Hallo,
Vandaag bloed laten afnemen voor screening op oa Down syndroom. (exact 10 weken zwanger)
Mijn volgende echo (dus nekplooimeting) heb ik pas op 16 augustus (12 weken en 5 dagen zwanger).
Normaal gezien worden de resultaten van de bloedtest doorgegeven aan de gynaecoloog, die dit dan bij de volgende consultatie aan mij doorspeelt. --> ik zou hier bijna 3 weken op moeten wachten!
Nu vroeg ik me af hoe dit zit met de wet moesten we voor abortus kiezen bij een slechte uitslag (en natuurlijk na vlokkentest).
Ik heb gelezen dat abortus in belgie maar mag tot 14e week amenorrho en er een verplichte wachtperiode van 6 dagen is.
Probleem is:
bij een slechte bloeduitslag en/of nekplooimeting, moet er nog een vlokkentest gebeuren. Tel daarbij 6 dagen wachtperiode bij en ik ben ruimschoots voorbij de legale periode. Wil dit dan zeggen dat wij geen keuze hebben in dat geval?
Weet iemand hier meer over?
Alvast bedankt van een piekerende mist
uitslag Down-screening (bloedtest) en nekplooimeting:bezorgd
-
mist
- Berichten: 138
- Lid geworden op: 15 mei 2010, 18:47
-
MA
- Berichten: 3546
- Lid geworden op: 27 oktober 2008, 17:29
Abortus kan tot 24-25 weken als er een indicatie is voor gevaar van leven moeder of levensvatbaarheid kindje. AFhankelijk van ziekenhuis is dit heel rekbaar en als geen katholiek ziekenhuis meestal wel mogelijk. Verder worden er in Frankrijk zwangerschappen stop gezet tot 'de dag voor de bevalling'.
Ik heb persoonlijk noodgedwongen mijn zwangersdchap moeten stopzetten op 24 weken en ik wens dat niemand toe. Ik had voor mezelf liever gehad dat ik die keuze niet had gehad. Wat niet wil zeggen dat ik vind dat andere mensen dat niet mogen doen. Maar hetgeen waar jij nu over piekert of het nog wel kan, zal je nog veel meer hoofdbrekens en verdriet bezorgen als het moet...Vergeef me dat ik het een beetje moeilijk heb met de toon van je tekst, want de beslissing die je moet nemen die raakt je als moeder tot in het diepst van je hart en die sleep je voor de rest van je leven mee, samen met een oneindig schuldgevoel en een steeds blijven hunkeren naar je kindje
Ik heb persoonlijk noodgedwongen mijn zwangersdchap moeten stopzetten op 24 weken en ik wens dat niemand toe. Ik had voor mezelf liever gehad dat ik die keuze niet had gehad. Wat niet wil zeggen dat ik vind dat andere mensen dat niet mogen doen. Maar hetgeen waar jij nu over piekert of het nog wel kan, zal je nog veel meer hoofdbrekens en verdriet bezorgen als het moet...Vergeef me dat ik het een beetje moeilijk heb met de toon van je tekst, want de beslissing die je moet nemen die raakt je als moeder tot in het diepst van je hart en die sleep je voor de rest van je leven mee, samen met een oneindig schuldgevoel en een steeds blijven hunkeren naar je kindje
-
liezeke
- Berichten: 2796
- Lid geworden op: 14 juli 2009, 7:23
heej mist,
ik denk dat audrey bedoelt dat een beslissing tot zwangerschapsonderbreking emotioneel niet te onderschatten is.
waarschijnlijk zul je dit wel weten al is er een heel groot verschil tussen weten en voelen natuurlijk.
je vraag gaat over de wettelijke regelingen rondom zwangerschapsonderbreking, toch?
in belgië is die zoals audrey zegt. tot 24 wkn kan je wettelijk een zwsch onderbreken op basis van gevaar voor moeder of kind. nu dat laatste is natuurlijk ethisch gezien een vrij gevoelig onderwerp. er zijn veel meningen over wat een goeie reden kan zijn tot zwschonderbreking en de ideologische overtuiging van het ziekenhuis waar je gaat speelt ook mee bij het advies van het medische team. maar uiteindelijk zijn het nog de ouders die beslissen. ik kan alleen maar als raad geven; laat je goed informeren! het is een beslissing die je volledig rationeel maakt want emotioneel is het zoals audrey zegt ontzettend moeilijk omdat er heel tegenstrijdige en verwarrende gevoelens boven komen als je na prenatale diagnostiek beslist een zwschonderbreking te doen.
mijn eigen gyn laat altijd iets weten als bvb. het bloedonderzoek niet goed is, geen nieuws is goed nieuws.
ter informatie een vlokkentest doen ze vanaf negen weken en is heel wat risicovoller dan een vruchtwaterpunctie (die pas vanaf twaalf weken gedaan wordt), neem ook dat risico in beschouwing als je een prenataal onderzoek laat doen.
liesje
ik denk dat audrey bedoelt dat een beslissing tot zwangerschapsonderbreking emotioneel niet te onderschatten is.
waarschijnlijk zul je dit wel weten al is er een heel groot verschil tussen weten en voelen natuurlijk.
je vraag gaat over de wettelijke regelingen rondom zwangerschapsonderbreking, toch?
in belgië is die zoals audrey zegt. tot 24 wkn kan je wettelijk een zwsch onderbreken op basis van gevaar voor moeder of kind. nu dat laatste is natuurlijk ethisch gezien een vrij gevoelig onderwerp. er zijn veel meningen over wat een goeie reden kan zijn tot zwschonderbreking en de ideologische overtuiging van het ziekenhuis waar je gaat speelt ook mee bij het advies van het medische team. maar uiteindelijk zijn het nog de ouders die beslissen. ik kan alleen maar als raad geven; laat je goed informeren! het is een beslissing die je volledig rationeel maakt want emotioneel is het zoals audrey zegt ontzettend moeilijk omdat er heel tegenstrijdige en verwarrende gevoelens boven komen als je na prenatale diagnostiek beslist een zwschonderbreking te doen.
mijn eigen gyn laat altijd iets weten als bvb. het bloedonderzoek niet goed is, geen nieuws is goed nieuws.
ter informatie een vlokkentest doen ze vanaf negen weken en is heel wat risicovoller dan een vruchtwaterpunctie (die pas vanaf twaalf weken gedaan wordt), neem ook dat risico in beschouwing als je een prenataal onderzoek laat doen.
liesje
-
Engel0405
- Berichten: 852
- Lid geworden op: 5 mei 2010, 14:22
@MA: ik denk niet dat ze het zo 'sec' bedoelt als het overkomt. Ik begrijp zeker dat dit gezien jouw ervaring schokkend overkomt. Maar heel eerlijk, ik heb me dit toch ook afgevraagd gezien het bij mij ook lang wachten was op resultaat combinatietest (ik was al 14.5 weken toen ik het wist).
Ik vond het eerlijk gezegd verschrikkelijk dat ik me dit hoegenaamd moest afvragen. Dat ik me het afvroeg, zei eigenlijk niet alles over wat de uiteindelijke beslissing zou zijn. Ergens heb ik verstandelijk altijd gedacht: moest er iets fout zijn, dan laten we het wegnemen.. Alleen, als je dan effectief zwanger bent, dan ligt dat emotioneel echt super moeilijk. Ik heb er ook enorm over zitten tobben en gehuild toen ik schrik had dat we slechte kansberekening zouden hebben. En nu nog: het kan nog altijd dat er op de 20w echo iets wordt gezien dat grondig fout zit.
Ik hoop dat ik NOOIT voor die onmogelijke keuze moet komen te staan. Ik krijg er de tranen in mijn ogen van als ik eraan denk.
Maar op zich gaan zo'n vragen bij ieder van ons wel eens door haar hoofd en ik denk dat Mist ze gewoon openlijk gesteld heeft. Op een zeer directe zakelijke manier, dat wel.. maar dat kan ook uit zelfbescherming zijn hè. Soms is het echt slingeren tussen verstand en hart, I guess.
MA'ke, een dikke knuf voor wat je meegemaakt hebt, dat is zonder woorden.
Ik vond het eerlijk gezegd verschrikkelijk dat ik me dit hoegenaamd moest afvragen. Dat ik me het afvroeg, zei eigenlijk niet alles over wat de uiteindelijke beslissing zou zijn. Ergens heb ik verstandelijk altijd gedacht: moest er iets fout zijn, dan laten we het wegnemen.. Alleen, als je dan effectief zwanger bent, dan ligt dat emotioneel echt super moeilijk. Ik heb er ook enorm over zitten tobben en gehuild toen ik schrik had dat we slechte kansberekening zouden hebben. En nu nog: het kan nog altijd dat er op de 20w echo iets wordt gezien dat grondig fout zit.
Ik hoop dat ik NOOIT voor die onmogelijke keuze moet komen te staan. Ik krijg er de tranen in mijn ogen van als ik eraan denk.
Maar op zich gaan zo'n vragen bij ieder van ons wel eens door haar hoofd en ik denk dat Mist ze gewoon openlijk gesteld heeft. Op een zeer directe zakelijke manier, dat wel.. maar dat kan ook uit zelfbescherming zijn hè. Soms is het echt slingeren tussen verstand en hart, I guess.
MA'ke, een dikke knuf voor wat je meegemaakt hebt, dat is zonder woorden.
-
mist
- Berichten: 138
- Lid geworden op: 15 mei 2010, 18:47
Hoi,
Bedankt voor de reacties.
Net zoals Engel0405 zegt, ga ik hier niet droog en emotieloos mee om. Ik ben uit nature nogal een piekeraar en probeer (teveel!) met alle worst case scenarios rekening te houden, een slechte karaktertrek, dat wel. Eens ik meer geinformeerd ben, dan kan ik het al wat meer van me afzetten, tot waarschijnlijk de dag van de echo. Om - als zeer gevoelig persoon - me een beetje tegen mijn eigen nachtmerries te beschermen, kom ik idd misschien schokkend of zakelijk over.
Ik hoop nooit voor de keuze te moeten staan en leef heel erg mee met diegene die dit wel moesten of noodgedwongen hun zwangerschap moesten onderbreken. Na jarenlang proberen eindelijk zwanger te zijn, zou ik er echt kapot van zijn. Zowel ervoor als erna (gelijk welke keuze), denk ik dat men psychologische hulp nodig heeft om dit te verwerken.
kBesef dat er nog steeds een taboe over dit onderwerp ligt, mijn bedoeling was gewoon informatie te verzamelen.
mist
Bedankt voor de reacties.
Net zoals Engel0405 zegt, ga ik hier niet droog en emotieloos mee om. Ik ben uit nature nogal een piekeraar en probeer (teveel!) met alle worst case scenarios rekening te houden, een slechte karaktertrek, dat wel. Eens ik meer geinformeerd ben, dan kan ik het al wat meer van me afzetten, tot waarschijnlijk de dag van de echo. Om - als zeer gevoelig persoon - me een beetje tegen mijn eigen nachtmerries te beschermen, kom ik idd misschien schokkend of zakelijk over.
Ik hoop nooit voor de keuze te moeten staan en leef heel erg mee met diegene die dit wel moesten of noodgedwongen hun zwangerschap moesten onderbreken. Na jarenlang proberen eindelijk zwanger te zijn, zou ik er echt kapot van zijn. Zowel ervoor als erna (gelijk welke keuze), denk ik dat men psychologische hulp nodig heeft om dit te verwerken.
kBesef dat er nog steeds een taboe over dit onderwerp ligt, mijn bedoeling was gewoon informatie te verzamelen.
mist
Wie is er online
Gebruikers op dit forum: Geen geregistreerde gebruikers en 1 gast