Mama en moe

[Wappie]

Dikke knuff Loekie! Die onderbroken nachten als je gaat werken zijn niet om te lachen hé
Onze jongens worden met dit warm weer ook veel vaker wakker.
Maar je hebt de vroege? Dan heb je waarschijnlijk ook vroeger gedaan

[Loeki]

Ik vraag me nog altijd af hoe ik in godsnaam overeind blijf. We'll see.

Met de vroege bedoel ik dat ik vroeg begonnen ben met idd de intentie om vroeg te stoppen! Van m'n werk uit "moet" ik beginnen om 9u plus minus 3 uur, dus ergens tussen 6 en 12...

Om vier uur mag ik in principe stoppen (maar ook daar heel soepel zenne), maar ik moet ABSOLUUT vanalles af hebben, dus als 't niet af is ga ik moeten blijven. Dus ik ga nu flink een paar uurtjes werken! Whish me luck.

Ik moet trouwens dringend tutten gaan bijkopen, kben er weer een deel kwijt en kben twee keer onder 't bed mogen kruipen vorige nacht. Kzal maar meteen de bibi tutjes voor vanaf zes maanden kopen zeker (loslaten Loeki, loslaten... ).

[Wappie]

Die werkuren toch hé
Er zijn ook dagen geweest dat ik me afvroeg hoe ik het einde van de dag gehaald had, maar we zijn dan ook supermama's hé

Tja, de tutjes... Weet ook nog goed dat ik in de apotheek stond om tutjes te kopen van 6-36mnd Toch weer een stap hé. Maar geloof me Loekie, elke stap is leuk hoor

[wat is er mis?]

Dikke dikke knuf Loeki!!!
Maar als je veel werk hebt gaat de dag "snel" voorbij. Alé dat hoop ik toch voor je.
En dan is het weeeeeeeeekeend!!!!! Twee dagen fulltime met Yveske met zalig weer!

Ik heb voor Kaan ook rond de leeftijd van Yveske nu tutjes voor vanaf 6 maanden gekocht. Hij hft ze nog steeds niet gebruikt . Het zijn maar reservetutjes. Hihihihi

Liefs,

Bokje

[Loeki]

Ja elke stap voelt een beetje zoals in een afgrond springen om je dan na 't springen te realiseren dat je die zalige parachute hebt die je lekker veilig en zacht ronddraagt... (fyi ik ben iemand die graag uit vliegtuigen springt met parachute en deathrides doet enzo - is voor mij leuk en spannend dus in afgronden springen )

Deadline is in zicht en het is nog "maar" middag! Alleen alles nog eens goed checken en hopelijk kom ik geen "kemels" tegen.

OOOOOOOOOOOOOOOOOOOOOOOOOOOOOOOOOOOOOOOJAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAA weekend!!!!!!!!!!!!!!!!!! Heerlijk Yveske-tijd!!!!!!!

Bokje ik hoop dat je bedoelt dat Kaan geen tutjes moet hé. Dat ze reserve zijn voor de boobies (wel handig die verlies je nooit ).

[Zabbie]

Mama en moe! Echt, ik kan in slaap vallen waar ik zit. Ons meisje heeft het ontzettend lastig deze week, hele avonden krijsconcerten, dat ik soms echt denk dat ze er nog eens in gaat blijven. Zich uitjanken tot ze helemaal geen lucht meer in haar longen heeft, krijsen dat je vreest dat haar stembanden er mee uit gaan vliegen. Pfff, reuze vermoeiend. En dat elke avond van ongeveer 20 uur tot ze haar pap krijgt rond 22u15. Ik zit erdoor, loop op mijn tandvlees en mijn haren gaan al overeind staan als ze het minste geringste kikje geeft. En ze kan zo lief zijn en zo blij, en zo mooi lachen... Maar de avonden zijn er teveel aan, en het is dan nergens goed: niet in de relax, niet op de arm, niet in het park, niet in bed, gewoon NERGENS! Wat moet ik toch met haar beginnen? Bij spoed binnenbrengen en zeggen dat ze haar serieus moeten onderzoeken, of dat ik haar anders binnenkort gewoon echt iets aandoe? Zouden ze me dan eindelijk serieus nemen? Probleem is dat ze bij de dokter bijna altijd heel flink is, dus ja, dan kom je al snel over als paniekmama. Ik zou ze eens een hele dag bij de kinderarts moeten kunnen laten, dat die weet wat ik bedoel.

[Sterretje]

SUPER MEGA GROTE KNUF ZABBIE!
Hoe hou je het idd nog vol meid! pfffff

Heb je hier al serieus met de kinderarts over gepraat over het fenomeen vd avonden?
Kan me voorstellen dat je compleet ten einde raad bent.

Meisje, kan je geen hulpzoeken of iemand die het eens een avond van je overneemt zodat je even het huis uit kunt?
In elk geval is dit maar een tijdelijke oplossing hé.


'k hoop echt dat je snel weet wat er aan de hand is met je kleine pruts!

Liefs

[lisa marie]

Oh Zabbie, verschrikkelijk gewoon... En dan heb je nog twee andere kindjes rondlopen...

Ik kan me wel inbeelden dat je op den duur ten einde raad bent...
Ik zou het toch nog eens aankaarten bij de kinderarts. Er moet toch iets aan de hand zijn...

[Loeki]

Zabbie o jee dat klinkt helemaal niet oké! Knuff meid!! Zoals Sterretje zegt, probeer haar een avondje ergens anders te laten, mss dit weekend? Je moet echt even bijtanken zo te lezen. Desnoods gewoon bij ventje laten? Doen meid!!!

En ja als je er op een avond zo door zit, breng haar dan naar de spoed. Das beter dan haar iets aandoen hé! Ze zullen dan ook wel zien dat ze zo krijst. En ze zullen haar onderzoeken. Ook al vinden ze niks, ze maken altijd verslag op voor de HA/KA. Daar zal dan wel instaan dat ze ontroostbaar huilt, en dan nemen ze je ook wel serieus!

[wat is er mis?]

Zabbie meid toch. Dikke dikke knuf!!!
Ik zou de adviezen van de anderen al eens goed in overweging nemen. Want dit kan echt zo niet meer. Ik "hoor" dat je ten einde raad bent.
Dus schakel iemand in om er eens even tussen uit te kunnen. Desnoods breng je Larissa naar iemand zodat jij met je andere kindjes quality time kan doorbrengen (waarmee ik niet zeg dat je dat nu niet doet, maar je snapt me wel).
En het naar spoed gaan als het echt echt echt niet gaat is idd beter dan haar iets aandoen. Toen ik met een huilbaby zat (die gelukkig wel nog kon getroost worden op de arm, meestal toch), hft de KA er echt op aangedrongen om hem binnen te brengen als ik het niet aankon (maar hij had Kaan wel zien ontroostbaar huilen als ik bij hem op visite ging). Dus als mijn KA daarvoor open staat zll er nog zijn die daarvoor open staan.

Dikke dikke knuf meid!

Liefs,

Bokje

[MA]

Zabbie meid, alles is hier al gezegd denk ik...Kan me voorstellen dat je er knettergek van wordt, heb er hier ook een tijd mee gezeten en je zou om den duur inderdaad iets doen, alles om dat geluid te doen stoppen....
Mijn moeder vertelde mij dan altijd van de huiluren van mijn zus tussen haar laatste en voorlaatste voeding en hoe ze die dan in de keuken zette met de deuren toe en zelf maar elders ging zitten tot die uren voorbij waren...Zelf kon ik dat niet, bij Fleur was het ook niet zo dat die op een vast tijdstip waren..'k Hoop echt dat Larissa snel haar draai vindt...maar zoek intussen rust voor jezelf, al moet je daarvoor je schoonmoeder inschakelen (de mijne stond ineens ook niet meer constant met commentaar klaar toen ze zelf eens vergeefs Fleur heeft proberen kalmeren.)

[Sterretje]

'k vind het wel een goed idee om eens iemand anders met de huilbuien te confronteren. Dan krijg je wel watmeer begrip denk ik.

En weet je, er is wel een verschil tussen huiluren en huilbuien en 'krijsconcerten'... Een krijsende baby zou ik ook helemaal niet in een aparte kamer kunnen achterlaten.

Arme Larissa, en dan zo ontroostbaar zijn, ik kan het me niet voorstellen, maar zou al lang radeloos zijn

[mies]

Ow Zabbie, ik lees dit nu pas... neem dan mijn berichtje bij "onze kindjes" dan maar met een dikke korrel zout, want het gaat blijkbaar totaaaal niet goed nu...

Ik zou Larissa ook even bij iemand anders brengen. Bijvoorbeeld bij die betweterige schoonmoeder van jou, dan mag zij het eens oplossen se! En je niet schuldig voelen hoor meid, alle wegen die ertoe leiden dat het beter zou gaan met Larissa, zijn de moeite waard om te exploreren.
(oa inderdaad de KA, of spoed, of whatever)
Het is echt niet meer houdbaar, dat is nu wel duidelijk.

Zijn er anders mensen die Larissa goed kennen die even 's avonds erbij willen zijn? Iemand van de creche ofzo, die weet hoe Larissa daar aangepakt wordt? Niet dat ik suggereer dat jij het niet goed doet, nee hoor, verre van!! Maar vaak gedragen kinderen zich anders in de creche dan thuis he. En wie weet zou Larissa zich wat beter gedragen als er iemand van de creche bij is. Als dat niet zo is, dan moet er echt wel iets fysieks aan de hand zijn, en moet er echt wel verder onderzoek gebeuren...

Roep iemand ter hulp als je het niet meer ziet zitten. Ik heb ook op het punt gestaan om gek te worden van het gekrijs, daar zijn sommige posts op dit forum getuige van... en ik kon er toen ook heel goed inkomen dat sommige mensen hun kind iets aandoen...
Maar zorg ervoor dat je er niet alleen voor staat. Het is nu echt gewoon te veel. Trop is te veel en te veel is trop.

[Martha]

Dag meiden

Het is al een tijdje geleden dat ik nog iets gepost heb. Ik weet niet goed onder welke rubriek ik dit moet neerpennen, maar ik denk "mama en moe" is de meest gepaste.

Ik voel me al een tijdje zo hulpeloos. Onze baby is nu bijna 10 weken oud. We moesten na de geboorte 10 dagen in het ziekenhuis verblijven omwille van een te hoog bilirubine. Dat had ik er wel voor over. Het was natuurlijk vanaf het begin heel vermoeiend omdat ik borstvoeding geef. Die vlotte in het begin ook niet zo geod, maar nu gaat dat heel goed. Vanaf week 5 of 6 kreeg ons kindje last van reflux en krampjes (dat denken we toch). Bedje omhoog gezet, langs de ostheopaat geweest, uiteindelijk van de kinderarts Omneprazole gekregen. Maar het lijkt als of dit alles niet echt helpt. Onze baby weent volgens mij heel veel. Na de voeding is hij soms niet stil te krijgen. Tussen de voedingen zijn we meer aan het sutsen dan aan het rusten. Ik ben eerlijk gezegd stik op. Gaat dat wel ooit nog over en zo ja, wanneer? Ik kan echt niet genieten van de kraamtijd. Als het dan beter gaat moet ik weer terug aan het werk. (reeds na 4 maanden in september). Dat had ik mij eerlijk gezegd toch anders voorgesteld. Het ergste is dat we de baby niet echt rustig krijgen, wat we ook doen. Ik vind dat hij echt afziet, maar iedereen zegt dat dit wel voorbij gaat. Kaka doet de baby alleen als we een suppo geven (om de week). Blijkbaar gaat het beter als de baby vaste voeding krijgt. Moet ik dan nog meer geduld hebben?

Ik voel me soms ook zo onbegrepen door de buitenwereld. Van mijn man krijg ik de allerbeste steun. Daar mag ik echt niet over klagen. Maar mijn ouders zijn overbezorgd, zijn zelf heel onzeker in de opvoeding van hun kinderen geweest en mijn schonzussen hebben allemaal volwassen kinderen en weten het natuurlijk altijd beter en geven me echt het gevoel alsof ik een slechte moeder ben. Komt er nog bij dat ik tot de "oudere" mama's behoor en niet echt veel "lotgenoten" heb om een keer iets te delen. En dat niemand maar ook niemand weet dat ons kindje een IVF-kindje is. Behalve mijn vroedvrouw en de mensen van Kind en Gezin. Maar ik voel toch dat rond dit onderwerp nog altijd een groot verdriet hangt bij mij.

Sorry, het is precies van alles wat ik hier kom schrijven, maar misschien ben ik niet de enige die met zoveel verschillende negatieve gevoelens worstelt.

Ik ben wel nog altijd dolgelukkig met onze baby en dankbaar dat ik mama mag zijn.

Groetjes

Martha

[lisa marie]

Martha, dikke knuffel !!!!

Ons dochtertje kreeg op 5 weken ook last van krampjes en huilde redelijk veel. Zij heeft wel steeds kunstvoeding gekregen. We zijn toen overgeschakeld op andere melkpoeder.
Het bleef een gezoek naar de juiste melk. Op den duur hebben we ze denk ik wel gevonden, maar ze blijft bij tijden heel moeilijk stoelgang maken, maar heeft er gelukkig geen last van !

Vanaf 12 weken merkte ik wel dat ze véél rustiger werd. Sliep wat beter overdag, kan zich alleen veel beter bezighouden.... Er zijn dagen dat ze op heel de dag maar een minuutje huilt !!
Ik heb de indruk dat het bij de meeste babietjes vanaf 12 weken beter gaat.

Ik heb geen enkele ervaring met borstvoeding, maar zou het misschien kunnen dat je baby allergisch reageert op iets wat jij eet ?

In ieder geval, een dikke dikke knuffel !