In / vol verwachting voor begin 2011

[annes]

Héhé, dat vreselijke verhaal van die gynae gaf me spontaan kippenvel! Verschrikkelijk! Gelukkig is het eind goed, al goed!

Zelf heb ik er een zalig weekendje opzitten! Ik heb nauwelijks nog last van misselijkheid en daar ben ik alleen maar supercontent mee !
Ik moet pas op 10w nog eens een bloedafname laten doen en op 12w een echo, dus het wordt vertrouwen op ons babytje dat het gewoon lekker verder groeit !

Dat de tijd maar lekker rap vooruitgaat, want ergens zit toch die 12w-grens in mijn achterhoofd ...

Geniet er nog van allemaal!!!

[LittleBean]

Hallo Iedereen,

Kim, proficiat met je echo. 1 vruchtzakje heb je al!

Hier kruipt de tijd ook maar traag voorbij naar de volgende echo.

Ik slaap al ietsje beter en ik begin mijn eetlust een beetje terug te krijgen, dus dat is al iets.

Mijn boobies doen al een tijdje minder pijn maar ik heb nog altijd wel last van winderigheid (ocharme mijn man ) en boertjes.

En vermits ik niet van nature een 'boerlater' ben geraken die soms gekneld in mijn luchtpijp (vooral als ik lig) en dan moet ik iets koolzuurhoudends drinken om het er allemaal in één grote boer eruit te laten komen. Sorry, misschien TMI...

En ik heb sinds een paar dagen ook last van pukkels.
Enkele op mijn kin maar vooral op mijn nek en schouders en sinds gisteren ook in mijn décolleté. Niet tof als het zo warm is en je minder verhullende kledij aanhebt.

Hier is het zaagmonster weer!

Groetjes,

LB

[sahra]

Super dat iedereen het goed stelt, behalve de pukkels meegerekend dan

Beesje, succes binnen 2 dagen!

De gelukzakjes:
Engel0405, bijna 13w zwanger van Kersje, uitgerekend op 4/1/11 (echo op 14/07)
LittleBean, 10w zwanger van Little One, uitgerekend voor 22 januari.
Else, 7w en 2d zwanger van jip en janneke, uitgerekend 21 januari.
Dinootje, zwanger van twee bubbeltjes, 22 januari 2011 en 1 adoptiekindje, ?
Sahra, 9w zwanger van 'sprankeltje', uitgerekend voor 1/2/11, bloedafname op 10 weken, echo3 op 23/7
Eef, zwanger van Oekedoeleke, uitgerekend op 3 februari 2011 (echo 3: 9/7)
Annes, zwanger van ukje, wordt verwacht op 7 febr!
Glenys, 7w en 1d zwanger van Knabbel en Babbel, uitgerekend 8/2/11
Qwint, 6w en 1d zwanger van musje,uitgerekend 8/2/11, eerste echo op 22/6.
San, 7w zwanger van prutske, uitgerekend 11/2/11, volgende echo 12/07
Beesje, 7w zwanger van 'Dinootje', uitgerekend 12/2/2011, echo1 30/6
Yes, zwanger en uitgerekend voor 15/02, volgende echo: 2/07
Repelsteeltje, 5w zwanger van Goudlokje, uitgerekend 21/2/11, 1e echo (7w) op 7/7
LaBatsa, 1 zoontje, 4 IVF/ICSI en 1 cryo tp, VBD 21/2
Pelkie, 5w zwanger van jip en/of janneke, uitgerekend 23 febr (2e zwangerschap)
Kim, zoontje, 5 weken en 5dagen zwanger, uitgerekend voor 23/02, 2e echo 13/07

[Bjorn en Kim]

Over utrogestan gesproken. Ik had die besteld bij de apo want die heeft die nooit in voorraad, deze ochtend pas een voorschrift gekregen maar totaal vergeten.

Opeens 100% paniek omdat ik geen meer heb en de apo al toe was gelukkig had de apo van wacht er in huis, ventje is er om, mijnen held

Zag het hier plots allemaal foutlopen!

[LaBatsa]

Ik ben blij dat iedereen zo'n leuk weekend heeft gehad! Hier ook! Net terug van leuk dagje Plopsaland met ons zoontje.
Morgen ben ik 6 weken, maar nog steeds weinig symptomen, een beetje zoals Repelsteeltje. Donderdag eindelijk echo, het begint te korten! Morgen nog een druk dagje, want dan ga ik shoppen voor een trouwkleed.

Kim, proficiat met je goeie echo!

[LittleBean]

Ja Kim ik ben ook al eens beginnen te panikeren dat ik niet genoeg Utro zou hebben, maar toen is het ook allemaal goed afgelopen.

LaBatsa, wow een trouwkleed, gefeliciteerd, wanneer ga je trouwen? Ga je tegen dan al een buikje hebben?

Ik moet tegen september een kleed vinden voor een trouwfeest, maar vermits het nu te vroeg is en ik tegen dan 5 maand zwanger ben kan ik nu nog niets gaan kopen.

Veel succes met je echo op donderdag en morgen met je shopping.

LB

[LittleBean]

Hallo Iedereen,

Ik heb vannacht redelijk geslapen (ononderbroken van 11 tot 5 uur) maar ik ben wakkergeworden omdat ik een heel nare droom had.

Gelukkig was alles ok toen ik wakker werd maar ik was even niet goed van die droom.

Maar nu heeft het angstmonster weer toegeslagen en zit ik weer om de vijf minuten aan mijn borsten te voelen of ze nog groot, hard en een beetje pijnlijk zijn en ben ik het wc papier aan het analyseren tot in het kleinste detail als ik naar het toilet ga, etc.

Ik probeer die negative gedachten te verdringen maar ik wou echt dat ik vandaag al een echo kon hebben ipv volgende week vrijdag.

Heeft iedereen zo'n doemgedachten als ze zwanger zijn of zijn het alleen mensen die in het verleden problemen gehad hebben om zwanger te geraken/te blijven?

Groetjes,

LB

[Bjorn en Kim]

Ik was 6 maand zwanger van Tibo toen we getrouwd zijn, mijn trouwkleed was juistgepast was wel tof dat hij er al bij was toen... ooo als ik eraan terugdenk smelt smelt

[Engel0405]

@LB: denk dat vrouwen met onze achtergrond idd meer doemgedachten hebben, maar dat geldt niet altijd. Ik heb een vriendin die volkomen normaal zwanger werd en 9 maand dacht dat het elk moment zou foutlopen. Maar zij is wel misshcien een uitzondering, ik heb de indruk dat dames buiten de mm toch veel relaxter (soms zelfs nonchalant in mijn ogen ermee omspringen).Bij haar 2e zwangerschap had ze zich voorgenomen te genieten en ook ditmaal liep alles heel goed, alleen was zij zelf een pak gelukkiger!

Het probleem is dat je die negatieve spiraal niet kan stoppen hè. En het wordt altijd veel erger naar de echo toe.

Ik heb sinds dit weekend voor het eerst een paar dagen gehad waar ik wat positief kon denken. Ik blijf schrik hebben en ik ben voorzichtig in de zin van 'je moet ook niet TE enthousiast gaan worden'..Maar anderzijds, wat we ook denken, wat we ook zeggen, eigenlijk heeft dat geen invloed op onze ukjes. Het is niet omdat je happy zou durven zijn , dat je ukje daardoor id problemen komt. Zo werkt dat totaal niet. Het is echt een klik in je hoofd die je zachtjesaan zal proberen moeten maken. Geloof me: het komt ooit, het moment dat je echt gelooft in je ukje en dat je bij jezelf denkt: verdorie ik ben echt zwanger en happy!

Het is heel moeilijk om jezelf toe te laten om te geloven in een gezond sterk beebje, I KNOW. Maar hier worstelen we allemaal mee, en echt waar dit betert! Je leert dat en soms moet je gewoon bv een 'risico' nemen en een grens over gaan (ik zeg maar wat, geboortekaartjes gaan kijken of een slabbetje kopen) om dan jezelf voor een voldongen feit te stellen. En dan is de eerste stap gezet, dan heb je voor jezelf eigenlijk gezegd dat er toch een kiem is in het geloof dat je over zoveel maand bevalt van je perfecte kindje.. Enfin, dit is iets wat bij mij heeft gewerkt, ik verkondig hier geen wetenschappelijk bewezen feit hè..En het is ook nog maar zeer recent, ik weet niet hoe lang dit effect gaat duren natuurlijk

[Bjorn en Kim]

Hoi Engel,

ik heb zo mijn momenten maar over het algemeen ben ik zeer euforisch en niet echt een doemdenker, kan niet gezond zijn voor de baby!

Nu ik op de echo gezien heb dat ons kindje goed aan het groeien is en mijn bloedwaarden ook mooi stijgen ben ik, ook al ben ik morgen nog maar 6weken ver, niet ongerust meer!

Als het nu fout gaat ligt het in de natuur haar handen en is dat het teken dat het niet mag zijn, ook al zouden wij dat zo erg vinden! We kunnen hier door al dan niet te piekeren toch niets aan veranderen...

ik probeer dus niet meer te denken aan 'als het fout gaat' maar ben al volop aan het denken wat ik met de geboortekaartjes en het doopsuiker ga doen

[Glenys]

Hoi meiden,

Net zoals LittleBean heb ik op dit moment een enorme angst om al dit geluk te verliezen. Gisteren maakte ik ruzie met mijn ventje (omdat hij wéér geen foto van mijn buik heeft gemaakt en ik dat zo graag zou hebben, stom hé?).

Na die ruzie voelde ik krampen in mijn buik en nu ben ik echt ongerust. De krampen zijn allang over maar ik voel me vandaag intriest. Ik heb echt zin om eens heeeel hard te huilen. Ik heb ook bijna geen zwangerschapssymptomen en dat maakt me onzeker. Buiten grotere borsten en wat vlugger moe, voel ik me kiplekker.

Ik geneer me er een beetje voor. Nu ik eindelijk zwanger ben, lukt het niet om ervan te genieten. Ik ben bang dat ik mijn angst "overbreng" op die kleine onschulidige lieve wenzentjes in mijn buik. Anderzijds ben ik doodsbang dat die kloppende hartjes er niet meer gaan zijn. Het lijkt wel alsof ik continu gerustgesteld moet worden. De volgende echo is pas binnen 4 weken. Ik ga toch proberen om volgende week nog een echo te krijgen.

[LittleBean]

Hi Engel,

Bedankt voor je lieve woorden, die hebben deugd gedaan.

Gewoon mijn gevoelens hier neerschrijven en ze kunnen delen met lotgenoten doet al veel.

Ik weet dat als ik vandaag een echo zou hebben ik maar voor een paar dagen gerust zou zijn en dat ik daarna weer ongerust zou worden.

Ik hoop dus echt dat de echo volgende week vrijdag een keerpunt gaat zijn en dat ik vanaf dan idd de knop een beetje kan omdraaien en mezelf kan toelaten een beetje te genieten.

Een nare ervaring in het verkeer gisteren waar ik niet goed van was en het nieuws dat een vriendin waarschijnlijk een probleemzwangerschap heeft hebben denk ik onbewust geleid tot deze nare droom vannacht en ik hoop dat ik vandaag mezelf wat kan kalmeren.

Ik heb ook goede dagen hoor, waar ik plannen maak over welke buggy ik graag zou kopen, wanneer ik eindelijk Petit Bateau voor mezelf kan gaan leegkopen en over namen zit te fantaseren etc, maar uit zelfbescherming probeer ik niet te hard van stapel te lopen.

En ik denk dat hormonen ook een rol spelen natuurlijk en ervoor zorgen dat je het ene moment 'on top of the world' zit en het andere moment alles zwart begint in te zien.

In ieder geval bedankt voor jullie steun!

LB

[Engel0405]

Oh ja LB, het welbekende 24u of 48u effect vd echo..

Kijk, ik wil alleen maar zeggen: deze gevoelens zijn echt normaal. Voel je ook niet schuldig dat je niet vollen bak kan genieten, je belast jezelf al genoeg met al dat piekeren.

Ik had deze morgen ook een nachtmerrie: ik mocht oppassen op kindjes op een schoolfeest. Toen moesten ze gaan slapen onder de middag en naargelang kindjes wakker werden, nam je dan weer andere kindjes voor je rekening. Zo 's avonds, word ik plots apart geroepen: 1 vd eerste kindjes waar ik intens mee bezig geweest was tijdens voormiddag was DOOD. Het was allergisch aan kinine en iemand had het gini gegeven (ik niet hè, dat was in namiddag gebeurd) Maar omg, ik voelde me zo verantwoordelijk en schuldig. Alsof ik mijn eigen kind had vermoord en ik maar wenen, ik dacht dat ik het ging besterven.

Ik heb dat dus wel al geleerd: de meest absurde dromen komen voor tijdens je zwschap door de hormonen en dat lijkt ECHT, maar ik probeer dat nu zo vlug mogelijk van me af te zetten.(heb meestal zo slechte dromen na een dag dat ik blij ben om zwschap, toeval hè!)

Het bezorgde aspect en het ongerust zijn zou trouwens ook komen dr de hormonen (en versterkt door onze fertiliteitsproblemen): dat bereidt ons namelijk voor om alert te zijn voor gevaar voor de baby als die geboren zijn. Het moederinstinct hè.. MAAR het is wel de bedoeling dat je het geleidelijk aan op je eigen tempo leert loslaten, tenslotte is dat hetgeen wat we gaan moeten doen zodra de baby er is: loslaten, we kunnen het niet 24u/24 onder onze vleugels houden hè.

Dus ik denk Lb'ke dat je rationeel idd wel beseft waar de klepel hangt, alleen zijn onze emoties zo sterk dat die de overhand nemen, niet?

[LittleBean]

Ja, gelukkig hebben we die hormonen waar we alles op kunnen steken!

Naast nachtmerries heb ik door de hormonen trouwens ook een ander soort dromen (ahum ) maar die zijn misschien niet geschikt voor bespreking op een openbaar forum...

Zie,ik kan weer lachen met mezelf!

LB

[Engel0405]

Sexdromen?

hihi mij stoort dat niet hoor, ik ben geen preutse op dat vlak. Ook normaal: ook gehad. We kunnen het het 'grotemensenspel' noemen hè, Denk dat kim dat uitgevonden had die benaming..lol

Mijn libido was echt keihard weg de afgelopen weken, maar dat is dus wel aan het keren. De stomend emailtjes naar mijn ventje vliegen over en weer en we halen sinds dit weekend weer onze hoge frequentie.. Komt ook wel doordat ik minder misselijk ben en de slechte smaak in mond weg is, want zo 'schommelen' met een maag overhoop dat gaat toch niet echt hè.