Hey meisjes,
Ik heb net even de tijd gevonden om bij te lezen. Het was een serieuze boterham.
Nessieke: meid ik ben eigenlijk gewoon ontzettend trots op je. Wat een schitterende mama ben jij. Niet te geloven! Ondanks het onnodige schuldgevoel en ondanks het feit dat je denkt dat je faalt, haal jij alle kracht in je naar boven om toch die borstvoeding te geven en denk jij nog aan je gezin en wat je het beste voor hen kan doen. Ik denk dat je als vrouw geen betere mama kan zijn. Echt waar, ik krijg echt een enorm warm gevoel als ik zie hoe je met de situatie omgaat.
Je mag overigens verdomd fier zijn op dat lichaam van jou. Oké je zal nog zien dat je net zwanger bent geweest en je zou graag meer borstvoeding geven maar als je bekijkt dat je op 31 weken een kindje hebt gebaard en dat je toch al borstvoeding kan geven en dat je zo snel hersteld bent van een bevalling... dan denk ik eerder chapeau voor Vanessa.
Wat betreft die ups and downs. Ik kan me perfect voorstellen dat dit ontzettend moeilijk moet zijn om met die onzekerheid te leven, maar ik heb ook nog niet vaak zo'n mirakel verhalen gehoord over premature baby's. Nog geen week na haar geboorte is ze al van de beademing!!! Komaan Nessieke: als Yade dan geen gigantisch flinke, sterke en vooral GEZONDE dochter is, dan weet ik het ook niet meer hoor. Als ik jou verhaal lees, ben ik eigenlijk gerustgesteld dat als er nu iets mis zou lopen, ons kleintje het net heel goed zou kunnen doen (dan denk ik gewoon aan jullie!).
Ik kan me wel voorstellen dat het vreselijk is om thuis te komen zonder Yade, zonder ooievaar, zonder blinkende commode...maar weet wel dat in het UZ van Genk een fantastische dochter op je zit te wachten die je heel erg graag ziet en je ook een fantastische mama vind. Die andere materiële zaken, komen wel. Vier maar lekker feest binnen enkele weken!
K'tje: meid het is zoals Loekie zegt: een kindje heeft alleen eten, drinken, veel liefde en misschien luiers
nodig. Ik ben één weekje verder dan jij maar ook bij ons is er nog niet veel definitief geregeld. Ik heb één heel lang gewacht met actie te ondernemen, maar gezien ik nu wel echt overtuigd begin te geraken dat we een levend kindje op de wereld gaan zetten, zijn wij ook pas nu in actie geschoten. Qua geboortelijst zitten we evenver. Ook nog enkele zaken aanpassen en nakijken, maar dat is eigenlijk ook goed genoeg voor de bevalling.
Een jongensnaam hebben we nog niet... nog ALTIJD NIET en meneer wilt er nog steeds niet over praten. Nog 8 weken...
De doopsuiker ga ik straks bestellen en we hebben net een offerte binnen gehad voor de geboortekaartjes. Dus alles zal maar net op tijd af geraken als ik mooi op tijd beval. Ik maakte me daar erg druk ik, temeer omdat ik eigenlijk alles zelf moet doen, maar ik heb nu een beetje een 'foert' houding. Misschien dat ik naar de buitenwereld dan niet de perfect voorbereide moeder zal zijn, maar ik zal er alleszins voor zorgen dat mijn kleine schat niets tekort komt aan liefde enzo. Btw: bij mij zijn ook sinds dit weekend alle kleedjes gewassen. hihi toch iets dat we al hebben afgerond he
VeerleDW: het is zoals Liesel zegt. Ga eens goed na wat de reden van ontslag is. Als die niets te maken heeft met de zwangerschap mogen ze je ontslaan. Zo niet, is het bij wet verboden om een zwangere vrouw te ontslaan omwille van de zwangerschap. Anderzijds, is het de vraag maar of je daar zou willen blijven werken. Dacht jij zelf ook niet aan opstappen? Op dat vlak is ontslagen worden voordeliger dan zelf je ontslag indienen he. Enfin ja, mijn man hoopt zo al een tijdje dat hij ontslagen wordt omdat hij het werk niet leuk meer vindt en omdat hij daarbovenop nog eens zoveel maanden uitbetaald krijgt. Normaal zou dat je loon moeten kunnen compenseren tot na het zwangerschapsverlof of ben ik verkeerd?
Liezeke: ik vind het gewoon echt fantastisch wat een supergyn jij hebt. Zou die niet gewoon zo superlief zijn omdat jij zelf een supervrouw bent? Ik hoop wel dat je een vangnet voorziet voor na die eerste pogingen. Ik denk dat een mislukt poging of een gelukte poging sowieso ontzettend veel emoties zullen uitlokken. Ik kan me echter volledig vinden in jullie aanpak. Ik zou zelf ook zo snel mogelijk opnieuw willen proberen. Je hebt zoveel moedergevoelens en kan die nu niet echt ergens kwijt, tenzij in je gedachten bij je lieve Mateo. Ik wil je alleszins heel erg veel sterkte toewensen en ook ontzettend veel geluk! Met een zoontje zoals dat van jullie, zou dat natuurlijk geen probleem mogen zijn. Misschien kan je hem nog een crème glaske geven? Dikke succes knuffel!
(wel levenslang, het was van voor ik zwanger was) Wel degoutant van dat ontslag 
heb je gisteren het nieuws gezien op vtm? Het ging over discriminatie van zwangere vrouwen... Degoutant vind ik het gewoon! Ik hoop dat je snel iets gaat vinden!
Ik had gehoopt van er aan te ontsnappen, maar dat zal dan toch maar na de bevalling zijn...