Wappie dat ken ik : ze zijn er zooo zeker van dat de mama's toch zorgen dat ze ondanks fulltime werken op tijd om de kindjes kunnen dat het gewwon niet bij de mannen opkomt om ook eens 'neen' te zeggen op het werk.
Vanavond is het hier drink maar ik kan niet gaan of maar voor kwartiertje want ventje kan echt niet op tijd thuis zijn want ik had hem al gevraagd om vrijdag op tijd te zijn ( dan moet ik voor werk naar antwer^pen en kan niet voor 19 uur daar weg)en 2 keer op één week vroeger vertrekken is onmogelijk voor hem.
Dat ik elke dag om halfvijf opsta om om kwart na zeven op mijn werk te zijn zodat ik om halfvijf kan vertrekken om op tijd in opvang en creche te zijn, vindt hij doodnormaal. Toen ik voorstelde om 80% te werken, verdeeld over 5 dagen zodat ik elke dag wat vroeger kan vertrekken, was dat absoluut niet nodig want dat is profiteren. Maar als hij éééééééén keer ( allé, twee keer) om halfvijf op zijn werk moet vertrekken, is het onmogelijk.
In juni moet ik 5 dagen naar Londen, heb nu al een ganse regeling uitgewerkt met creche en babysit en zus en vriendin zodat hij én niet vroeger moet opstaan ( creche gaat ochtendflesje geven) én niet vroeger moet vertrekken op werk ( babysit( werkt in creche) neemt onze jongen mee, pikt meisjes op, maakt eten en geeft badje ma, wo en vr). De andere dagen pikken of mijn zus of een vriendin de 3 kids op en geven eten.
Maar als ik ook maar efkens durf vernoemen dat het zwaar is, vindt hij dat ik niet moet zeuren want ik heb toch een luxeleven
want hij werkt al 3 maand in België. Ik durf maar niet zeggen dat ik nu hij thuis is 4 kinderen ipv 3 heb en dat de grootste de lastigste is
Ik heb steeds vaker het gevoel dat in zijn ogen mijn werk gezien wordt als een hobbyken dat ik er efkens tussendoor doe
Maar het is wel mijn loon dat het meeste binnenbrengt
enfin genoeg gezeurd, ga verder ploeteren
cinne
. Maar ook geen zin om te werken. Bweik. En deze keer moet ik echt op het einde van de week iets af hebben. Maar ik kan er me maar niet aanzetten.