Verlatingsangst

[wat is er mis?]

Kaan is vandaag 8 maanden. Het gaat beginnen zeggen ze dan de verlatingsangst. Ik kan niet zeggen dat hij het al echt hft. Maar gisteren als ik hem ging ophalen moest ik eerst nog even naar toilet voor we naar huis reden. Ik zet hem terug neer op de mat.
Ik was eerlijk gezegd een beetje ontgoocheld dat hij niet mopperde . Ik ga naar toilet en ik hoor hem mopperen als ik op toilet zit en de verzorgster zeggen "mama komt terug hoor". Ik kom terug en hij was weer blij als hij me zag. Toch even een streling voor mijn ego .
De verzorgster zei dat hij echt aan het rondkijken was en me nie vond.

Deze morgen was hij ook wat aan het mopperen. Ik weet nu niet of het was omdat ik weg ging (want was nog niet weg) of het was omdat hij moe was. Ik denk het laatste.

Liefs,

Bokje

[Bjorn en Kim]

Hoi Bokje,

Tibo heeft dat niet echt gehad. Hij spurt wel naar je toe als hij je terug ziet maar echt uren staan wenen als je weg gaat nooit. we hebben hem altijd goed proberen vertellen dat wij maar even weg zijn en steeds bij hem terugkomen.

Ondertussen is hij 18maand en heeft hij het wel door denk ik

[Sterretje]

Bokje,

zou dat ook niet iets zijn waar sommige kindjes meer last van hebben dan andere?
Amber is heel veel bij ons en kent ons dus ook heel goed, ze ziet ons van ver een kamer binnenkomen en volgt ons overal. Ze huilt ook vaak als we de kamer uitgaan (in huis). Ik probeer dan te blijven babbelen tegen haar ofsteek mijn hoofd nog eens om de hoek en lach eens naar haar.
Ze huilt zeker niet als iemand 'vreemd' haar vastneemt, wat ik positief vind, maar niemand zegt dat die periode er niet aankomt... dus ja, 'k ben er wel op voorbereid.
Het streelt idd je mama-ego als ze blij zijn dat je terug bent en dat ze pruilen als je weg bent!

Gisteren werd Amber huilend wakker uit haar avond dutje en 't was om zeep voor de rest van de avond. Ze wou enkel nog gepakt worden, anders huilen.'t is verleidelijk om er dan aan toe te geven en al knuffelend in de zetel te kruipen, maar ik heb haar even laten huilen in haar relax. Daarna heb ik haar in de bumbo op het aanrecht gezet terwijl ik aan het afwassen was. Dan kon ze me van dichtbij zien, en dat hielp een beetje, maar niet lang. Bij haar is het dus duidelijk ook een beetje verlatingsangst, of zouden ze die hangerigheid ook bij sprongetjes hebben?

[wat is er mis?]

Kaan huilt ook nooit als iemand vreemd hem opneemt. Je ziet hem wel kijken zo van "mmm, u ken ik precies toch niet". Maar verder maakt hij er niets van.
Hij huilt niet als ik hem afzet id crèche. Uiteindelijk is dat ook maar goed hé, want ja echt leuk moet dat ook niet zijn.
Maar het zou toch mijn ego goed strelen als hij het wel zou doen. Alles is altijd dubbel.
En ja het ene kindje zal het meer hbb dan het andere.

Sterretje, ik weet niet of het echt verlatingsangst is. Het kan ook gewoon dicht bij iemand willen zijn, zijn. Dat hft Kaan ook soms. Gewoon iemand zien.

Liefs,

Bokje

[grootgevaarke]

Bij Aline op de crèche is er een jongetje met zware verlatingsangst. Dat huilt uuuuuuuuuren aan een stuk en staat voortdurend aan de deur te kijken tot mama terugkeert. HARTVERSCHEUREND!!! Zo zou ik Aline niet willen achterlaten hoor.

aline laat ook al eens merken dat het haar niet aanstaat dat ik haar 'achterlaat' in haar park/relax/bed, maar dat duurt meestal maar eventjes. ik wil wel vermijden dat ze echt 'verwend' wordt.

en sterretje, idd bij een sprongetje zijn ze zeker hangerig! (zie Oei, ik groei)

[pelkie]

Ergens op bezoek mag ik de kamer niet uitgaan of ze weent.
In de creche is het soms wenen als ik haar afzet, vooral als ze moe is. Maar meestal zijn we redelijk vroeg en dan kunnen de verzorgsters even tijd maken om haar te troosten. Als we haar gaan halen is ze altijd flink aan't spelen en gaat ze uit haar dak van plezier als ze ons ziet. zaaaalig!

Als ze al thuis is pappie komt met haar opendoen om mij binnen te laten, zit ze al te gibberen van plezier als hij de trap naar de voordeur afloopt.
heaven!

[wat is er mis?]

Wel leuk dat Mien zo uit haar dak gaat. Dat moet zalig zijn!
Pas op Kaan is ook altijd heel enthousiast als hij me ziet, maar het is niet dat hij uit zijn babysit "springt" of zo van plezier.

liefs,

Bokje

[pelkie]

Als ze een dagje bij mijn ouders is geweest, kan ze soms ook zo opkijken van: "ha, zijn jullie daar, tof, maar nu ben ik wel efkes bezig, dus kom straks maar eens terug"

[Loeki]

[wat is er mis?]

Is het verlatingsangst of is het nog doordat hij zich niet goed voelt? Maar Adie begint nu te wenen als ik hem id crèche afzet. Ze zeggen id crèche ook dat hij vaak naar de deur loopt en dat hij gisteren de hele dag aan hen gehangen hft (precies schrik dat ze hem gaan verlaten).

Tis niet het juiste moment om daarmee te beginnen hé nu hij binnenkort moet veranderen van crèche.

[mies]

O nee, Bokje, dat is natuurlijk helemaal niet fijn!
Ik hoop mee dat het gewoon nog met zijn ziekte te maken heeft.
Ikzelf heb mij hier beholpen met Pantley's verlatingsangst-boek. Het heeft zeker geholpen, al is het nog steeds elke morgen een heel gedoe om haar af te zetten in de creche (inclusief tranen).

Adie is zeker al op de leeftijd dat hij beseft wat er gebeurt. Tips zo uit mijn hoofd voor zijn leeftijd:
- neem altijd deftig afscheid van hem. Verdwijn nooit zomaar uit de kamer of uit het huis, glip niet stilletjes weg uit de creche (Meis heeft dit echt nodig. Als de papa 's morgens weggaat zonder dat zij hem mag uitwuiven aan de deur, kruipt ze de godganse morgen naar de deur en wuift ze zo in het niets naar de deur... zielig hoor)
- maak er niet te veel tamtam rond als je terugkomt of weggaat. Een kort maar krachtig ritueeltje is het beste. Gebruik meestal gewoon dezelfde woorden, en doe "gewoon". Zo beseft het kindje dat weggaan en terugkomen heel normale zaken zijn. Als je zou terugkomen en hem in je armen neemt en gedurende 10 minuten kusjes geeft en heel de tijd zegt van "ooooo mama is zoooooo blij dat ze terug is, want mama heeft je zooooooooo hard gemist" dan geef je de boodschap dat het precies iets heel ergs is om weg te gaan.
- praat tegen hem bij het afscheid, leg uit wanneer je terugkomt, ook al denk je dat hij het niet verstaat. Zeg bijvoorbeeld "Adie, ik kom terug na de fruitpap. Dag lieverd!"

(en dat is het zowat waar ik aan kan denken uit mijn hoofd nu voor deze leeftijd. Als je wil kan ik je het boek uitlenen he, maar ik denk persoonlijk dat het wel snel zal loslopen met Adie, ook in de nieuwe creche)

[Sterretje]

Arme adie!
ik denk ergens wel dat het te maken heeft met zijn ziek zijn.
De eerste dagen na haar herstel was ze heeeeel aanhankelijk en bij oma heeft ze toen ook gehuild.
MAar 't doet pijn aan je hart als mama hé, dus dikke knuf daarvoor.
'k vind de tips van mies heel goed
Zelf doe ik het ook zo. Kusje geven, afgeven ad verzorgster, eventjes blijven praten, handje zwieren en dag Amber, tot vanavond zeggen.
ik zag vanmorgen toevallig een mama en haar kindje begon ook te huilen, en ze bleef dan treuzelen en tegen het kindje praten en zo, en 'k vond het niet zo goed want de jongen bleef dan maar kijken, huilen en pruilen...
een andere mama die wacht speciaal id gang tot iedereen afgezet is zodat ze alleen naar binnen kan gaan mhet haar kindje om zo steeds hetzelfde rustige afscheidsritueel te hebben
volgens de verzorgsters komt het vrij weinig voor dat er een kindje de hele dag 'treurt'.
Dus ik hoop dat het vlug voorbijgaat bij hem en dat hij daarna ook probleemloos kan overschakelen.

[cimoca]

Ik denk dat het heel belangrijk is om tegen de kindjes te zeggen wat er gaat gebeuren.
Ik heb zo ooit bij mijn oudste een verschrikkelijke fout gemakt die 'k me anderhalf jaar beklaagd heb.
Toen ze anderhalf was moest ik voor 't werk op cursus naar londen, mijn man was ook in 't buitenland dus ze zou bij mijn ouders blijven waar ze altijd opgevangen werd en ook al vaak blijven slapen was, dus niets abnormaals. de dag voordien neem ik haar nog mee naar een speeltuin, ik dacht lekker nog met ons tweetjes, ze had daar ook gegeten en ze was in de auto doodmoe in slaap gevallen. Ik heb haar dus bij mijn mama in bedje gelegd met 't gedacht 'kga haar niet meer wakker maken. Big BIg mistake: 't kind heeft dus anderhalf jaar bijna niet meer willen gaan slapen, was elke avond een echt drama want ze ging ervan uit dat ik weg ging gaan als ze sliep.

Van dan af leg ik alles haarfijn uit, met scha en schande leer je hé
cinne

[wat is er mis?]

Ik denk ook eerder id richting van zich niet goed voelen (cfr bijvoeding).
Maar Cinne je hebt wel een punt. Zaterdag zijn we weggeweest. Adie was id auto in slaap gevallen op weg naar mijn ouders. Ik heb hem op mij genomen en even met hem id zetel gezeten en dan aan mijn vader overhandigt. Hij bleef verder slapen.

Na een tijdje is hij wakker geworden en keek hij naar mijn vader en moeder, alternerend. En hij was duidelijk aan het denken "oei wat gebeurt er?". Hij is na even beginnen kruipen en kroop naar de deur en stelde hem daar recht en begon te wenen.
Nadien is hij naar de keuken gekropen om te kijken of we daar niet waren. Als mijn ouders hem oppakten en ermee bezig waren was het wel over. En ook de volgende ochtend was er terug niets meer aan de hand.
Maar miss hft het er ook wel wat mee te maken?

Al deed Adie het vorige week ook al id crèche naar de deur gaan. Dus waarschijnlijk een combinatie?

Ik probeer wel zo normaal mogelijk te doen als ik Adie afzet maar ik moet toegeven dat ik het tot op de dag van vandaag nog steeds niet graag doe hem achterlaten. Meestal keek hij niet echt naar me en begon hij gewoon te spelen. Dat is dus de laatste week anders. Hopelijk waait het terug over samen met de vieze beestjes die wegwaaien en begint hij terug flink te eten.

[mies]

Maar misschien is dit ook een uitgelezen kans om te beginnen met een deftig ritueeltje. Zodat je precies hetzelfde kan doen als je hem naar de nieuwe creche brengt, dat zou het bij de overgang misschien wel gemakkelijker maken voor hem?

O ja, je mag inderdaad geen slapend kind ergens achterlaten en zelf weggaan, als ze niet gewoon zijn om op heel regelmatige basis op die andere plaats te zijn. Daarmee bedoel ik dus een wekelijks dagje bij oma/opa etc. Ik heb dat nog al gehoord, dat daar drama's van kunnen komen.