Vruchtbaarheid bij babies

[wat is er mis?]

Zijn jullie daar al mee bezig; zou mijn kind ook verminderd vruchtbaar zijn?

Ik ben er toch alert voor. Nu bij een jongen toch. Ik was al vrij vroeg aan het "zoeken" naar de teelballen. Want ik wou toch zeker zijn dat die ingedaald waren. Ik heb dit ook aangehaald bij K&G. De eerste keer werd er gezegd dat ze nog moesten indalen na de geboorte. Nadien had ik ze wel al eens gevoeld en nu nog. Maar ze "floepen" ook nog weg. Dus soms zijn ze er en soms niet. Ze hadden me een tijd geleden bij K&G gezegd dat dit normaal was. Maar mag dat nu ook nog altijd?

Liefs,

Bokje

[Vereltje]

Hey Bokje,
Ik ben daar toch ook wel mee bezig hoor. Over die teelballetjes kan ik je niet helpen, dat weet ik niet. Maar ik weet wel dat als ik een dochter heb en ze heeft maandstonden zoals de mijne, ik het niet gewoon ga laten oplossen met de pil. Dan wil ik weten of ze ook endo heeft. Ik wil niet dat ze dan dezelfde lijdensweg moet ondergaan als ik. Misschien is dat een beetje zwartgallig maar dat kruis dragen we allemaal mee denk ik.

Mijn (niet-DVO) vriendinnen vinden het raar dat ik, nu ik zwanger ben, nog altijd gruwel van de weg die we hebben moeten afleggen, dat ik dat nog steeds moeilijk vind. Dat is voor mij ook de reden waarom ik niet aan een tweede wil beginnen, ik zie dat gewoon niet nog eens zitten. Als je het zelf niet hebt meegemaakt, kan je zoiets niet snappen denk ik. Maar voor ons is het iets dat heel ons leven ergens aanwezig blijft. Misschien vind ik over een paar jaar wel weer de moed om er opnieuw aan te beginnen, maar tot het zover is genieten we gewoon van wat we nu gekregen hebben! Dit wordt het meest verwende kind van West-Europa!

[Sterretje]

Zwijg stil. Ik heb nu al fortuinen uitgegeven aan m'n kleine schat!

Ik ben er niet zo mee bezig, en met jongetjes heb ik natuurlijk geen ervaring.
Maar ik ga wel mijn dochter meegeven, als ze er de juiste leeftijd voor heeft, dat ze waakzaam moet zijn indien ze aan kinderen wil beginnen en dat ze zich sneller laat onderzoeken dan mezelf...
'k ga er niet van uit dat het erfelijk is, maar 'k zal er wel alerter in zijn.

'k heb zo ook wel een 'radar' aanstaan voor vruchtbaarheidsgevoelige onderwerpen binnen m'n omgeving.
Zo hebben we een pas getrouwd bevriend koppel met een geweten kinderwens. Ik betrap mezelf er op dat ik ze nauwlettend in de gaten hou of ze al dan niet nog een glaasje alcohol drinkt, om me voor te bereiden op de aankondiging.' Maar na zes maanden nog niets... Jammer genoeg heeft de vrouw in kwestie een zware operatie ondergaan intussen ad rug. Vond mijn schoonmoeder het zonodig om te zeggen: amai, heeft zij geluk dat ze nog niet zwanger was!
Dat is natuurlijk dubbel hé, wou de vrouw eigenlijk wel zwanger zijn, of niet? Ze heeft wel geluk dat de operatie kon door gaan, want een zwangerschap zou het erger gemaakt hebben. maar ik zou die opmerking nooit in het openbaar maken, zeker niet als die persoon er bij zou zijn. Je weet nooit of het kwetsend is of niet...

[Loeki]

De uroloog heeft ons verzekerd dat 't niet erfelijk is... Dus kprobeer er zo weinig mogelijk bij stil te staan, al schiet het idd wel door m'n hoofd. En zelfs als het niet erfelijk is kan er nog altijd iets anders mis zijn hé.

Niet ingedaalde teelballetjes komt vrij veel voor idd dacht ik. Ik dacht eigenlijk dat ze daar vrij lang mee wachten om er iets aan te doen. Maar kheb er effe vlug op gegoogled en blijkt toch vanaf zes maanden dat ze ernaar kijken. Dus kzou het zeker nog eens aanhalen als je nog eens naar de KA gaat Bokje. Maar kdenk dat er nog tijd genoeg is.

[marb]

Ik las laatst in de krant dat de levensstijl van de moeder tijdens de zwangerschap van grote invloed zou zijn op de vruchtbaarheid van het kindje. En aangezien hier alleen maar flinke en verstandige mama's rondhangen, mag dat geen probleem zijn!

"Terugfloepende" teelballetjes maakt niet uit, bokje. Ze 'floepen' soms terug, maar als ze daarna weer komen 'piepen', no prob

[Sterretje]

Pfff, als je alles moet geloven wat ze in de krant en de boekjes schrijven
De natuur laat zich niet dwingen hé.... (of toch moeilijk )

[grootgevaarke]

In hoeverre is dat eigenlijk erfelijk?

[marb]

Tenzij er een genetische oorzaak is, is sub- of infertiliteit niet erfelijk. Als het wel erfelijk zou zijn, zou het zichzelf weg-evolueren of weg-geëvolueerd hebben

[Loeki]

Toch niet als al die verminderd vruchtbare nakomelingen toegang hebben tot zaken als IVF... Dan houden we 't "kunstmatig" zelf in stand.

[Miepje]

ik dacht dat men daarop testte. ik meen begrepen te hebben dat ze eerst nagaan of de infertiliteit erfelijk is of niet. Eigenlijk denk ik dat je je daar rationeel heel weinig zorgen moet over maken,...

Emotioneel is een ander verhaal natuurlijk. ik denk dat ieder van ons hier wenst dat zijn of haar kinderen niet hetzelfde hoeven mee te maken. en feit is dat we er echt wel gevoelig aan geworden zijn. om maar te zeggen dat ik nu al een weekje ambetant loop omdat de schoonzus die het aandurfde van zwanger te worden voor ons, alweer zwanger is ( 8 maanden na de geboorte van hun kindje). Toen ze vertelde dat ze zwanger was van het eerste, was dat één van de zwartere dagen in mijn leven. En het feit dat ze terug (zo gemakkelijk) zwanger is, raakt mij en roept die herinneringen op. Tja, ik denk niet dat ik van dat trauma helemaal vanaf ga geraken, dus ja, ik zal heel gevoelig worden op het moment dat mijn dochters komen zeggen dat ze graag zwanger zouden worden... gho, ik mag er niet aan denken.

[logost]

Ik heb daar dus ook schrik voor he. PCO zou erfelijk kunnen zijn, maar niemand in de familie heeft het. (Toch niet bewezen dan want er zijn wel enkele tantes met zeer veel haar ). Maar goed, ik vraag me soms af of ik die PCO heb omdat mijn mama niet wou stoppen met roken tijdens haar zwangerschap. Ze zit tegen iedereen te stoefen over hoe ze 3 gezonden en dikke kinderen heeft gekregen ondanks dat ze rookte. Het is zelfs zo erg dat ze tegen mijn schoonzus vertelde dat ze niet hoefde stoppen met roken als ze zwanger wou geraken. Enfin, telkens ze dit zegt denk ik in mijn eigen of die PCO daardoor zou komen? Zoals Marb zegt geloof ik wel in die krant .
Anderzijds zou dat ook betekenen dat ik me schuldig moet voelen omdat ik teveel chocolade of vettige dingen eet tijdens de zwangerschap.

Die teelballetjes mogen idd nog terugfloepen hoor, zolang ze er idd terug uitfloepen is er geen probleem dacht ik.

[wat is er mis?]

Bij mij gaat het niet echt over het al dan niet erfelijk zijn. Ik heb een zoon en het probleem lag bij mij: endometriose. Dus ik ben zeker dat hij dat niet zal hebben .
Maar het is gewoon "angst dat hij hetzelfde zal moeten meemaken als zijn ouders". En die teelballetjes is voor mij ergens ook "gevoelig" want mijn broer had een niet ingedaalde teelbal. Dus ben ik daar wel mee "bezig". (Mijn broer hft nog geen kinderen, dus ook voor hem ben ik ergens "bang").
Nu ja, ik heb het daarnet gevraagd aan de kinderarts (ik zag hem spontaan voelen naar de balletjes die weer eens waren weggefloept). Maar ik kreeg een geruststellend antwoord: ze waren er zeker want hij had ernaar gezocht en als ze er zijn geweest dan zijn ze ingedeeld. Het "wegfloepen" is nog normaal op zijn leeftijd en kan door koude, angst, stress (ja bij de dokter is het niet echt de meest aangename plek hé in je blootje op een tafel onderzocht worden ). Het heeft ook een naam ... help google ... oeps kvind het niet direct. Nu ja, maakt niet uit.

Liefs,

Bokje

[logost]

Weet je, als je uitgaat van het slechtste geval dat je zoontje ooit door het zelfde proces zal moeten als jullie denk ik dat je je kan troosten met minstens één gedachte. Hij zal fantastische ouders hebben, die hem voor 200% begrijpen en hij zal altijd iemand hebben bij wie hij terecht kan! Ik weet dat ik heel veel zou gegeven hebben mochten ik iemand gehad hebben in mijn omgeving die me 'begreep'.

Nu weet ik dat ik minstens enkele vaders tegen de borst zal stuiten, maar gaan mannen ook niet anders om met eventuele vruchtbaarheidsproblemen? Niet iedereen, dat is duidelijk, maar in mijn geval ging/gaat mijn man daar duidelijk anders mee om. Hij had/heeft veel meer geduld dan mij op dat vlak. Ook die kinderwens was iets minder uitgesproken bij hem dan bij mij. Ik kon eigenlijk niet leven me de gedachte om zonder kinderen doro het leven te moeten gaan. Voor mijn man lag dat wel anders.

Stel dat je zoon thuiskomt met een serieus lief later en hij zegt langs zijn neus weg dat ze elke maand zoveel pijn heeft tijdens haar regels...wat ga je dan doen? Je kan alleen maar beseffen dat je de beste steun voor je zoon zal zijn in het slechtste geval.

De volgende 25 jaar zal je je moeten troosten met het feit dat er uiterlijk niks mis is met zijn balletjes (die zal je trouwens nog maar kunnen controleren tot 8 of 9 jaar). Geen controle hebben over zaken is blijkbaar een deel van het moederschap. Dat hebben jullie me al geleerd.

[wat is er mis?]

Klopt ook dit zal ik moeten loslaten, maar maak dat de controlefreak in me wijs

Maar ik ben al gerustgesteld eigenlijk hoor (voor nu dan toch )

Liefs,

Bokje

[jufnel]

De fertiliteitsgyn heeft aan ons verteld dat wanneer de teelballetjes niet ingedaald zijn dat dat operatief moet gebeuren tijdens het eerste levensjaar van het kindje. (Wsl tegen dat ze 2j worden dan) omdat de schade anders te groot kan zijn.
Bij mijn man zijn ze pas operatief ingedaald als hij 12 jaar was.
Mijn stiefzoon is verwekt toen mijn man 23 was en dat moet toen echt een wonder geweest zijn want voor een kindje van ons twee hebben we 4 jaar en 3 icsi's nodig gehad omdat de vruchtbaarheid van mijn man (ondertussen bijna 38) zo slecht was. (0,02% kans op natuurlijke bevruchting)
De stiefzoon had ook één niet-ingedaalde teelbal en is daar pas aan geopereerd als hij 10j was.
Dus het zou best kunnen dan dat het deels erfelijk is.
Ik weet sinds kort dat wij een zoontje verwachten en ik zal er zeker op letten en als hij het ook heeft er voor zorgen dat ze operatie tijdig uitvoeren!