten.
Bedankt voor de geruststelling! Alweer
Dus het werkt echt wel hoor.Ik hou geen vocht vast en mijn bloeddruk blijft steeds mooi stabiel 12/7 dus dat is heel mooi. Ik maak me niet echt zorgen daarover hoor. Ik denk dat dit kleintje nog wel mooi 14 weekjes bij mij zal blijven zitten.
Bedankt voor de geruststelling! Alweer
-
Engel0405
- Berichten: 852
- Lid geworden op: 5 mei 2010, 14:22
Hoi,
I'm new in town..
Ik slinger tussen bang en eigenlijk nog niets willen vastleggen en anderzijds al heel de toekomst uitstippelen.
Ik weet het natuurlijk maar pas sinds eergisteren dat ik zwanger ben.En heel de tijd houd ik mezelf voor: kan dat wel? Ik wil het zien. Horen gisteren dat de laborant zei: 'Mevrouw u bent goed dik zwanger' was zo fantastisch : D en anderzijds is het nòg niet genoeg. Ik blijf twijfelen: zit daar echt 'iets' in mijn buik? KAN DAT ? HUH?
Ik ben doodsbang om dat kleine vruchtje te verliezen. Het is zo pril, zo kwetsbaar. Als ik bedenk wat voor een hectisch week vorige week was, met af en toe een glasje (alcohol
) , ik ben zelfs naar een dansparty gegaan.. Het is niet alleen een wonder dat ik überhaupt ben zwanger geraakt, maar nog meer dat het blijven plakken is tot nu.
Ik sluit zowat elke zin af met 'als het blijft zitten', als het 'echt' is.
Ik durf het ook niet echt voluit happy zijn en het voor mezelf niet toegeven dat ik zwanger ben. Alsof ik er dan een vloek over uitspreek.
Liefst zou ik het zolang mogelijk geheim houden omdat ik vrees dat het anders zeker misloopt, maar evengoed wil dit ongelooflijke mirakel delen met heel de wereld.
Ik had gedacht dat ik keihard gelukkig zou zijn, maar ik laat het mezelf gewoon niet toe. Zo bang, zo ongerust...
I'm new in town..
Ik slinger tussen bang en eigenlijk nog niets willen vastleggen en anderzijds al heel de toekomst uitstippelen.
Ik weet het natuurlijk maar pas sinds eergisteren dat ik zwanger ben.En heel de tijd houd ik mezelf voor: kan dat wel? Ik wil het zien. Horen gisteren dat de laborant zei: 'Mevrouw u bent goed dik zwanger' was zo fantastisch : D en anderzijds is het nòg niet genoeg. Ik blijf twijfelen: zit daar echt 'iets' in mijn buik? KAN DAT ? HUH?
Ik ben doodsbang om dat kleine vruchtje te verliezen. Het is zo pril, zo kwetsbaar. Als ik bedenk wat voor een hectisch week vorige week was, met af en toe een glasje (alcohol
) , ik ben zelfs naar een dansparty gegaan.. Het is niet alleen een wonder dat ik überhaupt ben zwanger geraakt, maar nog meer dat het blijven plakken is tot nu.Ik sluit zowat elke zin af met 'als het blijft zitten', als het 'echt' is.
Ik durf het ook niet echt voluit happy zijn en het voor mezelf niet toegeven dat ik zwanger ben. Alsof ik er dan een vloek over uitspreek.
Liefst zou ik het zolang mogelijk geheim houden omdat ik vrees dat het anders zeker misloopt, maar evengoed wil dit ongelooflijke mirakel delen met heel de wereld.
Ik had gedacht dat ik keihard gelukkig zou zijn, maar ik laat het mezelf gewoon niet toe. Zo bang, zo ongerust...
-
lisa marie
- Berichten: 2449
- Lid geworden op: 20 mei 2009, 19:17
-
logost
- Berichten: 980
- Lid geworden op: 18 november 2009, 10:49
Hey meid,
Ik had nooit gedacht dat ik in een situatie zou komen waarin ik anderen zou geruststellen, maar kijk als dat kan, dan besef je ook wel dat er ooit een einde komt aan die vreselijke ongerustheid.
Iedereen op dit forum is hier beginnen schrijven met een bang hartje. Heel bang om dat kleine tere embryootje te verliezen en dolgelukkig voor het wonder dat ontstaat in je buik.
1. Je HCG staat echt super goed dus dat is een goed teken.
2. Die ongerustheid wordt deels veroorzaakt door je hormonen. Die zorgen ervoor dat je een 'mama' wordt en blijkbaar zal die ongerustheid nooit overgaan maar leer je ermee leven.
Je ziet zelf dat ik ook nog behoorlijk vaak nood heb aan peptalk omdat ik weer eens panikeer, maar daarvoor ben ik dit forum ook zo dankbaar.
Toen ik zwanger was, was ik dolblij (gedurende 1 dag) tot ik de echo zag met een kloppend hartje. Dan was ik twee dagen blij. 2 weken later klopte ik al wenend aan bij de gyn omdat ik dacht dat het dood was, want ik had/heb 0,000 zwangerschapssymptomen gehad. Maar neen hoor, het kindje was al dubbel zo groot... wat een opluchting. Ik nam me toen voor dat ik van elke seconde zou genieten. Nu ben ik 26 weekjes ver. Wat voor jou oneindig lijkt, zal er gauw genoeg zijn hoor en je zal zien dat elke dag, één dag gewonnen is.
Een tip van Loekie hielp me ook goed: elke dag wakker worden en zeggen: ik ben vandaag 5 weken en 1 dag zwanger. Op den duur vergeet je zelfs hoever je bent. Eerlijk waar.
Wij hebben zelf gewacht tot 12 weken om het goede nieuws te delen met de familie. Ook al woonden wij op dat moment nog even bij mijn schoonouders. Ze hebben er nooit iets van gemerkt. WIj waren gelukkig, maar ook zo ongerust dat ik het niet over mijn lippen kreeg om het te vertellen aan de mensen. Nadat onze ouders het wisten (op 12 weken) hebben we het pas aan ons vrienden verteld op 16 weken en sommigen weten het pas vanaf 20 weken. Telkens wachtte ik af tot een echo. Maar geloof me, nu schrijf je met een klein hartje omdat je weigert gelukkig te zijn omdat je denkt dat het lot zich dan tegen je zal keren. Maar zo werkt het niet hoor. Om het stom te zeggen: je baarmoeder is niet verbonden met je taalcentrum in je hersens
.
En alcohol drinken we allemaal wel eens he. Als je al zo lang probeert om zwanger te worden, kan je dat niet voor jaren van je drankenlijst halen. Je richt daar geen schade mee aan hoor. Er is nog niet eens een placenta dus je kindje kan onmogelijk die drank in zijn bloed gekregen hebben. Niet teveel zorgen maken dus.
Hoe moeilijk ook he: geniet ervan met jullie tweetjes. Als je nood hebt om elke zin te eindigen met 'als het goed blijft gaan' dan doe je dat maar. Je zal vanzelf zien hoe snel die zin daar uit begint te gaan. Hoe snel je begint te spreken van 'ons kindje'... Deel je angsten maar met ons zolang je probeert te genieten!
En BTW: PROFICIAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAT!
Ik had nooit gedacht dat ik in een situatie zou komen waarin ik anderen zou geruststellen, maar kijk als dat kan, dan besef je ook wel dat er ooit een einde komt aan die vreselijke ongerustheid.
Iedereen op dit forum is hier beginnen schrijven met een bang hartje. Heel bang om dat kleine tere embryootje te verliezen en dolgelukkig voor het wonder dat ontstaat in je buik.
1. Je HCG staat echt super goed dus dat is een goed teken.
2. Die ongerustheid wordt deels veroorzaakt door je hormonen. Die zorgen ervoor dat je een 'mama' wordt en blijkbaar zal die ongerustheid nooit overgaan maar leer je ermee leven.
Je ziet zelf dat ik ook nog behoorlijk vaak nood heb aan peptalk omdat ik weer eens panikeer, maar daarvoor ben ik dit forum ook zo dankbaar.
Toen ik zwanger was, was ik dolblij (gedurende 1 dag) tot ik de echo zag met een kloppend hartje. Dan was ik twee dagen blij. 2 weken later klopte ik al wenend aan bij de gyn omdat ik dacht dat het dood was, want ik had/heb 0,000 zwangerschapssymptomen gehad. Maar neen hoor, het kindje was al dubbel zo groot... wat een opluchting. Ik nam me toen voor dat ik van elke seconde zou genieten. Nu ben ik 26 weekjes ver. Wat voor jou oneindig lijkt, zal er gauw genoeg zijn hoor en je zal zien dat elke dag, één dag gewonnen is.
Een tip van Loekie hielp me ook goed: elke dag wakker worden en zeggen: ik ben vandaag 5 weken en 1 dag zwanger. Op den duur vergeet je zelfs hoever je bent. Eerlijk waar.
Wij hebben zelf gewacht tot 12 weken om het goede nieuws te delen met de familie. Ook al woonden wij op dat moment nog even bij mijn schoonouders. Ze hebben er nooit iets van gemerkt. WIj waren gelukkig, maar ook zo ongerust dat ik het niet over mijn lippen kreeg om het te vertellen aan de mensen. Nadat onze ouders het wisten (op 12 weken) hebben we het pas aan ons vrienden verteld op 16 weken en sommigen weten het pas vanaf 20 weken. Telkens wachtte ik af tot een echo. Maar geloof me, nu schrijf je met een klein hartje omdat je weigert gelukkig te zijn omdat je denkt dat het lot zich dan tegen je zal keren. Maar zo werkt het niet hoor. Om het stom te zeggen: je baarmoeder is niet verbonden met je taalcentrum in je hersens
. En alcohol drinken we allemaal wel eens he. Als je al zo lang probeert om zwanger te worden, kan je dat niet voor jaren van je drankenlijst halen. Je richt daar geen schade mee aan hoor. Er is nog niet eens een placenta dus je kindje kan onmogelijk die drank in zijn bloed gekregen hebben. Niet teveel zorgen maken dus.
Hoe moeilijk ook he: geniet ervan met jullie tweetjes. Als je nood hebt om elke zin te eindigen met 'als het goed blijft gaan' dan doe je dat maar. Je zal vanzelf zien hoe snel die zin daar uit begint te gaan. Hoe snel je begint te spreken van 'ons kindje'... Deel je angsten maar met ons zolang je probeert te genieten!
En BTW: PROFICIAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAT!
-
Engel0405
- Berichten: 852
- Lid geworden op: 5 mei 2010, 14:22
ik heb al 1 keer tegen de enige op de hele wereld die het weet (mijn beste vriendin dus) laten vallen over mijn Vriend: 'de papa'.
Maar dat klinkt zo HUUUGE..Echt niet normaal. Neen dat is toch nog veels te vroeg.
Ik moest bellen voor afspraak echo en die telefoniste zegt: PROFIAT..Ik was geshockeerd.Hoe proficiat? Het is misschien niet echt hoor, ik hou het misshcien niet,d acht ik bij mezelf. En dan praat ik dr vlug over..
Ja ik vrees dat echo's en dergelijke ook maar eventjes voor opluchting gaan zorgen.. Ik hoor mezelf bijna anderhalf jaar nog zeggen tegen vriendin: geniet nu toch eens, hoe is dat nu mogelijk je zo'n zorgen maken Al je schone tijd gaat voorbij..Klim op die roze wolk !
En here I am, al even paranoia!
ja eigenlijk is dat wel waar en ook belachelijk: er is idd geen link tussen wat ik zeg en of vruchtje blijft zitten. Rationeel weet i dat, maar mijn hartje niet hoor..
Maar dat klinkt zo HUUUGE..Echt niet normaal. Neen dat is toch nog veels te vroeg.
Ik moest bellen voor afspraak echo en die telefoniste zegt: PROFIAT..Ik was geshockeerd.Hoe proficiat? Het is misschien niet echt hoor, ik hou het misshcien niet,d acht ik bij mezelf. En dan praat ik dr vlug over..
Ja ik vrees dat echo's en dergelijke ook maar eventjes voor opluchting gaan zorgen.. Ik hoor mezelf bijna anderhalf jaar nog zeggen tegen vriendin: geniet nu toch eens, hoe is dat nu mogelijk je zo'n zorgen maken Al je schone tijd gaat voorbij..Klim op die roze wolk !
En here I am, al even paranoia!
ja eigenlijk is dat wel waar en ook belachelijk: er is idd geen link tussen wat ik zeg en of vruchtje blijft zitten. Rationeel weet i dat, maar mijn hartje niet hoor..
-
logost
- Berichten: 980
- Lid geworden op: 18 november 2009, 10:49
Binnen 26 weken ben jij degene die mensen zal geruststellen hoor! Later ga je nog eens goed kunnen lachen met hetgeen je hier hebt geschreven. Maar voor nu he meid: dikke knuffel en geloof me het mindert.
Hoewel ik nu denk: zou ons kindje doof zijn want het reageert niet als ik 'boe' roep of als de muziek op staat.
Dan dacht ik: misschien beweegt het minder omdat hij alleen zijn voetjes kan bewegen en niet zijn handen.
Twee dagen later kan ik daar dan al een beetje mee lachen en dat zelf rationaliseren, maar ik zal pas blij zijn als dat kindje geboren is. Hoewel ik het heerlijk vind om zwanger te zijn, die ongerustheid is echt helemaal niet leuk. Je moet je daar wat aan kunnen overgeven he. GEwoon de natuur zijn werk laten gaan, de ene dag zal dat beter lukken dan de andere.
Ik kon veel sneller over de papa spreken dan over mama hoor. Nu begint het te komen dat ik mezelf zie als toekomstige mama. Dus nog even geduld hoor!
Hoewel ik nu denk: zou ons kindje doof zijn want het reageert niet als ik 'boe' roep of als de muziek op staat.
Dan dacht ik: misschien beweegt het minder omdat hij alleen zijn voetjes kan bewegen en niet zijn handen.
Twee dagen later kan ik daar dan al een beetje mee lachen en dat zelf rationaliseren, maar ik zal pas blij zijn als dat kindje geboren is. Hoewel ik het heerlijk vind om zwanger te zijn, die ongerustheid is echt helemaal niet leuk. Je moet je daar wat aan kunnen overgeven he. GEwoon de natuur zijn werk laten gaan, de ene dag zal dat beter lukken dan de andere.
Ik kon veel sneller over de papa spreken dan over mama hoor. Nu begint het te komen dat ik mezelf zie als toekomstige mama. Dus nog even geduld hoor!
-
Isolde
- Berichten: 316
- Lid geworden op: 28 maart 2009, 12:09
Hoi allemaal, mag ik er even bij?
Ik ben niet meer zwanger, ben dat wel heel pril even geweest en ben op weg naar volgende pogingen. Ik wil hier toch even kwijt dat al wat ik hier lees me heel veel goede moed geeft om door te gaan. Veel meer moed dan als ik lees wat er allemaal mis kan gaan, dan ga ik zo weer een potje huilen. Dus...lieve mama's, ik hoop hier ook snel mee te kunnen schrijven over al mijn kronkels en ongerustheden en kleine piekertjes...ik ben echt nu al bang voor het moment dat de DPM me opnieuw zegt proficiat met uwe prille zw. aaaaaaaaaaaaaaaaaaaaarrrrggggg
Enfin, op dit moment lees ik alvast met jullie mee!
Veel geluk moedige mama's met jullie prachtige babytjes!
Liefs
Isolde
Ik ben niet meer zwanger, ben dat wel heel pril even geweest en ben op weg naar volgende pogingen. Ik wil hier toch even kwijt dat al wat ik hier lees me heel veel goede moed geeft om door te gaan. Veel meer moed dan als ik lees wat er allemaal mis kan gaan, dan ga ik zo weer een potje huilen. Dus...lieve mama's, ik hoop hier ook snel mee te kunnen schrijven over al mijn kronkels en ongerustheden en kleine piekertjes...ik ben echt nu al bang voor het moment dat de DPM me opnieuw zegt proficiat met uwe prille zw. aaaaaaaaaaaaaaaaaaaaarrrrggggg
Enfin, op dit moment lees ik alvast met jullie mee!
Veel geluk moedige mama's met jullie prachtige babytjes!
Liefs
Isolde
-
Engel0405
- Berichten: 852
- Lid geworden op: 5 mei 2010, 14:22
Lieve Isolde, wat erg voor je, DIKKE KNUF..en wat moedig dat je aan de meiden hier kan optrekken...
Lieve logost: fijn hè dat je beseft dat je nu in een fase zit dat je anderen kan geruststellen.
Ondertussen geloof ik het dus al: ja ik ben zwanger, maar blijf ik zwanger en is er effectief vruchtje? Vriend zei wel dat ik plots een heel andere vrouw ben. Van eentje die zichzelf enorm beschermde tegen al wat met baby's te maken had (niet dat ik negatief was hè, maar het was toch altijd met een zekere gevoeligheid van 'kan ik dit aan') naar een vrouw die crèches bezoekt en spreekt over zwangerschapskledij en opgespannen buikjes. Dat is in 3 dagen tijd veranderd. Maar ik weet als dit foutloopt dat ik dan echt helemaal kapot zou zijn. Want mijn muurtje zelfbescherming is weg en ik laat mezelf af en toe een glimps zien van een droom die hopelijk uitkomt..
Maar evengoed weet ik dat het gewoon altijd leven van stapje nr stapje zal zijn. Ik hoop zo dat Kersje het haalt...
Lieve logost: fijn hè dat je beseft dat je nu in een fase zit dat je anderen kan geruststellen.
Ondertussen geloof ik het dus al: ja ik ben zwanger, maar blijf ik zwanger en is er effectief vruchtje? Vriend zei wel dat ik plots een heel andere vrouw ben. Van eentje die zichzelf enorm beschermde tegen al wat met baby's te maken had (niet dat ik negatief was hè, maar het was toch altijd met een zekere gevoeligheid van 'kan ik dit aan') naar een vrouw die crèches bezoekt en spreekt over zwangerschapskledij en opgespannen buikjes. Dat is in 3 dagen tijd veranderd. Maar ik weet als dit foutloopt dat ik dan echt helemaal kapot zou zijn. Want mijn muurtje zelfbescherming is weg en ik laat mezelf af en toe een glimps zien van een droom die hopelijk uitkomt..
Maar evengoed weet ik dat het gewoon altijd leven van stapje nr stapje zal zijn. Ik hoop zo dat Kersje het haalt...
-
Engel0405
- Berichten: 852
- Lid geworden op: 5 mei 2010, 14:22
Hebben jullie dat ook: ik kan nog steeds niet om met zwangere buiken. Heb er mezelf dit weekend wel 2 keer op betrapt dat ik het moeilijk vond om zo'n bol buikje te zien.
Misschien omdat ik zo bang ben dat het misloopt en zij wel al zo'n prachtig tonnetje hebben?
Vriend snapte het niet goed: "maar je bent toch zelf zwanger?"
In mijn hoofd is zo'n buikje gelijk aan zwanger. Ik ben nog maar zo pril, niets geeft aan dat ik effectief een baby'tje zal krijgen.
En ja dan ben ik jaloers op zij die wel al meer zekerheid hebben. Zij die achteloos een glas wijn achterover kappen en een sigaretje roken. Nog steeds maakt zoiets me boos. Nog steeds doet het me pijn als het moederdag is en ik geen kindje in mijn armen heb. Vriend wou me nog een bosje bloemen kopen, maar het was te laat en eigenlijk kon hij er toch geen goed mee doen: want ik ben dus GEEN mama.
Niets in de handen, niets in de mouwen en in de buik? I reall really hopse so
Depri Engeltje
Misschien omdat ik zo bang ben dat het misloopt en zij wel al zo'n prachtig tonnetje hebben?
Vriend snapte het niet goed: "maar je bent toch zelf zwanger?"
In mijn hoofd is zo'n buikje gelijk aan zwanger. Ik ben nog maar zo pril, niets geeft aan dat ik effectief een baby'tje zal krijgen.
En ja dan ben ik jaloers op zij die wel al meer zekerheid hebben. Zij die achteloos een glas wijn achterover kappen en een sigaretje roken. Nog steeds maakt zoiets me boos. Nog steeds doet het me pijn als het moederdag is en ik geen kindje in mijn armen heb. Vriend wou me nog een bosje bloemen kopen, maar het was te laat en eigenlijk kon hij er toch geen goed mee doen: want ik ben dus GEEN mama.
Niets in de handen, niets in de mouwen en in de buik? I reall really hopse so
Depri Engeltje
-
logost
- Berichten: 980
- Lid geworden op: 18 november 2009, 10:49
Maar meid toch. Ik las dat je overmorgen de echo voor het hartje hebt?
Eén ding probeer ik nog elke dag te leren: loslaten. Mijn man vertelde me ooit dat het leven leuker is als je verwacht dat er achter elke bocht iets nieuws en leuks te wachten staat dan dat je denkt dat je achter elke bocht een hele hoop verdriet te wachten staat. Soms zal je dat verdriet meemaken. Dat hebben je al genoeg meegemaakt, elke maand, omdat je merkt dat er weer een poging niet was gelukt. Maar nu begin je aan een nieuwe weg. Eén waar de meeste bochten positief blijken te zijn. Wacht nog even twee daagjes af. Hou nog even 2 dagen die muur voor je en als je dan het hartje hoort, zullen je tranen die muur meteen doen smelten. Ook al zal je je schuldig voelen daarna dat je zo op een roze wolk loopt omdat je denkt dat je het lot aan het tarten bent, toch zal je gelukkig zijn gewoon omdat je mag genieten van dat wonder.
Nu mijn buik zelf dikker wordt, kan ik beter om met zwangere mensen. Maar nu nog steeds zijn er patiënten die nog niet weten dat ik binnen 3 maanden thuis ben om te bevallen. Ik draag een witte schort dus dat camoufleert mijn buik wel. Ik hoorde ook niet graag dat er iemand in mijn omgeving zwanger was want dan ging mijn rekenmachine aan de slag: "er zijn nu 7 vriendinnen en kennissen zwanger en 1 op 7 mensen krijgt een miskraam dus dat zal ik wel weer zijn". Maar blijkbaar was ik het deze keer niet.
Nog een weetje: ik heb het idee dat mannen hier enorm anders mee omgaan. Het is voor hen allemaal veel rationeler en minder emotioneel. Wij zien meteen (ongewild) een hele toekomst voor ons. We zien ons met een wiegje schudden en we zien ons rondlopen met een dikke buik en...mannen denken gewoon: "we zijn zwanger en binnen 9 maand veranderd ons leven compleet". Enfin dat is toch zo voor de mijne.
Wie weet durf je de moederdag van 15 augustus al wel te vieren. Wacht maar af!
Dikke knuffel
Eén ding probeer ik nog elke dag te leren: loslaten. Mijn man vertelde me ooit dat het leven leuker is als je verwacht dat er achter elke bocht iets nieuws en leuks te wachten staat dan dat je denkt dat je achter elke bocht een hele hoop verdriet te wachten staat. Soms zal je dat verdriet meemaken. Dat hebben je al genoeg meegemaakt, elke maand, omdat je merkt dat er weer een poging niet was gelukt. Maar nu begin je aan een nieuwe weg. Eén waar de meeste bochten positief blijken te zijn. Wacht nog even twee daagjes af. Hou nog even 2 dagen die muur voor je en als je dan het hartje hoort, zullen je tranen die muur meteen doen smelten. Ook al zal je je schuldig voelen daarna dat je zo op een roze wolk loopt omdat je denkt dat je het lot aan het tarten bent, toch zal je gelukkig zijn gewoon omdat je mag genieten van dat wonder.
Nu mijn buik zelf dikker wordt, kan ik beter om met zwangere mensen. Maar nu nog steeds zijn er patiënten die nog niet weten dat ik binnen 3 maanden thuis ben om te bevallen. Ik draag een witte schort dus dat camoufleert mijn buik wel. Ik hoorde ook niet graag dat er iemand in mijn omgeving zwanger was want dan ging mijn rekenmachine aan de slag: "er zijn nu 7 vriendinnen en kennissen zwanger en 1 op 7 mensen krijgt een miskraam dus dat zal ik wel weer zijn". Maar blijkbaar was ik het deze keer niet.
Nog een weetje: ik heb het idee dat mannen hier enorm anders mee omgaan. Het is voor hen allemaal veel rationeler en minder emotioneel. Wij zien meteen (ongewild) een hele toekomst voor ons. We zien ons met een wiegje schudden en we zien ons rondlopen met een dikke buik en...mannen denken gewoon: "we zijn zwanger en binnen 9 maand veranderd ons leven compleet". Enfin dat is toch zo voor de mijne.
Wie weet durf je de moederdag van 15 augustus al wel te vieren. Wacht maar af!
Dikke knuffel
-
logost
- Berichten: 980
- Lid geworden op: 18 november 2009, 10:49
Isolde: dikke knuffel meisje. Eén voor de moed die je nu zelf nodig hebt en die je toch nog wilt delen met ons en één gewoon om je te troosten.
Een miskraam is vreselijk om mee te maken. Zeker omdat je er zolang voor hebt moeten proberen. Ik was 4 maanden na mijn miskraam opnieuw zwanger dus ik hoop dat je er wat moed uithaalt! Er zijn hier nog een aantal meiden die na een miskraam, een gezond kindje kregen.
Ik wacht op je!
Een miskraam is vreselijk om mee te maken. Zeker omdat je er zolang voor hebt moeten proberen. Ik was 4 maanden na mijn miskraam opnieuw zwanger dus ik hoop dat je er wat moed uithaalt! Er zijn hier nog een aantal meiden die na een miskraam, een gezond kindje kregen.
Ik wacht op je!
-
Engel0405
- Berichten: 852
- Lid geworden op: 5 mei 2010, 14:22
Hey Logost, ik ben overmorgen op de kop af net 6 weken zwanger. Ik vrees er een beetje voor dat ik al een hartje ga zien..Maar het kan niet later, want vrijdag vertrekken we voor 3 weken op reis.
Ik voel me overal zo schuldig over: omdat ik zou moeten blij zijn en het te weinig ben, omdat ik niet TE blij mag zijn want als het misloopt is het dubbel zo erg, omdat ik het blijkbaar nog altijd niet aan heel de (niet-DVO)wereld kan gunnen zwanger te zijn, omdat ik stress heb(en dat is toch niet goed voor Kersje), omdat ik na zoveel slechte diagnoses en mislukte pogingen gewoon 'stomweg' natuurlijk ben zwanger geraakt (en dus geen voorbeeld meer kan zijn voor al die moedige behandelende dvodames),omdat ik jullie tijd verdoe met mijn gezaag, omdat ik de crèche al heb vastgelegd terwijl dit zo hard ongeluk uitlokken is..
Does it ever end?
Maar ik ga het proberen logost, denken ah positieve, want dat is er ook. Dat ik een positieve zwangerschapstest heb beleefd, en een vruchtzakje in de bm heb gezien, dat is gewoon op zich een mirakel.
Het is echt gewoon een wonder dat ik geraakt ben waar ik sta vandaag. Nog 2 daagjes wachten en misschien komt er dan een nieuw stapje dat hoop geeft?
Ik voel me overal zo schuldig over: omdat ik zou moeten blij zijn en het te weinig ben, omdat ik niet TE blij mag zijn want als het misloopt is het dubbel zo erg, omdat ik het blijkbaar nog altijd niet aan heel de (niet-DVO)wereld kan gunnen zwanger te zijn, omdat ik stress heb(en dat is toch niet goed voor Kersje), omdat ik na zoveel slechte diagnoses en mislukte pogingen gewoon 'stomweg' natuurlijk ben zwanger geraakt (en dus geen voorbeeld meer kan zijn voor al die moedige behandelende dvodames),omdat ik jullie tijd verdoe met mijn gezaag, omdat ik de crèche al heb vastgelegd terwijl dit zo hard ongeluk uitlokken is..
Does it ever end?
Maar ik ga het proberen logost, denken ah positieve, want dat is er ook. Dat ik een positieve zwangerschapstest heb beleefd, en een vruchtzakje in de bm heb gezien, dat is gewoon op zich een mirakel.
Het is echt gewoon een wonder dat ik geraakt ben waar ik sta vandaag. Nog 2 daagjes wachten en misschien komt er dan een nieuw stapje dat hoop geeft?
Wie is er online
Gebruikers op dit forum: Geen geregistreerde gebruikers en 87 gasten