Prille start van de procedure... wie ook?

[wachtertje]

@ Dinootje: gefeliciteerd! Geniet er maar van!

Wat een drukte verder hier... Inderdaad zwaar van de gesloten wachtlijsten. De weg naar adoptie is lang; soms zou je er moedeloos van worden...

Hier ook geen nieuws... We wachten...

[adoptievleugeltjes]

Hi Dinootje, van harte proficiat, geniet van de zwangerschap

Hier wachten we heel ongeduldig op een rechtbankdatum.

groetjes

[clovis]

Pff, wel heel erg frustrerend die gesloten wachtlijsten.
Soms ben ik wel eens bang dat dat lange wachten onrealistische verwachtingen schept. Ik bedoel, we moeten allemaal jaren wachten op onze kinderen en ik vraag me soms af als ze er dan eenmaal zijn dat dat dan misschien tegenvalt. Misschien een rare gedachte. Herkennen jullie deze gedachte?

Adoptievleugeltjes, ik heb echt genoten van jullie blog. Het was echt hartverwarmend om te lezen. Nu ben ik natuurlijk aan het wachten op een foto.

[galgo]

Daarom dat de cursus zoooooooooooooooo belangrijk is, en je voetjes weer op de grond zet!! Het is heel belangrijk niks te verwachten van je kind. Je weet dat het kind een rugzakje meebrengt....
natuurlijk hoopt iedereen wel, ....

[DVO pixi]

Hey ,

ik denk dat clovis bedoelt dat door het lange wachten je echt een droombeeld creëert van je kind en zeker bij kinderloze paren ouderschap echt een idealistisch tintje krijgt, terwijl we wel weten dat het niet altijd rozengeur en maneschijn zal zijn en ons schatje bagage meebrengt...
Adoptiekinderen zijn soms nog meer dan bio-kids een vervulling van een jarenlange droom, en zelfs bij het CAW geven ze toe dat de wachtlijsten echt nefast zijn voor de emotionele/psychische 'toestand' van de koppels

grst, gumi

[adoptievleugeltjes]

@clovis: bedankt hoor. Leuk om te lezen dat onze blog gelezen wordt.

Voor wat betreft dat droombeeld. Ja, dat kan wel kloppen: van zodra je op een wachtlijst staat en zelfs daarvoor heb je een bepaald beeld van een kindje in je hoofd en hoe langer je fantaseert, hoe reëler dat beeld wordt. Als je dan na lang wachten je toewijzing krijgt, kan het totaal iets anders zijn dan je verwacht. Moet zeggen, qua uiterlijk was dit bij ons het geval: we hadden een totaal ander beeld in ons hoofd. Maar we zijn wel super blij hoor, het is echt een dolleke.
Maar, je moet het ook zo zien: de meeste adoptiekoppels hebben zelf ook al een bagage mee. En ik zeg altijd: een kindje met een bagage past heel goed bij ons, want wij hebben er ook een en we kunnen het samen dragen...
groetjes

[galgo]

ooooo dat is schoon gezegd!!!!!

[Balte]

Bij mij is dat eigenlijk niet andersom, na de cursus en het MO kon ik bij wijze van spreken de wereld aan.Wel met een realistische kijk op de adoptie hoor.
Nu zo veel maanden en jaren wachten later en zo veel lectuur later is er veel meer twijfel in de zin van gaat het wel lukken, gaan we het kind wel in zekere mate gelukkig kunnen maken, doen we er wel goed aan een kind weg te rukken van al zijn roots enzovoort.

[galgo]

kdenk dat iedereen wel zijn ups en downs heeft....

[olivia]

na lang nog eens een berichtje van hier: ik ben twee weken geleden bevallen van een flinke zoon.
veel sterkte aan iedereen, ik blijf hier nog regelmatig meelezen.
groetjes van olivia

[tine en filip]

Proficiat Olivia!!
Geniet van jullie kleine spruit!!

[anneke80]

@ olivia: van harte gefeliciteerd!

[anneke80]

ik heb hier bij een ander onderwerp gelezen dat het keuzeland eigenlijk niet in het advies mag staan... maar bij ons staat het er wel in... is dit een probleem??

[G & R]

@ Olivia : een hele dikke proficiat !!!
Mag ik vragen wat er nu gebeurt met jullie adoptieprocedure ? Als ik mij niet vergis stonden jullie ook op de wachtlijst van India bij de VZ ? Werd de procedure stop gezet of staan jullie tijdelijk "on hold" ?

[clovis]

Ik durf van mezelf te zeggen dat ik een realistisch beeld heb over adoptie. Ik heb er voor en na de cursus veel over gelezen, we zijn adoptiegezinnen gaan bezoeken en ik ken ook enkele geadopteerden van nabij. Het is ook niet dat ik iets verwacht van de kinderen. Maar zoals "adoptievleugeltjes" zegt je creëert (ongewild) toch een bepaald beeld over je kind. Nu het korterbij komt begin ik wat onzeker te worden. Ga ik het allemaal wel kunnen? Want opvoeden is sowieso al niet gemakkelijk en inderdaad adoptiekinderen hebben een rugzakje. Ik heb eens gelezen dat elke zwangere vrouw tijdens haar zwangerschap momenten van twijfels heeft dus ik ga ervan uit dat ook adoptieouders deze twijfels hebben. Het hoeft toch geen taboe te zijn. Het heeft niks te maken met je bekwaamheid als (adoptie)ouder.


Het kan geen kwaad dat je landenvoorkeur in je dossier staat maar het is beter van niet. Stel dat je
tijdens het MO je voorkeur uitgesproken hebt voor een bepaald land maar door één of andere rede zijn jullie van gedacht (moeten) veranderen. Het staat dan wel in jullie dossier dat vertaald wordt. BV je kiest eerst voor Ethiopië en daarna voor Kazachstan. De rechter in Kazachstan kan hier dan vragen over stellen waarom je eerst voor een ander land gekozen hebt.