China, toe maar... Het is waar dat je door altijd maar bezig te zijn met de molen van het zwanger raken vast zit aan je thuis. Een hoop dingen die je zou willen doen kun je niet plannen omdat je wel eens zwanger zou kunnen zijn. Het mooie van reizen vind ik dat je even uit je dagelijkse gedachtestroom word gehaald en van een afstandje op je leven kunt kijken. Dat was ook mijn bedoeling met de vakantie naar fuerteventura. Op de avond dat ik daar aankwam begon de ellende: een bacteriële infectie aan een zenuw in een kies. De hevigheid van de pijn was vergelijkbaar met weeën, echt waar! En omdat ik net mijn eisprong had gehad was het niet zo prettig om antibiotica en pakken vol paracetamol te moeten nemen. Ik had geen keuze. Voordeel is wel dat ik de hele week niet bezig ben geweest met zwanger worden of mijn verdriet, maar misschien had ik daar dan toch liever voor gekozen. Maar nu de pijn over is besef ik toch dat ik wat meer rust in mijn hoofd heb door de break in mijn gedachtestroom. Nu nog proberen vast te houden.
Wat mooi dat ze bij jullie in het ziekenhuis nog een herdenking houden. Als ik jullie verhalen zo lees is dat in België toch allemaal wat mooier geregeld als in Nederland...
20 weken en zwangerschap moeten afbreken...
-
Lin
- Berichten: 186
- Lid geworden op: 17 juli 2009, 15:48
Hoi Bar,
je had je ongetwijfeld heel wat anders voorgesteld van je vakantie. Ocharme toch, de hele tijd in bed moeten blijven en volledig gedrogeerd. Maar ik lees dat je dan toch op deze bizarre manier je hoofd hebt kunnen leegmaken. En daar was het toch om te doen, niet?
Neen, ik vind het heel erg voor je!
Misschien is het haalbaarder om een beetje minder aan zwanger worden te denken. Zolang je zwanger hoopt te worden, zul je er mee bezig zijn.
Dat is nu eenmaal zo. Dus er minder aan denken is mss realistischer.
Dikke knuffel
Lin
je had je ongetwijfeld heel wat anders voorgesteld van je vakantie. Ocharme toch, de hele tijd in bed moeten blijven en volledig gedrogeerd. Maar ik lees dat je dan toch op deze bizarre manier je hoofd hebt kunnen leegmaken. En daar was het toch om te doen, niet?
Neen, ik vind het heel erg voor je!Misschien is het haalbaarder om een beetje minder aan zwanger worden te denken. Zolang je zwanger hoopt te worden, zul je er mee bezig zijn.
Dat is nu eenmaal zo. Dus er minder aan denken is mss realistischer.
Dikke knuffel
Lin
-
MA
- Berichten: 3546
- Lid geworden op: 27 oktober 2008, 17:29
He lieve meiden,
Allemaal een dikke knuffel...ik lees hier nog wel mee maar meestal niet al te veel tijd om te schrijven. Er letterlijk eens tussenuit zijn kan inderdaad echt deugd doen. Je kan meer afstand nemen en een andere omgeving helpt om je verlies en de drang om zwnager te worden even opzij te zetten. Kathleen, geniet daar nog in China ! Bar, ik hoop dat je nu van de kwellende tandpijn verlost bent.
Knuffel Audrey
Allemaal een dikke knuffel...ik lees hier nog wel mee maar meestal niet al te veel tijd om te schrijven. Er letterlijk eens tussenuit zijn kan inderdaad echt deugd doen. Je kan meer afstand nemen en een andere omgeving helpt om je verlies en de drang om zwnager te worden even opzij te zetten. Kathleen, geniet daar nog in China ! Bar, ik hoop dat je nu van de kwellende tandpijn verlost bent.
Knuffel Audrey
-
K'tje
- Berichten: 1104
- Lid geworden op: 7 april 2008, 15:46
Ik haal dit topic nog ff van onder het stof... Ik kom niet vaak meer langs hier, maar da's puur uit zelfbescherming. De angst en ongerustheid zijn te dikwijls aanwezig en dus wil ik mezelf niet nog meer kwellen. Hopelijk begrijpen jullie dit...
Maar vandaag zijn we 1 juni. Voor mij op zich niks bijzonders, maar toch heb ik het moeilijk, dit is de verjaardagsmaand van Laura... En al die moeilijke datums komen nu wel héél erg dichtbij.
De dag van de slechte echo (18 juni), mijn mama is jarig op 20 juni, vorig jaar een vreselijke verjaardag, de hele familie zat in zak en as.
En dan 29 juni, haar geboortedag, de eerste verjaardag van ons meisje...
Ik weet niet goed hoe ik me erbij moet voelen, maar vandaag loop ik toch al heel de dag redelijk ambetant, het is bijna een jaar geleden! Ik kan het niet geloven, er is zoveel gebeurd en toch ook niks.
Ondertussen stampt haar brusje hier lustig in m'n buik, we kijken zo uit naar de geboorte van ons tweede spruitje. En toch, ik denk (vrees) dat er ons enkele heel erg emotionele momenten te wachten staan...Het is zo dubbel om in deze "verjaardagsmaand" volop bezig te zijn met voorbereidingen, doopsuiker en kaartje, kleertjes eerste keer wassen, kamertje klaarmaken, lijstjes maken voor vanalles en nog wat... Ik heb dat bij Laura nooit gedaan, was nog niet ver genoeg, en dat besef komt precies nu pas...
Heel raar, en waarschijnlijk ook wel herkenbaar, maar toch, ik weet even niet goed hoe ik er mee om moet.
Het van me afschrijven doet al veel, dus bedankt voor het "luisteren", en ik hoop dat het goed gaat met jullie allemaal.
Liefs
Maar vandaag zijn we 1 juni. Voor mij op zich niks bijzonders, maar toch heb ik het moeilijk, dit is de verjaardagsmaand van Laura... En al die moeilijke datums komen nu wel héél erg dichtbij.
De dag van de slechte echo (18 juni), mijn mama is jarig op 20 juni, vorig jaar een vreselijke verjaardag, de hele familie zat in zak en as.
En dan 29 juni, haar geboortedag, de eerste verjaardag van ons meisje...
Ik weet niet goed hoe ik me erbij moet voelen, maar vandaag loop ik toch al heel de dag redelijk ambetant, het is bijna een jaar geleden! Ik kan het niet geloven, er is zoveel gebeurd en toch ook niks.
Ondertussen stampt haar brusje hier lustig in m'n buik, we kijken zo uit naar de geboorte van ons tweede spruitje. En toch, ik denk (vrees) dat er ons enkele heel erg emotionele momenten te wachten staan...Het is zo dubbel om in deze "verjaardagsmaand" volop bezig te zijn met voorbereidingen, doopsuiker en kaartje, kleertjes eerste keer wassen, kamertje klaarmaken, lijstjes maken voor vanalles en nog wat... Ik heb dat bij Laura nooit gedaan, was nog niet ver genoeg, en dat besef komt precies nu pas...
Heel raar, en waarschijnlijk ook wel herkenbaar, maar toch, ik weet even niet goed hoe ik er mee om moet.
Het van me afschrijven doet al veel, dus bedankt voor het "luisteren", en ik hoop dat het goed gaat met jullie allemaal.
Liefs
-
klavertje4
- Berichten: 288
- Lid geworden op: 19 januari 2010, 15:15
-
kathleenchris
- Berichten: 293
- Lid geworden op: 8 februari 2007, 10:59
-
Isolde
- Berichten: 316
- Lid geworden op: 28 maart 2009, 12:09
Hoi K'tje
Ik was in verwachting van Emma, na 8 weken werd de zwangerschap afgebroken op 10 juni. Dat is nu vijf jaar geleden. Het was een natuurlijke zwangerschap uit een vorige relatie.
Mijn volgende TP is voorzien op 11 juni.
Het nijpt ook mijn keel dicht en mijn buik gaat nog steeds hard en bol staan rond deze periode.
Isa X
Ik was in verwachting van Emma, na 8 weken werd de zwangerschap afgebroken op 10 juni. Dat is nu vijf jaar geleden. Het was een natuurlijke zwangerschap uit een vorige relatie.
Mijn volgende TP is voorzien op 11 juni.
Het nijpt ook mijn keel dicht en mijn buik gaat nog steeds hard en bol staan rond deze periode.
Isa X
-
K'tje
- Berichten: 1104
- Lid geworden op: 7 april 2008, 15:46
Vandaag dag op dag een jaar geleden lag ik af te zien, niet wetende wat me te wachten stond... Het was ook, net als vandaag, een héél erg warme maandag, hoewel ik van die warmte eigenlijk niet veel gemerkt heb. Ik vloekte vooral op de bijwerkingen van de spuiten die ik kreeg om de bevalling in te leiden. Vreselijk!
En toch zou ik haar voor geen geld van de wereld hebben willen missen. Ons mooie dochtertje, ons eerste kindje...
Pff, ik mis ze en hoop echt dat ze de komende weken heel dicht bij ons zal zijn, zodat haar brusje wel gezond en wel op deze wereld mag komen...
Morgen haar eerste verjaardag... en ik weet niet goed wat te doen. Ik wil het "vieren", maar hoe? Niks is precies goed genoeg... Maar de bloemetjes zijn alvast besteld, haar grafje wordt veruit het mooiste (als het dat al niet was...)
En toch zou ik haar voor geen geld van de wereld hebben willen missen. Ons mooie dochtertje, ons eerste kindje...
Pff, ik mis ze en hoop echt dat ze de komende weken heel dicht bij ons zal zijn, zodat haar brusje wel gezond en wel op deze wereld mag komen...
Morgen haar eerste verjaardag... en ik weet niet goed wat te doen. Ik wil het "vieren", maar hoe? Niks is precies goed genoeg... Maar de bloemetjes zijn alvast besteld, haar grafje wordt veruit het mooiste (als het dat al niet was...)
-
liezeke
- Berichten: 2796
- Lid geworden op: 14 juli 2009, 7:23
lieve K'tje,
ik voel met je mee. die belangrijke data zijn heel bepalend in je leven, hé. vandaag is het de tweede 'vermaanddag' van onze Matéo, geen echte verjaardag al voel ik op deze data ook weer de pijn van die contracties, het diepe verdriet maar ook het geluk om hem in mijn handen te houden. heb ik de ongelooflijke drang om zijn grafje te gaan 'water' geven.
vanavond vieren ventje en ik zijn vermaanddag door de stad in te trekken en ook al hebben we onze buurt al honderdduizend keer gezien, we maken met ons tweetjes een vermaanddagswandelingetje om af te sluiten met een glaasje te klinken op ons pleintje onder de sterrehemel.
dikke knuffel
liesje
ik voel met je mee. die belangrijke data zijn heel bepalend in je leven, hé. vandaag is het de tweede 'vermaanddag' van onze Matéo, geen echte verjaardag al voel ik op deze data ook weer de pijn van die contracties, het diepe verdriet maar ook het geluk om hem in mijn handen te houden. heb ik de ongelooflijke drang om zijn grafje te gaan 'water' geven.
vanavond vieren ventje en ik zijn vermaanddag door de stad in te trekken en ook al hebben we onze buurt al honderdduizend keer gezien, we maken met ons tweetjes een vermaanddagswandelingetje om af te sluiten met een glaasje te klinken op ons pleintje onder de sterrehemel.
dikke knuffel
liesje
-
kathleenchris
- Berichten: 293
- Lid geworden op: 8 februari 2007, 10:59
Lieve meid,
eerst en vooral een dikke knuffel. de film van een jaartje geleden komt terug ...
Een verjaardag vieren is altijd heel dubbel, maar eens de dag er is, heb ik altijd verlof en moet ik aan niemand verantwoording afleggen. Het is een dag van ons, en we zijn onszelf. En ergens zijn dat juist de meest intiemste dagen. We doen altijd iets speciaals, een ballon, een taartje gaan eten ... maar niemand anders heeft het door waarom en wat we doen.
Dit jaar heb ik voor het eerst ook kaartjes verstuurd naar vrienden en familie die er 'vatbaar' voor waren. De ene keer allemaal kaarsjes die de naam Inke vormde, de andere keer 1 kaarsje omdat Jelle één werd. Ik moet zeggen dat ik eigenlijk vele positieve reacties heb gekregen en zo had ik het gevoel dat ze niet vergeten werden. Het werd even terug 'bespreekbaar'. En nu staan die kaartjes in de kadertjes en kan ik ze ieder jaar terug aanpassen.
We denken aan jullie !!!
Liefs
Kathleen
eerst en vooral een dikke knuffel. de film van een jaartje geleden komt terug ...
Een verjaardag vieren is altijd heel dubbel, maar eens de dag er is, heb ik altijd verlof en moet ik aan niemand verantwoording afleggen. Het is een dag van ons, en we zijn onszelf. En ergens zijn dat juist de meest intiemste dagen. We doen altijd iets speciaals, een ballon, een taartje gaan eten ... maar niemand anders heeft het door waarom en wat we doen.
Dit jaar heb ik voor het eerst ook kaartjes verstuurd naar vrienden en familie die er 'vatbaar' voor waren. De ene keer allemaal kaarsjes die de naam Inke vormde, de andere keer 1 kaarsje omdat Jelle één werd. Ik moet zeggen dat ik eigenlijk vele positieve reacties heb gekregen en zo had ik het gevoel dat ze niet vergeten werden. Het werd even terug 'bespreekbaar'. En nu staan die kaartjes in de kadertjes en kan ik ze ieder jaar terug aanpassen.
We denken aan jullie !!!
Liefs
Kathleen
Wie is er online
Gebruikers op dit forum: Geen geregistreerde gebruikers en 1 gast