Hoi hoi meiden!
Weer eens een tijdje geleden dat ik hier nog heb gelezen maar het komt er gewoon niet van! Gisteren is men zusje langs gekomen en eergisteren heb ik zitten kuisen.
Nu kan ik eindelijk in de zetel zitten met de gordijntjes toe (tegen de warmte) en men voetjes in een koud badje (tegen mijn olifantenpoten

). Dus heb ik ook even tijd om op DVO te komen he
Met Mickey begint het in orde te komen. Hij is aan het recupereren en heeft precies wat minder pijn, wel nog last want hij wilt er altijd aan lekken maar tja het mag ook niet. Hij is wel opmerkelijk rustig, ik herken hem niet meer (het was nogal een nerveus blafferke en wou altijd spelen). Nu ligt hij heel de dag rustig naast mij, ook als ik met hem in de tuin ga. Hopelijk blijft dit duren
De tweede operatie van mijn pa is goed verlopen, nu moet de zwaarste nog komen. Maar ik heb er wel vertrouwen in. Ik ken het verloop van de operatie dankzij mijn stage in het OK en weet dus dat het bijna routine is geworden voor de chirurgen.
De warmte zorgt hier voor problemen. Mijn voeten en benen zwellen op waardoor ik gigantische pijn heb als ik stap

Het is puffen als ik iets wil doen, vooral omdat ik nog eens verdikt ben

en die buik zit in de weg voor allerlei dingen
Foemperinneke is de laatste tijd serieus actief en ik begin het ook te zien wanneer ze zich verzet in de buik, dan gaat die heen en weer

het is wel nog maar heel lichtjes maar het is een begin

Maandag mogen we ze opnieuw bewonderen, ik ben eens benieuwd want ik heb de indruk dat ze gedraaid is. Ik voel precies haar voetjes tegen mijn ribben.