Geboorteverhalen
-
Katleentje
- Berichten: 371
- Lid geworden op: 28 augustus 2009, 19:00
Logost, bedankt om het nog eens naar boven te halen!
Zal mijn geboorteverhaal maar copy/pasten van het augustustopic, hoewel ik op 30 juli al bevallen ben...
Vanmorgen met toch wel een pak zenuwen naar het ziekenhuis vertrokken, omdat ik zo opzag tegen een nieuwe inleiding. De vorige keren ben in echt van het ene moment in het andere in een zware weeënstorm terechtgekomen, niet leuk!
Dus op voorhand gezegd dat ik niet echt gerust was, dat ik bang was om weer compleet overspoeld te worden door weeën, en dat ik het toch graag zonder epidurale wilde proberen.
Om iets voor acht pilletje opgestoken, gebeurde niet echt veel. Tegen half tien vliezen gebroken, nog niet echt begonnen. De assistent was precies nogal hard aan't pushen om een infuus aan te leggen, maar de vroedvrouw heeft mij goed verdedigd en wist hem af te houden met zijn infuus. Zij raadde tepelstimulatie aan, gewoon stilaan mijn tepels masseren en zien of het effect had. En ja hoor, 't was niet meteen boem patat, maar ik merkte het toch wel.
Uiteindelijk bleef dat ook maar duren, er kwamen niet echt direct harde weeën opzetten, maar mijn baarmoederhals was wel al mooi aan't werk.
Tegen iets na één toch nog eens gecontroleerd, en ik zat rond die 5cm opening wat vast.
Vroedvrouw stelde voor om toch dat infuus te overwegen, want anders zou het misschien nog een uur of drie vier kunnen duren voor ik echt die laatste zet kreeg om de bevalling echt op gang te trekken.
Na lang twijfelen toch maar beslist om infuus op te starten als ze mij beloofde om 'm op het absolute minimum te zetten.
Oke, eerst wachtinfuus gestoken met vocht, en terwijl ze dat aan het doen was, toen was het half twee, krijg ik me daar plotseling weeën! Echt serieus efficiente weeën die direct om de twee minuten of zo kwamen.
Ik voelde het kindje ook helemaal zakken, voelde die weeën werken, zat ook heel goed op de zitbal en het was allemaal nog goed weg te werken.
Eigenlijk ging het ook vliegensvlug hoor, want van dat infuus was geen sprake meer, die vroedvrouw kon precies aan mijn gezicht en mijn reacties zien hoever het stond, ze liet mij ook gewoon mijn gevoel volgen.
Toen ik na een goed half uur het begin van persdrang voelde begon het toch wel echt pijnlijk te worden, maar ik voelde haar hoofdje ook helemaal zakken.
Tegen iets na twee moest ik van mijn bal op de verlostafel, want ze kwam echt te laag. Naar mijn gevoel te vroeg, maar ik had wel maar mooi 9,5cm ontsluiting. Mocht al zachtjes meepersen, maar dat ging zoooo vlug ineens! Heb wel effe lawaai gemaakt, maar als dat op een verlostafel niet mag, waar dan wel hè? Wink
Het rare was, ik stond daar met mijn supportersploeg rond mij, die allemaal riepen dat ik het zo goed deed, terwijl ik echt het idee had dat dat allemaal nog niet kon... En ineens was dat hoofdje daar, en nog een perswee later zag ik mijn dochter tevoorschijn komen, op vijf minuten tijd!!!!
Volgens dokter en vroedvrouw niet ongewoon bij een derde bevalling, omdat die uitdrijvingsfase dan heel snel kan gaan, maar dit was toch echt wel enorm snel hoor! Ben wel ingescheurd, maar heb echt geen last van de hechtingen.
Martha is dus geboren om 14u15, ze is direct op mijn buik gelegd, eventjes bekomen want voor haar was het ook supersnel, ze begon zo wat op haar handjes te sabbelen en ik heb haar aangelegd, en hup, mevrouw was vertrokken met de borstvoeding alsof ze nooit anders gedaan heeft!
Daarna heeft ze nog een uurtje op mijn borst gelegen, en zijn ze haar komen meten en wegen:
3095g en 51cm, wat toch niet slecht is voor 37 weken en een paar dagen.
Echt waar een pracht van een bevallingservaring geweest, ik had het mij niet mooier durven dromen!
Dikke knuf
Katleen
Zal mijn geboorteverhaal maar copy/pasten van het augustustopic, hoewel ik op 30 juli al bevallen ben...
Vanmorgen met toch wel een pak zenuwen naar het ziekenhuis vertrokken, omdat ik zo opzag tegen een nieuwe inleiding. De vorige keren ben in echt van het ene moment in het andere in een zware weeënstorm terechtgekomen, niet leuk!
Dus op voorhand gezegd dat ik niet echt gerust was, dat ik bang was om weer compleet overspoeld te worden door weeën, en dat ik het toch graag zonder epidurale wilde proberen.
Om iets voor acht pilletje opgestoken, gebeurde niet echt veel. Tegen half tien vliezen gebroken, nog niet echt begonnen. De assistent was precies nogal hard aan't pushen om een infuus aan te leggen, maar de vroedvrouw heeft mij goed verdedigd en wist hem af te houden met zijn infuus. Zij raadde tepelstimulatie aan, gewoon stilaan mijn tepels masseren en zien of het effect had. En ja hoor, 't was niet meteen boem patat, maar ik merkte het toch wel.
Uiteindelijk bleef dat ook maar duren, er kwamen niet echt direct harde weeën opzetten, maar mijn baarmoederhals was wel al mooi aan't werk.
Tegen iets na één toch nog eens gecontroleerd, en ik zat rond die 5cm opening wat vast.
Vroedvrouw stelde voor om toch dat infuus te overwegen, want anders zou het misschien nog een uur of drie vier kunnen duren voor ik echt die laatste zet kreeg om de bevalling echt op gang te trekken.
Na lang twijfelen toch maar beslist om infuus op te starten als ze mij beloofde om 'm op het absolute minimum te zetten.
Oke, eerst wachtinfuus gestoken met vocht, en terwijl ze dat aan het doen was, toen was het half twee, krijg ik me daar plotseling weeën! Echt serieus efficiente weeën die direct om de twee minuten of zo kwamen.
Ik voelde het kindje ook helemaal zakken, voelde die weeën werken, zat ook heel goed op de zitbal en het was allemaal nog goed weg te werken.
Eigenlijk ging het ook vliegensvlug hoor, want van dat infuus was geen sprake meer, die vroedvrouw kon precies aan mijn gezicht en mijn reacties zien hoever het stond, ze liet mij ook gewoon mijn gevoel volgen.
Toen ik na een goed half uur het begin van persdrang voelde begon het toch wel echt pijnlijk te worden, maar ik voelde haar hoofdje ook helemaal zakken.
Tegen iets na twee moest ik van mijn bal op de verlostafel, want ze kwam echt te laag. Naar mijn gevoel te vroeg, maar ik had wel maar mooi 9,5cm ontsluiting. Mocht al zachtjes meepersen, maar dat ging zoooo vlug ineens! Heb wel effe lawaai gemaakt, maar als dat op een verlostafel niet mag, waar dan wel hè? Wink
Het rare was, ik stond daar met mijn supportersploeg rond mij, die allemaal riepen dat ik het zo goed deed, terwijl ik echt het idee had dat dat allemaal nog niet kon... En ineens was dat hoofdje daar, en nog een perswee later zag ik mijn dochter tevoorschijn komen, op vijf minuten tijd!!!!
Volgens dokter en vroedvrouw niet ongewoon bij een derde bevalling, omdat die uitdrijvingsfase dan heel snel kan gaan, maar dit was toch echt wel enorm snel hoor! Ben wel ingescheurd, maar heb echt geen last van de hechtingen.
Martha is dus geboren om 14u15, ze is direct op mijn buik gelegd, eventjes bekomen want voor haar was het ook supersnel, ze begon zo wat op haar handjes te sabbelen en ik heb haar aangelegd, en hup, mevrouw was vertrokken met de borstvoeding alsof ze nooit anders gedaan heeft!
Daarna heeft ze nog een uurtje op mijn borst gelegen, en zijn ze haar komen meten en wegen:
3095g en 51cm, wat toch niet slecht is voor 37 weken en een paar dagen.
Echt waar een pracht van een bevallingservaring geweest, ik had het mij niet mooier durven dromen!
Dikke knuf
Katleen
-
Evyke
- Berichten: 73
- Lid geworden op: 12 januari 2010, 13:17
WIj zijn ondertussen ook bevallen en het was een droombevalling: om 8uur aan de monitor, half 9 medicatie die ingebracht werd om de weeën op te wekken(hier had ik gedacht de het weer niet ging werken maar niets was minder waar nog geen 15 min later had ik eerst om de 4 min weeën en later om de 2 min en nog iets later om de min die dan weer 40 sec aanhield. Het was bij ons echt babyboom op het verloskwartier, 7 bevallingen waren er bezig dus hebben daar veel alleen gezeten,maar mijn ventje heeft da super gedaan.om 10 voor twaalf is mijn gyn komen kijken heeft mijn water gebroken en had ik al 4 cm ontsluiting was reuze blij,heeft nog een echo gedaan om te kijken hoe het eerste kindje lag en dat lag nog mooi met zijn hoofdje naar beneden, het tweede lag in stuit maar de ging allemaal geen probleem vormen. de anestesist werd gebeld voor de epidurale standaard blijkbaar bij een tweeling bij ons in het ziekenhuis,in een paar min tijd ben ik van 4 naar 7 cm gegaan met al persdrang als ze mijn epidurale aant steken waren,de gyn werd gebeld en alles min of meer op het gemak klaar gezet.de perdrang bleef de vroedvrouw keek had ondertussen 9cm en nog een boordje dus meepersen mocht nog niet maar probeer dat maar is tegen te houden....!!! heb mij daar is goed kwaad gemaakt en voor iedereen het goed wist lag mijn dochter(ons febe) op de tafel,de gyn en vroudvrouw en anestesist stonden erbij en keken ernaar. mijn gyn had zijn schort nog niet aan en de beugels waren nog niet aan het bed geplaats.ons febe is dan ook nog is in stuit geboren.Een 4 min later is onze Robbe dan ter wereld gekomen,Met een blauw gezicht want onze pittige dame heeft meneer voor het geboortekanaal een stamp verkocht. ze wou blijkbaar geen twee oudere broers hebben maar een oudere en een jongere!
Hun gewichtjes waren ook zeer verasend 2.523kg en 47cm voor febe en 2.670kg en 48cm voor robbe. omdat ze maar 36 weken waren zijn ze wel direct naar neonatale gegaan waar ze nu nog steeds verblijven. ze doen het al bij al heel goed van het verwarmd bedje zijn liggen ze sinds gisteren in een gewoon bedje.
Tis allemaal nog een beetje raar en het is vooral raar dat je leeg naar huis gaat. Ik rij nu 3 keer per dag op en af naar het ziekenhuis om eten te geven,wat best wel zwaar is maar ik neem het er zo graag bij!!
Hun gewichtjes waren ook zeer verasend 2.523kg en 47cm voor febe en 2.670kg en 48cm voor robbe. omdat ze maar 36 weken waren zijn ze wel direct naar neonatale gegaan waar ze nu nog steeds verblijven. ze doen het al bij al heel goed van het verwarmd bedje zijn liggen ze sinds gisteren in een gewoon bedje.
Tis allemaal nog een beetje raar en het is vooral raar dat je leeg naar huis gaat. Ik rij nu 3 keer per dag op en af naar het ziekenhuis om eten te geven,wat best wel zwaar is maar ik neem het er zo graag bij!!
-
Nessieke
- Berichten: 197
- Lid geworden op: 12 december 2009, 11:03
-
lisa marie
- Berichten: 2449
- Lid geworden op: 20 mei 2009, 19:17
-
Wendel
- Berichten: 1046
- Lid geworden op: 9 maart 2009, 10:45
-
Vereltje
- Berichten: 1947
- Lid geworden op: 16 mei 2008, 10:02
Het klinkt misschien een beetje vreemd, maar nu ik zelf bevallen ben lees ik die bevallingsverhalen helemaal anders! Je kan je er toch ECHT niks bij voorstellen tot je het zelf hebt meegemaakt, en dan nog, het is zooooo verschillend bij iedereen! Het is echt super om die verhalen nog eens opnieuw te lezen.
Wie is er online
Gebruikers op dit forum: Geen geregistreerde gebruikers en 3 gasten