aaargh mannen!
Weet je, je kan hem vast niet veranderen, maar mss wel wat aansporen om je af en toe eens iets uit handen te nemen.
bijvoorbeeld: als jij nu eens de vuilzakken buitenzet, kan ik vijf minuten eerder naast jou in de zetel zitten.
Ventje vroeg gisteren ook aan mij of ik bij hem kwam zitten (wou net nog eens forummen). Dus ik plof in de zetel en meneer neemt de krant erbij.
Na een diplomatische tik van mijn kant, was die krant rap verdwenen
't is soms ook kwestie van keuzes te maken: ben ik gelukkiger door vroeger te gaan slapen (of meer tijd met m'n man door te brengen) of ben ik gelukkiger als ik de afwas nog gedaan heb.
'k heb mijn prioriteiten wat bijgewerkt en ik kan het dan ook allemaal iets beter loslaten (again!)
Gisteren nog maar eens gepraat met het ventje. Hij wou per sé de fietsdodentoch meerijden. Wat dus betekent dat we Amber een dagje weg moeten doen.
'k heb meteen gezegd dat daar niets van in huis komt (waarop hij natuurlijk boos). Mijn prioriteiten liggen nu eenmaal bij haar en niet bij die 'stomme fietstocht'. Ik zei dat we die fietstocht perfect de komende jaren nog eens kunnen doen. Of anders wil hij alleen gaan... Ik zei dat ik veel liever een dagje en famille doorbreng dan een dagje gescheiden van elkaar of gescheiden van Amber. Maar zijn prioriteiten liggen ook anders, het verwezenlijken van zijn persoonlijke doelen zijn blijkbaar gevoeliger. Niet dat het gezinsleven voor hem ook niet belangrijk is, want volgens hem, kan dat dan de andere 51 weekends op een jaar
MAW: er valt niet mee te praten
Op dat vlak verschillen we nu eenmaal veel van elkaar, dus we nemen het maar zoals hij is zekers
