IVF/ICSI-clubje

[lyse]

Pfff, ik wou dat ik mijn data voor de bloedname wat beter wist te kiezen. Vanmorgen met de fiets door de gietende regen naar het crg. Ik zit hier nu nog te druppen achter mijn bureau. Vorige keer in februari ben ik door hevige sneeuwbuien naar het crg moeten fietsen voor de bn. Als het nu maar iets oplevert he...

De verpleegsters van het crg zijn altijd zo enthousiast, geven al voorschriften mee voor utrogestan voor als de test positief is. Ik heb daar een beetje een dubbel gevoel bij. Aan de ene kant werkt dat enthousiamse aanstekkelijk en kom je er altijd met de glimlach buiten. Aan de andere kant denk ik waarom iemands verwachtingen zo hoog optillen enkel en alleen om nog dieper in dat zwarte gat te vallen? Anyway, deze namiddag weten we het verdict.

Nen dikke merci voor het duimen allemaal...

[imme]

Hey meisjes,

kben efkes afwezig geweest. Kna dus niet goed volgen hier. Moet dringend wat bijlezen.

Heb lastige dagen achter de rug. Hier ook niet zo'n goed nieuws. De follikels die mooi aan het groeien waren zijn na de eerste echo & BN blijkbaar stil gevallen. ze doen het rustig aan blijkbaar. ondertussen voel ik me echt FYSIEK verschrikkelijk. Bijna constant bloeddruk vallen en flauwvallen bij gevolg, misselijk, door lange stimulatie dag 15 bijna voelt mijn lijf als een opgeblazen ballon. Ik voel me slap en totaal niet goed. Het wachten duurt zo lang.

Had op mijn werk aangekondigd dat ik deze week in ziekteverlof zou gaan, niet dus. pick up kan ten vroegste voor zaterdag en waarschijnlijk dat zelfs niet.Ik heb een beetje overstimulatie zeggen ze, maar ik heb 13 follikels is dat te veel?

Gisteren laatste echo gehad en dan was er één die al 23mm was zal die verschrompelen of wat gebeurd daarmee? De rest varieert tussen de 20 à 17mmm, 14,15mm en eentje kleiner dan 10mm.

Kvind het zo erg dat die ene goeie verloren zal gaan, dan denk je steeds dat dat DE goeie is.

Morgenochtend weer op echo en BN hopelijk dan verlossend telefoontje dat ik donderdagavond pregnyl mag zetten voor PU zaterdag.

Dan opt werk nog eens heel druk en ik kan me niet concentreren, hoe moet een mens carrière ambiëren en deze situaties? Dat wordt echt ondraaglijk.

Ik ga eerst wat bijlezen om te antwoorden op jullie verhalen.

xxx

[L***]

lyse waterkieken
er zijn er hier ook zo toegekomen op't werk.
laat ons hopen dat je dat utro-voorschrift nodig zal hebben!!!
ik blijf echt duimen want er MOETMOETMOET hier goed nieuws komen.

ai imme, dat klinkt niet goed. erg é wat die hormonen met je doen. sterkte meid! ik duim mee voor snelle PU.

als ik dat weer lees, twijfel ik weer: verder doen? lange pauze? verder doen? lange pauze? gisteren heeft mijn omgeving en ikzelf me overtuigd om verder te doen. nog één poging, we hebben niets te verliezen. erna is het sowieso zomerstop. wie weet kunnen we die rust voor iets anders gebruiken? en wie weet zijn er dit keer wél 2 goeie eitjes die kunnen concurreren in mijn baarmoeder voor dat goeie plekje??
maar dan heb ik al 3 pogingen achter de rug, zo kloef na elkaar, verlaag je je kansen dan niet?

twijfelen glenys, twijfelen, daar zijn we hier allemaal meesteressen in. misschien moeten we er een boek over schrijven?
en ja, ik ben in voor een nieuwe blind date!

liezeke, schrijf maar lekker mee hier, ik vind het altijd zo fijn om jou te lezen. ik hoop op deze maand, maar anders ga ik mee met jou na de zomer! gaat het wat met je? ben je alweer bij johan geweest?

liefs

[Teetje]

L***, ik wou toch ook even laten weten dat ik alweer meeleef met je... ik volg jullie verhalen nog steeds op de voet en hoop zo dat hier snel nog eens iemand goed nieuws kan komen brengen. het zou iedereen deugd doen eh?
knuffel!

[Fien83]

@Lyse: de duimen staan omhoog hier hé! Nog eventjes geduld en je weet het. Bij ons zijn de verpleegkundigen ook altijd zo enthousiast. Volgens hen kan het altijd gelukt zijn. Ik heb dan ook steeds een positief gevoel als ik buiten ga, maar als je dan een negatief telefoontje krijgt, val je toch wat dieper hé. We hopen dat jij eindelijk goed nieuws kan brengen!

@Noa: Super dat je 2 embryo's hebt teruggekregen. Hopelijk gaan ze volop in strijd met mekaar en blijft er op zijn minst eentje hangen hé!

@Imme: Wat vreselijk dat het zo lang duurt! Kan je niet via je huisarts proberen om een ziektebriefje te krijgen zodat je thuis kan blijven? Als je je zo rot voelt, kan het toch niet dat je productief bent op het werk? Wat die follikel van 23mm betreft, die zal waarschijnlijk idd te groot zijn bij de pick up en overrijp zijn, maar die andere zien er wel goed uit hoor meid! Daar gaan er zeker goede bij zitten! Ik hoop voor jou dat je snel naar die pick up kan gaan zodat je er vanaf bent!

[juffie]

Lyse,
De kaarsjes branden hier meid!!
Hopelijk ben je al droog en kan een positief telefoontje je snel verwarmen!!

Noa ook voor jouw 2 emby's duimen we!!!

Alle anderen veel moed en sterkte gewenst ik denk aan jullie!
Probeer hoe zwaar het ook is vol te houden na regen komt zonneschijn, het moet eens lukken!!!!

Dikke knuffel voor al deze oedige dames!!!
juffie

[imme]

Hey dames,

amai, ik ben blijkbaar niet de enige die me de laatste dagen in een diep ravijn bevond. zoveel emoties hier. we hebben idd nood aan wat goednieuws.

@Noa veel succes! met twee kan het niet mislukken.
@L*** mijn hart bloed voor jou.We voelen allemaal je pijn en wanhoop hier. Het is zo moeilijk om te beslissen op zo'n moment wat de juiste volgende stap is.
Waarom kunnen we niet gewoon een gewoon leven hebben denk ik dan. Als je jonger bent wil je een uitzonderlijk leven, anders dan alle anderen, avontuurlijk en spannend. Maar als je wordt geconfronteerd met waar wij mee te maken krijgen, dan heb ik al miljoen keer me afgevraagd waarom ik geen gewoon, normaal leven, huisje tuintje kindje(s) kan hebben. Voor de eerste keer in mijn leven wil ik opgaan in de massa van happy family met kindjes. Neem je tijd L***, mentale kracht is hier van groot belang.

@Lyse ik duim voor je! Misschien heeft die kletsnatte fietsrit je een ongelofelijk resultaat opgeleverd! beter dan het winnen van de Tour de France!

@Fien 83 Ik kon zeker ziekteverlof nemen, ik moest eigenlijk van de gyne, maar ik kan mijn job niet zomaar twee weken laten voor wat het is. Ik voel me dan schuldig en nog slechter. Op mijn werk weten ze wel dat er iets is , maar totaal niet wat en dat wil ik voorlopig zo houden. Het geeft me de kans om opnieuw mijn ambitieuze en vrolijk, energetische zelf te zijn die ik vroeger was.Mijn carrieremadam zoals mijn ventje me noemde. Soms lijkt het alsof die Imme niet meer bestaat. Ik ben zoveel serieuzer en meer gesloten geworden. Op mijn werk kan ik mijn oude zelf, die nu een soort masker of verdediging is geworden nog eens opzetten. Het houdt me recht want thuis ben ik zwakker dan ooit.

Ik hoop dat de PU snel daar is, en dat ik dan mooie en veel eicellen heb, die dan heel mooi delen en ik een mooi embryootje kan TP waar het mooiste kindje ter wereld zal van geboren worden in voorjaar 2011.
ah was het maar zo simpel.

grtjs

[Ahiha]

Lyse : water is goed om de natuur te laten groeien. Hopelijk groeit er bij jou ook iets.
Imme : Ik wou altijd gewoon huisje tuintje boompje. Gewoon een simpel standaard leven. Meer moet het niet zijn. Wil niet rijk zijn, heb geen carrière maar zelfs een gemiddeld leven lukt blijkbaar niet... word er soms zo down van. Bij mij op werk ook maar 2 collega's op de hoogte die werk soms moeten overnemen. Hoe minder er van weten, hoe minder 'en, is t gelukt' vragen. Hebben we toch het gevoel normaal te zijn. Amaai, tzal door t weer komen zeker maar voel me beke down. Komaan Ahiha, chanten: dit is de goede medicatie, dit is de goede medicatie,...
Lieve meiden, wat heb ik veel aan jullie op dit moment!
Dikke knuffel

[*nat*]

Lyse, duimen doen hier overuren ! Na die natte tocht zullen dat dan watermannetjes worden die twee van jou!

Imme, er zullen er zeker nog goeie tussenzitten, dus zeker nog niet beginnen doemdenken! Maar ik snap wel heel goed dat je nu wil dat het vooruit gaat ! Hopelijk kan je werk je inderdaad een beetje afleiden.

Katrien, wat een verschrikkelijk verhaal... 't is erg, voor een auto moet je een rijbewijs hebben en lessen volgen, maar kinderen krijgen kan iedereen... enfin behalve wij dan op dit moment...

Met dat mooie weer gisteren had één van mijn collega's een kleedje aan. En wat zit er onder dat kleedje? Een oh-zo-duidelijke zwangere buik. Ik heb eens waterachtig gelachen en proficiat gewenst en ben naar mijn klas gevlucht. Ik was zo blij dat ik even niet tussen de zwangere buiken zat en de confrontatie kon omzeilen, maar het begint dus weer opnieuw. Zucht.

[Noa09]

Hoi,

Ik had vroeger ook nooit gedacht dat een 'normaal' leven zo moeilijk haalbaar zou zijn, het lijkt wel haast onbereikbaar.
Bij mij is het letterlijk huisje-tuintje-boompje-beestje, (nog) geen geschikte partner en (nog) geen oh zo gewenst kindje...
Al de rest lijkt ineens zo onbelangrijk eens je kinderwens de kop opsteekt he, hebben jullie dat ook?
Chanten, ja, dat moeten we dan maar doen:
'Komaan, we laten ons niet gaan, ons gezonde baby'tje komt eraan' of iets in die aard.
Het weer zit er zeker voor een groot stuk tussen.
Morgen kan alles er weer anders, beter uitzien.
Kop op, meiden!
Ik geef jullie een virtuele superknuffel!

Noa09

[Glenys]

Noa, ik chant mee! Hierbij een virtuele knuffel terug!

Lyse...wat een spanning, ik ben reuzebenieuwd! De duimen draaien overuren! Ik denk dat ik bijna even zenuwachtig ben als jij. Toitoitoi!

[lyse]

Gelukkig niet te lang moeten wachten op het telefoontje maar de uitslag was zoals verwacht negatief.

Ik hoorde van mezelf hoe gelaten ik klonk aan de telefoon. Ik denk dat de verpleegster zelfs een beetje van slag was omdat ik zo kalm reageerde, alsof ik slecht nieuws voor iemand anders in ontvangst nam. Ik heb het gevoel dat we verschillende paden bewandelen (iui, ivf, cryo) om toch altijd weer bij datzelfde telefoontje met slecht nieuws te eindigen. Altijd anders en toch identiek hetzelfde.

Het is dus 0/4 geworden voor ons clubje. Hopelijk heb jij goed nieuws volgende week Glenys. Anders is dit alles zo moeilijk om te aanvaarden. Zoals iemand anders hier al eens schreef, het is draagbaarder als je tegen jezelf kan zeggen dat je je opoffert voor de statistieken, zodat iemand anders wel goed nieuws kan krijgen

Bedankt hoor allemaal voor de steun , 'k wou alleen dat ik wat beter nieuws had voor jullie.

[Stefi]

Lyse: dikke knuffel meid! Ik versta dat je zo kalm reageerde aan de telefoon. Ik heb dat ook. Het is pas achteraf dat ik meestal de klap krijg. Ik hoop dat dit niet het geval zal zijn bij jou.

Imme: ik herken me volledig in jouw verhaal. Toen mijn man en ik pas afgestuurd waren, gingen we eens tonen dat het leven niet altijd hoeft te zijn zoals ze het ons hebben voorgesteld. Heel wat vrienden begonnen meteen aan een huis en aan kindjes maar daar hadden wij toen geen zin in. We waren daar toen echt niet klaar voor. We hebben keihard gewerkt, hebben mooi ons geld verdiend en hebben heel wat van de wereld gezien. En toen kwam de 30 dichterbij en begon bij mij het moedergevoel te komen. En dan beseften we dat we terug wilden keren naar de roots en hebben we onze jobs veranderd, zijn we teruggekeerd naar West-Vlaanderen en hebben we eindelijk sinds jaren terug een leuk en afwisselend privéleven. Een kindje was toen de meest logische stap en meer dan welkom. En vandaag zijn we bijna 2 jaar verder en staan we nog geen stap verder. Ik heb me al honderden keren afgevraagd of we niet te laat aan kinderen begonnen zijn? Worden we dan werkelijk gestraft omdat we eerst van het leven wilden genieten en niet meteen op de klassieke-huisje-boompje-tuintje tram wilden stappen (terwijl ik vrijzinnig ben en niet geloof in lotsbestemming)?
Dit weekend hebben mijn ouders er werkelijk een schep bovenop gedaan en doodleuk in mijn gezicht gesmeten dat ik het mezelf heb aangedaan. We hebben lang niets van kinderen moeten weten omdat we met andere dingen bezig waren maar volgens mijn ouders kan ik precies daardoor geen kinderen krijgen. Ik heb ze niet gewild en ik moet er nu dan ook niet meer achter willen verlangen. Als klap op de vuurpijl vroegen ze me of ik eigenlijk wel zeker ben of ik kinderen wil?
En toen ben ik in tranen uitgebarsten en is mijn man ferm uitgeschoten tegen mijn ouders. Ik ben vandaag nog steeds erg kwaad op mijn ouders. Waarom zouden wij door al die moeite gaan mochten we geen kinderen willen? Is het dan zo raar dat je als prille 20'er niet aan kinderen denkt maar op je 30e er echt wel wil hebben?
Ik zou vandaag mijn linker arm geven (ik ben linkshandig) en ik wil meteen 2 huizen kopen als dit de succesformule is maar ik denk niet dat dit de manier is waarop kinderen gemaakt worden.

Enfin, dit wou ik toch even van mijn hart.

Glenys: jij bent de volgende in de rij. Ik duim keihard voor je.

Liefs,
Stefi

[imme]

Liefste Stefi,

klinkt als ons verhaal echt waar. Toen we afgestudeerd waren is mijn man eerst lang op reis geweest. ik was toen nog aan het studeren. Toen ik was afgestudeerd zijn we getrouwd,niet uit praktische overweging maar echt omdat we wisten dat we voor elkaar waren gemaakt. Nadat we een jaar waren getrouwd hebben we beslist om samen een half jaar de wereld in te trekken. Het was fantastisch. Toen we terugkwamen had ik zoiets van de pil mag weg, we zien wel. Ik dacht dat na genoeg oefenen alles we van zelf zou gaan. Niet dus!

Wat je ouders zeggen is totaal niet eerlijk! Iedereen kiest hoe hij zijn leven wil leiden. En je hebt gelijk dat je keuzes voor jezelf hebt gemaakt. Tijden zijn veranderd en we moeten de mogelijkheden die we hebben dan ook grijpen als dat kan. Het is zeker geen straf omdat je eerst van andere dingen wou genieten. Ik heb dat ook vaak gedacht; dat mijn fantastische relatie ,nu moet boeten omdat er nog niets fout is gelopen.

We mogen niet zo denken. We hebben alles verdient in het leven en daar horen kinderen zeker bij! Op welk moment we dat zelf kiezen.

Net als jij ben ik ook bereid om mijn armen en benen af te hakken voor dat mooiste geluk in ons leven.

Laten we er samen naar streven, het is niet omdat we andere keuzes maakten dat we er niet evenveel recht op hebben! zeg dat maar tegen je ouders met mijn groeten!

[Kruimel]

@Oh Lyse, nee toch meiske, wat naar! Ik had zo gehoopt voor jou, dat je dit kinderspelletje dat steeds naargeestiger werd (van 4-op-een-rij, naar 3, naar 2) kon omdraaien.
@Stefi, het is jouw schuld niet, niemand kan garanderen dat het wel makkelijk was gegaan als je er meteen met 20 aan was begonnen. En het is ook niet zo dat je er op je 45e pas achter kwam. Dit is gewoon domme pech die ons treft. Je zou zo graag willen dat de buitenwereld je pijn ziet en je moeite respecteert. Zeker je ouders. Pfoe, moeilijk, de mensen waar je juist steun van verwacht.
@Ahiha, je hebt gelijk, werken leidt ook af. Alleen het soort leerlingen waar ik mee werk (is ZMOK ook een Belgische term) komt niet met tekeningen aanzetten als de juf niet goed in haar vel steekt, maar trapt nog een tandje harder. Vandaag wel gewerkt (want je aanmoediging gaf wel degelijk een steuntje in de rug) en een erg fijne dag gedraaid.
@allemaal, meiden, kom op, we hebben een paar dames met cryo's die onze steun nodig hebben en we hebben Glenys die het voortouw neemt om te laten zien hoe dat moet, zwanger raken. Hoewel het weer druilt en pijpensteelt, zijn er dus weer kleine zonnestraaltjes die door de wolken piepen. Laten we ons eraan warmen.
Laten we ons niet teneer laten slaan door familie die het niet snapt, die hun kindje niet de zorg geven die wij het zo graag zouden willen geven, door leerlingen die even echt niet willen, door bloedwaardes die kelderen, door alle tegenslag. Het komt goed. Op een dag komt het goed. Ook voor ons. Juist voor ons. Het komt goed...