Opvoeden
-
wat is er mis?
- Berichten: 8876
- Lid geworden op: 13 mei 2008, 16:56
-
Loeki
- Berichten: 12951
- Lid geworden op: 8 mei 2008, 9:30
De volgende prachtige opvoedkundige stap ten huize Loeki : Yveske's bedje terug verhuizen naast het grote bed...
In de hoop in ieder geval niet meer uit bed te moeten voor die
tut.
Zelfs de papa is akkoord (aja nu moet hij ook de tut gaan insteken
)
Zou dan "kwaad" kunnen eigenlijk? Zouden we dan later meer moeite hebben met het bed terug te verzetten?
In de hoop in ieder geval niet meer uit bed te moeten voor die
tut.Zelfs de papa is akkoord (aja nu moet hij ook de tut gaan insteken
)Zou dan "kwaad" kunnen eigenlijk? Zouden we dan later meer moeite hebben met het bed terug te verzetten?
-
mies
- Berichten: 3814
- Lid geworden op: 22 maart 2009, 14:44
Dit vond ik vandaag in mijn mailbox 
:
Ongeboren baby van angstige moeder groeit slechter
Aanstaande moeders die angstig zijn tijdens de zwangerschap, blijken de groei van hun ongeboren kind negatief te beïnvloeden. Het leidt tot een vertraging in de groei van het hoofd, de buik en het gewicht van de foetus. Dit concludeert onderzoeker Jens Henrichs op basis van gegevens uit Generation R, het grootschalige bevolkingsonderzoek van Erasmus MC. Vandaag promoveert hij op zijn onderzoek.
Henrichs onderzocht welke invloed angstige moeders hebben op de ontwikkeling van hun kind. Hij vond dat angst een vertragend effect heeft op de groei van het hoofd, de buik en het gewicht van de foetus tijdens de tweede helft van de zwangerschap. Dezelfde gevolgen worden gezien bij aanstaande moeders met symptomen van depressie. Mede uit eerdere Generation R-onderzoeken blijkt dat een verminderde groei en een te laag geboortegewicht negatieve gevolgen hebben op de gezondheid van het kind in zijn latere leven. Naast het effect op de groei, blijkt de angst van de aanstaande moeder ook gevolgen te hebben voor het temperament van haar kind. Op de leeftijd van zes maanden blijken vooral kinderen van chronisch angstige moeders een moeilijker temperament te hebben. Zo zijn deze kinderen meer bedroefd, overgevoeliger en vaker overactief.
http://tre.emv3.com/HS?a=DNX7CkOzGnKS8S ... xKR8P7zw7i
Allereerst, het gaat over de tweede helft van de zwangerschap. Dus iedereen van het "zwanger en bang" topic: maak je niet druk, de angst is er bij ons verminderd vruchtbaren voornamelijk in het begin, en na de 20 weken kalmeren de meesten hier. Toch?
Maarreuh... in hoeverre heeft het dreigement van vroeggeboorte vanaf 26 weken een rol gespeeld in mijn zwangerschap? En de Prepar, die ook de lichamelijke angst-reacties oproept (hartkloppingen enzo)???
In ieder geval klopt het al dat Meis een kleiner dan gemiddeld hoofdje en buikomtrek had... (lengte was wel ok, maar dat vermelden ze niet). En een "moeilijk" karakter, "overgevoelig" en "overactief" klopt zeker. En ik heb hier zelfs eens geschreven dat ik de indruk had dat Meis ongelukkig was, dus dat "bedroefd" klopt ook...
Scary, vinden jullie niet???
:Ongeboren baby van angstige moeder groeit slechter
Aanstaande moeders die angstig zijn tijdens de zwangerschap, blijken de groei van hun ongeboren kind negatief te beïnvloeden. Het leidt tot een vertraging in de groei van het hoofd, de buik en het gewicht van de foetus. Dit concludeert onderzoeker Jens Henrichs op basis van gegevens uit Generation R, het grootschalige bevolkingsonderzoek van Erasmus MC. Vandaag promoveert hij op zijn onderzoek.
Henrichs onderzocht welke invloed angstige moeders hebben op de ontwikkeling van hun kind. Hij vond dat angst een vertragend effect heeft op de groei van het hoofd, de buik en het gewicht van de foetus tijdens de tweede helft van de zwangerschap. Dezelfde gevolgen worden gezien bij aanstaande moeders met symptomen van depressie. Mede uit eerdere Generation R-onderzoeken blijkt dat een verminderde groei en een te laag geboortegewicht negatieve gevolgen hebben op de gezondheid van het kind in zijn latere leven. Naast het effect op de groei, blijkt de angst van de aanstaande moeder ook gevolgen te hebben voor het temperament van haar kind. Op de leeftijd van zes maanden blijken vooral kinderen van chronisch angstige moeders een moeilijker temperament te hebben. Zo zijn deze kinderen meer bedroefd, overgevoeliger en vaker overactief.
http://tre.emv3.com/HS?a=DNX7CkOzGnKS8S ... xKR8P7zw7i
Allereerst, het gaat over de tweede helft van de zwangerschap. Dus iedereen van het "zwanger en bang" topic: maak je niet druk, de angst is er bij ons verminderd vruchtbaren voornamelijk in het begin, en na de 20 weken kalmeren de meesten hier. Toch?
Maarreuh... in hoeverre heeft het dreigement van vroeggeboorte vanaf 26 weken een rol gespeeld in mijn zwangerschap? En de Prepar, die ook de lichamelijke angst-reacties oproept (hartkloppingen enzo)???
In ieder geval klopt het al dat Meis een kleiner dan gemiddeld hoofdje en buikomtrek had... (lengte was wel ok, maar dat vermelden ze niet). En een "moeilijk" karakter, "overgevoelig" en "overactief" klopt zeker. En ik heb hier zelfs eens geschreven dat ik de indruk had dat Meis ongelukkig was, dus dat "bedroefd" klopt ook...
Scary, vinden jullie niet???
-
Sterretje
- Berichten: 12336
- Lid geworden op: 18 december 2007, 15:11
Mijn huisarts had me dit ook verteld (in het begin van m'n zwangerschp).
'k geloof er wel iets van, maar dan vooral meer als zwangere vrouwen ECHT depressief zijn of een meer 'psychische angstaandoening' hebben. 'k denk dat gewoon bezorgde mamma's in spé zoals wij, niet zo heel erg onderhevig zijn aan deze statistieken.
Buiten het feit van deze stelling, moeten de andere statistieken ook gevuld worden en maakt iedereen kans op een kindje dat wel 'iets' heeft. Dus volgens mij werd je gewoon getroffen door het lot...
Het heeft geen zin om te gaan graven in het verleden en er vragen bij te stellen. Als je dit op voorhand had geweten, zou je dan minder angstig geweest zijn??
Enfin, 'k wil er verder niets mee zeggen, maar 'k heb er mijn eigen mening bij...
Sowieso beginnen kindjes vanaf zes maanden duidelijker hun karakter te tonen...en de ene dag is ook de andere niet hé
'k geloof er wel iets van, maar dan vooral meer als zwangere vrouwen ECHT depressief zijn of een meer 'psychische angstaandoening' hebben. 'k denk dat gewoon bezorgde mamma's in spé zoals wij, niet zo heel erg onderhevig zijn aan deze statistieken.
Buiten het feit van deze stelling, moeten de andere statistieken ook gevuld worden en maakt iedereen kans op een kindje dat wel 'iets' heeft. Dus volgens mij werd je gewoon getroffen door het lot...
Het heeft geen zin om te gaan graven in het verleden en er vragen bij te stellen. Als je dit op voorhand had geweten, zou je dan minder angstig geweest zijn??
Enfin, 'k wil er verder niets mee zeggen, maar 'k heb er mijn eigen mening bij...
Sowieso beginnen kindjes vanaf zes maanden duidelijker hun karakter te tonen...en de ene dag is ook de andere niet hé
-
wat is er mis?
- Berichten: 8876
- Lid geworden op: 13 mei 2008, 16:56
Voor mij klopt het ook in het geval dat Sterretje zegt. Echt als het heel diepe angstgevoelens zijn. Niet de angstgevoelens die wij hadden. Misschien wel als je echte angst had voor een dreigend vroeggeboorte. Niet de angst die (zal voor mezelf spreken) die ik had voor een vroeggeboorte, die was irrationeel. Maar als het rationele angst is omdat er tekenen zijn is het toch iets anders.
Ik zal het bewuste artikel eens proberen op te sporen en lezen om welke angstgevoelens het precies gaat.
In ieder geval Kaan is wel kleiner en dunner dan gemiddeld. Maar ook die moeten er toch zijn hé. Maar op zijn 6 maanden is hij niet bedroefder. Wel nog steeds heel actief maar ja dat is denk ik de aard van het beestje.
Liefs,
Bokje
Ik zal het bewuste artikel eens proberen op te sporen en lezen om welke angstgevoelens het precies gaat.
In ieder geval Kaan is wel kleiner en dunner dan gemiddeld. Maar ook die moeten er toch zijn hé. Maar op zijn 6 maanden is hij niet bedroefder. Wel nog steeds heel actief maar ja dat is denk ik de aard van het beestje.
Liefs,
Bokje
-
Loeki
- Berichten: 12951
- Lid geworden op: 8 mei 2008, 9:30
-
mies
- Berichten: 3814
- Lid geworden op: 22 maart 2009, 14:44
Ja ik denk ook wel dat het om veel diepere angst gaat hoor. En nee, ik ben niet zooooooo heel bang geweest voor vroeggeboorte, allez toch niet meer na de eerste weken. Natuurlijk wel wat banger dan het "irrationele" bang-zijn van jullie.
Ach ja, ik weet het ook niet zenne, ik vond dat gewoon in mijn mailbox. Da's al.
Ach ja, ik weet het ook niet zenne, ik vond dat gewoon in mijn mailbox. Da's al.
-
Loeki
- Berichten: 12951
- Lid geworden op: 8 mei 2008, 9:30
"meer bedroefd, overprikkeld en overactief" : veel babies "voldoen" daaraan denk ik. En hoe bepaal je of een baby "meer bedroefd" is? Aantal uren huilen per dag ofzo? En zelfs dat, hoe bepaal je dat, als je dat door de ouders laat bepalen krijg je vaak een vertekend beeld denk ik.
(behalve natuurlijk als het dvo-ouders zijn
)
(behalve natuurlijk als het dvo-ouders zijn
)-
mies
- Berichten: 3814
- Lid geworden op: 22 maart 2009, 14:44
-
Loeki
- Berichten: 12951
- Lid geworden op: 8 mei 2008, 9:30
Mies jij bent echt geen doorsnee ouder hoor (voor alle duidelijkheid ik bedoel dat positief)! Kdenk dat je het wel correct aanvoelt.
Weet je nog dat toen Meis bij Yveske was, wat geween was voor jou was gekrijs voor mij...
Kdenk wel dat je ook een punt hebt als je zegt dat een overstresste mama de dingen anders gaat zien. Maar ja waarom is ze overstresst, door andere dingen dan. Want als haar kind "normaal" zou zijn, zou zij niet abnormaal gestresst zijn, tenzij van andere dingen dan.
Weet je nog dat toen Meis bij Yveske was, wat geween was voor jou was gekrijs voor mij...
Kdenk wel dat je ook een punt hebt als je zegt dat een overstresste mama de dingen anders gaat zien. Maar ja waarom is ze overstresst, door andere dingen dan. Want als haar kind "normaal" zou zijn, zou zij niet abnormaal gestresst zijn, tenzij van andere dingen dan.
Wie is er online
Gebruikers op dit forum: Bing [Bot] en 2 gasten