Wachten op een miskraam

liezeke
Berichten: 2796
Lid geworden op: 14 juli 2009, 7:23

Bericht door liezeke » 2 mei 2010, 12:41

lieve prins,

ik herken je gevoel helemaal, ik vond onze Matéo ook ontzettend mooi en het deed heel veel deugd om hem te zien en hem bij mij te hebben, een lief klein mensje.

tklinkt een beetje luguber maar probeer een paar foto's te nemen van je lieve kleine spruit, achteraf heb je dan iets om terug naar te kijken en het stilt mijn verdriet wel een beetje als ik naar onze Matéo kijk op de foto's.

ik heb ook een doos met alle kleine spulletjes van onze kleine man; een tutje, een badeendje, de echo's, de overeenkomst met de crèche...
is geen vrijgeleide van verdriet maar het helpt me met verwerken. maar dan nog, er bestaat geen handleiding over omgaan met dit verlies. ik babbel er graag over, bvb. ventje heeft het daar iets moeilijker mee maar dat maakt zijn verwerking niet minder moeilijk of 'slecht', iedereen doet het anders.
één ding is zeker; vanaf nu ben je mama, prins, dat pakt niemand je af!

liesje

Prins22
Berichten: 181
Lid geworden op: 19 augustus 2009, 14:43

Bericht door Prins22 » 2 mei 2010, 13:14

Hey liefste Liezeke, wat een schoon verhaal op 't forum hieronder. Je mag echt fier zijn op jezelf, dat je je kindje zelf op de wereld hebt gezet, dat je hem hebt mogen ontmoeten, vastpakken,... een mens heeft dat echt nodig. Er zijn al geen herinneringen buiten die van het zwanger-zijn, het doet absoluut deugd dat je weet wat je nu moet loslaten.

Ik vond het ook echt een sereen moment toen ik keek naar het foetusje. Het ligt in de frigo nu, en ik ga er af en toe nog eens naar kijken. Ook mijn lieve ventje is blij dat we het hebben mogen zien (voor 't zelfde geld was alles eruit gekomen in het toilet!), toch nog iets dat ons meezat. 't Is idd ons kindje, we hebben nu kunnen zien dat hij/zij niet goed gegroeid was, het zou toch de kans niet gekregen hebben om mooi uit te groeien tot een gezonde baby.

Het heeft me ook echt al geholpen over dit alles te kunnen praten. Praten, praten, praten,... en af en toe wat schrijven, hier of op mijn (gesloten) blog: het helpt. De komende periode zal nog moeilijk zijn, maar ik heb het gevoel dat de verwerking vandaag kan beginnen.

Hou je taai meid, je bent een sterke madam. Je ventje en Matéo mogen trots zijn op zo'n vrouwke en moedertje!

Dikke knuf, Bieke (da's toch al iets persoonlijker)

Prins22
Berichten: 181
Lid geworden op: 19 augustus 2009, 14:43

Bericht door Prins22 » 5 mei 2010, 21:20

Het stopt hier niet met de tegenslag. Vanavond naar de gyn geweest en blijkt dat er nog een stuk achtergebleven is in m'n baarmoeder. Morgen alsnog een curettage.
Ben zoooooo pissed en ontgoocheld. Heb ik daarom 6 dagen gewacht op een spontane miskraam??? Gaan ze morgen toch nog met hun instrumenten in mijn lijf zitten keuteren!
Ik dacht dat ik stillekesaan eroverheen aan 't komen was. Not! :evil:

bieke01
Berichten: 360
Lid geworden op: 28 juli 2009, 13:48

Bericht door bieke01 » 6 mei 2010, 8:17

ai prinske ... hou je sterk !

knuf
bieke

Noa09
Berichten: 3484
Lid geworden op: 5 mei 2009, 12:46

Bericht door Noa09 » 6 mei 2010, 11:55

Hè toch, Prins...

Héél veel sterkte!
Was ook zo pissig dat ik na drie weken afzien alsnog geopereerd moest worden.
Ik duim voor een vlot herstel!

Noa09

TineVR
Berichten: 249
Lid geworden op: 1 oktober 2009, 13:48

Bericht door TineVR » 6 mei 2010, 14:39

Hey Prins22,

mij is iets heel gelijkaardig overkomen -ivm achterblijven van een restje-. Ik heb een miskraam gehad in Januari, spontaan. Een paar dagen later bij gynae was er niets meer te zien, dus een curettage bleek niet nodig.
Daarna is iedere 2 weken mijn bloed genomen omdat ik PCO heb en we ah wachten waren om de behandeling terug op te starten. Na 1 maand was er terug iets te zien op de echo, maar het was niet zichtbaar of het een bloedklonter was of een restje van het vruchtje.

Tot 7 weken toe na mijn mk is mijn HCG positief gebleven, evenals bleef er iets te zien op de echo -en het bleek in grootte toe te nemen! Na 9 weken is er met een camera gekeken en het bleek nog een stukje van de placenta te zijn!

Vooral emotioneel was dit zeer zwaar.. sinds 1 maand zijn we weer ah behandelen en het ziet er niet slecht uit -ik reageer op de pilletjes + spuitjes, maar ik heb het nog steeds moeilijk. Ik heb zo'n schrik dat dit nog eens gebeurt...

Prins22
Berichten: 181
Lid geworden op: 19 augustus 2009, 14:43

Bericht door Prins22 » 7 mei 2010, 9:09

Waren jullie eigenlijk tevreden over de emotionele opvang en blijken van medeleven van jullie gynaecoloog?
Ik voelde me echt wel in de kou gezet. Het leek allemaal de normaalste zaak van de wereld dat het bij sommige mensen fout loopt. Heb ook heel weinig uitleg gekregen over de curettage. 't Moest precies allemaal snel snel afgehandeld worden.
Nochtans kon ik vooraf niet klagen over de gyn. Maar ja, als het maar is om te zeggen dat alles ok is, is een mens rap content he.

Ik heb nu toch het gevoel dat ik volgende keer weer bij iemand anders zal gaan. Misschien dan toch maar in Jette. Je kan zo blijven zoeken naar iemand, 't is echt niet simpel vind ik.

roisin
Berichten: 1009
Lid geworden op: 22 januari 2010, 16:40

Bericht door roisin » 8 mei 2010, 12:14

Ja, ik ben goed opgevangen geweest door gyn. Voldoende uitleg gekregen en ook blijk van medeleven.
Ook het verplegend personeel waren heel lief !
Lang leve st lucas gent !

zonnetje
Berichten: 46
Lid geworden op: 2 april 2010, 13:57

Bericht door zonnetje » 8 mei 2010, 18:05

Hey iedereen,

Ook voor mij helaas slecht nieuws vandaag. Emmyke groeit absoluut niet goed, wel is er nog steeds een hartslag. Ik zou nu 8 weken moeten zijn, maar de grootte van emmyke is slechts 6 weken en 5 dagen. De gyn had ook twijfels over de vorm van ons emmyke. Volgende week moet ik bij gyn in ziekenhuis een duidelijkere echo laten maken, maar het is voor ons zo goed als zeker gedaan. Met veel pijn in het hart. Mijn blijdschap, hoop, en verlangen naar de toekomst is ineens weer als een pudding ineen gezakt. Echt verschrikkelijk. Maar ja we moeten op naar de volgende poging.

Ik was er zo bang voor en het is nog uitgekomen ook.

Wat houdt een curettage juist in? Weet dat niet en heb het nog niet aan gyn gevraagd. Heb er alleen nog maar zitten wenen.


Liefs van iemand heel droevig

LittleBean
Berichten: 1715
Lid geworden op: 8 februari 2010, 22:55

Bericht door LittleBean » 8 mei 2010, 18:53

Hi Zonnetje,

Ik leef helemaal met je mee, ik heb zelf een mk gehad op 7 weken in november vorig jaar.

Ik begrijp het als je zegt dat al je plannen voor de toekomst ineengestort zijn.

Is er echt geen hoop meer? Kan het zijn dat je verkeerd uitgerekend bent en je nog geen 8 weken ver bent in je zwangerschap?

Heeft de gyn een bloedafname gedaan om je HCG waarden na te gaan?

Omdat ik een 'spontane' miskraam had (mijn HCG waarden waren heel laag) heb ik geen curretage gehad, dus ik kan je niet vertellen wat dat inhoudt.

Heel veel sterkte!

Big hug,

LittleBean

zonnetje
Berichten: 46
Lid geworden op: 2 april 2010, 13:57

Bericht door zonnetje » 9 mei 2010, 15:34

Hey Littlebean,

Ik denk dat de hoop echt ver te zoeken is en ons echt het ergste te wachten staat. De gyn heeft geen bloed getrokken voor de HCG waarden nee.

Hoe is jouw situatie nu? Wanneer ben je verder kunnen starten met nieuwe pogingen?

Liefs

LittleBean
Berichten: 1715
Lid geworden op: 8 februari 2010, 22:55

Bericht door LittleBean » 9 mei 2010, 17:00

Hallo Zonnetje,

Wij zijn nu bijna 6 maanden verder en voorlopig nog niet zwanger.

Na mijn miskraam had de gyn ons aangeraden 1 cyclus te wachten met proberen om mijn lichaam en geest te laten bekomen, dus zijn we pas na mijn eerste ms terug begonnen.

Wij zijn voorlopig wel nog steeds op de 'natuurlijke' manier aan het proberen, maar als je met IUI/IVF bezig bent kan de recuperatieperiode natuurlijk wat langer zijn.

Mijn cyclus was na de mk wel helemaal overhoop (38d, 42d, 31d) wat het proberen wel bemoeilijkt want je weet natuurlijk niet wanneer je eisprong is. Maar vorige maand was hij eindelijk weer normaal, dus ik hoop dat het zo blijft.

Als het ergste toch gebeurt bij jou raad ik je aan om daarna toch de tijd te nemen om fysiek en mentaal alle tijd te nemen die je nodig hebt om te bekomen.

Ik wens je veel moed en sterkte toe en weet dat je niet alleen bent en dat je altijd op dit forum terecht kan.

LB

mies
Berichten: 3814
Lid geworden op: 22 maart 2009, 14:44

Bericht door mies » 14 juli 2010, 7:12

Zijn er nog mensen die na een vroege miskraam moesten wachten tot het spontaan afkwam? Zijn er tips om dat sneller te doen gaan?

Ik heb een vroege miskraam gehad (tussen 5 en 6 weken), en heb nu nog 24u de kans dat het spontaan afkomt. Anders curettage (heb ik écht geen zin in...)
Ondertussen neem ik methergine druppels, maar het lijkt niet te helpen. Integendeel... terwijl ik vóórdat het vruchtje gestorven is nog bloedverlies en wat krampen had, komt er nu helemaal niks meer...

Noa09
Berichten: 3484
Lid geworden op: 5 mei 2009, 12:46

Bericht door Noa09 » 14 juli 2010, 9:22

Hoi Mies,

Vind het heel erg voor je dat je op dit forumtopic beland bent...
Ik kreeg op 5w4d te horen dat het vruchtje zich niet goed ontwikkelde en dat ik een miskraam moest afwachten.
Na drie weken (!) relatief felle bloedingen heb ik alsnog een curettage moeten ondergaan.
Ik kreeg geen druppels of pilletjes van de prof.
Een curettage is absoluut niet leuk, maar achteraf bekeken had ik ze liever toch eerder gehad.
Het herstel gaat snel en het bloedverlies stopte bij mij na een kleine week.
30 dagen later had ik mijn regels al voor de eerste keer.
Ik wens je heel veel sterkte en steun toe en hoop dat een curettage bij jou vermeden kan worden.

Liefs,

Noa09

Justine
Berichten: 757
Lid geworden op: 25 februari 2010, 18:17

Bericht door Justine » 15 juli 2010, 18:39

Hey mies, eerst en vooral veel sterkte in deze moeilijke tijd! Weet exact hoe je je nu voelt, je bent zoo gelukkig, eindelijk zwanger en dan loopt het alsnog mis... huil maar eens goed uit.
Bij mij zagen ze aan iets meer dan 5 weken een vruchtzakje, aan 6 weken was het maar een mm gegroeid, gyn zag al dat er iets niet juist was, de week erna terug echo, vruchtzakje begon te vertroebelen, maar zat te hoog in baarmoeder om af te komen. Gyn is niet voor curretage en zei ofwel wacht je, maar dat gaat nog een hele tijd duren, ze sprak toch over een week of 2, ofwel pilletjes opsteken. Weet de naam wel niet meer. had er een beetje schrik van omdat ik al verschillende dingen gelezen had op versch sites, van hevige bloedingen en via spoed binnen om alsnog curretage te doen. Bij mij was dat het geval gelukkig niet. Heel klein beetje gebloed, dan terug gestopt, terug naar gyn geweest, die heeft dan terug pil opgestoken, hielp niet echt en 3de keer kreeg ik dan m'n regels door. Gelukkig, want ze mogen die pillen maar 3x na elkaar opsteken. Heb een dag of 3 gebloed, niet hevig, net als een gewone menstruatie. Ben opgelucht dat ik voor deze optie gekozen heb, dat het niet tot een curretage is gekomen. M'n volgende regels zijn er na 6 à 7 weken doorgekomen.
Missch kan je eens informeren bij je gyn, hoop dat je er wat aan hebt. Veel vrouwen kiezen voor een curretage omdat ze dan de korte pijn hebben, maar ik ben blij dat het niet zover is moeten komen.
Nogmaals veel sterkte en hoop dat het een plaatsje kan geven en dat je snel de moed terug vindt om verder te gaan.

Knuffel
Justine

Plaats reactie

Wie is er online

Gebruikers op dit forum: Geen geregistreerde gebruikers en 3 gasten