In / vol verwachting voor begin 2011

Plaats reactie
Kruimel
Berichten: 500
Lid geworden op: 14 mei 2010, 22:53

Bericht door Kruimel » 28 juli 2010, 16:10

LB, bij jou dacht ik dat het was omdat je zo graag een klein boontje in jezelf tot bloei wil laten komen. Maar misschien heb ik 't wel helemaal mis :lol:
Bij mij is het de naam van een van onze katten. Heeft niets met mijn grootte te maken, juist het tegenovergestelde vrees ik :roll:
Maar sommige namen zetten mijn fantaseermachine aan.

Engel, qua babyboom, ik ben sinds mei actief op het forum en zag dat de statistieken in het IVF-ICSI-clubje en in het cryo-TP-clubje totaal niet klopten. De ene na de andere poging mislukte. Tot het tij, begin deze maand, begon te keren. Gelukkig maar, ik begon de moed al bijna te verliezen. Maar je hebt gelijk, het regent positieve testen. Laat ons lijstje maar mooi lang worden!

dinootje
Berichten: 724
Lid geworden op: 14 december 2009, 14:36

Bericht door dinootje » 28 juli 2010, 16:24

voor de statistiek :
dinootje (29) en man (33)
kinderen : 1 zoon uit vorige relatie dinootje
gestopt met de pil : oktober 2007
na een jaar niet zwanger worden over adoptie gesproken
inschrijving adoptie : mei 2009
onderzoek fertiliteit : juni 2009
resultaat onderzoek : zeer slechte spermakwaliteit, slechts 1/5 van de normale hoeveelheid en daarvan is slechts 3% goed. Kans op spontane zwangerschap zodanig miniem dat we onmiddellijk met ICSI mochten beginnen.
MMM geweigerd, gekozen voor adoptie
sept-okt 2009 : cursus adoptie
maart-april 2010 : maatschappelijk onderzoek adoptie
mei 2010 : positief vonnis adoptie 2 kindjes
mei 2010 : mirakel gebeurd, spontaan zwanger van een tweeling (precies alsof we eerst de bevestiging van de jeugdrechter nodig hadden dat we voor 2 kindjes konden zorgen) :roll:

LittleBean
Berichten: 1715
Lid geworden op: 8 februari 2010, 22:55

Bericht door LittleBean » 28 juli 2010, 16:32

Kruimel, close but no cigar!

Toen ik in 2007 voor de eerste keer zwanger was had ik in een zwangerschapsboek gelezen dat het embryotje op dat moment zo groot was als een kleine boon.

Het boek was in het Engels (we woonden toen in Londen)en ik spreek Engels met mijn man dus noemde ik het kleintje Little Bean. Het bleek een bbz te zijn dus mocht het toen niet zijn.

Toen ik eind 2009 terug zwanger was noemde ik het kleintje uit gewoonte terug Little Bean maar weer mocht het niet zijn want ik kreeg een mk.

Om die twee kleintjes te herdenken heb ik die naam dus gekozen als mijn DVO naam.

Nu ik terug zwanger ben wou ik het nieuwe kleintje uit bijgeloof niet meet Little Bean noemen, maar nu noem ik het Little One (een van de vele bijnamen die mijn man heeft voor mij).

Ik dacht dat Kruimel misschien iets te maken had met je receptenwebsite, maar het was dus de naam van de kat.

Mijn verbeelding slaat ook op hol bij bepaalde DVO namen!!

Engel0405
Berichten: 852
Lid geworden op: 5 mei 2010, 14:22

Bericht door Engel0405 » 28 juli 2010, 16:38

Hier ook een mirakel dinootje en dat met diagnose van vervroegde menopauze en te weinig eicellen ..We waren ook al helemaal into adoptie en eiceldonatie :D
We vernamen het wonder begin mei (maar is dus gerealiseerd ergens half april).

Als jullie willen weten waarom ik engel noem... Ik had 2 dagen voor we zwanger bleken mijn tekstje klaar voor ecideldonatie en dat had als titel "engel gezocht". Das gewoon blijven hangen dat woordje en dus heb ik dat maar gekozen als schuilnaam hier. Vandaar dus.. Hoe raar het leven kan lopen hè!

bbfc
Berichten: 188
Lid geworden op: 25 februari 2009, 21:51

Bericht door bbfc » 28 juli 2010, 17:59

BBFC, vanwaar zou dat komen???

Wel BB is van bébé, F is eerste letter van mijn man zijn naam en C eerste letter van mijn naam.

Grappig al die verborgen namen!!

Kruimel, heb jij ook zoveel aan je katten? Wij hebben een grijs katje en het is gelijk ons baby'tje, hij zal veel aandacht kwijt zijn met een kindje erbij maar we blijven erop toezien dat hij nog veel aandacht zal krijgen. Dat beestje heeft gans onze moeilijke periode meegemaakt. Zat zoveel bij mij als ik huilde voor de zoveelste mislukte poging. Hij kwam dan steeds dicht tegen mij aan. Het is een superbeestje. Moet nu wel een beetje opletten voor de toxoplasmose maar kan er niet van blijven. Ik was dan goed mijn handen en ververs nooit de kattenbak.
Wij lopen inderdaad gelijk, leuk hé! Wie zal eerst bevallen zijn? Maandag tijdens echo was ik 7 weken en 1 dag, dat staat ook op mijn echo foto'tje. Staat het er bij jou niet op?

Groetjes aan alle mama'tjes

LittleBean
Berichten: 1715
Lid geworden op: 8 februari 2010, 22:55

Bericht door LittleBean » 28 juli 2010, 18:42

Wat een mooie verhalen achter de DVO namen!

carinho
Berichten: 12
Lid geworden op: 1 juli 2010, 11:27

Bericht door carinho » 28 juli 2010, 19:21

En zo heeft iedereen zijn eigen verhaal... doet wel deugd om te lezen dat je niet de enige bent. Als ik op mijn directe omgeving zou moeten afgaan waar iedereen zonder probleem zwanger geraakt...
Wij hebben 3,5 jaar geprobeerd, waarvan 2 miskramen, 6X iui en 2 X icsi.
Ondertussen net terug van de tweede echo, en ons klein wondertje doet het goed. Wat en een opluchting. Je kon al de armpjes en beentjes zien, zo magisch. Nu op naar de volgende echo op 16 augustus.
Zal proberen er eindelijk wat van te genieten en het angstmonstertje wat weg te stoppen. Heb tot nu toe niets van kwaaltjes gehad, we zijn nu bijna 10 weken en alles loopt goed, ze zullen nu ook wel niet meer komen, zal me daar dus niet meer op focussen.

groetjes
o ja, carinho betekend knuffel in het Portugees...

veerle.v
Berichten: 99
Lid geworden op: 20 november 2008, 12:15

Bericht door veerle.v » 29 juli 2010, 9:21

Hey,
Is al eventjes geleden dat ik hier nog geweest ben.
Ondertussen 11 weken ver en onze 2 spruitjes stelden het vorige week nog alle 2 goed. Er was er al eentje geweldig aan het zwaaien!
Volgende week dus nekplooimeting, spannend!
Zijn hier toekomstige tweelingmama's die de nekplooimeting achter de rug hebben? Mijn gynaecoloog sprak om enkel de nekplooimeting te doen en neit de kansberekening met bloedonderzoek e.d. omdat dit bij tweelingen toch altijd een fout resultaat geeft. Hoe was dit bij jullie?

Voor de rest zijn er toch al momenten dat de misselijkheid iets minder is (als ik genoeg eet tenminste), maar blijf ik ontzettend moe. Ik vind wel dat m'n buikje nu stilaan mag beginnen groeien. Bij m'n eerste zwangerschap 4 jaar geleden heeft dit ook zolang geduurd, ik dacht dat dit nu sneller zichtbaar ging worden zeker omdat het er 2 zijn, maar nog steeds weinig of niks.
Ik ben natuurlijk al enkele kilo's afgevallen, maar dan nog.

groetjes,

Veerle

pelkie
Berichten: 1927
Lid geworden op: 15 oktober 2007, 9:49

Bericht door pelkie » 29 juli 2010, 10:30

veerle.v: ik heb mijn nekplooimeting binnen 2 weken, ook voor een tweeling.
VOor een eenling is de tripletest al zodanig onbetrouwbaar en voor een tweeling zijn de foutenmarges inderdaad indrukwekkend hoog. Ik heb al negatieve ervaring met een vorige "positieve" tripletest: veel paniek voor niets dus. Ik heb er zowiezo dus al niet veel zin in. Een nekplooimeting geeft je al 99% zekerheid he.

dinootje
Berichten: 724
Lid geworden op: 14 december 2009, 14:36

Bericht door dinootje » 29 juli 2010, 10:32

Veerle, bij ons ook enkel nekplooimeting gedaan. De overige testen geven geen juist resultaat voor tweelingen. Als we wilden konden we wel een test doen op 16 weken, weet niet welke. Wij hebben gekozen die niet te doen.
Het zijn 2 kindjes, twee-eiig. Stel dat ze bij 1 kindje wat vinden. Wat dan.. ik denk dat ik het dan liever vaststel bij de geboorte, dan ben ik tenminste "onbezorgd" zwanger. Je kan moeilijk voor alletwee de juiste beslissing nemen, en als ze iets vaststellen bij onze tweeling, zullen ze het niet allebei hebben hé.

pelkie
Berichten: 1927
Lid geworden op: 15 oktober 2007, 9:49

Bericht door pelkie » 29 juli 2010, 10:35

inderdaad, ik dacht dat het op deze moment toch te laat is om eentje weg te halen. En ik zou't zeker nooit over mijn hart krijgen een ander gezond kindje in gevaar te brengen omdat er een downtje bijzit. Downtjes kunnen ook gelukkig worden en dat is voor mij 't criterium.

dinootje
Berichten: 724
Lid geworden op: 14 december 2009, 14:36

Bericht door dinootje » 29 juli 2010, 10:43

Komt daarbij dat kindjes met het syndroom van Down de zowat gemakkelijkst te behandelen handicap hebben. Het is duidelijk voor iedereen, bekend, heel wat voorzieningen ervoor en begrip. Ik heb ervaring met verschillende soorten handicaps en ik moet de orthopedagoge waarvan ik vroeger les kreeg gelijk geven :als er iets aan je kindje moet schelen, kan je eigenlijk bijna maar hopen dat het dat is, dat is een "gemakkelijke" handicap;
Tel daarbij nog allerlei afwijkingen die ze tijdens de zwangerschap niet kunnen vaststellen, zoals mentale achterstand in verschillende mates, doof, blind of combinatie, een ziekte op een bepaalde leeftijd, handicaps veroorzaakt door zuurstoftekort tijdens bevalling,...

Nu ja, elk doet daarvan best wat je eigen gevoel daarover zegt denk ik.

Wendel
Berichten: 1046
Lid geworden op: 9 maart 2009, 10:45

Bericht door Wendel » 29 juli 2010, 12:47

Vandaag al weer iets minder misselijk.. Hopelijk is dit gewoon 'gewoon' en is dat geen slecht teken.. ('t is ook nooit goed hé :roll: :wink: )

Maar ik voel me toch nog mottig en moe en zo, dus da's kwaaltjes genoeg om mij gerust te stellen hé :D

De werkdag verloopt vandaag enooooooorm traag, vind ik.. Na deze week nog 1 weekje werken en dan heb ik 2 weken verlof, en daarna komt onze echo!!!

Wendel is hoe één van mijn beste studiemaatjes mij noemde. Was geen wijdverspreide bijnaam, maar vond het wel mooi klinken :wink:

Groetjes,
Wendy

LittleBean
Berichten: 1715
Lid geworden op: 8 februari 2010, 22:55

Bericht door LittleBean » 29 juli 2010, 13:13

Hoi Wendel,

Het is normaal dat hoe dichter je bij de 12 weken komt, hoe beter je je gaat voelen. Het is denk ik een kleine minderheid van zwangeren die langer of soms de volle 9 maanden misselijk blijven.

Ik begon mij al veel beter te voelen vanaf 10 weken en hoewel mijn 'kwaaltjes' meevielen (ik heb niet moeten overgeven maar mijn eetlust was bijna onbestaande) was ik toch blij dat ik me beter begon te voelen.

Je zal ook meer energie krijgen en de man met de hamer zal minder regelmatig langskomen, hopelijk op tijd voor jou om van je vakantie te genieten!

Groetjes,

LB

Bjorn en Kim
Berichten: 4308
Lid geworden op: 24 augustus 2007, 10:56

Bericht door Bjorn en Kim » 29 juli 2010, 13:16

Wendel ik ben ook 10weken nu en bij mij is het aan het beteren. De misselijkheid is minder en de eetlust iets beter maar ik kan zoveel geuren niet meer ruiken! bah :? De vermoeidheid wordt ook wel niet beter bij mij maar het HCG zit op z'n piek dus het kan alleen maar beter gaan prent ik mij in :P

Pfff nog 3weken voor de echo :(

Plaats reactie

Wie is er online

Gebruikers op dit forum: Google [Bot] en 2 gasten