In / vol verwachting voor begin 2011
-
grootgevaarke
- Berichten: 4815
- Lid geworden op: 15 juli 2008, 14:20
-
Engel0405
- Berichten: 852
- Lid geworden op: 5 mei 2010, 14:22
Even verslag van mijn echo:
De echo kan al uitwendig, dus gel op de buik en daar is ons Kersje/Sjakie al direct. Meteen als ons foetusje in beeld komt,twijfel ik er niet aan dat het allemaal in orde is. Beentjes (en voetjes?) , armpjes, een ruggengraatje. En dan tot onze verrassing: het beweegt. Het wipt of springt op en neer. Echt cool om te zien.
Kersje/Sjakie is ook al 6 cm lang!
Het geluid gaat aan en boenkeboenke, ook het hartje klopt weer lekker krachtig.
De nekplooimeting dan.. en ja ik ben teleurgesteld: het is 2mm en ik had zo gehoopt om zoals ik van andere vrouwen had gehoord en gelezen om rond de 1,5-1,7 te zitten. Ik had voordien nog zo gezegd dat ik ongerust ging zijn als ik boven de 2mm zat en ja, t moet toch weer lukken. Ik laat het echter niet merken aan de dokter. Die zegt trouwens dat de meting normaal is, niets aan de hand en een bloedtest is niet nodig volgens hem (de medische norm is immers 3 mm en gezien mijn leeftijd en lengte van ons prutske is het alelmaal ok). Maar toch vraag ik de combinatietest aan. Stom is dat ik dus wel ga 2 weken moeten wachten op resultaat
terwijl ik hoorde dat de meesten al na 1 week resultaat hebben. Maar ja..
Dus enerzijds: en heel toffe echo gehad, anderzijds teleurgesteld. Het is nu afwachten, voor de zoveelste keer. Ik zag het deze morgen zo zwart in weer. Wanneer kan ik nu eindelijk eens dingen loslaten en niet constant ongerust zijn? Als ik zo verder doe, dan mag ik het bv niet vertellen op het werk, geen zwangerschapskledij kopen..tot ja..wanneer?
De echo kan al uitwendig, dus gel op de buik en daar is ons Kersje/Sjakie al direct. Meteen als ons foetusje in beeld komt,twijfel ik er niet aan dat het allemaal in orde is. Beentjes (en voetjes?) , armpjes, een ruggengraatje. En dan tot onze verrassing: het beweegt. Het wipt of springt op en neer. Echt cool om te zien.
Kersje/Sjakie is ook al 6 cm lang!
Het geluid gaat aan en boenkeboenke, ook het hartje klopt weer lekker krachtig.
De nekplooimeting dan.. en ja ik ben teleurgesteld: het is 2mm en ik had zo gehoopt om zoals ik van andere vrouwen had gehoord en gelezen om rond de 1,5-1,7 te zitten. Ik had voordien nog zo gezegd dat ik ongerust ging zijn als ik boven de 2mm zat en ja, t moet toch weer lukken. Ik laat het echter niet merken aan de dokter. Die zegt trouwens dat de meting normaal is, niets aan de hand en een bloedtest is niet nodig volgens hem (de medische norm is immers 3 mm en gezien mijn leeftijd en lengte van ons prutske is het alelmaal ok). Maar toch vraag ik de combinatietest aan. Stom is dat ik dus wel ga 2 weken moeten wachten op resultaat
terwijl ik hoorde dat de meesten al na 1 week resultaat hebben. Maar ja..Dus enerzijds: en heel toffe echo gehad, anderzijds teleurgesteld. Het is nu afwachten, voor de zoveelste keer. Ik zag het deze morgen zo zwart in weer. Wanneer kan ik nu eindelijk eens dingen loslaten en niet constant ongerust zijn? Als ik zo verder doe, dan mag ik het bv niet vertellen op het werk, geen zwangerschapskledij kopen..tot ja..wanneer?
-
LittleBean
- Berichten: 1715
- Lid geworden op: 8 februari 2010, 22:55
Hi San,
Wat die borsten betreft, die van mij doen ook al veel minder pijn als in het begin. Ik denk dat je lichaam beetje bij beetje gewoon wordt aan al die verhoogde hormonen.
Als je mijn oudere berichtjes leest dan zal je zien dat ook ik me daar zorgen over maak(te) en ik nogal een fervente borsten-duwer was/ben.
Ik moet toegeven dat ik het zelf nog een paar keer per dag doe om te zien of ze toch nog een beetje pijn doen om me gerust te stellen.
En ik vraag regelmatig 's avonds aan mijn man om te voelen of ze nog groot en hard zijn, maar daar heeft hij geen probleem mee natuurlijk.
Groetjes,
LB
Wat die borsten betreft, die van mij doen ook al veel minder pijn als in het begin. Ik denk dat je lichaam beetje bij beetje gewoon wordt aan al die verhoogde hormonen.
Als je mijn oudere berichtjes leest dan zal je zien dat ook ik me daar zorgen over maak(te) en ik nogal een fervente borsten-duwer was/ben.
Ik moet toegeven dat ik het zelf nog een paar keer per dag doe om te zien of ze toch nog een beetje pijn doen om me gerust te stellen.
En ik vraag regelmatig 's avonds aan mijn man om te voelen of ze nog groot en hard zijn, maar daar heeft hij geen probleem mee natuurlijk.
Groetjes,
LB
-
Bjorn en Kim
- Berichten: 4308
- Lid geworden op: 24 augustus 2007, 10:56
LB ik heb dat bij mijn 1e zwangerschap niet gehad pijnlijke borsten maar nu!!!! o wee niet normaal, ventje mag er zelf al niet meer naar kijken 
Engel je moet je geen zorgen maken, als je gynae zegt dat het normaal is is dat zo, ga niet teveel lezen want dan maak je je nog meer zorgen!!!! Moest het echt nodig zijn zou hij het wel zeggen hoor!!
Engel je moet je geen zorgen maken, als je gynae zegt dat het normaal is is dat zo, ga niet teveel lezen want dan maak je je nog meer zorgen!!!! Moest het echt nodig zijn zou hij het wel zeggen hoor!!
-
LittleBean
- Berichten: 1715
- Lid geworden op: 8 februari 2010, 22:55
Hi Engel,
Wat is het moeilijk om ons geen zorgen te blijven maken, hè! Ik kan begrijpen dat je met een dubbel gevoel zit nu.
Maar je gyn zag blijkbaar geen probleem want anders zou hij zeker een bloedtest gevraagd hebben. Je hebt ze nu zelf aangevraagd als geruststelling en dat kan ik volledig begrijpen!
Ik probeer zelf zo weinig mogelijk te lezen over mogelijke problemen want ik ken mijzelf, ik ben een piekeraar. Maar zelfs zonder dat maak ik me zorgen.
Ik word dit jaar 35 en een nicht van mij heeft een kind met Down's Syndrome dus nu vraag ik me soms af of dat mij een risico patiënt maakt, maar meestal probeer ik die gedachten te verdringen. Ik zal het wel aan mijn gyn vragen tijdens de 12-weken echo.
Probeer het positief in te zien: je bent misschien niet zoals de norm die je jezelf op voorhand voor ogen had gesteld, maar je zit wel ver beneden de medische norm!
Liefs,
LB
Wat is het moeilijk om ons geen zorgen te blijven maken, hè! Ik kan begrijpen dat je met een dubbel gevoel zit nu.
Maar je gyn zag blijkbaar geen probleem want anders zou hij zeker een bloedtest gevraagd hebben. Je hebt ze nu zelf aangevraagd als geruststelling en dat kan ik volledig begrijpen!
Ik probeer zelf zo weinig mogelijk te lezen over mogelijke problemen want ik ken mijzelf, ik ben een piekeraar. Maar zelfs zonder dat maak ik me zorgen.
Ik word dit jaar 35 en een nicht van mij heeft een kind met Down's Syndrome dus nu vraag ik me soms af of dat mij een risico patiënt maakt, maar meestal probeer ik die gedachten te verdringen. Ik zal het wel aan mijn gyn vragen tijdens de 12-weken echo.
Probeer het positief in te zien: je bent misschien niet zoals de norm die je jezelf op voorhand voor ogen had gesteld, maar je zit wel ver beneden de medische norm!
Liefs,
LB
-
Bjorn en Kim
- Berichten: 4308
- Lid geworden op: 24 augustus 2007, 10:56
-
LittleBean
- Berichten: 1715
- Lid geworden op: 8 februari 2010, 22:55
Hi Kim,
Ik had in het begin ook zo van die steken die echt wel pijn deden. Het was altijd in de buurt van mijn schaambeen of lies en het leek of iemand mij met een naald aan het steken was om de twee minuten,en die pijnscheuten straalden altijd uit naar boven.
Het kon soms een half uur duren maar daarna ging het weer weg en het was zelfs niet elke dag dat ik dit had. Ze hebben me op dit forum toen gerustgesteld door te zeggen dat het waarschijnlijk je baarmoeder en ligamenten zijn die aan het uitrekken zijn en nu heb ik er al een aantal weken geen last meer van.
Probeer je geen zorgen te maken maar moest het erger worden kan je altijd naar spoed gaan.
Liefs,
LB
Ik had in het begin ook zo van die steken die echt wel pijn deden. Het was altijd in de buurt van mijn schaambeen of lies en het leek of iemand mij met een naald aan het steken was om de twee minuten,en die pijnscheuten straalden altijd uit naar boven.
Het kon soms een half uur duren maar daarna ging het weer weg en het was zelfs niet elke dag dat ik dit had. Ze hebben me op dit forum toen gerustgesteld door te zeggen dat het waarschijnlijk je baarmoeder en ligamenten zijn die aan het uitrekken zijn en nu heb ik er al een aantal weken geen last meer van.
Probeer je geen zorgen te maken maar moest het erger worden kan je altijd naar spoed gaan.
Liefs,
LB
-
Bjorn en Kim
- Berichten: 4308
- Lid geworden op: 24 augustus 2007, 10:56
Ik probeer daar ook aan te denken. Het is helemaal links van mijn baarmoeder en ook echt onderaan. vooral als ik verder beweeg doet het pijn. Straalt ook uit naar mijn rug zoals mspijn dus ik vermoed dat je wel juist zit lb, ik hoop het!
daarjuist schoten de gedachten van een bbz door mijn hoofd maar heb dat nog niet gehad dus kim hou je gedachten daar weg!
Ben er wel zeker van dat de dokter mij hier niet kan helpen, je kan op de echo toch nog niets zien dus wat zouden ze eraan kunnen doen? Als het nu moet foutgaan kunnen ze het toch niet meer stoppen...
daarjuist schoten de gedachten van een bbz door mijn hoofd maar heb dat nog niet gehad dus kim hou je gedachten daar weg!
Ben er wel zeker van dat de dokter mij hier niet kan helpen, je kan op de echo toch nog niets zien dus wat zouden ze eraan kunnen doen? Als het nu moet foutgaan kunnen ze het toch niet meer stoppen...
-
Loeki
- Berichten: 12951
- Lid geworden op: 8 mei 2008, 9:30
Bij een bbz zijn bijna altijd je hcg waarden nogal laag hé en dat had je toch niet Kim.
Ze kunnen idd niks doen, 't enige wat je kan doen is wachten... Je kan wel natuurlijk naar spoed voor 'n echo maar zoals je zegt gaan ze daar nog niet veel op kunnen zien.
Dikke knuff en hopelijk snel krampen weg!
Ze kunnen idd niks doen, 't enige wat je kan doen is wachten... Je kan wel natuurlijk naar spoed voor 'n echo maar zoals je zegt gaan ze daar nog niet veel op kunnen zien.
Dikke knuff en hopelijk snel krampen weg!
-
Bjorn en Kim
- Berichten: 4308
- Lid geworden op: 24 augustus 2007, 10:56
-
LittleBean
- Berichten: 1715
- Lid geworden op: 8 februari 2010, 22:55
Hoi Kim,
Mijn eerste zwangerschap in 2007 was een bbz en toen had ik helemaal geen pijn als symptoom.
Ik wist niet dat er iets mis was tot ik een beetje begon te bloeden en dus hebben ze in het ziekenhuis (met tussenpauzes van 48 uur) bloednames gedaan en daaruit bleek dat mijn waarden (die al redelijk laag waren) lichtjes aan het dalen waren wat dus geen goed teken was, maar ze daalden niet snel genoeg om 'gewoon' een mk te zijn.
Een echo op 6 weken heeft toen niets kunnen vinden in mijn baarmoeder en daarom concludeerden ze dat het een bbz was.
Vermits jouw waarden heel goed zijn en dit weekend nog gestegen waren zou ik je geen zorgen maken en ik denk zowiezo dat de kans op een bbz maar 1% is als je er nog nooit een gehad hebt.
Dikke knuffel!
LB
Mijn eerste zwangerschap in 2007 was een bbz en toen had ik helemaal geen pijn als symptoom.
Ik wist niet dat er iets mis was tot ik een beetje begon te bloeden en dus hebben ze in het ziekenhuis (met tussenpauzes van 48 uur) bloednames gedaan en daaruit bleek dat mijn waarden (die al redelijk laag waren) lichtjes aan het dalen waren wat dus geen goed teken was, maar ze daalden niet snel genoeg om 'gewoon' een mk te zijn.
Een echo op 6 weken heeft toen niets kunnen vinden in mijn baarmoeder en daarom concludeerden ze dat het een bbz was.
Vermits jouw waarden heel goed zijn en dit weekend nog gestegen waren zou ik je geen zorgen maken en ik denk zowiezo dat de kans op een bbz maar 1% is als je er nog nooit een gehad hebt.
Dikke knuffel!
LB
Wie is er online
Gebruikers op dit forum: Geen geregistreerde gebruikers en 7 gasten