Moppertopic voor mama's

[Loeki]

Helemaal juist Bokje! Dat ze dan zwijgen als er niks nuttigs uit kan komen (liefst zonder gegrom of scheve gezichten). En als ik er iets van zeg krijg ik een nog norsere "kheb toch gelijk zeker".

Hij heeft zich dan toch uit bed gesleept en Yveske klaargemaakt. Kheb alleen maar gezegd dat hij Yveske mss toch best sokjes en een jasje aandeed. Hij was bijna op blote voeten en in t-shirt weg. Yveske wilde ook niet drinken : maar 50 ml... Ze zullen hem wel eten geven in de creche zeker als hij erom vraagt...
Kheb dus flink niet geholpen eigenlijk, ben wel meegeweest naar de creche om alles nog eens te wijzen.

Ik zal het het idd het moeilijkst hebben. Zelfs over Yveske maak ik me eigenlijk geen zorgen, 't venteke is het daar idd al gewoon. Toen we doorgingen zat hij al vrolijk in de relax te spelen, nochtans hadden ze hem aangepakt in de "vooropvang" dus bij een verzorgster die hij niet kent.

Pffff, ik ga maar shoppen vandaag, nieuwe schoenen kopen en waarschijnlijk veeeeeeeeeeeeeeeeel meer!

Life sucks hoor.

[Wappie]

Dikke knuff Loekie, en stamp onder de poep voor ventje
Ik moet zeggen dat mijn ventje daar wel goed in was.
Hij heeft toen de avond voor ik moest gaan werken mij heel hard verwend. Lekker gekookt, mij geknuffeld en gezorgd dat alles klaarstond om naar de creche te gaan.
's Morgens zijn we dan met 2ze gaan afzetten. Ik had het er eerst ook heel moeilijk mee, maar zoals Bokje zegt, het is moeilijker voor de mama als voor het kleintje hoor...
Maar Loekie, je gaat zien, alles komt om zijn plooi hoor! En je moet 2daagjes tanden bijten en dan ben je weer een dagje thuis met je liefste schat!

[wat is er mis?]

Shop je maar wel Loeki!

En proficiat dat je hem wel zelf hebt laten klaarmaken!!! Je doet dat flink. En ja je mocht hem wel corrigeren op het feit dat Yveske geen sokjes en jas aanhad. Gelukkig het is het vandaag wel een warme dag (ondanks het slechte weer).

Liefs,

Bokje

[Loeki]

Het shoppen is dus in mineur ge-eindigd... Kben wel flink niet meteen naar huis gespurt, kheb wel ongeveer geshopt wat ik wilde shoppen...

Gelukkig heb ik jullie om mij erdoor te sleuren maandag en dinsdag (en daarna )!

En aan mijn lieve lieve zus heb ik ook al zoveel gehad vandaag.

[Loeki]

Vanmorgen zag ik een dik buikje op de trein. En ik was zo maar zo stik stikjaloers, echt niet te doen...

Kdenk dat ik zelfs eerder jaloers was op haar aankomende kraamtijd dat op de baby zelf...

[wat is er mis?]

Loeki, raar maar waar ook ik ben jaloers op dikke buiken. Ook al wil ik nu eigenlijk niet zwanger zijn, ook al heb ik nu alles wat ik momenteel verlang. Raar hé.

Liefs,

Bokje

[Sterretje]

helemaal niet raar.

Oude wonden die niet helen hé...
Bij mij piekt dat ook hoor. En mss ook in ons onderbewustzijn, dat we aan het toekomstige brusje denken?

[Loeki]

Mja het moet wel erg diep zitten hé... Ik had dat eigenlijk toch niet verwacht. Ik dacht dat met Yveske de wonden wel zouden geheeld zijn. Ik voel me ook niet triest ofzo als ik denk aan hoe ik zw geraakt ben, of wat we mss allemaal zullen moeten doen om aan dat brusje te geraken.

Maar het blijft idd "rare" gevoelens opwekken.

[mies]

Bij mij is dat ook!!!!!
Geef mij maar terug dat hele wonder, ik kan er nog altijd niet van over.
Ik ben nu natuurlijk alweer imaginair zwanger (ah ja want het zou heel eventueel kunnen he), en ik ben weer helemaal aan het dromen geslaan... en toch zou ik beter moeten weten he Nogal hardleers op dat gebied.

Maar misschien speelt ook wel mee dat we ergens diep vanbinnen vrezen dat we dat nooit meer zullen meemaken, tegen onze wil in...

[Loeki]

Ja. Ik ben precies heel positief als ik nadenkt over brusje, zo van "dat zal wel lukken", maar ik denk ook wel dat dat eerder is omdat ik lang niet klaar ben om de mogelijkheid dat 't mss wel nooit meer zal lukken onder ogen te zien...

[JD]

Ik moet toegeven dat ik al jaloers ben op zwangere vrouwen van de dag dat ik de materniteit heb verlaten... ik was zo graag zwanger en zou zo graag nog eens zwanger zijn.

Zelfs mijn man heeft me al een paar keer aangesproken over het feit dat hij me zag staren naar zwangere vrouwen

De jaloersheid is niet van dezelfde soort als toen ik nog niet zwanger was, nu is het veel minder pijnlijk, eerder te omschrijven als het gevoel van toen we nog niet bezig waren om zwanger te worden.

En ja, ik ben ook hardleers... ik hoop ook dat ik ofwel natuurlijk zwanger ben (we hebben geklust op de theoretisch goede dag ) of dat het direct lukt met de eskimootjes... Zit dus met datzelfde naïeve, maar dubbele gevoel als toen we begonnen (want als verpleegkundige weet je dat onregelmatige menstruatie niet veel goeds betekent).
'k Kan alleen maar hopen dat als de eskimootjes niet blijven plakken, dat mijn collega bereid zal zijn om donor te zijn, zoals ze had beloofd.

[lisa marie]

ik was ook supergraag zwanger ! Heb eigenlijk een droomzwangerschap gehad, en ik vond dat ik er zóooooooooveel beter uitzag !

[fluffie]

Hihi, ik heb het ook nog altijd moeilijk met dikke buiken... En vorige week lag mijn schoonvader in de kliniek (gelukkig niks ergs), waar ik bevallen ben, ik had meteen heimwee!!

Vorige week ben ik mijn pil vergeten te pakken Dat heb ik nog nooit meegemaakt! Ben dan maar meteen gestopt (zat in begin van de 3e week) en dus heb ik nu een week te vroeg mijn regels... jakkes! Toen wenste ik toch ook dat ik weer zwanger was Ventje kreeg er meteen stress van

Véro.
xx

[wat is er mis?]

Vero, dan moet je ze "vergeten" te nemen in het begin van de cyclus

Bij mij is mijn jaloersheid ook meer zoals JD zegt. Ik ben jaloers op het zwanger zijn. Niet zozeer "waarom ik niet? waarom is zij voor mij zwanger?" zoals het meer was toen ik niet zwanger geraakte. Maar dan denk ik mijn tijd komt ook wel (hopelijk) nog eens terug.

Liefs,

Bokje

[lisa marie]

Gisteren ben ik met Marie via een grote omweg te voet naar de bibliotheek gegaan. Ik wilde wat baby- of kinderboekjes lenen, om zo af en toe toch wat voor te lezen. (ik weet het, ze is te klein om er iets van te snappen, maar gaat het misschien leuk vinden om gekleurde plaatjes te zien, en de verschillende intonaties in mijn stem te horen).

Ik kom daar aan met de kinderwagen. En wat blijkt... de kinderafdeling is op de eerste verdieping, enkel bereikbaar via een trap... Onmogelijk dus...

Laatst wilde ik ook het postkantoor binnengaan, natuurlijk was ik ook te voet met de kinderwagen : drie grote treden. Ik kon daar dus ook niet binnen.

Nu pas merk je dus hoe rolstoel- en kinderwagenonvriendelijk ons land kan zijn !