straks IVF?

[missy]

Hallo,

heb het weer efkes nodig om mijn hart te luchten...
Ik weet dat jullie mij zullen begrijpen.
Ik zit in mijn laatste wachtweek van mijn laatste IUI,
straks stappen we over naar IVF,
maar ik heb het weer zoooo...moeilijk!!!
I ben bang dat het nooit zal lukken!
Tegen mijn man kan ik niet altijd mijn gevoelens zeggen...hij zegt dat ik overdrijf...dat hij het wel begrijpt maar dat het geen zin heeft om er altijd aan te denken...
Hoe kan ik daar nu NIET aan denken?
We zijn nu toch al 2jaar en 7maand aan't proberen...
Ik voel me de enige in onze vriendenkring die blijft vastzitten in haar trieste leventje...en zij maar trost zijn op hun klein spruitje...(zou ik natuurlijk ook zijn he)
Ik vraag me echt af waanneer het onze beurt is om weer echt gelukkig te zijn!
Waarom is bij sommige mensen hetgeen dat bij
anderen gaat alsof het niets is zo moeilijk?
Hebben we dan zoveel misdaan om zo gestraft te moeten worden?
Ik vind het echt niet eerlijk...maar weet dat ik er zelf niets aan kan veranderen.
Ik moet gewoon afwachten...maar hoe lang houd ik dat nog vol?
Ik kan me meestal heel goed houden als ik tussen de mensen ben, maar als ik dan alleen ben voel ik mij triest...
Wanneer kan ik eindelijk terug rust vinden en het vrolijke meisje zijn van vroegen?

veel liefs...en bedankt om te luisteren (lezen)!

[Mieke83]

Hey Missy,
ik snap heel goed hoe je je voelt. Het is echt heel herkenbaar. En andere mensen snappen het gewoon niet goed, omdat het bij hen vanzelf gaat.
Je bent er natuurlijk de hele tijd mee bezig, dat is niet anders. En je man voelt je lichaam ook niet, he. (begrijp me niet verkeerd, ze snappen het wel, maat toch...) Jij voelt als je buikpijn hebt, die je normaal niet hebt en van die dingen. En dit maakt allemaal dat wij er toch nog meer aan denken, vind ik.
ik heb dat ook dat ik me goed voel rond andere mensen, maar als ik alleen ben, dan begin ik ook te piekeren. En als je eenmaal bezig bent, he ....
maar ik wens je toch heel veel succes, en hoop dat het niet nodig is dat je met IVF moet beginnen, en dat deze iui raak is!
Veel sterkte en moed meid, en ook voor iedereen!
Groetjes en liefs
Mieke

[missy]

dag mieke,

bedankt voor je berichtje, ik hoop ook dat ik niet moet starten met IVF, maar we zien wel hé!
ik zal nog maar wat verder wachten...het is nu bijna verlof dus dat zal ons misschien allemaal terug wat afleiding geven. hopelijk hebben we wat mooi weer hé!

vele groetje missy

[SN]

hey missy

moed nog niet opgeven hè meid.... en moet je toch met IVF beginnen, weet dat je er niet alleen voor staat.. .wij hebben een jaar geprobeerd, dan is er vastgesteld dat mijn man een probleempje had en hebben we 2 IUI's gehad, 3 IVF's en 1 cryo... dan bij mij testen... en ja, ook bij mij een probleempje... hebben nu jaartje pauze gehad en beginnen aan onze 4de terugbetaalde poging... eerst paar weken suprefact puffen.. zijn nu intussen meer dan 3 jaar bezig...

het houdt allemaal wat in hè... en ja, om eerlijk te zijn, ik heb het soms ook moeilijk met het feit dat een ander er wat plezier aan beleefd en wij er zo voor moeten afzien...

mocht het ons gegund zijn dat wij een kindje krijgen, dan kan ik daar nooit tegen zeggen dat hij/zij met plezier is gemaakt, MAAR wel met hééééél veel liefde!!!

wij weten wel wat we ervoor over moeten hebben. En ik zeg niet dat wij onze kindjes liever gaan zien, maar wij gaan sommige dingen toch op een ander manier bekijken en wij gaan misschien iets meer beseffen hoe dankbaar we mogen zijn dat we er dan ééntje hebben..

een moedergevoel kan je niet zomaar even in de kast stoppen... probeer intussen beetje mee te genieten van de kindjes van je vrienden? Niet gemakkelijk, ik kan het weten... maar als ik iedereen met kindjes zou mijden, dan zou ik niemand meer overhouden... ik probeer er het beste van te maken.

en blijven hopen meid! je leest hier de gekste verhalen!

veel geluk met je laatste IUI.

groetjes

[liesje000]

Hey missy,

Niet te snel wanhopen. Ik zie dat jullie bijna 3 jaar nu aan het proberen zijn. Wij hebben er 4j en een half opzitten en zijn nu 3 maanden zwanger. Dus de moed echt niet opgeven. Wel je lichaam eens regelmatig de tijd geven om tot rust te komen, heeft het echt wel nodig. We hebben er 6 IUI pogingen opzitten en de 3de IVF poging was raak. Positief blijven is soms een hele klus als je telkens weer dat slechte nieuws via de telefoon krijgt meegedeeld, ik kan er van meespreken. Bij mij was het zelfs zo dat ik mijn man liet bellen, ik kon de moed niet opbrengen om te telefoneren en weer die "NEEN" te horen moeten krijgen. Ik raakte er zodanig van gefrustreerd.
Dus Missy, hou vol, de aanhouder wint.

Groetjes Liesje

[Loeki]

Ik denk ook wel eens dat het me allemaal niet gegund is. Ik vind dat ik al heel wat heb meegemaakt, en er lijkt maar geen einde aan te komen. Ik denk soms wel eens dat het voorbestemd is ofzo, dat ik zoveel mogelijk ellende "moet" meemaken in mijn leven.

Kben dan ook nu al wel eens bang dat ik toch zw ga geraken, maar dat er met het kindje iets mis zal zijn ofdat het later toch sterft ofzo.

Brrr.

Je mag zo niet denken he, maar ja, soms...

[missy]

hallo allemaal,

Merci voor al jullie berichtjes, ik heb er echt wel weer terug wat moed door gekregen...
Zeker als je hoort dat het dus wel degelijk kan lukken met een behandeling. Een dikke proficiat hoor liesje!!!
Ik ben er zeker van dat je een schat van een kindje zal hebben...en dat je een pracht van een mama zal zijn, want het is zoals SN zegt: het is met hééél veel liefde gemaakt!
Ps:ik vind het enorm mooi van je dat je nog komt mee suporteren op de site!

Loeki ik begrijp je wel hoor...ik denk dat ook soms...
stel je voor dat je eerst zo lang moet proberen en dat je het dan terug zou moet afgeven...
Niet aan denken!!! Dat gebeurt héél zelden dus niets om over te piekeren hé.

SN ik wens je veel geluk met je vierde IVF, je ziet bij liesje lukte het ook dus nu is het jouw beurt hé!
Ps: wanneer weet jij de uitslag?

Loeki ben jij met een behandeling bezig?

Veel liefs missy x

[Loeki]

Mijn leven lijkt soms een aaneenschakeling van dingen die bijna nooit gebeuren maar die ik toch weer zitten heb... (man man wat zijn we pessimistisch)

Idd niet aan denken! Soms denk ik ook wel eens dat als je maar genoeg erge dingen denkt, er altijd wel één van die dingen ook gebeurt hé. Iedereen heeft wel eens iets voor.

Ik ben aan het aftellen naar de eerste IUI hopelijk starten rond 7/8 als mijn cyclus mee wil. Maar ja, we zijn ook al bezig van september 2006, eerst wat moeten sleuren om het ventje in de mmm te krijgen, en toen onderzoeken in Leuven van februari tot half juni, vind ik ook erg lang. Khad een lange wachttijd voor m'n laparoscopie.

[frits]

missy,

de moed niet opgeven hoor. Heb je eigenlijk al resultaat van je IUI??
De IVF behandeling is wel wat zwaarder belastend voor je lichaam dus best eerst goed overleggen met je gynae of je al moet overstappen of niet. Zo ja je goed mentaal voorbereiden en er gewoon aan beginnen. Het kan zo wél lukken hé. Je moet wel zelf goed lusiteren naar je lichaam en zoals de anderen al zeggen regelamtig een rustpauze inlassen. zowel fysiek als mentaal kan het zeer belastend zijn.
Zelf hebben we het geluk gehad na een hele reeks IUI en 1 ICSI en 2 IVF's om zwanger te worden van onze kleine kapoen Renzo. In totaal na de derde poging dus.
Eens je daar bent ben je op slag alle miserie van ervoor vergeten
We zijn nu alweer aan de derde poging voor een tweede kindje dus ik hoop opnieuw op derde keer goede keer. zo niet zal het bij eentje blijven maar da's dan ook ons gelukskindje en daar zijn we uiteraard al super gelukkig mee
Hou de moed erin! en anders spuit je gal hier maar uit. enkel lotgenoten die begrip kunnen opbrengen. Want wees eerlijk als je er niet inzit kan je het niet voor 100% begrijpen
Succes ermee!

[ans]

Hoi,

Ik begrijp ook perfect hoe je je voelt.
Zelf ben ik en mijn vriend nu 2 en een half jaar bezig met onze kinderwens. Ondertussen heb ik al verschillende vriendinnen en 2 zussen met hun dikke buik zien rondlopen en uiteindelijk hun kleine spruit(en) op de wereld zien komen. Telkens opnieuw een heel pijnlijk moment om te horen, zeker als ze zeggen dat ze eigenlijk nog maar pas gestopt waren met hun pil!!!

Het eerste jaar hebben wij zelf ons best gedaan. Na een jaar hebben we voor het eerst hulp gezocht bij de gyneacoloog. Gevolg: 5 pogingen met clomid en pregnyl en spontane betrekkingen; 4 pogingen IUI met clomid en pregnyl; 3 pogingen IUI met Menopur en pregnyl. En tenslotte nog steeds niet zwanger. In september hebben we ons intakegesprek in het fertiliteitscentrum, waar we met IVF van start zullen gaan. Nu hebben we dus een rustperiode van een 4-tal maanden, die me eerlijk gezegd ontzettend veel deugd doet. Nu pas merk ik dat ik eigenlijk echt wel depressief was. Ik zag nergens nog iets goeds in, huilde vaak en op het werk kreeg ik de commentaar dat ik onvoldoende enthousiast was... (je zou voor minder!).
Mijn vriend praat niet zo graag over ons probleem. Gisteren vertelde hij me wel dat hij afgelopen maand voor het eerst zo hard gehoopt heeft dat het echt gelukt was. Ik was een 5-tal dagen overtijd en we waren samen op reis. Als we beiden gaan werken, zit ik enkel zelf met het gevoel van "zou ik naar het toilet gaan of nog even wachten", nu voelde mijn vriend met me mee. Hij beseft zelf niet hoeveel deugd het me deed, dat hij me gisteren vertelde dat hij nu pas begrijpt wat ik anders elke maand opnieuw moet doorstaan, hoe ik (en nu hij dus ook) op ben van de zenuwen en hoe vermoeiend dit is, om dan uiteindelijk weer eens een teleurstelling te moeten verwerken.

We gaan nu nog proberen van tot september te genieten van de rustperiode (hoewel het toch nog altijd spannend is op het einde van de maand) en daarna met nieuwe energie, hoop en moed aan onze eerst IVF-poging beginnen!


Groetjes van iemand die toch probeert te genieten van haar zomervakantie!

[missy]

Dag frits,

Mijn laatste IUI is ook niet gelukt
Nu moet ik tot 3sept. de pil nemen om dan te starten met IVF.
Ik heb maar 25 augustus terug een afspraak met de dr. en weet pas dan wat er allemaal zal gebeuren, misschien kan jij me al een beetje uitleggen wat er allemaal zal volgen...
Zal ik nu moeten spuitjes krijgen of snuiven?
Ik lees hier van alles maar snap het niet zo goed, waarschijnlijk omdat ik er zelf nog niet aan begonnen ben.
Ik hoop dat het ook op deze wijze mag lukken bij ons.
Ook al is het maar de derde keer zoals bij jullie...zolang het maar lukt hé!
Maar ik heb wel al gezegd dat ik maar een kindje wil...wil dit hier allemaal géén twee keer meemaken.
Ik bewonder het dat jij dat wel kan, want je weet maar al te goed wat het allemaal met je lichaam doet.
Zowel fysiek als mentaal.

vele groetjes missy x

[missy]

Dag ans,

Allé we zullen bijna gelijk starten met IVF.
Het geeft terug wat moed hé...ik zie dit als een nieuwe start.
We zullen samen duimen dat deze nieuwe start misschien het begin van een nieuw leven zal zijn...


Groetjes en geniet maar verder van je rustpauze x

[missy]

Dag loeki,

Ik begrijp je maar al te goed...ik heb dat ook soms dat ik denk dat alles tegenslaat.
Maar weet dat iedereen zijn kruisje draagt hoor, bij ons ligt dat nu bij onze kinderwens, misschien zullen wij dan des te gelukkiger zijn eens het er is.

Weet je al of je eerste IUI zal kunnen doorgaan rond 7/8?
Ik hoop dat het mag lukken hoor!

groetjes...x

[ans]

Hoi Missy,

Ik wist ook nog niet goed wat er allemaal zal gebeuren, maar ik heb op de website van de fertiliteitskliniek (ik zal naar Leuven gaan), een brochure gedownload, waarin de hele IVF behandeling stap voor stap staat uitgelegd. Ik heb ook een aantal boeken gekocht waardoor ik een heel duidelijk beeld heb gekregen van wat ons te wachten staat.
Ik moet inderdaad ook beginnen met de pil in te nemen en daarna zal ik een neusspray moeten gebruiken.

Ik heb al mijn hoop op IVF staan nu, wellicht niet goed, mja... . Ik durf er niet echt aan denken, maar soms komt er een klein stemmetje in mij dat zegt "wat als ook dit niet lukt...". Maar ik zie IVF inderdaad ook als een nieuwe start. De dokter heeft me wel gezegd dat ik op de 1ste behandeling niet te hard moet hopen..., maar ik ken mezelf, stiekem zal ik dit toch doen! Ook in deze rustperiode hoop ik elke maand opnieuw toch weer stiekem "stel dat het nu toch gelukt is". Niemand weet waarom het bij ons niet natuurlijk lukt, dus je blijft stilletjes wel hopen he.

We zullen inderdaad samen duimen! Ik ben eerlijk gezegd wel aan het aftellen naar de afspraak in september, gewoon omdat de kans dan toch weer groter is dat het gaat lukken.

Groetjes en alvast veel succes!

[Tamke]

Hoi,

Eigenlijk is dit een berichtje om iedereen met een kinderwens een hart onder de riem te steken. Een dikke 4 jaar terug is onze emotionele strijd begonnen om onze kinderwens in vervulling te laten gaan. We hebben dan ook alles geprobeerd wat de medische wereld ons te bieden had. Tot 4x IVF toe. Dit is onbeschrijfelijk emotioneel zwaar ... mensen die dit niet meemaken of meegemaakt hebben kunnen zich dit niet voorstellen. Elke behandeling eindigde met een negatief resultaat. Alhoewel er medisch niks mis is met ons konden ze ons geen verklaring geven waarom het niet 'lukte'. Wij hebben toen de knoop doorgehakt en besloten ermee te stoppen. Onze kinderwens zouden we dus voorgoed moeten opbergen.
Tot ik vernam dat er zoiets bestond als accupunctuur. Ik heb gezocht naar een erkende accupuncturist, heb mijn situatie aan hem voorgelegd en gevraagd of er nog enige hoop was voor mij. (Ik had namelijk een zééééér onregelmatige cyclus). Ik ben een paar keren bij hem op visite geweest en na de eerste maand was ik klokslag juist met mijn menstruatie (een klein wonder in mijn geval ... was nog nooit gebeurd). Na de tweede maand bleven mijn regels weer uit, dus ging ik ervan uit dat de behandeling niet aansloeg. Heb dit 8 weken zo gedacht en toen ik uiteindelijk toch de moed had om een test uit te voeren, blijk ik zwanger te zijn ... dit al 10 weken! Ik ga hier zeker niet verkondigen dat accupunctuur 'de oplossing' is maar ik geloof hier wel heel sterk in. Wat kruiden allemaal kunnen doen met een lichaam is eigenlijk onvoorstelbaar. Eigenlijk wil ik dus iedereen een hart onder de riem steken en geef de moed niet op! Ik had ook nooit meer gedacht dat ik zwanger ging kunnen worden en zie nu ... 18 november word ik mama.

Veel sterkte aan iedereen!