Anonimiteit? In Nederland verboden, in België een must
Forumregels
De Verdwaalde Ooievaar heeft intern meermaals de discussie gevoerd over het al dan niet toelaten van berichten over aanvraag of aanbod van donormateriaal.
De Verdwaalde Ooievaar geeft de voorkeur aan het weren van deze oproepen, maar stelt vast dat deze hoe dan ook terugkomen in fora die hier niet voor bedoeld zijn. Dergelijke berichten worden verwijderd en de betreffende accounts worden verwijderd.
De Verdwaalde Ooievaar kan enkel waarschuwen voor de risico's die donatie via niet-officiële kanalen met zich meebrengt. Uit ervaringen weten wij immers dat naast een aantal goed bedoelende donors, er ook mensen zijn die hierin enkel financiële bedoelingen hebben, mensen die het niet nauw nemen met medische geschiedenis en hier al dan niet over liegen, mensen die vooral op zoek zijn naar het sexuele, enz.
De Verdwaalde Ooievaar heeft intern meermaals de discussie gevoerd over het al dan niet toelaten van berichten over aanvraag of aanbod van donormateriaal.
De Verdwaalde Ooievaar geeft de voorkeur aan het weren van deze oproepen, maar stelt vast dat deze hoe dan ook terugkomen in fora die hier niet voor bedoeld zijn. Dergelijke berichten worden verwijderd en de betreffende accounts worden verwijderd.
De Verdwaalde Ooievaar kan enkel waarschuwen voor de risico's die donatie via niet-officiële kanalen met zich meebrengt. Uit ervaringen weten wij immers dat naast een aantal goed bedoelende donors, er ook mensen zijn die hierin enkel financiële bedoelingen hebben, mensen die het niet nauw nemen met medische geschiedenis en hier al dan niet over liegen, mensen die vooral op zoek zijn naar het sexuele, enz.
-
Hanne.lore
- Berichten: 249
- Lid geworden op: 13 juni 2008, 22:32
Anonimiteit? In Nederland verboden, in België een must
Als ik zo de websites van de Belgische IVF centra bekijk wordt bij eiceldonatie overal de nadruk op gelegd dat donaties normaal anoniem gebeuren.
De vorig jaar gestemde wet op reproductieve geneeskende gaat daar trouwens ook van uit, al mag gekende donatie wel nog.
In Nederland is volledig anonieme donatie sinds 2004 verboden.
Dit wil niet zeggen dat elk koppel meteen weet wie zijn donor is. Elke donor moet zijn gegevens registreren, zodat het kind later kan achterhalen wie de donor was.
De Belgische Kinderrechtencommissaris vind het Nederlands systeem het beste in het belang van het kind. Dat blijkt uit het advies van 2006 over de nieuwe Belgische wet.
Vaak hoor je dat adoptiekinderen op zoek gaan naar hun biologische ouders. Ik kan me inbeelden dat dat als ouder toch even slikken is. Anderzijds, zou ik ook ongelofelijk curieus zijn naar mijn biologische ouders, als ik geadopteerd was.
Ik vroeg mij af wat jullie hiervan vinden? Schrikt het je als wensouder af dat je kind eens het 16 is zou mogen uitzoeken wie de donor was?
Zou je afhaken als het Nederlandse systeem hier werd ingevoerd?
Zijn er trouwens behalve de VUB centra die met gekende donors willen werken?
Hanne.lore
De vorig jaar gestemde wet op reproductieve geneeskende gaat daar trouwens ook van uit, al mag gekende donatie wel nog.
In Nederland is volledig anonieme donatie sinds 2004 verboden.
Dit wil niet zeggen dat elk koppel meteen weet wie zijn donor is. Elke donor moet zijn gegevens registreren, zodat het kind later kan achterhalen wie de donor was.
De Belgische Kinderrechtencommissaris vind het Nederlands systeem het beste in het belang van het kind. Dat blijkt uit het advies van 2006 over de nieuwe Belgische wet.
Vaak hoor je dat adoptiekinderen op zoek gaan naar hun biologische ouders. Ik kan me inbeelden dat dat als ouder toch even slikken is. Anderzijds, zou ik ook ongelofelijk curieus zijn naar mijn biologische ouders, als ik geadopteerd was.
Ik vroeg mij af wat jullie hiervan vinden? Schrikt het je als wensouder af dat je kind eens het 16 is zou mogen uitzoeken wie de donor was?
Zou je afhaken als het Nederlandse systeem hier werd ingevoerd?
Zijn er trouwens behalve de VUB centra die met gekende donors willen werken?
Hanne.lore
-
Hanne.lore
- Berichten: 249
- Lid geworden op: 13 juni 2008, 22:32
Jammer dat er niemand iets van zich laat horen! Maar het is wel een gevoelig onderwerp natuurlijk.
Gasthuisberg vermeldt op hun website enkel anonieme eiceldonatie. Ik heb navraag gedaan, ze wijken hier nooit van af. Dit heeft hun ethisch comité beslist. De eigenlijke reden zou zijn om het Vaticaan niet nog meer voor het hoofd te stoten dan ze nu al doen, louter door IVF en andere behandelingen uit te voeren.
Hetzelfde geldt waarschijnlijk voor elk centrum verbonden aan een katholiek ziekenhuis.
Bij het UZA in Wilrijk staat het niet expliciet vermeld op de site of ze uitsluitend anoniem te werk gaan. Navraag leert mij dat ook zij nooit werken met gekende donors.
De VUB vermeldt op hun website expliciet dat ze werken met gekende donors, maar ook zij geven de voorkeur aan anonieme donors (bv. door wisseldonorschap te doen).
Misschien heeft iemand hier ooit nog iets aan.
Gasthuisberg vermeldt op hun website enkel anonieme eiceldonatie. Ik heb navraag gedaan, ze wijken hier nooit van af. Dit heeft hun ethisch comité beslist. De eigenlijke reden zou zijn om het Vaticaan niet nog meer voor het hoofd te stoten dan ze nu al doen, louter door IVF en andere behandelingen uit te voeren.
Hetzelfde geldt waarschijnlijk voor elk centrum verbonden aan een katholiek ziekenhuis.
Bij het UZA in Wilrijk staat het niet expliciet vermeld op de site of ze uitsluitend anoniem te werk gaan. Navraag leert mij dat ook zij nooit werken met gekende donors.
De VUB vermeldt op hun website expliciet dat ze werken met gekende donors, maar ook zij geven de voorkeur aan anonieme donors (bv. door wisseldonorschap te doen).
Misschien heeft iemand hier ooit nog iets aan.
-
pelkie
- Berichten: 1927
- Lid geworden op: 15 oktober 2007, 9:49
Hoi,
Ik ben zelf een spermadonorkindje. Ik ben't nog maar recent te weten gekomen (op mijn 29e!). Een echte drang om op zoek te gaan naar mijn biologische vader is er niet. Het verandert ook niets aan't gevoel dat mijn papa mijn vader is.
Aan de andere kant ben ik wel nieuwsgierig en vraag ik me af wat ik genetisch meegekregen heb en hoe ie deruit zou zien.
Moest er een gemakkelijke manier zijn om't te weten te komen, 'k zou't waarschijnlijk wel doen.
pelkie
Ik ben zelf een spermadonorkindje. Ik ben't nog maar recent te weten gekomen (op mijn 29e!). Een echte drang om op zoek te gaan naar mijn biologische vader is er niet. Het verandert ook niets aan't gevoel dat mijn papa mijn vader is.
Aan de andere kant ben ik wel nieuwsgierig en vraag ik me af wat ik genetisch meegekregen heb en hoe ie deruit zou zien.
Moest er een gemakkelijke manier zijn om't te weten te komen, 'k zou't waarschijnlijk wel doen.
pelkie
-
Hanne.lore
- Berichten: 249
- Lid geworden op: 13 juni 2008, 22:32
-
fientje1
- Berichten: 5
- Lid geworden op: 28 juli 2008, 18:17
Hanne.lore,
Ik kom uit Nederland en ben aangewezen op eiceldonatie. Tot nu toe hebben we helaas nog geen geluk gehad. (1 x terugplaatsing niet zwanger, 4 cryo's niet goed ontdooit)Ik vind je onderwerp heel interessant. Enerzijds ben je als wensouder inderdaad bang dat je kind later op zoek gaat naar de biologische ouder, omdat dat kan voelen als een afwijzing, anderzijds omdat het voor het kind een teleurstelling kan worden, als de biologische ouder geen contact wil.
Toch wil je het kind eventueel wel die mogelijkheid kunnen bieden.
Als je net als ik niemand in je omgeving hebt die je als donor wilt of kunt gebruiken, kun je in Nederland een behandeling met eiceldonatie dus eigenlijk wel vergeten. Daarom zijn wij uitgeweken naar Belgie (UZ). Echter door het gebrek aan donoren is de wachtlijst zolang (1,5- 2 jaar) dat je min of meer gedwongen word zelf op zoek te gaan naar een donor.
Welk systeem het beste is, ik weet het dus niet. Ik vind zelf dat het mogelijk moet zijn voor een kind, te weten wie zijn of haar biologische ouder is. Ik kan me ook wel voorstellen dat het voor de donor niet zo handig is als 16 jaar later ineens een puber voor zijn of haar neus staat met de mededeling: jij bent mijn vader/moeder en dat dat dus misschien wel een negatief effect heeft op het aantal donoren.
Groetjes,
Fientje
Ik kom uit Nederland en ben aangewezen op eiceldonatie. Tot nu toe hebben we helaas nog geen geluk gehad. (1 x terugplaatsing niet zwanger, 4 cryo's niet goed ontdooit)Ik vind je onderwerp heel interessant. Enerzijds ben je als wensouder inderdaad bang dat je kind later op zoek gaat naar de biologische ouder, omdat dat kan voelen als een afwijzing, anderzijds omdat het voor het kind een teleurstelling kan worden, als de biologische ouder geen contact wil.
Toch wil je het kind eventueel wel die mogelijkheid kunnen bieden.
Als je net als ik niemand in je omgeving hebt die je als donor wilt of kunt gebruiken, kun je in Nederland een behandeling met eiceldonatie dus eigenlijk wel vergeten. Daarom zijn wij uitgeweken naar Belgie (UZ). Echter door het gebrek aan donoren is de wachtlijst zolang (1,5- 2 jaar) dat je min of meer gedwongen word zelf op zoek te gaan naar een donor.
Welk systeem het beste is, ik weet het dus niet. Ik vind zelf dat het mogelijk moet zijn voor een kind, te weten wie zijn of haar biologische ouder is. Ik kan me ook wel voorstellen dat het voor de donor niet zo handig is als 16 jaar later ineens een puber voor zijn of haar neus staat met de mededeling: jij bent mijn vader/moeder en dat dat dus misschien wel een negatief effect heeft op het aantal donoren.
Groetjes,
Fientje
-
Hanne.lore
- Berichten: 249
- Lid geworden op: 13 juni 2008, 22:32
Hallo Fientje,
Bedankt voor je reactie. Het spijt me te horen dat je nog geen geluk gehad hebt met je pogingen tot nu toe. Dat moet je erg zwaar vallen.
Je vertelt dat je in Nederland bijna verplicht bent om zelf een donor aan te brengen. Ik neem aan dat je bedoelt dat er weinig vrouwen zichzelf spontaan aanmelden als donor, zodat de wachtlijsten vreselijk lang zijn. Maar het kan wel.
In België melden er zich ook niet zo veel aan, en zijn de wachtlijsten zoals je zegt ook lang. Maar is het in Nederland nog veel erger?
Als je in Nederland dan een donor zelf aanbrengt, wordt er dan wisseldonatie voorgesteld of niet?
Zelf vind ik het jammer dat geregistreerde donorschap geen optie is in België.
In theorie is het een systeem dat een evenwicht zoekt tussen de belangen van alle betrokkenen, wensouders, donor en kind. In het anonieme systeem wordt het kind voor een voldongen feit gesteld.
Veel succes nog toegewenst,
Hanne.lore
Bedankt voor je reactie. Het spijt me te horen dat je nog geen geluk gehad hebt met je pogingen tot nu toe. Dat moet je erg zwaar vallen.
Je vertelt dat je in Nederland bijna verplicht bent om zelf een donor aan te brengen. Ik neem aan dat je bedoelt dat er weinig vrouwen zichzelf spontaan aanmelden als donor, zodat de wachtlijsten vreselijk lang zijn. Maar het kan wel.
In België melden er zich ook niet zo veel aan, en zijn de wachtlijsten zoals je zegt ook lang. Maar is het in Nederland nog veel erger?
Als je in Nederland dan een donor zelf aanbrengt, wordt er dan wisseldonatie voorgesteld of niet?
Zelf vind ik het jammer dat geregistreerde donorschap geen optie is in België.
In theorie is het een systeem dat een evenwicht zoekt tussen de belangen van alle betrokkenen, wensouders, donor en kind. In het anonieme systeem wordt het kind voor een voldongen feit gesteld.
Veel succes nog toegewenst,
Hanne.lore
-
fientje1
- Berichten: 5
- Lid geworden op: 28 juli 2008, 18:17
Hallo Hanne.lore,
Bij mijn weten is er in Nederland maar 1 centrum, waar je terecht kunt als je geen eigendonor meebrengt. Zij werken via een systeem van wederkerigheid. Dat betekent dat als jij voor eiceldonatie van een "anonieme" donor in aanmerking wilt komen je partner zaaddonor moet worden. Jij krijgt dan de eicellen van een vrouw die IVF ondergaat omdat de man onvruchtbaar is en het zaad van je partner gaat naar een koppel dat dus een zaaddonor nodig heeft.
In Nederland is de situatie dus volgens mij inderdaad nog veel erger. Wisseldonatie komt volgens mij dan hier ook niet ter sprake. Ik weet inmiddels dat ze in het UZ Gent alleen gekende donatie doen als het een familielid of goede bekende van het koppel betreft, anders wordt standaard wisseldonatie toegepast.
Wij hadden in het begin ook moeite met het feit dat je het kind voor een voldongen feit plaatst, alleen zagen wij in Nederland toen helemaal geen mogelijkheden. Pas sinds kort weet ik van het centrum waar ik hierboven over schrijf. Daar hebben we op 7 augustus een intake gepland staan, om te kijken wat daar de mogelijkheden zijn. Verder hebben we ook oproepen voor een donor geplaatst.
Groetjes,
Fientje
Bij mijn weten is er in Nederland maar 1 centrum, waar je terecht kunt als je geen eigendonor meebrengt. Zij werken via een systeem van wederkerigheid. Dat betekent dat als jij voor eiceldonatie van een "anonieme" donor in aanmerking wilt komen je partner zaaddonor moet worden. Jij krijgt dan de eicellen van een vrouw die IVF ondergaat omdat de man onvruchtbaar is en het zaad van je partner gaat naar een koppel dat dus een zaaddonor nodig heeft.
In Nederland is de situatie dus volgens mij inderdaad nog veel erger. Wisseldonatie komt volgens mij dan hier ook niet ter sprake. Ik weet inmiddels dat ze in het UZ Gent alleen gekende donatie doen als het een familielid of goede bekende van het koppel betreft, anders wordt standaard wisseldonatie toegepast.
Wij hadden in het begin ook moeite met het feit dat je het kind voor een voldongen feit plaatst, alleen zagen wij in Nederland toen helemaal geen mogelijkheden. Pas sinds kort weet ik van het centrum waar ik hierboven over schrijf. Daar hebben we op 7 augustus een intake gepland staan, om te kijken wat daar de mogelijkheden zijn. Verder hebben we ook oproepen voor een donor geplaatst.
Groetjes,
Fientje
-
Hanne.lore
- Berichten: 249
- Lid geworden op: 13 juni 2008, 22:32
Hallo Fientje,
Ik hoop dat je intake is meegevallen.
Ik had nog een klein vraagje over het systeem in Nederland. Als je dan je eigen donor meebrengt, waarvoor dient die registratie dan nog? Dan weet je toch van wie de eicellen zijn? Is het als garantie dat het kind altijd te weten kan komen van wie het biologisch afstamt, zelfs als de wensouders het niet meer willen zeggen?
Of is het zo dat als je een donor meebrengt dat diens eicellen niet voor jou worden gebruikt, maar voor een ander? En dat jij dus ook van een onbekende eicellen krijgt.
Groetjes,
Hanne.lore
Ik hoop dat je intake is meegevallen.
Ik had nog een klein vraagje over het systeem in Nederland. Als je dan je eigen donor meebrengt, waarvoor dient die registratie dan nog? Dan weet je toch van wie de eicellen zijn? Is het als garantie dat het kind altijd te weten kan komen van wie het biologisch afstamt, zelfs als de wensouders het niet meer willen zeggen?
Of is het zo dat als je een donor meebrengt dat diens eicellen niet voor jou worden gebruikt, maar voor een ander? En dat jij dus ook van een onbekende eicellen krijgt.
Groetjes,
Hanne.lore
-
fientje1
- Berichten: 5
- Lid geworden op: 28 juli 2008, 18:17
Hanelore,
Dank weer voor je reactie.
Intake is meegevallen, maar we weten nog niet zeker wat we gaan doen. Hangt ook af of de donors waarmee we nu contact hebben, door willen gaan.
De registratie zal inderdaad als garantie zijn. Zeker voor gevallen waar de donor via internet gevonden wordt, is dit natuurlijk geen overbodige luxe.
Groetjes,
Fientje
Dank weer voor je reactie.
Intake is meegevallen, maar we weten nog niet zeker wat we gaan doen. Hangt ook af of de donors waarmee we nu contact hebben, door willen gaan.
De registratie zal inderdaad als garantie zijn. Zeker voor gevallen waar de donor via internet gevonden wordt, is dit natuurlijk geen overbodige luxe.
Groetjes,
Fientje
-
myra
- Berichten: 7
- Lid geworden op: 19 november 2009, 11:01
vraagje..
goede morgen dames,
lees jullie verhaal met smart..
zelf willen wij (mijn vriendin en ik ) .. ook eiceldonatie doen.. het is alleen erg moeilijk om de juiste informatie hierover te vinden..
misschien dat jullie ons op weg kunnen helpen. mijn vriendin wilt zelf de donor zijn en ik de acceptor.. er spelen bij ons niet echt medische redenen.. en toch ..hadden we laatst een gesprek bij een centrum waar ons werd duidelijk gemaakt telefonisch dat het kon ..2mnd ernaar geleeft eindelijk zo ver en dan krijg je te horen dat zij het niet doen.. zeg eerlijk is letterlijk je hoop de grond inboren ..ach ja niet klagen denk ik dan want anderen waren verder in het proces toen de teleurstelling kwam.
iig.. wil ik jullie en ooievaar alvast bedanken deze site biedt echt de info .. waar je wat aan hebt!
suc6 allemaal en bedankt alvast voor de info
myra
lees jullie verhaal met smart..
zelf willen wij (mijn vriendin en ik ) .. ook eiceldonatie doen.. het is alleen erg moeilijk om de juiste informatie hierover te vinden..
misschien dat jullie ons op weg kunnen helpen. mijn vriendin wilt zelf de donor zijn en ik de acceptor.. er spelen bij ons niet echt medische redenen.. en toch ..hadden we laatst een gesprek bij een centrum waar ons werd duidelijk gemaakt telefonisch dat het kon ..2mnd ernaar geleeft eindelijk zo ver en dan krijg je te horen dat zij het niet doen.. zeg eerlijk is letterlijk je hoop de grond inboren ..ach ja niet klagen denk ik dan want anderen waren verder in het proces toen de teleurstelling kwam.
iig.. wil ik jullie en ooievaar alvast bedanken deze site biedt echt de info .. waar je wat aan hebt!
suc6 allemaal en bedankt alvast voor de info
myra
-
Nina Decroos
- Berichten: 11
- Lid geworden op: 4 oktober 2009, 12:19
Hallo,
Ondertussen laat UZ-gent nog alleen gekende donatie toe door eigen zus van de vrouw. Alle andere sitiaties zijn wisseldonatie.
Mijn schoonzus (vrouw van broer van mijn man) zou willen doneren maar enkele gekende donatie, maar Uz-Gent laat dit niet toe.
Ik heb ook nog andere reacties gehad. ze overwegen om eiceldonatie te doen, maar ze willen weten waar hun eicellen naar toe gaan. Om te weten of er al dan niet een zwangerschap is uit gekomen en wat de achtergrond van de wensouders is. Dus eigenlijk ook gekende donatie.
Ik begrijp hen eigenlijk heel goed. Maar toch moet ik mensen proberen te overtuigen om wisseldonatie te doen.
Het is heel frustrerend om op die manier een eiceldonor te zoeken. Ik vind toch dat ze een beetje soepeler hierin mogen zijn.
Er zijn al zoveel donoren te kort.
Groetjes Nina
G
Ondertussen laat UZ-gent nog alleen gekende donatie toe door eigen zus van de vrouw. Alle andere sitiaties zijn wisseldonatie.
Mijn schoonzus (vrouw van broer van mijn man) zou willen doneren maar enkele gekende donatie, maar Uz-Gent laat dit niet toe.
Ik heb ook nog andere reacties gehad. ze overwegen om eiceldonatie te doen, maar ze willen weten waar hun eicellen naar toe gaan. Om te weten of er al dan niet een zwangerschap is uit gekomen en wat de achtergrond van de wensouders is. Dus eigenlijk ook gekende donatie.
Ik begrijp hen eigenlijk heel goed. Maar toch moet ik mensen proberen te overtuigen om wisseldonatie te doen.
Het is heel frustrerend om op die manier een eiceldonor te zoeken. Ik vind toch dat ze een beetje soepeler hierin mogen zijn.
Er zijn al zoveel donoren te kort.
Groetjes Nina
G
-
cgai
- Berichten: 20
- Lid geworden op: 7 juli 2009, 7:08
Re: Anonimiteit? In Nederland verboden, in België een must
Hallo,
ik ben zelf iemand die donor is, eerste keer zit erop en ik zou het niet doen moesten ze mij kunnen achterhalen want voor mij is dat geen kindje van mezelf, op het contract kan je ook invullen indien er erfelijke ziektes zouden zijn bij het kind als je dan op de hoogte wenst gebracht te worden of niet, heb ik ook aangevinkt van niet, dit is heel anders als een adoptie, één mag je aan ander toch niet vergelijken bij een adoptie heeft die moeder kindje gedragen, dat kindje gevoeld, weten geboren worden, hier is dit heel anders, je ziet foliekels zitten, voelt prikken en dan voel je je even wat herstellen en dat is het, je aanziet dat niet als halfzusjes of broertje voor jou eigen kinderen of als een stuk van jezelf die je wegdoet. Ik heb ook geen behoefte om te weten die deze zal ontvangen, idem met deze site, ik doneer spontaan en degene die bovenaan de lijst staat, dus ik kan niet gemaild worden met vb. jou eitjes waren goed maar bevruchting niet of ben niet zwanger, wat zijn we nu ontgoocheld en alle verdriet die ze erbij voelen (ik weet dat dat pijn moet doen en een heel erge ontgoocheling moet zijn), want als donor onderga je daar ook wel veel tijd en moeite voor om iemand een kans te geven op een kinderwens, 6 weken was het bij mij, 2 keer op een week voor bloed prikken, echo op het laatste elke dag weekend of niet PU dan en niet anders, stek in je bil zeg maar, leugen om bestwil om je PU te laten doorgaan...., als je 1-2 of meer keer moet horen dat het niet lukt, waarom zou je nog gemotiveerd zijn om het te blijven doen als donor?
Nu ga ik zeker nog terug want weet ook geen resultaat, is dat koppel zwanger of niet, ik mag alleen maar hopen voor hun van wel, had 17 foliekels met 17 goede eitjes zeiden ze tegen mij na Pu en meer mocht en moest ik ook niet weten, ik weet nu voor mezelf dat het van mijn kant als donor goed zit en ik iets goed doe, ik heb iemand gelukkig gemaakt, maar moet echt niet weten hoeveel er van mijn rond lopen noch van mijn echtgenoot, hij is ook donor! Als zij allemaal aan onze deur zouden komen kloppen binnen dit en x-aantal jaar zullen al die ouders van hun ontgoocheld zijn omdat er iets zal veranderd zijn in hun blik van kind naar hun als ouders toe want ze gaan een band willen met hun 'biologische ouder" of toch vragen willen stellen en ik heb daar geen behoefte aan, ik heb mijn eigen kinderen die ik doodgraag zie, maar hoef niet van "vreemden" opeens opgebeld te worden van: "hallo met X, heeft u ooit een donatie gedaan van uw eicellen of uw man zijn zaad?" dan ben ik eigenlijk voor de helft van jou of dergelijke. Daarom ben ik geen donor, wel om een koppel een kinderwens te helpen geven.
Met Pu lag ik wel samen naast een koppel die zei dat het mogelijk was dat ze ook een donor gingen moeten hebben of toch overgeven als ze dit al of niet wensten en toen zei ik tegen hun:" waarom niet? Dan heeft dat kindje toch al van één van jullie iets mee, bij adoptie heeft het kindje erfelijk niets van één van jullie mee" daar konden ze toen ook inkomen en bekeken ze dit ook heel anders.
De dag dat het niet meer anoniem is stop ik er direct mee en nu heb ik een ideale job met perfecte leeftijd om nog door te gaan met doneren ben 26 jaar, heb 2 kinderen zelf die beiden naar school gaan en ben beter met de behandeling voor donatie dan met eigen hormonen, reageer goed op PU want 3.5 uur later was ik al terug aan't werk (evenwel met wat last en pijn), nu stopt er mij niets, ben al terug aan het wachten op mijn D21 om te kunnen opnieuw starten, gisteren was mijn D1 van mijn regels, maandag bel ik naar arts ze mogen iemand zoeken die ze gelijk knn zetten met mij en we gaan er voor de 2de keer voor!
ik ben zelf iemand die donor is, eerste keer zit erop en ik zou het niet doen moesten ze mij kunnen achterhalen want voor mij is dat geen kindje van mezelf, op het contract kan je ook invullen indien er erfelijke ziektes zouden zijn bij het kind als je dan op de hoogte wenst gebracht te worden of niet, heb ik ook aangevinkt van niet, dit is heel anders als een adoptie, één mag je aan ander toch niet vergelijken bij een adoptie heeft die moeder kindje gedragen, dat kindje gevoeld, weten geboren worden, hier is dit heel anders, je ziet foliekels zitten, voelt prikken en dan voel je je even wat herstellen en dat is het, je aanziet dat niet als halfzusjes of broertje voor jou eigen kinderen of als een stuk van jezelf die je wegdoet. Ik heb ook geen behoefte om te weten die deze zal ontvangen, idem met deze site, ik doneer spontaan en degene die bovenaan de lijst staat, dus ik kan niet gemaild worden met vb. jou eitjes waren goed maar bevruchting niet of ben niet zwanger, wat zijn we nu ontgoocheld en alle verdriet die ze erbij voelen (ik weet dat dat pijn moet doen en een heel erge ontgoocheling moet zijn), want als donor onderga je daar ook wel veel tijd en moeite voor om iemand een kans te geven op een kinderwens, 6 weken was het bij mij, 2 keer op een week voor bloed prikken, echo op het laatste elke dag weekend of niet PU dan en niet anders, stek in je bil zeg maar, leugen om bestwil om je PU te laten doorgaan...., als je 1-2 of meer keer moet horen dat het niet lukt, waarom zou je nog gemotiveerd zijn om het te blijven doen als donor?
Nu ga ik zeker nog terug want weet ook geen resultaat, is dat koppel zwanger of niet, ik mag alleen maar hopen voor hun van wel, had 17 foliekels met 17 goede eitjes zeiden ze tegen mij na Pu en meer mocht en moest ik ook niet weten, ik weet nu voor mezelf dat het van mijn kant als donor goed zit en ik iets goed doe, ik heb iemand gelukkig gemaakt, maar moet echt niet weten hoeveel er van mijn rond lopen noch van mijn echtgenoot, hij is ook donor! Als zij allemaal aan onze deur zouden komen kloppen binnen dit en x-aantal jaar zullen al die ouders van hun ontgoocheld zijn omdat er iets zal veranderd zijn in hun blik van kind naar hun als ouders toe want ze gaan een band willen met hun 'biologische ouder" of toch vragen willen stellen en ik heb daar geen behoefte aan, ik heb mijn eigen kinderen die ik doodgraag zie, maar hoef niet van "vreemden" opeens opgebeld te worden van: "hallo met X, heeft u ooit een donatie gedaan van uw eicellen of uw man zijn zaad?" dan ben ik eigenlijk voor de helft van jou of dergelijke. Daarom ben ik geen donor, wel om een koppel een kinderwens te helpen geven.
Met Pu lag ik wel samen naast een koppel die zei dat het mogelijk was dat ze ook een donor gingen moeten hebben of toch overgeven als ze dit al of niet wensten en toen zei ik tegen hun:" waarom niet? Dan heeft dat kindje toch al van één van jullie iets mee, bij adoptie heeft het kindje erfelijk niets van één van jullie mee" daar konden ze toen ook inkomen en bekeken ze dit ook heel anders.
De dag dat het niet meer anoniem is stop ik er direct mee en nu heb ik een ideale job met perfecte leeftijd om nog door te gaan met doneren ben 26 jaar, heb 2 kinderen zelf die beiden naar school gaan en ben beter met de behandeling voor donatie dan met eigen hormonen, reageer goed op PU want 3.5 uur later was ik al terug aan't werk (evenwel met wat last en pijn), nu stopt er mij niets, ben al terug aan het wachten op mijn D21 om te kunnen opnieuw starten, gisteren was mijn D1 van mijn regels, maandag bel ik naar arts ze mogen iemand zoeken die ze gelijk knn zetten met mij en we gaan er voor de 2de keer voor!
-
Nina Decroos
- Berichten: 11
- Lid geworden op: 4 oktober 2009, 12:19
Hallo cgai,
Ik vind het prachtig wat je doet!!
Er hangt nog een veel te groot taboe rond eiceldonaitie. Ik denk als eiceldonatie bespreekbaardeer zou zijn en er meer verhalen over eiceldonatie zouden te lezen zijn in bv libelle, flair,... zouden er meer mensen er serieus over nadenken.
groetjes nina
Ik vind het prachtig wat je doet!!
Er hangt nog een veel te groot taboe rond eiceldonaitie. Ik denk als eiceldonatie bespreekbaardeer zou zijn en er meer verhalen over eiceldonatie zouden te lezen zijn in bv libelle, flair,... zouden er meer mensen er serieus over nadenken.
groetjes nina
-
cgai
- Berichten: 20
- Lid geworden op: 7 juli 2009, 7:08
Hallo,
ja zeg wel, wij hebben het aan 3 mensen laten weten waar we mee bezig waren en die reageerden raar, niet van wow of goed, maar niet goed. Ik heb dan in de tijd ook al eens geschreven naar Nina (die elk weekend in de krant zit) en ze zeiden dat ze gingen publiceren, maar nog steeds niets gezien. Zou echt beter moeten en knn ik had gewoon een zotte beu zeg maar, zo even wennen aan het gedacht dat mijn echtgenoot het deed en toen zei ik zo van: "ik wil dit ook wel doen" vooral omdat het bij ons de omgekeerde wereld is (wat ook niet leuk is) wij zijn beiden zeer vruchtbaar, heb het toen besproken met arts en ging allemaal niet veel tijd over, niet veel overna denken, hoe meer je als donor denkt hoe moeilijker het is, je mag het echt niet zien als kindjes van jou of half broertjes of zusjes, soms zit ik daar ook wel mee in dat ik zeg "oei als mijn dochters later uitgaan in Brugge is de kans zoveel groter dat ze verliefd zullen worden op hun halfbroer/zus jah die kans is er) maar dan moet ik maar gaan doneren in Gent of Jette, maar is praktisch niet haalbaar en daar mag je niet aan denken, want zoals ik het hier lees is de realiteit helemaal anders, 't is niet omdat ik doneer en ik nu 17 eitjes hadden dat er daarom een zwangerschap altijd als gevolg is, HOPELIJK van wel hoor! Maar we moeten realitisch blijven, dit heb ik wel geleerd op deze site... Alvast wens ik iedereen heel veel sterkte en zoals ik zei waarom niet een donor nemen? Beter een donor met eitjes van een ander, maar iets van je eigen echtgenoot, dan helemaal niets van beiden! Dus mensen, ga ervoor. Ook wil je doneren of heb je vragen, gewoon doen! je krijgt prikken en ik heb eerlijk ook gedacht als ik die prikken zag voor PU en de dag zelf bij mezelf gedacht:" en dit allemaal voor een vreemde?!" maar uiteindelijk voel je die prikken bijna niet en is die pijn al heel snel voorbij dan de pijn die iemand heeft jaren soms aan een stuk omdat ze geen kans hebben op hun kinderwens DUS gewoon doen, niet over denken en DOEN ! ! !
ja zeg wel, wij hebben het aan 3 mensen laten weten waar we mee bezig waren en die reageerden raar, niet van wow of goed, maar niet goed. Ik heb dan in de tijd ook al eens geschreven naar Nina (die elk weekend in de krant zit) en ze zeiden dat ze gingen publiceren, maar nog steeds niets gezien. Zou echt beter moeten en knn ik had gewoon een zotte beu zeg maar, zo even wennen aan het gedacht dat mijn echtgenoot het deed en toen zei ik zo van: "ik wil dit ook wel doen" vooral omdat het bij ons de omgekeerde wereld is (wat ook niet leuk is) wij zijn beiden zeer vruchtbaar, heb het toen besproken met arts en ging allemaal niet veel tijd over, niet veel overna denken, hoe meer je als donor denkt hoe moeilijker het is, je mag het echt niet zien als kindjes van jou of half broertjes of zusjes, soms zit ik daar ook wel mee in dat ik zeg "oei als mijn dochters later uitgaan in Brugge is de kans zoveel groter dat ze verliefd zullen worden op hun halfbroer/zus jah die kans is er) maar dan moet ik maar gaan doneren in Gent of Jette, maar is praktisch niet haalbaar en daar mag je niet aan denken, want zoals ik het hier lees is de realiteit helemaal anders, 't is niet omdat ik doneer en ik nu 17 eitjes hadden dat er daarom een zwangerschap altijd als gevolg is, HOPELIJK van wel hoor! Maar we moeten realitisch blijven, dit heb ik wel geleerd op deze site... Alvast wens ik iedereen heel veel sterkte en zoals ik zei waarom niet een donor nemen? Beter een donor met eitjes van een ander, maar iets van je eigen echtgenoot, dan helemaal niets van beiden! Dus mensen, ga ervoor. Ook wil je doneren of heb je vragen, gewoon doen! je krijgt prikken en ik heb eerlijk ook gedacht als ik die prikken zag voor PU en de dag zelf bij mezelf gedacht:" en dit allemaal voor een vreemde?!" maar uiteindelijk voel je die prikken bijna niet en is die pijn al heel snel voorbij dan de pijn die iemand heeft jaren soms aan een stuk omdat ze geen kans hebben op hun kinderwens DUS gewoon doen, niet over denken en DOEN ! ! !
Wie is er online
Gebruikers op dit forum: Geen geregistreerde gebruikers en 3 gasten